எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் நிமித்தம்: நிராகரிப்பின் வலி

Posted: ஜூன் 10, 2014 in தமிழும் கமலும், பார்வைகள், பகிர்வுகள், வழியெங்கும் புத்தகங்கள்
குறிச்சொற்கள்:,

கமல்ஹாசன்அந்தக் காலம் மாதிரி வராது. அது வரம். இடுப்புல ஜாலியா உட்கார்ந்துகிட்டு சாப்டுக்கிட்டேயிருப்பேன். இப்ப எதுக்கெடுத்தாலும் வேலை.

–   கமல்ஹாசன் (மும்பை எக்ஸ்பிரஸ்)

என் நினைவில் பதிந்த வசனமிது. சிக்னல் நிறுத்தத்தில் கார் நிற்கும்போது குழந்தையை கையில் வைத்துகொண்டு பிச்சையெடுத்துக் கொண்டிருக்கும் சிறுமியைப் பார்த்ததும் கண்ணில் நீர் துளிர்க்க தனக்கு பழைய நினைவு வந்ததாகச் சொல்லி கமல்ஹாசன் சொல்லும் வசனமே மேலே உள்ளது. அந்தப் படத்தில் நிலையான வேலையில்லாமல் மரணக்கிணற்றில் உயிரைப் பணயம் வைத்து வண்டி ஓட்டும் காதுகேளாத நாயகனாக கமல்ஹாசன் நடித்திருப்பார். அந்தப் படத்தில் அவரது காதுகேளாமையைப் பலரும் கேலி செய்வார்கள். எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் நிமித்தம் நாவல் வாசித்ததும் மும்பை எக்ஸ்பிரஸ்தான் நினைவிற்கு வந்தது.  இந்நாவலின் நாயகனான தேவராஜூம் காதுகேளாமல் உருப்படியான வேலையில்லாமல் சிரமப்படுபவர்தான்.

47 வயதில் தேவராஜ் திருமணத்திற்கு முதல்நாள் தன் வாழ்வைத் திரும்பிப் பார்க்கும்போது அவரோடு பயணிக்கும் நாமும் நிசப்தமாக நிராகரிப்பின் வலியை உணர முடிகிறது. தேவராஜிற்கு சிறுவயதில் ஏற்படும் காய்ச்சலால் காதுகேளாமல் போய்விடுகிறது. அதனால் உண்டாகக்கூடிய பிரச்சனைகள் அவனது வாழ்க்கையையே மாற்றி விடுகிறது. காதுகேளாததால் பள்ளிப் படிப்பை ஒழுங்காக முடிக்க முடியாமல், நிரந்தரமான வேலையில்லாமல், உரிய வயதில் திருமணம் செய்யாமல் தேவராஜ் படும் அவமானமும், புறக்கணிப்பும் நம்மையும் பாதிக்கிறது. அந்தளவிற்கு தேவராஜ் நமக்கு நெருக்கமான நண்பராகிவிடுகிறார்.

பிரிண்டிங் பிரஸ், கர்நாடக மாநிலம் ஹூப்ளியில் சோப்பு கம்பெனி, மிளகாய்ப் பொடி அரைக்கும் மில், லாட்டரிச் சீட்டுக்கடை, டாக்டர் வீட்டில் எடுபிடி, ஊட்டியில் கடையில் விற்பனை பிரதிநிதி, காசிக்கு போகும் பாட்டிக்கு துணையாளாக சம்பளத்திற்கு போவது, சீட்டுக்கம்பெனியில் என பல வேலைகள் பார்க்கிறான். ஒரிடத்திலும் நிலையான வேலையில்லாமல தேவராஜ் படும் சிரமங்கள் என் வாழ்க்கையை திரும்பிப் பார்க்க வைத்தது.

நிமித்தம்டிப்ளமோ முடித்து விட்டு நிரந்தர வேலையில்லாமல் அலைந்த நாட்களில் நானும் தேவராஜ் போலத்தான் திரிந்தேன். அதிலும் தேவராஜ் மிளகாய் மில்லில் வேலையை விடுவது போல மதுரையில் இரண்டு பெரிய நிறுவனங்களில் கார்பன் வாடை பிடிக்காமல் கொஞ்ச நாட்களில் வேலையை விட்டிருக்கிறேன். டாக்டர் வீட்டில் தேவராஜ் வேலை பார்த்ததை படித்தபோது நான் ஓரிடத்தில் வேலை பார்த்தபோது பட்ட அசிங்கமும் ஞாபகத்திற்கு வந்தது. இருபது வயதிற்கு மேலாகியும் மனவளர்ச்சி இல்லாத டாக்டர் மகனை தூக்கி சாப்பிட வைக்க, குளிப்பாட்ட உதவியாக தேவராஜ் வேலைக்கு போகிறான். அப்போது அந்தப் பையன் மலம்கழித்து உலப்பிவிட டாக்டர் தேவராஜை திட்டும் இடங்களில் மனது மிகவும் சங்கடமாகிவிட்டது.

