Archive for the ‘ஊர்சுத்தி’ Category

20140146_1520601538010456_8785251497691358081_n.jpg

தொல்லியல், கல்வெட்டுகள் மீதான காதல் பசுமைநடைப் பயணங்களில் துளிர்த்தது. ஒவ்வொரு மலையிலும் தமிழின் தொன்மை, பண்பாடு, வரலாறு என பல விசயங்களை அங்குள்ள கல்வெட்டுகள் மௌனமாக உணர்த்திக் கொண்டே இருந்தன. தொல்லியல் அறிஞர் சாந்தலிங்கம் அய்யா பசுமைநடைப் பயணங்களை வரலாற்று வகுப்பாகவே மாற்றி எங்களை அவரது மாணவர்களாக்கிவிட்டார். இந்நடையில் இன்னும் கூடுதல் சிறப்பாக கல்வெட்டுகளைப் படியெடுத்துக் காட்டி செய்முறை வகுப்பையும் விருப்பமுள்ளதாக்கி விட்டார். கல்வெட்டை படியெடுத்து காட்டியபோது பள்ளி செல்லும் மாணவன் முதல் ஓய்வு பெற்ற முதியவர் வரை எல்லோருக்கும் புதிய அனுபவமாக அமைந்தது.

மாடக்குளம் கண்மாயில் உள்ள பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த கல்வெட்டை பசுமைநடையாக 2012-இல் சென்ற போது பார்த்தோம். 2016-இல் பசுமைநடை நாட்காட்டியை மாடக்குளத்தில் வெளியிட்டபோது நீர்நிறைந்திருந்ததால் கல்வெட்டைப் பார்க்க முடியவில்லை. இம்முறை 16.7.2107 அன்று கல்வெட்டைப் பார்த்ததோடு அதை படியெடுப்பதையும் அறிந்து கொள்ள முடிந்தது.

 

19642614_1520602788010331_4521376679230410892_n

ஒரு கல்வெட்டைப் பார்த்ததும் வாசிப்பது இலகுவானதல்ல. காலப்போக்கில் அதன்மீது படியும் தூசி, நீர், எண்ணெய், சுண்ணாம்பு போன்றவை அதை வாசிப்பதற்கு தடையாக அமைகின்றன. மேலும், ஒரு கல்வெட்டைப் படியெடுக்கும்போதுதான் அதை ஆவணப்படுத்த முடியும். அப்படி கல்வெட்டை படியெடுப்பதை படிப்படியாக சாந்தலிங்கம் அய்யா விளக்கினார்.

20031916_1520602174677059_5344261814083699559_n

கல்வெட்டை படியெடுக்கத் தேவையான உபகரணங்கள் சில. மேப்லித்தோ தாள், இரும்பு பிரஸ், நார் பிரஸ், மை, மை ஒற்றி, ஒரு வாளித்தண்ணீர், குவளை. முதலில் நாம் படியெடுக்கப்போகும் கல்வெட்டை இரும்பு பிரஸ் கொண்டு சுத்தம் செய்ய வேண்டும். இதன் மூலம் கல்வெட்டுகளின் மீது படிந்திருந்த புற அழுக்கு நீங்குகிறது. அதன்பிறகு நார்பிரஸ் கொண்டு சுத்தம் செய்ய வேண்டும். வாளியிலுள்ள தண்ணீரை கல்வெட்டின் மீது ஊற்றும்போது கல்வெட்டு தெளிவாகத் தெரிகிறது.

20140182_1520601174677159_1356534778018266392_n

நாம் எடுக்க வேண்டிய அளவிற்கு மேப்லித்தோ தாளை கிழித்து வைத்து கொள்ள வேண்டும். அதை நீரில் முக்கி கல்லின் மீது ஒட்ட வேண்டும். ஷூ பாலிஸ் போடுவதற்கு தேவையான பிரஸ் போல உள்ள பெரிய பிரஸ் கொண்டு தாளின் மீது மெல்லத் தட்ட வேண்டும். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தாள் கல்வெட்டினுள் ஒட்டிவிடும். இதை கவனமாக செய்ய வேண்டும். இல்லாவிட்டால் கிழிந்துவிடும் அபாயமும் உள்ளது.

 

20046427_1520600454677231_2690470872136597246_n

இந்தியன் இங்க், விளக்கு கரி, சிரட்டை கரி கொண்டு தயாரிக்கப்பட்ட மையை மையொற்றியில் தொட்டுத்தொட்டு கல்வெட்டின் மீது அழுத்த வேண்டும். கல்வெட்டு உள்ள பகுதி வெள்ளையாக மற்ற பகுதி கருப்பாக மாற அந்தச் கல்வெட்டு அழகாகத் தெரியும். காய்ந்ததும் அதை எடுத்துப் பத்திரப் படுத்த வேண்டும். மேலும், அதன் பின்னால் எந்த இடத்தில் எடுக்கப்பட்டது, என்று எடுக்கப்பட்டது போன்ற குறிப்புகளை விபரமாக எழுதி வைத்துக் கொள்வது நல்லது. கல்வெட்டு படியெடுத்தலை பாண்டியநாட்டு வரலாற்று ஆய்வு மையத்திலிருந்து வந்த ஆய்வு மாணவர்கள் இரண்டு பேரும் அய்யாவின் வழிகாட்டுதலில் பசுமைநடை பயணிகளுக்கு செய்து காட்டினர்.

CIMG3892

மாடக்குளம் கல்வெட்டு சித்திரமேழி என்ற விவசாயக்குழுவினுடையது. இதன் மேலே ஒரு குடை, அதற்கு மேலே இரண்டு சாமரங்கள், அதன்கீழே இரண்டு புறமும் விளக்குகள், நடுவில் கலப்பை, விளக்கு அருகில் இரும்பு கருவிகள் அதன் கீழே ‘ஸ்வஸ்திஶ்ரீ இந்தக் குலமும் காலும் எண்திசை நாட்டு எரிவீரகணத்தான்’ என்பதை சொல்லும் வட்டெழுத்துக் கல்வெட்டு. அதனடியில் யானை மீது வீரனொருவன் செல்வது போன்ற சித்திரக்குறியீடு உள்ளது. யானை என்பது அத்திகோசம் என்ற யானைப்படையைக் குறிக்கும் குறியீடாக கருதலாம். கி.பி.5ம் நூற்றாண்டிலேயே பூலாங்குறிச்சி கல்வெட்டில் அத்திகோசம் பற்றி குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதில் ஆச்சர்யப்பட வேண்டிய இன்னொரு விசயம் இந்த ஊரிலுள்ள ஈடாடி அய்யனார் கோயிலில் யானை மீது அமர்ந்த கருப்புசாமி சிலை உள்ளது. இந்தக் கல்வெட்டை கண்மாயில் கண்டுபிடித்து படியெடுப்பதற்கு முன்பே இந்தச் சிலை உள்ளது நம்மை ஆச்சர்யத்தில் ஆழ்த்துகிறது. ஸ்வஸ்திஶ்ரீ என்பது மங்களமான வார்த்தை. இப்போது போட்டுத் தொடங்குவது போல அப்போது ஸ்வஸ்திஶ்ரீ பயன்பட்டிருக்கிறது.

20108392_1520602504677026_1187620972165438612_n

கருப்பு வெள்ளைப் படங்களில் உறைந்த காலம் போல படியெடுத்த தாளில் கருப்பு வெள்ளையில் ஒளிர்ந்த எழுத்துச் சித்திரங்களில் எழுநூறு ஆண்டுகளுக்கும் மேலான காலம் உறைந்திருந்தது. பள்ளி மாணவர்கள் ஆர்வத்தோடு அருகே நின்று பார்த்தது மனநிறைவைத் தந்தது. பள்ளி, கல்லூரிகளில் வரலாறு வகுப்பறைகளில் முடங்கி முடைநாற்றமெடுக்க பசுமைநடைப் பயணங்களோ பல்துறை சார்ந்தவர்களை வரலாற்று மாணவராக, சூழலியல் ஆர்வலராக, நிழற்படக்கலைஞராக என பன்முகத்தன்மைகளை வளர்க்கும் அமைப்பாக உள்ளது.

20031782_1520602901343653_3341131522843178166_n.jpg

மாடக்குளம் குறித்த முந்தைய பதிவுகள்

மாடக்குளக்கீழ் மதுரை

ஆலவாயின் எழில் கபாலி மலையிலிருந்து

Advertisements

17190812_10210678483789723_1383421333775565590_n

இளம்பிராயத்தில் சிலப்பதிகாரம் கதை கேட்டதிலிருந்தே எனக்கு கண்ணகியைப் பிடிக்காது. ஏனெனில் கண்ணகி மதுரையை எரித்தாள் என்ற கதையால். பின்னாளில் ஜெயமோகன் எழுதிய கொற்றவை வாசித்த போது அக்கால மதுரைச் சூழலும், கண்ணகி மதுரையை எரித்த காரணமும் அறிந்த பின் சாந்தமானேன். மதுரையில் சிலப்பதிகாரத்தோடு தொடர்புடைய இடங்கள் பல உள. அதில் செல்லத்தம்மன் கோயிலும், கோவலன் பொட்டலும் முக்கியமான இடங்கள். கண்ணகியின் சிற்பம் உள்ள செல்லத்தம்மன் கோயிலுக்கு பசுமைநடையாக முன்பொரு முறை சென்றிருக்கிறோம். வெகுநாட்களாக பார்க்க வேண்டுமென்றிருந்த கோவலன் பொட்டலுக்கு 5.3.2017 அன்று சென்றோம்.

