தென்னிந்தியாவிலிருந்து இந்திய வரலாறு எழுதும் காலம் – கீழடி அகழாய்வில் பேராசிரியர் சுந்தர்காளி

Posted: ஜூலை 19, 2016 in நான்மாடக்கூடல், ஊர்சுத்தி, பார்வைகள், பகிர்வுகள்

13524327_10206831716567667_3926960571942987772_n

எங்கே வரலாறு மவுனம் சாதிக்கத் தொடங்குகிறதோ, அங்கே இடப்பெயர்களும் ஊர்ப்பெயர்களும் தம் வாய் திறந்து பேசத் தொடங்கும். 

 – எல்.வி.இராமசாமி ஐயர்

இராமசாமி ஐயரின் கூற்றுப்போல மதுரையின் வரலாற்றை மறக்க உலகம் முயலும் போது தன் பெயரின் கீழேயே வரலாறு உறைந்திருப்பதை எடுத்துக்காட்டியது கீழடி. கீழடியின் காலடியில் மறைந்திருந்த தொல்நகரைக் கண்டு தென்னிந்தியா மட்டுமல்ல வடஇந்தியாவே வியந்து நிற்கிறது. கீழடி அகழாய்வின் முக்கியத்துவம் குறித்து காந்திகிராமப் பல்கலைகழகத்தில் பணியாற்றிவரும் பேராசிரியர் சுந்தர்காளி பசுமைநடைப் பயணத்தின்போது எடுத்துரைத்த கருத்துக்களைக் காண்போம்.

பலவிதங்களில் இந்த அகழாய்வு முக்கியமானது. இவ்வளவு விரிவாக அகழாய்வு தமிழகத்தின் பிறபகுதிகளில் செய்யப்படவில்லை. மொத்தமாக இந்திய நாட்டில் நடந்த அகழாய்வுகளை எடுத்துக்கொண்டால் தமிழ்நாட்டில் மிகக்குறைவாகவே அகழாய்வுகள் நடந்துள்ளன. போதுமான அளவு அகழாய்வுகள் நடைபெறாததால் வரலாற்றை எழுதுவதற்கு, குறிப்பாக பண்டைய தமிழகத்தின் வரலாற்றை எழுதுவதற்கு போதுமான சான்றுகள் நமக்கு கிட்டவில்லை. சங்க இலக்கியத்திலும், தொடக்ககால காப்பியங்களான சிலப்பதிகாரத்திலும், மணிமேகலையிலும் நமக்கு கிடைக்கக்கூடிய பல வரலாற்றுச் சான்றுகள் இதுமாதிரியான அகழாய்வின் மூலமாகவே உறுதிசெய்யப்படவேண்டும். ஆனால், துரதிஷ்டவசமாக இந்த அகழாய்வுகள் போதுமான அளவுக்கு செய்யப்படவில்லை. மத்திய அரசாங்கத்தின் தொல்லியல் சர்வே, மாநில அரசாங்கத்தின் தொல்லியல்துறை இவையெல்லாம் இவற்றுக்கு ஒதுக்கிற தொகை மிகசொற்பமானது. இத்தகைய சூழ்நிலையில் கீழடியில் நடந்திருக்கிற இந்த அகழாய்வு பெரும் முக்கியத்துவம் கொண்டதாகிறது. இந்த பகுதியில் கிடைத்திருக்கிற சான்றுகள், ஆதாரங்களை கொண்டு பார்க்கின்ற போது  இங்கு பெரிய நகரம் இருந்திருக்க வேண்டும் என்று உறுதிப்படுகிறது.