டிப்ளமோ படிப்புக்கு ஏற்ற வேலையென ஓரிடத்தில் வேலைக்கு சேர அங்கு நான் சேர்ந்த நேரத்தில் ஒரு நாயையும் புதிதாக வாங்கினார்கள். எனக்கு சிறுவயதிலிருந்தே நாயைக் கண்டாலே கொல நடுங்கிரும். இதில் நாயை சில நேரங்களில் இடம் மாற்றி என்னைக் கட்டச் சொல்வார்கள். பயந்து பயந்து செய்வேன். இடையிடையே அதற்கு சாப்பாடு வாங்கிப் போடும் பணிவேறு. இரவில் உடன் வேலைப்பார்ப்பவர் அதற்கு புரோட்டா வாங்கி சாப்பிடப் போட அது கக்கி வைத்து விட்டது. மறுநாள் காலை அது கக்கி வைத்த இடத்தை கழுவினால் வாடை குடலைப் புடுங்கி எடுத்துவிட்டது. அச்சமயம் சொந்தக்கார பாட்டி செத்துட்டாங்கன்னு ஒரு தகவல் வந்ததும் அப்படியே அந்த வேலைய விட்டுட்டேன். அதுபோல ஏ/சி சர்வீஸ் வேலைக்கு போக உதிரி பாகங்களைக் கழுவ எந்நேரமும் கழிப்பறை போன்ற இடங்களையே நோக்கி போக வேண்டியிருந்தது. மூன்று நாட்களில் வேலையை விட்டு ஓடி வந்துவிட்டேன். இப்படி நான் பல இடங்களில் பட்டபாட்டை நிமித்தம் திரும்பவும் நினைவூட்டிவிட்டது.

தேவராஜிற்கும் அவனது அப்பாவிற்கும் ஏழாம் பொருத்தம். தண்டமாகத்திரிவது, காதுகேளாமையைச் சுட்டிக் காட்டி எப்போதும் தேவராஜைத் திட்டிக் கொண்டேதானிருப்பார். அவங்கப்பா இறந்தபோதுகூட தேவராஜ் சாமியாராக ஒரு மடத்திலிருப்பார். மற்றவர்கள் வற்புறுத்தலால்தான் இறுதிச் சடங்கிற்கே செல்வார். அந்தளவிற்கு அப்பாவின்மீது தேவராஜிற்கு வெறுப்பு.

தேவராஜிற்கு காதுகேட்க வைப்பதற்காக மருத்துவமனைக்கும், கோயிலுக்கும் அழைத்துச் செல்லும் அம்மா, ஆறுதலாகப் பேசி உதவும் அக்கா, இக்கட்டான சூழல்களிலெல்லாம் உறுதுணையாக உடன்வரும் நண்பனான இராமசுப்பு, ஓவியத்தின் மீதும், புத்தகவாசிப்பின் மீதும் ஆர்வத்தை ஏற்படுத்திய சுதர்சனம் வாத்தியாரும் அவரது மனைவியான அங்கயற்கண்ணி டீச்சரும், தம் வாழ்க்கை அனுபவங்களின் மூலம் கதைகளைப் பகிரும் தாய்வழித்தாத்தாவும் வண்டிப்பேட்டையிலிருக்கும் தம்பையாத் தாத்தாவும், தொழிற்பயிற்சி படிக்கும் நாட்களில் சேட்டைக்காரனாக வரும் ஜோசப்பும்தான் தேவராஜ் வாழ்க்கையில் நம்பிக்கையூட்டும் விதமாக வருபவர்கள்.

நிலையான அன்பிற்கு ஏங்கும் தேவராஜ் பிரிண்டிங் பிரஸில் வேலை பார்க்கும் போது ஜோஸ்லினுடன் வரும் காதலை தேவராஜின் அப்பா பிரித்துவிடுகிறார். அதன்பின் ஊட்டியில் சவீதாவுடன் வரும் காதலும் அவளது கல்யாணத்தால் முடிந்து போகிறது. நிரந்தரமான வேலையில்லை, காதுகேளாமை போன்ற காரணங்களால் திருமணம் தள்ளிக் கொண்டே போகிறது. இறுதியில் வீடு விற்ற பங்கையும் தேவராஜின் அண்ணன் கொழுந்தியாவைக் கட்டி வைக்கிறேன் என்று பொய் சொல்லி ஏமாற்றி விடுகிறான். இராமசுப்பு தன்னுடன் இணைத்து தொழில் செய்ய வைத்து ஒரு பெண்ணையும் பார்த்து திருமணம் செய்து வைக்கிறான். தன் எதிர்காலம் குறித்த அச்சத்தோடு காத்திருக்கும் தேவராஜ் நம்மையும் சலனப்படுத்தி விடுகிறார்.