17757485_10210880174711870_5649541695805347157_n

எல்லோரும் பெரியார் பேருந்து நிலையம் அருகிலுள்ள பாண்டியன் அங்காடித்தெரு முனையில் கூடினோம். (சிலப்பதிகாரத்தில் அக்காலத்தில் மதுரையில் இருந்த அல்லங்காடி, நாளங்காடி பற்றி விரிவாக இளங்கோவடிகள் கூறுகிறார். அதைக்குறித்து தனிப்பதிவே எழுதலாம்) அங்கிருந்து அவரவர் வாகனங்களில் பழங்காநத்தம் நோக்கி சென்றோம். பழங்காநத்தத்திலிருந்து டி.வி.எஸ் நகர் செல்லும் சுரங்கபாலத்திற்கு அடியில் சென்று வலது புறம் திரும்பியதும் அதுதான் கோவலன் பொட்டல் என வண்டியை நிறுத்தியதும் சொன்னார்கள்.

பொட்டல் என்ற சொல் என் நினைவில் பெரிய திடலாக மனதில் பதிந்திருந்தது. கோவலன் பொட்டல் என்ற இடத்தின் பெயரையும் பெரிய திடலாகத்தான் நினைத்திருந்தேன். அந்தக் காலத்தில் கோவலனை வெட்டிய இடம் இன்று சீமைக்கருவேல மரங்கள் மண்டிக் கிடக்கும் என நினைத்திருந்தேன். ஆனால், அது மரங்கள் அடர்ந்த கல்லறைத் தோட்டமாகயிருக்கும் என நினைத்துக் கூடப் பார்க்கவில்லை. தேவேந்திர குலத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் அந்த இடத்தை சுடுகாடாக பயன்படுத்தி வருகின்றனர். மரங்களுக்கடியில் இறந்தவர்களை புதைத்திருந்தனர். சுடுகாட்டின் நடுவே ஒரு சிறிய கட்டிடத்தின் உள்ளே மூன்று சிலைகள் உள்ளது. அதை கோவலன், கண்ணகி, மாதவி எனக் கூறுகின்றனர். சிலைகள் மிகச் சிறியதாக உள்ளதால் பகுத்துணர முடியவில்லை.

17191352_10210678511670420_5914690612762751590_n

எல்லோரும் அந்த இடத்தில் கூடினோம். பசுமைநடை அமைப்பாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் தொடக்க உரை ஆற்றினார். பழங்காநத்தத்திற்கும், டி.வி.எஸ் நகருக்கும் இடையிலான பாலம் எதற்காக கட்டினார்கள் என்றே தெரியவில்லை. பலகோடி செலவளித்துக் கட்டிய பாலம் மக்கள் நடைபயிற்சி செய்வதற்குத்தான் இப்போது காலை வேளைகளில் பயன்படுகிறது என்றார். மேலும், டி.வி.எஸ். பள்ளியில் படிக்கும் போது இப்பகுதி வழியாக நடந்து செல்லும் போது சுடுகாடு இருந்ததால் வேகமாக கடந்துவிடுவோம். அப்போது இப்பகுதியில் ஒரு ஊருணி ஒன்று இருந்தது என தன் பள்ளிப்பருவ நினைவுகளைப் பகிர்ந்து கொண்டார்.

17201191_10210678486269785_5460121395905849501_n.jpg

தொல்லியல் அறிஞர் சாந்தலிங்கம் அய்யா அந்த இடத்தின் வரலாறு, தனக்கும் அந்த இடத்துக்குமான தொடர்பு குறித்து பேசினார்.

“1981-ல் உலகத்தமிழ் மாநாடு நிகழ்ந்த போது, இந்த கோவலன் பொட்டல் பகுதியை அகழாய்வு செய்ய திட்டமிடப்பட்டு செயல்படுத்தப்பட்டது. மூன்று அகழாய்வுக் குழிகள் மட்டும் அப்போது இடப்பட்டு அகழாய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது. இங்கு கண்டுபிடிக்கப்பட்ட கருப்பு சிவப்பு பானை ஓடுகள், தாழிகள் போன்றவற்றை காலக்கணிப்பு செய்த போது 2300 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட வாழ்விடப் பகுதியாகவும்; இறந்தவர்களை புதைக்கிற இடுகாடாகவும் இருந்திருப்பதை உறுதிசெய்தோம். இதேபோல தற்சமயம் கீழடியில் செய்த அகழாய்வில் கிடைத்த தொல்பொருட்களின் வயது 2200 ஆண்டுகளுக்கு முந்தையது என்பதை கரிம பகுப்பாய்வு மூலம் ஆய்வாளர்கள் உறுதி செய்துள்ளனர்.

பழங்காநத்தம் என்கிற பெயர் கூட பழங்கால நத்தம் எனும் சொல்லின் திரிபுதான். நத்தம் என்பதற்கு குடியிருப்பு என்பது பொருள். பழங்கால அல்லது பழைய குடியிருப்பு பகுதி என காலம் காலமாக வழங்கிவருகிறோம். எனவே இங்கு மக்கள் பல காலமாக இங்கு வசித்துவருகிறார்கள் என்பதை அறியமுடிகிறது. கோவலன் பொட்டல் என்பதற்கான பெயர் காரணம் சிலப்பதிகாரத்தின் தாக்கமாக இருக்குமே தவிர; இங்குதான் கோவலன் கொல்லப்பட்டான் என்பதற்கான வரலாற்றுச் சான்றுகள் நமக்கு எதுவும் கிடைக்கவில்லை.

இங்கு அகழாய்வு செய்த போது இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய ஆண்மகனது முழுமையான எலும்புகள் கிடைத்தன. அந்த ஆணின் இடது கை முழங்கையில் இருந்து இல்லாமல் இருந்தது. அவன் ஊனமுற்ற மனிதனா அல்லது கை வெட்டுப்பட்ட மனிதனா என்பது தெரியவில்லை. இது போக மக்கள் வழிபாட்டுக்காக பயன்படுத்திய புதிய கற்கால கைக்கோடரி ஒன்றின் சிதைந்த பகுதியும்; மீன் சின்னம் பொறிக்கப்பட்ட சங்கப்பாண்டியர் காலச் செப்புக் காசு ஒன்றும்; சில செப்புக்காசுகளும் கிடைத்தன. வரலாற்றில் நெடுங்காலமாக மக்களின் வாழ்விடப்பகுதியாக இப்பகுதி விளங்கியுள்ளதை இங்கு கிடைத்த தொல்பொருட்கள் உறுதிசெய்கின்றன.” என்றார் தொல்லியல் அறிஞர் சாந்தலிங்கம் ஐயா. மேலும், தனக்கு இந்த இடத்தோடு 55 ஆண்டுகால உறவு. நான் ஐந்தாம் வகுப்பு படிக்கும்போது எங்கப்பாவுடன் ஒரு திருமணத்திற்கு ஜெய்ஹிந்த்புரம் வந்தேன். அப்போது இப்பகுதி எப்படியிருக்கும் என்று யோசித்துப் பாருங்கள். மீனாட்சி நூற்பாலைக்கு முன்பாக ரயில்வே கேட் இருந்தது, அப்போது பாலம் கட்டவில்லை. திருமணத்திற்கு வந்தவர்களுக்கு காலைக்கடன்களை கழிக்க இப்பகுதிக்கு போகச் சொல்லி அப்போது அனுப்பினார்கள். அப்போதும் இதன் பெயர் கோவலன் பொட்டல்தான்” என்றார்.

17190910_10210678482789698_6364544683537357998_n

பேராசிரியர் சுந்தர்காளி அவர்கள் கோவலன் பொட்டல் குறித்து, சிலப்பதிகாரம் குறித்து, அகழாய்வு குறித்தெல்லாம் விரிவாகப் பேசினார்.

“வரலாறு என்பது அங்காங்கே நாம் புழங்குகிற இடங்களில் எல்லாம் புதைந்து கிடக்கிறது. அதுவும் மதுரை போன்ற மிகப் பழைய நகரங்களில் எங்கு நோக்கினும் ஆயிரம் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய விசயங்கள் இருந்து கொண்டே இருக்கின்றன. நாகரீக காலத்தில் நாம் நமது ஓட்டத்தை சற்று நிறுத்தி ஒரு புள்ளியில் நின்று பார்த்தால் அந்த வரலாற்றை உணர முடியும்.