13600144_10206831728087955_1249979334865653039_n

இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே மதுரையில் பெரிய நகர வாழ்க்கை இருந்திருக்கிறது என்பது நமக்கு பழைய இலக்கியங்களால் தெரிய வருகிறது. சங்க இலக்கியங்களான மதுரைக்காஞ்சி, நெடுநல்வாடை, பரிபாடல் இவற்றையெல்லாம் படித்துப் பார்க்கிறபோது மதுரையிலே நகரவாழ்க்கை செழித்தோங்கிய நிலையிலேயே 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இருந்தது தெரிய வருகிறது. ஆனால், மதுரை நகரத்திற்குள் பெரிய அகழாய்வுகள் செய்ய வாய்ப்பில்லாத சூழ்நிலையிலே மதுரைக்கு வெளியே தேடிக் கண்டுபிடித்து இந்த இடத்திலே செய்யப்பட்ட அகழாய்வு மிக முக்கியமான கண்டுபிடிப்புகளை நமக்கு கொண்டு வந்து சேர்த்திருக்கிறது. இந்த கீழடியில் பெரிய நகரம் இருந்தற்கான சான்றுகள் ஆரம்ப நிலையிலேயே கிடைத்திருக்கின்றன. கிட்டத்தட்ட 80 ஏக்கர் பரப்பளவில் இன்னும் பத்து ஆண்டுகள் நடக்க வேண்டிய அகழாய்வின் தொடக்கம்தான் இது. இதிலேயே இவ்வளவு கிடைத்திருக்கிறது என்றால் இன்னும் போகப்போக எவ்வளவு கிடைக்குமென்று நீங்களே யூகித்துக் கொள்ளுங்கள். நமக்கு இங்கு கிடைத்திருப்பது தமிழி எழுத்துக்கள் பொறிக்கப்பட்ட பானை ஓடுகள், நம்ம ஊர் நாணயங்கள், ரோமானிய நாணயங்கள், மிக முக்கியமாக மக்கள் வாழ்ந்த வாழ்விடம் (Habitational site).

13516454_10206831727607943_3610346561130649769_nசங்க காலத்தையொட்டி புதைப்பதற்கு பயன்படுத்திய இடங்கள் தமிழகம் முழுக்க பரவலாக கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் மக்கள் வாழ்ந்த இடங்கள், அவர்கள் வாழ்ந்த வீடுகள், அவை சார்ந்த பொருட்கள், தானியங்கள் சேமித்து வைக்கும் குதிர்கள், உறை கிணறுகள் இந்த இடத்தில் அதிகமாக கிடைத்துள்ளன. குறிப்பாக கழிவுநீர் வெளியேறுவதற்கான அமைப்பு அதிகமாக கிடைத்துள்ளது.

சங்க இலக்கியத்தைப் படிக்கும்போது சுருங்கைகளைப் பற்றி படிக்கிறோம்.

surunga எப்படி பெரிய நகரங்களில் மதுரையில், காவிரிபூம்பட்டினத்தில், வஞ்சியில் எல்லாம் சின்ன வாய்க்கால்கள் பெரிய வாய்க்கால்கள் வழி ஓடி அவை எப்படி நகரத்திற்கு வெளியே இருந்த பெரிய அகழிகளில் கொண்டு போய் சேர்ந்த சுருங்கைகளைப் பற்றி படிக்கிறோம். சுருங்கை என்பது ‘சுருங்கா’ என்ற கிரேக்க மொழிச்சொல்லிலிருந்து உருவானவை. கழிவு நீரை வெளியேற்றுகிற பாதைகள். சுரங்கம் என்ற சொல் கூட அதிலிருந்து உருவானதுதான். இதுமாதிரியான அமைப்புகள் மிகவும் முன்னேறிய மேம்பட்ட நகரவாழ்வு இருந்த்தற்கான தொல்லெச்சங்கள். கி.மு.300 வாக்கிலேயே மிக மேம்பட்ட நகரவாழ்க்கை இருந்ததற்கான தடயங்கள், தொல்லெச்சங்கள்.

பரிபாடலில் ஆற்றில் தண்ணீர் வரும்போது நீரணி விழா நடக்கிறது. அதை அறிவிக்கிறார்கள். மக்கள் சந்தோஷத்தோடு ஆற்றில் போய் குளிக்கிறார்கள். இந்த இடம் ஆற்றங்கரைக்கு அருகில் உள்ளது. ஊரே விழாக்கோலம் பூண்டிருக்கிறது பற்றி குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இலக்கியத்திலே இருக்கிற விசயங்களை வரலாற்றாசிரியர்கள் சான்றாக கொள்ளும் போது மிக நம்பத்தகுந்த விசயங்களை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு மீதியை புறந்தள்ளி விடுவார்கள். இந்த மாதிரியான அகழாய்விலே நேரடியாக நமக்கு கிடைக்கிற தடயங்கள், தொல்லெச்சங்களை கொண்டு பார்க்கிற போது இலக்கியங்களிலே காணப்படுகிற பல விசயங்கள் நமக்கு இங்கு உறுதிப்படுகின்றன. குறிப்பாக பிற்கால இலக்கியங்களைவிட சங்க இலக்கியத்துல (கி.மு.500 முதல் கி.பி.300 வரையிலான நீண்ட நெடிய காலகட்டத்திலே எழுதப்பட்டு பிற்காலத்தில் தொகுக்கப்பட்ட) அந்தப் பாடல்களிலே காட்டப்படும் வாழ்க்கை என்பது பெரிதும் நம்பகத்தன்மையோடு இருக்கிறது என்பதை இந்த அகழாய்வுகள் மெய்ப்பிக்கக் கூடியவையாக இருக்கின்றன.