மண்குதிரைதேவராஜின் தாய்வழித்தாத்தா குயவர். மிக அழகாக குதிரை, மண்பாண்டங்கள் செய்பவர். சேவல் சண்டைக்கு நடுவராகச் செல்பவர். அவர் ஓரிடத்தில் சொல்வார். குதிரை செய்யும்போது மனதில் கோபமோ, கவலையோ இல்லாமல் இருக்க வேண்டும். இல்லாவிட்டால் சிலை ஒழுங்காக வராது என்று. அதை நானும் பலமுறை குதிரையை வரையும் போது உணர்ந்திருக்கிறேன். குதிரையை கொஞ்சம் கவனமில்லாமல் வரைந்தாலும் கழுதை போலாகிவிடும். தாத்தா வீட்டில் இருந்த நாட்களில் தேவராஜ் அந்த ஊர் கதைகள், மண் சிலைகள் என மகிழ்ச்சியாக இருப்பான். அப்பகுதி நம் எல்லோருடைய தாத்தா-பாட்டி வீட்டு நினைவுகளையும் மீட்டெடுக்கக் கூடியது.

கங்கைக் கரையில் ஹேமாவதி பட்டு நூல் நெய்யும் கதை, வண்டிப்பேட்டைக்கு வருபவர்கள் சொல்லும் திருடன் கதை, குயவரான தாத்தாவின் உதவியாளர் சொல்லும் வைரவன் செட்டியார் கதை, தம்பையாத் தாத்தா சொன்ன ஆண்கிணறு பெண்கிணறு உருவான கதை, ஜோசப்பின் கடற்கரை கிராமத்தில் கிரேசம்மாள் கிழவி சொல்லும் காற்றடிக்காலக்கதையென நாவலில் கிளைக்கதைகளாக வரும் ஒவ்வொன்றும் நம்மை ஈர்க்கிறது.

nimithambooklaunch2நாவலில் காந்தி விருதுநகருக்கு வருவது, நேரு காலத்தில் ஏற்பட்ட பஞ்சம், இந்திரா காந்தி காலத்திலிருந்த மிசா தடைச்சட்ட காலம், விருதுநகரில் வண்டிப்பேட்டை உருவான கதை, நாத்திகம் பேசிய திராவிடக் கட்சிக்காரர்கள் என அந்தக் கால நிகழ்வுகளையும்  கதையினூடாக அற்புதமாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன். நாவலினூடாக சில கணங்களே வந்துபோகும் உணவகம் நடத்தும் காந்தி மீது பற்றுக் கொண்டவரான இராஜாமணி இறக்கும்போது நமக்கும் வலிக்கிறது.

நாவலின் களம் விருதுநகர். மதுரையையொட்டிய பகுதியென்பதால் இன்னும் நெருக்கமாகிறது. மதுரையில் நான் பணிபுரியும் பகுதியில் தேவராஜ் கொஞ்சகாலம் சீட்டுக் கம்பெனியில் வேலை பார்ப்பதை வாசித்தபோது மகிழ்வாகயிருந்தது. இந்நாவலை எனக்கு வாசிக்கத் தந்த அண்ணனும் நெருக்கமான நிறைய பகுதிகளைச் சொல்லி சிலாகித்தார். எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் ஆறுநாவல்களையும் வாசித்துவிட்டேன்ற திருப்தி நிமித்தம் வாசித்ததும் மனதில் அப்பிக் கொண்டது தனிக்கதை. கதைசொல்லியான எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் நிமித்தத்தினூடாக நம்மை அவரது எழுத்தில் கிறங்க வைத்து விடுகிறார். வாசிக்க வேண்டிய அற்புதமான நாவல்.

Advertisements
பின்னூட்டங்கள்
  1. ஏகாந்தன் சொல்கிறார்:

    எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் தமிழின் குறிப்பிடத்தகுந்த தற்கால எழுத்தாளர்களில் ஒருவர். அவருடைய அருமையான சிறுகதைகள், கட்டுரைகள் சிலவற்றைப் படித்திருக்கிறேன். நிமித்தம் நாவலைப்பற்றி மேற்கண்ட உங்களின் கட்டுரை நாவலை வாசிக்கத்தூண்டும்.
    -ஏகாந்தன்
    http://aekaanthan.wordpress.com

  2. Pandian சொல்கிறார்:

    நூல் அறிமுகத்திற்கு நன்றி சித்திர வீதிக்காரரே

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s