இங்கு நிகழ்த்தப்பட்ட அகழாய்வே மூன்று அடுக்காக தொல் பொருட்கள் கிடைத்துள்ளன. அகழாய்வு குழிகளின் அடிப்பகுதியில் இரும்புக்கால மண் அடுக்கு; அதற்கு மேலே உள்ள அடுக்கு சங்க காலத்தை சேர்ந்த அடுக்கு; அதற்கும் மேலே பாண்டியர் கால செப்புகாசுகள் கிடைத்திருப்பதால் அது இடைக்கால அடுக்கு என அறியப்படுகிறது. இங்கு தாழிகள் கிடைக்கபட்டுள்ளன என்பதை எப்படி பார்க்கிறோம் என்றால், தென் தமிழகத்தில்தான் அதிகமாக தாழிகள் காணக் கிடைக்கின்றன. எனவே இந்த பகுதிகளில்தான் தாழிகளில் புதைக்கிற பழக்கம் இருந்திருக்கிறது. வட தமிழ்நாட்டிலோ மேற்கிலோ கற்பதுக்கைகளும், கற்திட்டைகளும் மட்டுமே காணப்படுகின்றன. வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் கற்பதுக்கைகளை தான் அதிக வயதுள்ளதாக கூறிவந்தனர். ஆனால் சமீப கால ஆய்வுகளுக்கு பிறகு தாழிகளில் புதைக்கப்படுகிற பழக்கம்தான் தொன்மையானது என்பதை ஏற்றுக் கொள்கின்றனர். கற்பதுக்கைகளை நான்கு காலகட்டமாக பார்க்கலாம். பள்ளம் தோண்டி கற்களை அடுக்கி அதற்குள் புதைத்து கற்களால் மூடுவது பழைய பழக்கம். அதன் பிறகு மேல் பரப்பில் கற்களை அடுக்கி புதைத்து அதன்மேல் கற்களை கொண்டு மூடுவது கற்திட்டை முறை. நெடுங்கற்கள் என்று பெரிய அளவிளான கற்களை நடுவது மூன்றாம் கட்டமாகவும் அதில் இருந்து சிறிய கற்களை நடுகற்களாக நடுவதுமாக காலத்தில் மாற்றம் அடைந்து வந்துள்ளன. இவ்வாறு கிமு.1300 ஆண்டில் இருந்து சங்க காலத்தின் இறுதி காலமான கிமு.5-ஆம் நூற்றாண்டு வரை இந்த பெருங்கற்காலச் சின்னங்கள் மாறிவந்துள்ளன.

கோவலன் என்கிற மனிதன் இருந்தானா, சிலப்பதிகாரம் நடந்த சம்பவமா என்று விவாதங்கள் எழுகின்றன. நடந்த ஒரு கதை மெல்ல மெல்ல வளர்ச்சி பெற்றிருக்கிறது என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். ஏனென்றால், சிலப்பதிகாரத்தை இளங்கோ எழுதும் முன்னமே மக்கள் மத்தியில் இந்த கதை புழங்கி வந்திருக்கிறது. சங்க இலக்கியங்களிலேயே ‘ஒரு முலை அறுத்த திருமாவுண்ணி’ என்கிற பெண்ணை பார்க்கிறோம். பேகன் என்கிற மன்னனுடைய மனைவி கண்ணகியினுடைய கதையை பார்க்கிறோம்.. அவர்கள் இருவரும் பிரிந்து வாழ்ந்த கதையை பார்க்கிறோம். சிலப்பதிகாரத்தின் பதிகத்தை பார்த்தாலே, சேரன் செங்குட்டுவனோடு இளங்கோ காட்டிற்கு செல்கையில் மலைவாழ் மக்கள் அந்த கதையை சொல்வதாகதான் வருகிறது. எனவே ஒரு நிகழ்ந்த சம்பவம், மரபுக் கதையாக மக்களிடம் புழங்கிவந்து படிப்படியாக வளர்ந்து தொன்மமாக மாறி பிறகு சிலப்பதிகார காப்பியமாகியிருப்பதாக தான் அறிய முடிகிறது.

தமிழகம், கேரளா மட்டுமல்லாது, இலங்கையில் தமிழர்கள் வாழும் பகுதியிலும் சிங்களர்கள் வாழும் பகுதியிலும் கூட இந்த கதை புழங்கி வருகிறது. இலங்கையில் கண்ணகிக்கு பல இடங்களில் கோயில்கள் உள்ளன. பல கூத்துகள் பாடல்கள் இந்த கதையில் நிகழ்த்தப்படுகின்றன. பத்தினிதெய்வோ என்று இலங்கையில் மக்கள் கண்ணகியை தெய்வமாக வழிபடுகின்றனர்.

17201309_10210678495070005_4911996144100358032_n.jpg

சுந்தர்காளியின் உரைக்கு பிறகு ஓவியர் பாபு அந்த இடம் குறித்து பேசினார். அகழாய்வுகள் காலக்கணிப்புகளைத் தாண்டி தான் கதைகளை மிகவும் விரும்புவதாகச் சொன்னார். ஏனென்றால், இந்த கார்பன் டேட்டிங் போன்ற விசயங்கள் இதன் காலத்தை சமீபத்தில் காட்டுகிறது. எனக்கெல்லாம் இந்த இடம் 50,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு என்ற நம்பிக்கைதான் பிடித்திருக்கிறது. அந்தக் காலத்தில் இப்பகுதியில் ஒரு குழாயில் வென்னீர் ஊற்று வந்ததாகச் சொன்னார்.

பசுமைநடை ஒருங்கிணைப்பாளர்களில் ஒருவரான உதயகுமார் முதன்முதலில் தன்னுடைய பிரச்சனைக்காக பொதுச்சொத்தை சேதப்படுத்தியது கண்ணகிதான் எனக்கூற அதை சாந்தலிங்கம் அய்யா மறுத்து கண்ணகி நல்லவர்களை ஒன்றும் அப்போது எரிக்கச் சொல்லவில்லை என சிலப்பதிகார வரிகளை மேற்கோள் காட்டினார்.

பார்ப்பார் அறவோர் பசு பத்தினிப் பெண்டிர்
மூத்தோர் குழவிஎனும் இவரைக் கைவிட்டு
தீத்திறத்தார் பக்கமே சேர்கென்று காய்த்திய
பொற்றொடி ஏவப் புகை அழல் மண்டிற்றே
நற்றேரான் கூடல்நகர்.

17202798_10210678496710046_4672592595240284209_n

சிலப்பதிகாரம் நூலில் கோவலன் கொலைசெய்யப்பட்டது குறித்து தேடியபோது அதில் இந்த இடத்தில்தான் வெட்டப்பட்டான் என்ற குறிப்பு எதுவும் இல்லை. மக்களின் நம்பிக்கைதான் இதை கோவலன் பொட்டல் என வெகுநாட்களாய் சொல்லிக் கொண்டு இருக்கிறது.

உரியது ஒன்று உரைமின் உறு படையீர் என
கல்லாக் களிமகன் ஒருவன் கையில்
வெள்வாள் எறிந்தனன் விலங்கூடு அறுந்தது
புண்ணுமிழ் குருதி பொழிந்துடன் பரப்ப
மண்ணக மடந்தை வான்துயர் கூரக்
காவலன் செங்கோல் வளைஇய வீழ்ந்தனன்
கோவலன் பண்டை ஊழ்வினை உருத்துஎன்

  • சிலப்பதிகாரம், கொலைக்களக்காதை 211 – 217

17191390_10210678500670145_2235684531358895000_n.jpg

பன்னீர் செல்வம் அய்யா எழுதிய ‘தேயிலைப் பூக்கள்’ என்ற நூல் வெளியிடப்பட்டது. இலங்கை மலையகத் தமிழர்களின் வலியைச் சொல்லும் இந்நூல் இந்த இடத்தில் வெளியிடப்படுவது பொருத்தமானது என நூலாசிரியர் கூறினார். அற்புதமான நிகழ்வு, மறக்கமுடியாத நாள்.

படங்கள் உதவி – பிரசாத்

vaigai-river

ஆறாட்டு (தீர்த்தவாரி) என்ற சொல்லைக் கேட்டவுடன் கேரள மாநிலத்தில் திருச்சூரில் யானை ஊர்வலத்துடன் நடைபெறும் ஆறாட்டுத் திருவிழாவே நினைவுக்கு வரும். தமிழ்நாட்டிலும் குளம், ஆறு, கடல் முதலிய நீர்த்துறைகளுக்குத் திருமேனிகளை எடுத்துச் சென்று நீராட்டும் வழக்கம் உள்ளது. இந்த ஆறாட்டு பெரும்பாலும் தைப்பூச நாளிலும், மாசி மகத்திலும் நடைபெறுகின்றது. தமிழகத்தின் ஆற்றங்கரைகள் அனைத்திலும் ஒன்றிரண்டு தைப்பூச மண்டபங்கள் அல்லது துறைகள் உள்ளன.  

– தொ.பரமசிவன்

மதுரை வைகை ஆற்றின்(?) நடுவே மையமண்டபம் யானைக்கல் தரைப்பாலத்திற்கு மேற்கே அமைந்துள்ளது. பாலத்தைக் கடக்கும்போதெல்லாம் அந்த மண்டபத்தைப் போய் பார்க்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் எல்லோருக்குள்ளும் எழும். எனக்கும் வெகுநாட்களாக அங்கு செல்ல வேண்டும் என்ற ஆவல் இருந்தது.

cimg6794

மாமதுரை போற்றுவோம் நிகழ்வில் மூன்றாம் நாள் வைகையைப் போற்றுவோம் நடந்தது. அதையொட்டி அம்மண்டபத்தைப் போய்பார்க்கும் வாய்ப்பு எனக்கு கிட்டியது. ஆனால், அம்மண்டபத்தின் வரலாறு, தொல்லியல் தகவல்கள் குறித்து அறிந்து கொள்ளும் ஆசையை சமீபத்தில் சென்ற பசுமைநடை தீர்த்து வைத்தது.

cimg6765

ஓவியர் மனோகர் தேவதாஸ் தன்னுடைய “எனது மதுரை நினைவுகள்” நூலில் மையமண்டபம் குறித்த தனது நினைவுகளை பகிர்ந்து உள்ளதோடு அதைக்குறித்த அழகான சித்திரம் ஒன்றை வரைந்திருக்கிறார். அதில் அவர்கள் அக்காலத்தில் இம்மண்டபத்திலிருந்து கீழே மணலில் குதித்து விளையாடும் காட்சி காணக்கிடைக்கிறது. அதே போல ஆங்கிலேயர் காலத்தில் எடுக்கப்பட்ட ஒரு கருப்பு வெள்ளை படத்திலும் இம்மண்டபம் அழகாகயிருக்கிறது.