13528992_10206831679166732_942505378809681990_n

தமிழ்நாட்டிலே நகர உருவாக்கம் எப்போது ஏற்பட்டது? எப்படி ஏற்பட்டது? என்பதைப் பற்றி வரலாற்று ஆசிரியர்கள் பலவாறு விவாதித்து வந்திருக்கிறார்கள். குறிப்பாக இதிலே பேராசிரியர் சம்பக லெட்சுமி (Champakalakshmi) அவர்களுடைய TRADE, IDEOLOGY AND URBANIZATION: SOUTH INDIA 300 BC to A.D 1300. கிட்டத்தட்ட இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன் வெளிவந்த புத்தகம். சமீபத்திலே கண்டுபிடிக்கப்படுகிற விசயங்கள் புதிதாக கிடைத்த தொல்லியல் சான்றுகள் இவற்றைக்கொண்டு பார்க்கிறபோது அவருடைய கோட்பாடுகள் பல நேரங்களில் மறுபரிசீலனைக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டிய ஒன்றாக இருக்கிறது. இன்னும் கொஞ்ச காலத்தில் காலாவதி ஆகிவிடுமோ என்ற ஒரு நிலையிருக்கிறது. ஏனென்றால் அவரும் அவரைப் பின்பற்றுபவர்களும் தமிழ்நாட்டிலே நகர உருவாக்கம் என்பது ரோமானிய வணிகத் தொடர்பால் திடீரென்று ஏற்பட்ட ஒரு ஆவேச நிலை. அது தோன்றிய மாதிரியே ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில் கி.பி.300 வாக்கிலேயே அது நின்று போய்விட்டது, தடைபட்டு விட்டது என்றெல்லாம் ஒரு கோட்பாட்டை முன்வைக்கிறார்கள். நகர உருவாக்கம் வட இந்தியாவைப் போல, கங்கை சமவெளிப்போல பெரிய அளவில் தென்னிந்தியாவில் நடைபெறவில்லை. தென்னிந்தியாவிலும் கூட தக்கானப் பகுதிகளிலும், ஆந்திரப் பகுதிகளிலும் நடைபெற்றது போல தமிழ்பகுதியிலே பெரிய அளவிலே நகர உருவாக்கம் ஏற்படவில்லை என அவர் வாதிடுகிறார். அவரைப் பின்பற்றி வேறு பலரும் அந்த வாதத்தை முன்வைத்திருக்கிறார்கள். அந்த வாதத்தை எல்லாம் தவிடுபொடியாக்குகிற விதத்திலே நமக்கு தமிழ்நாட்டிலே அண்மைக்காலத்திலே சான்றுகள் கிடைத்திருக்கின்றன. இது ரொம்ப முக்கியமான விசயம்.

13533068_10206831726047904_5038508857291282127_n

இன்னொன்று என்னவென்றால் தமிழ் எழுத்தினுடைய காலத்தை வரையறுப்பதிலும் கிட்டத்தட்ட இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்த நிலைமை பெரிதும் மாறி வருகிறது. தமிழ் எழுத்துகளின் காலத்தை கி.மு.200 முன்னால் கொண்டு போக முடியாது என ஐராவதம் மகாதேவன் போன்றவர்கள் கடுமையாக வாதிட்டு வந்த நிலை மாறி இன்று கி.மு.600 வரைக்கும் அதை கொண்டு போவதற்கான சான்றுகள் நமக்கு கிடைத்துள்ளன. அண்மைக்காலத்தில் புலிமான்கோம்பை, தாதப்பட்டி இந்த இடத்திலே கிடைத்த நடுகல் கல்வெட்டுகள், பழனி பக்கத்துல பொருந்தல் என்ற இடத்திலே பானையோட்டிலே கிடைத்த எழுத்துக்குறிப்பு. தமிழ்பிராமி எழுத்தினுடனைய காலத்தை மறுபரிசீலனை செய்வதற்கு, மறுகணிப்பு செய்வதற்கு வலியுறுத்துகிற சான்றுகள் திரும்ப திரும்ப கிடைத்து வருகின்றது. இதையெல்லாம் வைத்து பார்க்கும்போது நம்முடைய பண்டைய தமிழகத்தின் வரலாற்றை தொன்மையான எழுதுவதற்கு இன்னும் இருபது ஆண்டுகளில் முற்றிலும் மாறான ஒரு புதிய அணுகுமுறையை கையாளும் காலம் உருவாகிவருகிறது.