14333852_1135758933161387_7968634936443672270_n

மதுரை அண்ணாமலைத் திரையரங்கம் முன்பு எல்லோரும் கூடினோம். அங்கிருந்து எல்லோரும் வைகையாற்றின் நடுவே அமைந்துள்ள மைய மண்டபம் நோக்கி நடந்தோம். திருமலைராயர் படித்துறையிலிருந்து திருவாப்புடையார் கோயில் பகுதியை இணைக்கும் பால வேலைகள் நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கிறது. பெரும்பாலானோர் முதன்முறையாக வைகை மைய மண்டபத்திற்குள் வருவதால் ஒருவித ஆர்வத்தோடு அதைப் பார்த்தனர். எத்தனை நாளாக பாலங்களில் செல்லும்போது பார்க்க வேண்டுமென்ற ஆவலோடு இருந்தார்களோ!

14224874_1135756483161632_8032829292625034315_n

பசுமைநடை அமைப்பாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் தனது உரையை வைகை அடைந்துள்ள சீரழிவுகளில் தொடங்கிப் பேசினார். “காவிரி பிரச்சனை உச்சத்தில் பந்த்கள், கடை அடைப்புகள் நடைபெறும் வேளையில் நாம் இங்கு கூடியிருக்கிறோம். நீர் சார்ந்த பிரச்சனைகளை மையமாகக் கொண்டு பசுமைநடை தனது 50வதுநடையை இன்னீர் மன்றல் என்ற விழாவாக ஆயிரம் பேரைக் கொண்டு அறிஞர்களை அழைத்து வந்து நடத்தினோம். மனிதகுலம் நிலைத்திருக்க தண்ணீர் அவசியம். மதுரையின் ஊர்ப்பெயர்களைப் பார்க்கும் போது நிறைய குளங்கள் இருப்பதை அறிய முடிகிறது. தல்லாகுளம், சொக்கிகுளம், பீ.பீ.குளம் என. நாம் இப்ப எல்லாக் குளங்களையும் அழித்துவிட்டோம். நவீன நாகரீக வரலாற்றைப் பார்க்கும்போது அரசாங்கமும் தனியாரும் போட்டி போட்டு குளங்களை எல்லாம் அழித்துவிட்டோம்.

மதுரையில் கே.கே.நகர் போன்ற பகுதிகளில் விசாரிக்கும் போது 500 அடி, 600 அடி என ஆயிரம் அடியை நோக்கி தண்ணீரை உறிஞ்சத் தொடங்கிவிட்டோம். நல்ல தண்ணி மட்டுமல்ல உப்புத்தண்ணியையே லாரிகளில் வாங்கி மாதம் மூவாயிரம் செலவளிக்க வேண்டிய நிலை வந்துவிட்டது. வைகை மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் தொடங்கி துவரிமான் – சமயநல்லூர் வரை ஆறாக இருக்கிறது. நம் கற்பனையில் ஆறு என்றால் தோன்றக்கூடிய நாணல், மணல் எல்லாம் பார்க்கலாம். மதுரைக்குள் நுழைந்ததுமே அதை நாம் சாக்கடையாக மாற்றி வைத்திருக்கிறோம்.  இலக்கியத்தில்தான் வைகை ஆறாக ஓடுவதைப் படிக்க முடிகிறது. எனக்கு விபரம் தெரிந்து இதில் நீர் ஓடி நான் பார்த்ததில்லை. ஆற்றை வெள்ளம் வரும்போது தண்ணீர் வரும் வடிகாலாக மாற்றி வைத்திருக்கிறோம். இந்த ஒட்டுமொத்த நகரத்தின் சாக்கடையை அள்ளிட்டு போவதல்ல அதன் வேலை. நாம் இன்று மிகப்பெரிய வளர்ச்சி, நாகரீகம் அடைந்துட்டோம் என்று பேசிக் கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால், அது உண்மையில்லை. ஆற்றை குறித்து நாம் அறிந்து கொள்ள வேண்டிய செய்திகள் நிறைய உள்ளன. இம்மண்டபத்தின் வரலாற்று வகுப்புக்குள் நாம் செல்லலாம்”.

14317555_1386023134760446_1976887661994938288_nவைகை மையமண்டபத்தின் தொன்மை குறித்து வரலாற்றுப் பேராசிரியர் கண்ணன் அவர்கள் விரிவாக எடுத்துரைத்தார்.

மதுரைக்கு புதிதாக வருபவர்களும், வெளிநாட்டவர்களும் ஆற்றின் நடுவே அமைந்துள்ள இந்த மைய மண்டபத்தைப் பற்றி அறிந்துகொள்ள விரும்புகின்றனர். மதுரை தெப்பக்குளத்தின் நடுவே அமைந்துள்ள மைய மண்டபம் போன்று இம்மண்டபமும் மதுரையின் அடையாளங்களில் ஒன்றாகத் திகழ்கிறது.

வைகையாற்றில் நடுவே யானைக்கல் பாலத்திற்கு மேற்கே மையமண்டபம் என்றழைக்கப்படும் தீர்த்தவாரி மண்டபம் அமைந்துள்ளது. கி.பி16 அல்லது 17 ஆம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்த இம்மண்டபம் நாயக்கர் கால கட்டடக்கலையை பிரதிபலிக்கிறது. மீனாட்சியம்மன் கோயிலில் சுந்தரேஸ்வரர் (சிவன்), மீனாட்சி உற்சவ மூர்த்தங்கள் வைகையாற்றில் இறங்கி தீர்த்தவாரி கொண்டாடுவதற்காக இம்மண்டபம் கட்டப்பட்டதாக தெரிகிறது.

14333622_1386021711427255_7426074911169126201_n

மையமண்டபம் நான்கு பத்திகளை கொண்டுள்ளது. நடுவே உள்ள பத்தி அகலமாகவும் பக்கவாட்டிலுள்ள பத்திகள் குறுகலாகவும் உள்ளன. இம்மண்டபத் தூண்களில் தெய்வ உருவங்கள், விலங்கினங்கள் மற்றும் துறவிகளின் புடைப்புச் சிற்பங்கள் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. இம்மண்டபத்தில் நான்கு வகையான தூண் அமைப்புகள் காணப்படுகின்றன. ஆற்றில் வெள்ளம் போகும்போதும் சேதமடையாத அளவிற்கு நல்லதொரு அடித்தளத்தை கொண்ட இம்மண்டபம் ஆற்றில் மணல் அள்ளுதல், பராமரிப்பின்மை போன்ற காரணங்களால் தற்சமயம் மிகவும் சிதைந்து காணப்படுகிறது.

14344191_1135757329828214_7881985689555131940_n

மீனாட்சியம்மன் கோயிலிலிருந்து தீர்த்தவாரிக்கு இறைவனும் இறைவியும் இங்கு வந்ததற்கு சான்றாக இம்மண்டபத்திற்கு தென்கிழக்கே உள்ள கிணறு மீனாட்சியம்மன் கோயிலால் இன்றளவும் பராமரிக்கப்பட்டு வருகிறது. பால்குடம் எடுப்பவர்கள் இந்த கிணற்றுக்கு அருகில் இருந்துதான்  கிளம்பிச் செல்கிறார்கள்.

14264893_1135758819828065_1468253936454777900_n

14329947_1135758146494799_6798527837986367284_nபிற்காலப்பாண்டியர் காலத்தில் (கி.பி.1293ல்) பாண்டியர்களின் குறுநிலத்தலைவனான கங்கைகொண்ட சூரியத்தேவன் வாணாதிராயன் காலிங்கராயன்  மதுரையில் திருவாலவாய் நாயனார் திருநாட்களில் தீர்த்தமாடி எழுந்தருள வைகையாற்றங்கரையிலேயே “காலிங்கராயன் திருமண்டபம்” கட்டுவித்தான் என்ற தகவலை  கல்வெட்டொன்று தெரிவிக்கிறது. ஆனால் அம்மண்டபம் வைகையாற்றில் இன்று நமக்கு காணக்கிடைக்கவில்லை. இருப்பினும் நாயக்கர்காலத்தில் சுந்தரேஸ்வரர் ஆற்றில் தீர்த்தமாடி எழுந்தருள இம்மண்டபம் கட்டப்பட்டதாக தெரிகிறது. இங்குள்ள இரண்டு கயல்களின் புடைப்புச் சிற்பத்தைப் பார்க்கும்போது இது விசுவநாதநாயக்கர் காலத்தில் (16நூற்றாண்டு) கட்டப்பட்டிருக்கலாம் என யூகிக்க தோன்றுகிறது. இம்மண்டபத்தின் முகப்பிலுள்ள சிம்ம உருவங்கள், ராமர் சிலைகள் இவைகளை வைத்துப் பார்க்கும் போது இவை நாயக்கர்கால கட்டடக்கலையென அறிய முடிகிறது.

 வண்டியூர்க்கு அருகில் உள்ள தேனூர் மண்டபமும் நாயக்கர் காலத்தைச் சேர்ந்தது. அந்த மண்டபத்திற்கு அழகர் எழுந்தருளி மண்டூக மகரிஷிக்கு மோட்சம் கொடுக்கிறார். ஆரப்பாளையம் அருகில் வைகைக்கரையில் அமைந்துள்ள புட்டுத்தோப்பு மண்டபத்தில் ஆண்டுதோறும் புட்டுத்திருவிழா வெகுசிறப்பாக ஆவணிமாதம் கொண்டாடப்படுகிறது.

சிதம்பரம் நடராஜர் மாசிமகத்தன்று கடலாடச் செல்வதற்கு கிள்ளை என்ற ஊரிலுள்ள கடற்கரைக்குச் செல்கிறார். சோழமன்னர்கள் காலத்தில் தலைவனொருவன் சாலை அமைத்து நன்னீர் குளங்களை வெட்டிவைத்துள்ளனர். அதைக் குறித்த கல்வெட்டில் மூன்று நன்னீர் குளங்கள் தொட்டான் என்று உள்ளது. 12ஆம் நூற்றாண்டில் வெட்டப்பட்ட அக்குளங்கள் இன்றளவும் பராமரிக்கப்பட்டு வரும் போது நாம் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய பரிபாடலில் பாடப்பட்ட வைகையைப் பாதுக்காக்க வேண்டாமா? வைகையிலிருந்து சுருங்கைகள் அமைத்து மீனாட்சியம்மன் கோயில் தெப்பக்குளத்திற்கு நீர் கொண்டு போனதற்கான தடயங்கள் உண்டு. இன்றளவும் மாசி மகத்திற்கு வரும் மீனாட்சி சுந்தரர் திருமலைராயர் படித்துறையிலுள்ள காசி விஸ்வநாதர் கோயிலில் எழுந்தருளி ஆறாட்டு செய்து கிளம்புகின்றனர். நூறாண்டுகளுக்கு முன்பு இம்மண்டபத்தில் எழுந்தருளியிருக்கலாம் என்று தெரிய வருகிறது.

14224682_1135757819828165_6009558809074363966_n

பேராசிரியர் கண்ணன் பேசியதைத் தொடர்ந்து அந்த மண்டபத்தை சிறப்பாக பராமரித்து வரும் அந்தப் பகுதி மாமன்ற உறுப்பினர்க்கு ‘மதுர வரலாறு –  நீரின்றி அமையாது’ நூல் வழங்கப்பட்டது. அவர் அம்மண்டபத்தை தனிப்பட்ட ஆர்வத்தினாலும் பாதுகாத்து வருகிறார். அம்மண்டபத்தின் பின்னாலுள்ள மூன்று பெரிய கிணறுகள் இருந்ததாகவும் அவை தற்போது தூர்ந்து போய் விட்டதாகவும் குறிப்பிட்டார். மேலும், மண்டபத்தின் பின்னாலுள்ள மரங்களை வைத்து பராமரித்து வருவதாகவும் கூறினார்.

14355042_1135757659828181_7329806693558016297_nபசுமைநடை ஒருங்கிணைப்பாளர்களில் ஒருவரான உதயகுமார் “வைகையாற்றின் கரைகளில் மக்கள் இறங்கும்படியான இடங்களில் குப்பைகள் அதிகமாக உள்ளதாகவும், அதே போல ஆற்றின் நடுவே பாலங்கள் உள்ள இடங்களிலும் ஆறு மிகவும் சீரழிந்து உள்ளதாகவும்” குறிப்பிட்டு பேசினார்.

எல்லாரும் அம்மண்டபத்திலுள்ள சிற்பங்களையும், பழமையான கட்டடக்கலையையும் கண்டு களித்தோம். பேராசிரியர் கண்ணன் அவர்களோடு மேலதிகமான வரலாற்றுத் தகவல்களை உரையாடினோம்.

14329963_1135759096494704_4434205074187716257_nவைகை ஆற்றில் விநாயகர் சதுர்த்தியையொட்டி கொண்டு வந்து போட்டிருந்த விநாயகர் சிலைகளைக் கண்டு வருத்தமாகயிருந்தது. ஏற்கனவே, ஆறு பாழாகி கிடக்கும் வேளையில் ரசாயனப் பூச்சும், நல்ல களிமண்ணினாலும் செய்யாத இந்த சிலையால் ஆறும், நீரும் மேலும் கெடத்தானே செய்யும். விநாயகர் சதுர்த்தி ஊர்வலத்தில் பெண்கள் கலந்து கொள்ள முடியுமா? அந்த ஊர்வலத்தில் பக்தி இருக்கிறதா?  அதில் வரும் இளைஞர்களின் ஆவேசத்தையும் அவர்களின் தலையில் கட்டியுள்ள வண்ணக் கொடிகளையும் பார்க்கும்போது அச்சமாக இருக்கிறது. இந்நிலை மாற வேண்டும். களிமண்ணில் பிள்ளையார் செய்து சாதாரணமாக கிடைக்கிற எருக்கம்பூவையும், அருகம்புல்லையும் போட்டு வழிபடுவது எவ்வளவு நன்றாக இருக்கிறது. சிந்திக்க வேண்டிய விசயம்.

vaigai45

பசுமைநடை முடிந்து வைகை யானைக்கல் தரைப்பாலத்தில் வந்த முளைப்பாரி ஊர்வலத்தை வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டே வீடு திரும்பினோம். வைகையை மட்டுமல்ல, மற்ற ஊர்களிலுள்ள நீர்நிலைகளையும் காப்பது நம் கடமை என்று சொல்வதைவிட அத்தியாவசியத் தேவை.

படங்கள் உதவி – பாடுவாசி ரகுநாத், சாலமன், பாபு, செல்வம் ராமசாமி, கூகுள்

13524327_10206831716567667_3926960571942987772_n

எங்கே வரலாறு மவுனம் சாதிக்கத் தொடங்குகிறதோ, அங்கே இடப்பெயர்களும் ஊர்ப்பெயர்களும் தம் வாய் திறந்து பேசத் தொடங்கும். 

 – எல்.வி.இராமசாமி ஐயர்

இராமசாமி ஐயரின் கூற்றுப்போல மதுரையின் வரலாற்றை மறக்க உலகம் முயலும் போது தன் பெயரின் கீழேயே வரலாறு உறைந்திருப்பதை எடுத்துக்காட்டியது கீழடி. கீழடியின் காலடியில் மறைந்திருந்த தொல்நகரைக் கண்டு தென்னிந்தியா மட்டுமல்ல வடஇந்தியாவே வியந்து நிற்கிறது. கீழடி அகழாய்வின் முக்கியத்துவம் குறித்து காந்திகிராமப் பல்கலைகழகத்தில் பணியாற்றிவரும் பேராசிரியர் சுந்தர்காளி பசுமைநடைப் பயணத்தின்போது எடுத்துரைத்த கருத்துக்களைக் காண்போம்.

பலவிதங்களில் இந்த அகழாய்வு முக்கியமானது. இவ்வளவு விரிவாக அகழாய்வு தமிழகத்தின் பிறபகுதிகளில் செய்யப்படவில்லை. மொத்தமாக இந்திய நாட்டில் நடந்த அகழாய்வுகளை எடுத்துக்கொண்டால் தமிழ்நாட்டில் மிகக்குறைவாகவே அகழாய்வுகள் நடந்துள்ளன. போதுமான அளவு அகழாய்வுகள் நடைபெறாததால் வரலாற்றை எழுதுவதற்கு, குறிப்பாக பண்டைய தமிழகத்தின் வரலாற்றை எழுதுவதற்கு போதுமான சான்றுகள் நமக்கு கிட்டவில்லை. சங்க இலக்கியத்திலும், தொடக்ககால காப்பியங்களான சிலப்பதிகாரத்திலும், மணிமேகலையிலும் நமக்கு கிடைக்கக்கூடிய பல வரலாற்றுச் சான்றுகள் இதுமாதிரியான அகழாய்வின் மூலமாகவே உறுதிசெய்யப்படவேண்டும். ஆனால், துரதிஷ்டவசமாக இந்த அகழாய்வுகள் போதுமான அளவுக்கு செய்யப்படவில்லை. மத்திய அரசாங்கத்தின் தொல்லியல் சர்வே, மாநில அரசாங்கத்தின் தொல்லியல்துறை இவையெல்லாம் இவற்றுக்கு ஒதுக்கிற தொகை மிகசொற்பமானது. இத்தகைய சூழ்நிலையில் கீழடியில் நடந்திருக்கிற இந்த அகழாய்வு பெரும் முக்கியத்துவம் கொண்டதாகிறது. இந்த பகுதியில் கிடைத்திருக்கிற சான்றுகள், ஆதாரங்களை கொண்டு பார்க்கின்ற போது  இங்கு பெரிய நகரம் இருந்திருக்க வேண்டும் என்று உறுதிப்படுகிறது.