13529036_10206831734968127_5402493825751544215_n

வட இந்தியாவில் இருந்து வரலாற்றை எழுதுவது என்ற நிலை மாறி தென்னிந்தியாவில் இருந்து வரலாற்றை எழுதவேண்டிய காலகட்டம் வந்துவிட்டது என்றெல்லாம் வட இந்திய வரலாற்று ஆசிரியர்களே சொல்ல ஆரம்பித்திருக்கிற நிலை இருக்கிறது. ஏனென்றால், வட இந்தியாவிலே பாலி, பிராகிருத மொழிகளை எழுத பயன்படுத்திய பிராமி எழுத்துகளுடைய வரலாற்றை கி.மு. 300க்கு மேல் கொண்டு போக முடியவில்லை. அசோகர் சக்கரவர்த்தியின் கல்வெட்டுகளுக்கு முன்னால் அவற்றை கொண்டு போக முடியவில்லை. ஆனால் தென்னிந்தியாவில் அதற்கும் முன்னதாக கி.மு. 600 வாக்கிலேயே பிராமி எழுத்துகள் கிடைத்திருக்கின்றன. பிராமி எழுத்து பொறிக்கப்பட்ட கல்வெட்டுகளும், பானை ஓடுகள் கிடைத்திருக்கின்றன. எனவே, தென்னிந்தியாவில் இருந்து இந்திய வரலாற்றை எழுதத் தொடங்க வேண்டிய ஒரு கால கட்டத்தை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். அதற்கான முக்கியமான ஒரு புள்ளியாக இந்த கீழடி அகழாய்வு இருக்கிறது என்பதை நான் இங்கே குறிப்பிட்டு சொல்ல விரும்புகிறேன். பெரிய அளவிலே ஒரு நகரத்தை இங்கே கண்டுபிடித்திருக்கிறார்கள். மதுரை இதுவரைக்கும் நீண்டிருந்ததா அல்லது மதுரைக்கு பக்கத்திலேயே ஒரு நடுத்தர அளவிலான நகரம் இருந்ததா இனிமேற்கொண்டு வரலாற்று ஆசிரியர்கள் விவாதிக்க இருக்கிறார்கள். அதை நாம் இன்றைக்கு நேரிலேயே வந்து பார்ப்பது சந்தோஷம் தருகிற விசயம். மத்திய அரசின் தொல்லியல் சர்வேக்கும் அங்கு பணியாற்றுகிற தொல்லியல் அலுவலர்களுக்கும் நன்றிகள். வாழ்த்துகள்.

தொகுப்பு : சித்திரவீதிக்காரன்

படங்கள் உதவி – மாரியப்பன், ரகுநாத்

பரிபாடல் உரை – புலியூர் கேசிகன்

Advertisements
பின்னூட்டங்கள்
  1. எழில் சொல்கிறார்:

    உண்மையில கடைச்சங்க காலம் தொல்காப்பியர், திருவள்ளுவரை தவிர்த்து. கி.மு 500-100. வள்ளுவரும் ,தொல்காப்பியரும் அதற்கும் முற்ப்பட்டவங்க.சிலப்பதிகாரம் கி.மு 3ஆம் நூற்றாண்டின் மத்திய பகுதி.ஆனால் இலங்கை மன்னன் கயவாகு விழாவில் கலந்து கொண்டதற்காக அவரின் காலம்தான் (கி.பி 150-180.) சிலப்பதிகார காலம்னு சொல்லிருக்காங்க.செங்குட்டுவனோடு எந்த இடத்திலும் கயவாகு சம்பந்தப்படவே இல்ல. இங்கோவடிகள் எழுதின அதே அரசர்களதான் நக்கீரரும் சொல்லி இருக்கிறாரு ஆனால் நக்கீரர் கி.பி 700,இளங்கோ கி.பி 2 ஆம் நூற்றாண்டு .லாஜிக்கே இல்லாம இருக்கு. சங்க வாழ்ந்த அவர்கள் அரசர்கள் தொடர்பு படுத்தி பார்க்கும்போது.கி.மு 50 ல் மூவேந்தர் காலமே முழுவதும் முடிஞ்சிருச்சு.என்னுடைய கண்க்குப்படி கீழடி கி.மு 1500கு முற்ப்பட்டது.

  2. satheesh kumar சொல்கிறார்:

    A very nice and an eye opener towards our Tamil vazhviyal

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s