13600144_10206831728087955_1249979334865653039_n

இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே மதுரையில் பெரிய நகர வாழ்க்கை இருந்திருக்கிறது என்பது நமக்கு பழைய இலக்கியங்களால் தெரிய வருகிறது. சங்க இலக்கியங்களான மதுரைக்காஞ்சி, நெடுநல்வாடை, பரிபாடல் இவற்றையெல்லாம் படித்துப் பார்க்கிறபோது மதுரையிலே நகரவாழ்க்கை செழித்தோங்கிய நிலையிலேயே 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இருந்தது தெரிய வருகிறது. ஆனால், மதுரை நகரத்திற்குள் பெரிய அகழாய்வுகள் செய்ய வாய்ப்பில்லாத சூழ்நிலையிலே மதுரைக்கு வெளியே தேடிக் கண்டுபிடித்து இந்த இடத்திலே செய்யப்பட்ட அகழாய்வு மிக முக்கியமான கண்டுபிடிப்புகளை நமக்கு கொண்டு வந்து சேர்த்திருக்கிறது. இந்த கீழடியில் பெரிய நகரம் இருந்தற்கான சான்றுகள் ஆரம்ப நிலையிலேயே கிடைத்திருக்கின்றன. கிட்டத்தட்ட 80 ஏக்கர் பரப்பளவில் இன்னும் பத்து ஆண்டுகள் நடக்க வேண்டிய அகழாய்வின் தொடக்கம்தான் இது. இதிலேயே இவ்வளவு கிடைத்திருக்கிறது என்றால் இன்னும் போகப்போக எவ்வளவு கிடைக்குமென்று நீங்களே யூகித்துக் கொள்ளுங்கள். நமக்கு இங்கு கிடைத்திருப்பது தமிழி எழுத்துக்கள் பொறிக்கப்பட்ட பானை ஓடுகள், நம்ம ஊர் நாணயங்கள், ரோமானிய நாணயங்கள், மிக முக்கியமாக மக்கள் வாழ்ந்த வாழ்விடம் (Habitational site).

13516454_10206831727607943_3610346561130649769_nசங்க காலத்தையொட்டி புதைப்பதற்கு பயன்படுத்திய இடங்கள் தமிழகம் முழுக்க பரவலாக கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் மக்கள் வாழ்ந்த இடங்கள், அவர்கள் வாழ்ந்த வீடுகள், அவை சார்ந்த பொருட்கள், தானியங்கள் சேமித்து வைக்கும் குதிர்கள், உறை கிணறுகள் இந்த இடத்தில் அதிகமாக கிடைத்துள்ளன. குறிப்பாக கழிவுநீர் வெளியேறுவதற்கான அமைப்பு அதிகமாக கிடைத்துள்ளது.

சங்க இலக்கியத்தைப் படிக்கும்போது சுருங்கைகளைப் பற்றி படிக்கிறோம்.

surunga எப்படி பெரிய நகரங்களில் மதுரையில், காவிரிபூம்பட்டினத்தில், வஞ்சியில் எல்லாம் சின்ன வாய்க்கால்கள் பெரிய வாய்க்கால்கள் வழி ஓடி அவை எப்படி நகரத்திற்கு வெளியே இருந்த பெரிய அகழிகளில் கொண்டு போய் சேர்ந்த சுருங்கைகளைப் பற்றி படிக்கிறோம். சுருங்கை என்பது ‘சுருங்கா’ என்ற கிரேக்க மொழிச்சொல்லிலிருந்து உருவானவை. கழிவு நீரை வெளியேற்றுகிற பாதைகள். சுரங்கம் என்ற சொல் கூட அதிலிருந்து உருவானதுதான். இதுமாதிரியான அமைப்புகள் மிகவும் முன்னேறிய மேம்பட்ட நகரவாழ்வு இருந்த்தற்கான தொல்லெச்சங்கள். கி.மு.300 வாக்கிலேயே மிக மேம்பட்ட நகரவாழ்க்கை இருந்ததற்கான தடயங்கள், தொல்லெச்சங்கள்.

பரிபாடலில் ஆற்றில் தண்ணீர் வரும்போது நீரணி விழா நடக்கிறது. அதை அறிவிக்கிறார்கள். மக்கள் சந்தோஷத்தோடு ஆற்றில் போய் குளிக்கிறார்கள். இந்த இடம் ஆற்றங்கரைக்கு அருகில் உள்ளது. ஊரே விழாக்கோலம் பூண்டிருக்கிறது பற்றி குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இலக்கியத்திலே இருக்கிற விசயங்களை வரலாற்றாசிரியர்கள் சான்றாக கொள்ளும் போது மிக நம்பத்தகுந்த விசயங்களை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு மீதியை புறந்தள்ளி விடுவார்கள். இந்த மாதிரியான அகழாய்விலே நேரடியாக நமக்கு கிடைக்கிற தடயங்கள், தொல்லெச்சங்களை கொண்டு பார்க்கிற போது இலக்கியங்களிலே காணப்படுகிற பல விசயங்கள் நமக்கு இங்கு உறுதிப்படுகின்றன. குறிப்பாக பிற்கால இலக்கியங்களைவிட சங்க இலக்கியத்துல (கி.மு.500 முதல் கி.பி.300 வரையிலான நீண்ட நெடிய காலகட்டத்திலே எழுதப்பட்டு பிற்காலத்தில் தொகுக்கப்பட்ட) அந்தப் பாடல்களிலே காட்டப்படும் வாழ்க்கை என்பது பெரிதும் நம்பகத்தன்மையோடு இருக்கிறது என்பதை இந்த அகழாய்வுகள் மெய்ப்பிக்கக் கூடியவையாக இருக்கின்றன.

13528992_10206831679166732_942505378809681990_n

தமிழ்நாட்டிலே நகர உருவாக்கம் எப்போது ஏற்பட்டது? எப்படி ஏற்பட்டது? என்பதைப் பற்றி வரலாற்று ஆசிரியர்கள் பலவாறு விவாதித்து வந்திருக்கிறார்கள். குறிப்பாக இதிலே பேராசிரியர் சம்பக லெட்சுமி (Champakalakshmi) அவர்களுடைய TRADE, IDEOLOGY AND URBANIZATION: SOUTH INDIA 300 BC to A.D 1300. கிட்டத்தட்ட இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன் வெளிவந்த புத்தகம். சமீபத்திலே கண்டுபிடிக்கப்படுகிற விசயங்கள் புதிதாக கிடைத்த தொல்லியல் சான்றுகள் இவற்றைக்கொண்டு பார்க்கிறபோது அவருடைய கோட்பாடுகள் பல நேரங்களில் மறுபரிசீலனைக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டிய ஒன்றாக இருக்கிறது. இன்னும் கொஞ்ச காலத்தில் காலாவதி ஆகிவிடுமோ என்ற ஒரு நிலையிருக்கிறது. ஏனென்றால் அவரும் அவரைப் பின்பற்றுபவர்களும் தமிழ்நாட்டிலே நகர உருவாக்கம் என்பது ரோமானிய வணிகத் தொடர்பால் திடீரென்று ஏற்பட்ட ஒரு ஆவேச நிலை. அது தோன்றிய மாதிரியே ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில் கி.பி.300 வாக்கிலேயே அது நின்று போய்விட்டது, தடைபட்டு விட்டது என்றெல்லாம் ஒரு கோட்பாட்டை முன்வைக்கிறார்கள். நகர உருவாக்கம் வட இந்தியாவைப் போல, கங்கை சமவெளிப்போல பெரிய அளவில் தென்னிந்தியாவில் நடைபெறவில்லை. தென்னிந்தியாவிலும் கூட தக்கானப் பகுதிகளிலும், ஆந்திரப் பகுதிகளிலும் நடைபெற்றது போல தமிழ்பகுதியிலே பெரிய அளவிலே நகர உருவாக்கம் ஏற்படவில்லை என அவர் வாதிடுகிறார். அவரைப் பின்பற்றி வேறு பலரும் அந்த வாதத்தை முன்வைத்திருக்கிறார்கள். அந்த வாதத்தை எல்லாம் தவிடுபொடியாக்குகிற விதத்திலே நமக்கு தமிழ்நாட்டிலே அண்மைக்காலத்திலே சான்றுகள் கிடைத்திருக்கின்றன. இது ரொம்ப முக்கியமான விசயம்.

13533068_10206831726047904_5038508857291282127_n

இன்னொன்று என்னவென்றால் தமிழ் எழுத்தினுடைய காலத்தை வரையறுப்பதிலும் கிட்டத்தட்ட இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்த நிலைமை பெரிதும் மாறி வருகிறது. தமிழ் எழுத்துகளின் காலத்தை கி.மு.200 முன்னால் கொண்டு போக முடியாது என ஐராவதம் மகாதேவன் போன்றவர்கள் கடுமையாக வாதிட்டு வந்த நிலை மாறி இன்று கி.மு.600 வரைக்கும் அதை கொண்டு போவதற்கான சான்றுகள் நமக்கு கிடைத்துள்ளன. அண்மைக்காலத்தில் புலிமான்கோம்பை, தாதப்பட்டி இந்த இடத்திலே கிடைத்த நடுகல் கல்வெட்டுகள், பழனி பக்கத்துல பொருந்தல் என்ற இடத்திலே பானையோட்டிலே கிடைத்த எழுத்துக்குறிப்பு. தமிழ்பிராமி எழுத்தினுடனைய காலத்தை மறுபரிசீலனை செய்வதற்கு, மறுகணிப்பு செய்வதற்கு வலியுறுத்துகிற சான்றுகள் திரும்ப திரும்ப கிடைத்து வருகின்றது. இதையெல்லாம் வைத்து பார்க்கும்போது நம்முடைய பண்டைய தமிழகத்தின் வரலாற்றை தொன்மையான எழுதுவதற்கு இன்னும் இருபது ஆண்டுகளில் முற்றிலும் மாறான ஒரு புதிய அணுகுமுறையை கையாளும் காலம் உருவாகிவருகிறது.

13529036_10206831734968127_5402493825751544215_n

வட இந்தியாவில் இருந்து வரலாற்றை எழுதுவது என்ற நிலை மாறி தென்னிந்தியாவில் இருந்து வரலாற்றை எழுதவேண்டிய காலகட்டம் வந்துவிட்டது என்றெல்லாம் வட இந்திய வரலாற்று ஆசிரியர்களே சொல்ல ஆரம்பித்திருக்கிற நிலை இருக்கிறது. ஏனென்றால், வட இந்தியாவிலே பாலி, பிராகிருத மொழிகளை எழுத பயன்படுத்திய பிராமி எழுத்துகளுடைய வரலாற்றை கி.மு. 300க்கு மேல் கொண்டு போக முடியவில்லை. அசோகர் சக்கரவர்த்தியின் கல்வெட்டுகளுக்கு முன்னால் அவற்றை கொண்டு போக முடியவில்லை. ஆனால் தென்னிந்தியாவில் அதற்கும் முன்னதாக கி.மு. 600 வாக்கிலேயே பிராமி எழுத்துகள் கிடைத்திருக்கின்றன. பிராமி எழுத்து பொறிக்கப்பட்ட கல்வெட்டுகளும், பானை ஓடுகள் கிடைத்திருக்கின்றன. எனவே, தென்னிந்தியாவில் இருந்து இந்திய வரலாற்றை எழுதத் தொடங்க வேண்டிய ஒரு கால கட்டத்தை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். அதற்கான முக்கியமான ஒரு புள்ளியாக இந்த கீழடி அகழாய்வு இருக்கிறது என்பதை நான் இங்கே குறிப்பிட்டு சொல்ல விரும்புகிறேன். பெரிய அளவிலே ஒரு நகரத்தை இங்கே கண்டுபிடித்திருக்கிறார்கள். மதுரை இதுவரைக்கும் நீண்டிருந்ததா அல்லது மதுரைக்கு பக்கத்திலேயே ஒரு நடுத்தர அளவிலான நகரம் இருந்ததா இனிமேற்கொண்டு வரலாற்று ஆசிரியர்கள் விவாதிக்க இருக்கிறார்கள். அதை நாம் இன்றைக்கு நேரிலேயே வந்து பார்ப்பது சந்தோஷம் தருகிற விசயம். மத்திய அரசின் தொல்லியல் சர்வேக்கும் அங்கு பணியாற்றுகிற தொல்லியல் அலுவலர்களுக்கும் நன்றிகள். வாழ்த்துகள்.

தொகுப்பு : சித்திரவீதிக்காரன்

படங்கள் உதவி – மாரியப்பன், ரகுநாத்

பரிபாடல் உரை – புலியூர் கேசிகன்

IMG_1243

மதுரை கீழடியில் நடைபெற்று வரும் இரண்டாம் கட்ட அகழாய்வைக் காண, தொன்மையான இடங்களை நோக்கிப் பயணிக்கும் பசுமைநடை குழு 3.7.16 அன்று பயணித்தது.

வண்டியூர் தெப்பக்குளத்தருகே நூற்றுக்கணக்கானோர் குழுமினர். அங்கிருந்து எல்லோரும் அவரவர் வாகனங்களில் கீழடி நோக்கி பயணமானோம். வைகைக்கரையை ஒட்டியே பயணம். சிலைமானிற்கு வலது புறம் கொந்தகைக்குச் செல்லும் பாதையில் பிரிந்து சென்றால் கொந்தகைக்கு முன்னரே கீழடி அகழாய்வு முகாம் நடைபெறும் இடத்திற்கு செல்லலாம். கிட்டத்தட்ட நூறு ஏக்கர்கிட்ட பரந்து விரிந்த தென்னந்தோப்பு. சிலுசிலுவென காற்றும், அந்தச் சூழலும் ஏகாந்தமாகயிருந்தது.

கைக்குழந்தையிலிருந்து வயதான முதியவர்கள் வரை அங்கிருந்த அகழாய்வுக் குழிகளை அதிசயமாக எட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். அவ்வளவு பேரையும் பார்க்கையில் ‘குழந்தைகள், பெண்கள், ஆண்கள்’ என்ற சுந்தர ராமசாமி நாவலின் தலைப்பு ஞாபகம் வந்தது. தென்னைமரத்தோப்பையும், அதன் நடுவே ஓடிய வாய்க்காலையும் வாட்ஸ்அப் தலைமுறை வாய் பிளந்து பார்த்தது.

எல்லோரும் ஓரிடத்தில் மொத்தமாய் குழுமியிருக்க பசுமைநடையின் அன்றைய வரலாற்று வகுப்பு தொடங்கியது. பசுமைநடை அமைப்பாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் எல்லோரையும் வரவேற்றார். பேராசிரியர் கண்ணன் தொன்மையான இடங்களை பாதுகாக்க வேண்டியதன் அவசியத்தையும், கீழடியின் வரலாற்றுப் பெருமைகளையும் எடுத்துரைத்தார். அத்தோடு வரலாறும், தொல்லியலும் மனிதநேயத்தை வளர்க்கும் என்றார். அதற்கு எடுத்துக்காட்டாக யானைமலையிலுள்ள சமணச் சிற்பங்களை பாதுகாக்கும் பொருப்பை வைதீக சமயத்தை சார்ந்தவர்களிடம் கொடுத்திருந்ததை குறிப்பிட்டார்.

அவரைத் தொடர்ந்து கீழடி அகழாய்வுக் குழுவைச் சேர்ந்த தொல்லியல் ஆய்வாளர் வீரராகவன் பேசினார். கீழடியில் கிடைத்த செங்கல் கட்டுமானங்கள், உறைகிணறுகள், தமிழி எழுத்துக்கள் பொறித்த பானையோடுகள், அழகிய மட்கலன்கள் பற்றியெல்லாம் பேசினார். அத்தோடு அங்கு கிடைத்த அரிய பொருட்களைக் காணவும் ஏற்பாடு செய்து தந்தார். அவருக்கு பசுமைநடை சார்பாக நினைவுப் பரிசை தேசாந்திரியான கோணங்கி வழங்கினார்.

IMG_1225

பேராசிரியர் சுந்தர்காளி ‘இந்திய வரலாற்றை தென்னிந்தியாவிலிருந்து எழுதும் காலம் வந்துவிட்டது. அதற்கு கீழடி போன்ற அகழாய்வுகள் உதவுகின்றன’ என்றும் குறிப்பிட்டார். விரிவான உரையை தனிப்பதிவாக காணலாம்.

எல்லோரும் அங்கிருந்து வெட்டப்பட்ட அகழாய்வுக் குழிகளை நோக்கி நடந்தனர். முதற்கட்ட அகழாய்வின் போது 40க்கும் மேற்பட்ட குழிகளை வெட்டியிருந்தனர். தற்போது 50க்கும் மேற்பட்ட குழிகளை வெட்டியுள்ளனர். வரலாற்று ஆர்வலர்களான பசுமைநடை பயணிகள் ஒவ்வொரு குழியிலும் காணப்பட்ட அரிய பொருட்களை பார்த்துக் கொண்டே நடந்தனர்.

நண்டு போற அளவு நெல்லுக்கும், நரி போற அளவு கரும்புக்கும், வண்டி போற அளவு வாழைக்கும், தேர் போற அளவு தென்னைக்கும் இடைவெளி விட்டு நடணும் என நம் முன்னோர்கள் சொல்வார்கள். அதை மெய்ப்பிக்கும் விதமாக தென்னை மரங்களுக்கு இடையே இடைவெளியிருந்தது. அதனால் அகழாய்வு பணிகள் செய்யும் போது மரங்கள் வெட்ட வேண்டிய அவசியம் இல்லாமல் போனது.

குழிகளில் காணப்பட்ட செங்கற்களின் அகலம், கட்டிட அமைப்பு, மண்பாண்டங்கள், சுடுமண்ணாலான உறைகிணறு, கழிவுநீர் வெளியேறும் வகையில் அமைக்கப்பட்ட குழாய்கள் என ஒவ்வொரு குழியையும் பார்த்துக் கொண்டே செல்ல அதைக்குறித்து பேராசிரியர் கண்ணன் மற்றும் சுந்தர்காளி அவர்களும் எடுத்துரைத்துக் கொண்டே வந்தனர். தமிழர்களை தலைநிமிர வைத்த அகழாய்வை ஒவ்வொருவரும் குனிந்து பார்த்துக்கொண்டே வந்தனர்.

இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்த காலத்தை கற்பனையிலும், சங்கப்பாடல்களிலும் படித்திருந்ததைவிட அதை நேரில் காணும் அனுபவம் அலாதியானது. மகாகவியின் சொற்களில் சொன்னால் ‘சொல்லுக்கடங்காவோ பராசக்தி நின் சூரத்தனங்களெல்லாம்’. எல்லோரும் அகழாய்வு முகாமிற்கு அருகிலுள்ள தென்னை மரங்களுக்கடியில் அமர இதுவரை அகழாய்வில் கிடைத்த அரிய பொருட்களைக் காண்பித்தனர். இரும்பு, செம்பு, யானைத்தந்தம், சுடுமண், சங்கு என பலவகையானப் பொருட்களில் செய்யப்பட்ட அணிகலன்களையும், ஆயுதங்களையும் பார்த்தோம். பசுமைநடைக்கு முன்பு ஆஸ்திரேலியாவிலிருந்து வந்திருந்த நண்பரின் சார்பாக எல்லோருக்கும் நடராஜன் எழுதிய ஆயிஷா நூல் வழங்கப்பட்டது.

Keezhadi

‘நீ நாடாறு மாதம், காடாறு மாதம் அலைபவன். உன்னைக் கேள்வி கேட்க யாருண்டு?’ என்று வண்ணதாசன் சொன்ன கோணங்கி என் அருகே நின்று கொண்டிருந்தார். அவரோடு ஒரு நிழற்படமும் எடுத்துக் கொண்டேன். மனது சிறகடிக்கத் தொடங்கியது.

உன் மொழியை வேதாளத்தின் புதிர் மொழியாக மாற்றாமல் இனிக் கதை சொல்ல முடியாது. நடந்து முடிந்த மனித நாகரீகங்களின் சாம்பலில் கவுளி ஒன்று எச்சரிக்கிறது. நடந்தவற்றை அப்படியே நகல் எடுக்காதே. கவுளியிடம் கேட்டு அதன் உச்சரிப்பை மொழியாக மாற்று.

கோணங்கி

கவுளியின் பேச்சை கேட்டும் கேட்காமலும் கீழடிக்கு சென்று வந்த பயணக்குறிப்புகளை எழுதிவிட்டேன். இனி, கீழடிக்கு அகழாய்வுக் குழு வந்த கதை, சுந்தர்காளியின் உரை, மதுரைக்காஞ்சியும் கீழடி அகழாய்வும் என அடுத்தடுத்து மூன்று பதிவுகள் எழுத வேண்டும். நன்றி.

படங்கள் உதவி – ரகுநாத், மாரியப்பன்

முத்துப்பட்டி முனி 1

முத்துப்பட்டி முனி 2

முத்துப்பட்டி முனி 3

முத்துப்பட்டி முனி 4

முத்துப்பட்டி முனி 5

முத்துப்பட்டி முனி 6

முத்துப்பட்டி முனி 7

முத்துப்பட்டி முனி 8

முத்துப்பட்டி முனி 9

முத்துப்பட்டி முனி 10

முத்துப்பட்டி முனி 11

முத்துப்பட்டி முனி 12

முத்துப்பட்டி முனி 13

முத்துப்பட்டி முனி 14

முத்துப்பட்டி முனி 15

முத்துப்பட்டி முனி 16

CIMG1939

CIMG1950மதுரையின் அடையாளங்களுள் ஒன்றாக தூய மரியன்னை தேவாலயம் விளங்கி வருகிறது. திருமலைநாயக்கர் காலத்தில் சிறுதேவாலயமாக இருந்ததை கடந்த நூற்றைம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பெருந்தேவாலயமாக எடுத்துக் கட்டியுள்ளனர். பிரெஞ்சு மற்றும் கோதிக் கட்டடக்கலையில் கட்டப்பட்ட இத்தேவாலயம் வானிலிருந்து பார்க்கும்போது சிலுவை வடிவில் தெரியும்படி அமைக்கப்பட்டுள்ளது. கிறிஸ்துமஸ், ஈஸ்டர் போன்ற நாட்களில் ஏராளமானோர் வருகின்றனர். ஈஸ்டருக்கு முதல்வாரம் குருத்தோலை ஞாயிறன்று இரவு பாஸ்கு விழா நடைபெறுகிறதென நண்பர் மூலம் அறிந்தேன். இயேசுவின் இறுதிகாலப் பாடுகளை நாடகமாக நிகழ்த்தும் நாடகவிழாதான் பாஸ்கு. இடைக்காட்டூரில் பாஸ்குவிழா பெரிய திருவிழா போல நடக்குமாம். ஒருமுறை செல்ல வேண்டுமென மனதில் நிறுத்திக்கொண்டேன்.

29.03.15 அன்று பாஸ்கு விழா காணச்சென்றபோது சென்மேரீஸ் தேவாலயம் மக்கள் வெள்ளத்தில் மிதந்து கொண்டிருந்தது. மிகப்பெரிய மெழுகுவர்த்திகளை ஊன்றி கட்டியதுபோல தூண்கள் வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தன. உள்ளிருந்த சொரூபங்களை பார்த்துக்கொண்டே சென்றேன். மெழுகுவர்த்தியின் மஞ்சள் ஒளி கசிந்துகொண்டிருந்தது. ஜஸ்டின் அரங்கம் நாடக விழாவிற்கு தயாராகிக் கொண்டிருந்தது. மக்கள் நாடகம் பார்க்க திரளாக வந்திருந்தனர். மேடைக்கு அருகிலும், தேவாலய ஓரங்களிலும் போடப்பட்டிருந்த நாற்காலிகளிலும், மண்தரையிலும் ஏராளமானோர் அமர்ந்திருந்தனர்.

CIMG1953

CIMG1941கிராமங்களில் திருவிழாக்காலங்களில் வள்ளி திருமணம் போன்ற நாடகங்கள் நிகழ்த்துவது ஞாபகத்திற்கு வந்தது. நகரத்தில் நாடகம் பார்க்க எவ்வளவு பேர் வருவர்? எப்படி நடக்கிறது? எனப் பார்க்கவே பாஸ்குவிழாவிற்கு சென்றிருந்தேன். கிறிஸ்துவக்கல்லூரியில் பணியாற்றுவதால் ஆண்டுதோறும் கிறஸ்துமஸ் சமயத்தில் இயேசு பிறப்பு குறித்த காட்சிகளை நாடகமாகப் பார்த்திருக்கிறேன். மக்களோடு சேர்ந்து கொஞ்சநேரம் நாடகம் பார்த்துச் செல்லலாமென சென்றிருந்தேன். என்னுடன் பள்ளியில் படித்த பால்யகால நண்பன் சண்முகவேலும் வந்திருந்தான்.

CIMG1947நாடகம் தொடங்கியது. ஒரு குடிகாரன் தான் குடிப்பதற்காக பிள்ளைகளின் படிப்பை நிறுத்தி வேலைக்கு அனுப்பி அவர்கள் சம்பாதிக்கும் காசில் குடித்துக் கொண்டிருந்தான். பிள்ளைகள் படிக்க விரும்புகின்றன. அவனோ குடிக்க விரும்புகிறான். அடுத்த காட்சி அருகிலுள்ள மேடையில் தொடங்குகிறது. சமூகவலைத்தளம் மூலம் நட்பான ஒரு பெண்ணை இரண்டு இளைஞர்கள் சந்திக்க காத்திருக்கிறார்கள். அவள் வந்ததும் அரவாணியெனத் தெரிகிறது. காமவெறி தலைக்கேறியிருப்பதால் அந்தப் பெண்ணை பாலியல் பலாத்காரம் செய்கிறார்கள். பிறகு அந்தப் பெண் கதறும் காட்சி நம் நெஞ்சை உருக்கியது. வாங்கிய கடனுக்கு மேலும் வட்டி கட்டியவரை கந்துவட்டிக்காரன் வந்து கொடுமைப் படுத்துகிறான். காசைக்கட்டச் சொல்லி அடிக்கிறான். அவர் மன்றாடிக் கேட்கும் போதும் அவர்களிடம் இரக்கம் துளிர்க்கவில்லை.

CIMG1956

CIMG1937பாதிக்கப்பட்டவர்கள் எல்லோரும் ஒரு மேடையில் மொத்தமாக நின்று ஆண்டவரை நோக்கி கதறுகிறார்கள். மற்றொரு மேடையில் அட்டூழியக்காரர்கள் அவர்களை கேலி செய்து அலப்பறை செய்கிறார்கள். சட்டென்று ஒரு ஒளி அவர்களை வீழ்த்துகிறது. மேடைக்கு மேல் அரங்கத்தில் வெளிச்சம் தோன்றுகிறது. புகை மண்டலமாக வானில் தேவதூதர்களோடு ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்து காட்சி தருகிறார். அப்போது அங்கிருந்து போட்ட வாணவேடிக்கை அட்டகாசமாகயிருந்தது. வேதாகமத்திலிருக்கும் வசனங்களை ஆண்டவர் சொல்கிறார்.

நாடகம் பார்க்கும்போது நம்மையறியாமல் ஒரு கணம் இக்காட்சி திகைப்பிற்குள்ளாக்கியது. எல்லாச் சமயங்களிலும் அதர்மம் மேலோங்கும் போது கடவுள் தோன்றுவாரென நம்பப்படுகிறது.

இயேசு சிலுவை சுமந்து கஷ்டப்பட்டுச் செல்லும் காட்சியைக் காண விரும்பவில்லை. அதுபோல் வந்த திரைப்படங்களையும் பார்த்ததில்லை, பார்க்க விரும்புவதில்லை. மனதிற்கு மிகுந்த சங்கடத்தைக் கொடுக்கும் என்பதால் நானும், நண்பனும் கிளம்பினோம். நண்பருக்குத் தெரிஞ்சவங்க குருத்தோலை கொண்டுவந்து கொடுத்தாங்க. இருவரும் அதை வாங்கி சிலுவை போலச் செய்து இருசக்கர வாகன முகப்பில் கட்டிக்கொண்டோம்.

CIMG1948

இயேசு கிறிஸ்துவின் வாழ்வில் மலைப்பிரசங்கம் பகுதி எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். பசுமைநடைப் பயணங்களினூடாக மலைகளுக்கு பயணிக்கும் போதெல்லாம் இயேசுவின் மலைப்பிரசங்கம் ஞாபகத்திற்கு வரும். தீய செயல்கள் மிகும்போது மட்டுமல்ல, நல்ல செயல்கள் மிகும்போதும் ஆண்டவர் உயிர்த்தெழுவார் என நம்புகிறேன்.