Archive for the ‘ஊர்சுத்தி’ Category

FL20Green8_jpg_1571828g

ஆலமரங்களுக்கடியில் நூற்றுக்கணக்கானோர் குழுமியிருந்தனர். குளக்கரைகளிலும் சமணமலையடிவாரத்திலும் குழந்தைகள் மகிழ்ச்சியாய் விளையாடித் திரிந்தனர். நாடகமேடையருகில் பெருஞ்சமையல் நடந்துகொண்டிருந்தது. சாலையின் மறுபுறம் ஏராளமான இருசக்கர மற்றும் நான்கு சக்கர வாகனங்கள் காத்திருந்தனர். மலையை காவல் காத்து நிற்கும் கருப்புச்சாமியும் குதிரையில் அமர்ந்து காற்றலைகளில் வரும் மதுர வரலாறையும் சூழலியல் குறித்த உரைகளையும் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறார். சில வருடங்களாக இம்மலையடிவாரம் தன்னை இயற்கைத்திருவிழாவோடு இணைத்துக்கிடக்கிறது. அப்படியென்னத் திருவிழா என்கிறீர்களா? வாருங்கள் பசுமைநடையாக.

947302_10201324070719963_1087338239_n

மதுரைக்கு அரணாக, அழகாகயிருந்த யானைமலையை கலைப்பார்வையோடு சிலர்பார்த்து படுத்திருக்கும் யானையை நிப்பாட்ட முடிவு செய்தனர். கலைப்பார்வையா? காமாலைப் பார்வையா? என்று உணர்ந்த மக்கள் போராடி மலையை மீட்டனர். அச்சமயத்தில் உயிர்மையில் எழுத்தாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் அம்மலை குறித்து எழுதிய கட்டுரையைப் படித்த மதுரைவாசிகள் நிறைய பேர் யானைமலையின் தொல்லெச்சங்களைக் காண விழைந்தனர். அதன்பின் ஐம்பதிற்கும் மேலானோர் யானைமலை சென்று வந்துள்ளனர். மதுரையில் இதுபோலுள்ள இடங்களுக்குத் தொடர்ந்து செல்ல வேண்டுமென்றபோது எண்ணம் ஏற்பட்டபோது பசுமைநடை முகிழ்தது. அந்நடை குறித்த தகவல் அடுத்தமாத உயிர்மையில் வர நானும் அதில் இணைய விரும்பினேன்.

மதுரை நகர்மன்றச்சாலையில் எழுத்தாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணனை பார்த்தபோது அவரிடம் பசுமைநடையில் என்னையும் இணைத்துக்கொள்ளச் சொல்லி என் அலைபேசி எண்ணையும் கொடுத்தேன். அதன்பின் 14.11.2010ல் பசுமைநடையாக கீழக்குயில்சமணமலை செல்வதாக குறுந்தகவல் வந்தது. நானும், சகோதரனும் அதிகாலை கிளம்பிச் சென்றோம்.

CIMG2335

சமணமலையடிவாரத்திலிருந்து செட்டிப்புடவிற்கு பசுமைநடையாகச் சென்றோம். அங்கு சமணம், தமிழிக்கல்வெட்டுகள், மகாவீரர் குறித்தெல்லாம் அங்கு பேசிய ஆளுமைகளின் வரலாற்று உரையை தொல்தலத்தில் கேட்டபோது இந்த மலைவகுப்பை தவறவிடக்கூடாதென உள்ளத்தில் கெவுலி அடித்தது. ஒவ்வொரு நடையும் ஒரு திருவிழாப் போல பசுமைநடையில் தொடர்ந்து பயணித்து வருகிறேன்.

379169_160621200700113_1382093118_n

1396750_737035019659264_618051_oகீழக்குயில்குடி சமணமலை, கொங்கர்புளியங்குளம், முத்துப்பட்டி பெருமாள்மலை, விக்கிரமங்கலம் உண்டாங்கல்லுமலை, நடுமுதலைக்குளம், சித்தர்மலை, திருப்பரங்குன்றம், யானைமலை, திருவாதவூர், அரிட்டாபட்டி, மாங்குளம் மீனாட்சிபுரம், கருங்காலக்குடி, கீழவளவு, வரிச்சூர் குன்னத்தூர், திருவேடகம், பேரையூர், சதுர்வேதிமங்கலம், சிவரக்கோட்டை, புதுமண்டபம், இராயகோபுரம், இராமாயணச்சாவடி, செல்லத்தம்மன் கோயில், புட்டுத்தோப்பு மண்டபம், திருமலைநாயக்கர் மஹால், விளக்குத்தூண், பத்துத்தூண் என ஏராளமான இடங்களுக்கு பசுமைநடையாகச் சென்றிருக்கிறோம். அதுமட்டுமில்லாமல் மதுரையைத் தாண்டி கோவில்பட்டி கழுகுமலை, சங்கரன்கோயில், திருமலாபுரம், வீரசிகாமணி, புதுக்கோட்டை கொடும்பாளூர், குடுமியான்மலை, திருமயம், தாண்டிக்குடி என மேற்குத்தொடர்ச்சி மலைகள் வரை பசுமைநடைப் பயணம் நீண்டது.

1502581_718252498219860_131053346_o

10847168_881766641868444_6472887997307946411_o

பசுமைநடையின் சிறப்பு என்னவென்றால் சாதி, மதம், மொழி, இனம் என எந்த எல்லைக்குள்ளும் சுருங்கிக்கொண்டதில்லை. கூலித்தொழிலாளி முதல் பெருமுதலாளிகள் வரை இந்நடையில் கலந்து கொள்கின்றனர். ஆண்கள் மட்டும் கலந்து கொள்ளும் நிகழ்வாக அமையாமல் பெண்களும், குழந்தைகளும் கலந்து கொள்வது பசுமைநடையின் பெருஞ்சிறப்பாகும்.

10676230_10203119926255229_4661305522881399322_n

பசுமைநடைப் பயணங்களில் 25 வது நடையை விருட்சத்திருவிழாவாகவும், 40 வது நடையையும் பாறைத்திருவிழாவாகவும் கீழக்குயில்குடி சமணமலையடிவாரத்தில் கொண்டாடினோம். பசுமைநடைக்குழு அங்கத்தினர் என்பதையும் தாண்டி மலையடிவாரத்தில் நடந்த விருட்சத்திருவிழா இன்னும் மனதை விட்டு அகலவில்லை.

greenwalk_04

விருட்சத்திருவிழாவிற்கு முதல்நாளே எல்லோரும் சமணமலையடிவாரத்தில் கூடி வேலைகளை பகிர்ந்து செய்யத் தொடங்கினோம். அதில் மறக்கமுடியாத நிகழ்வு அன்றிரவு தங்கியதுதான். ஆலமரத்தடிக்காற்று இதமாக வீசியது. மலை இருளில் பதுங்கிக் கொண்டது. விளக்கு வெளிச்சத்தில் கருப்பு கோயிலைப் பார்த்த போது கருப்பு குதிரைகளைப் பூட்டி ஊர்வலம் கிளம்பிக் கொண்டிருந்தார். அமானுஷ்யக் கதைகள் முளைக்கும் வேளையில் அன்றாடக் கதைகளைப் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். நேரம் மெல்ல மெல்ல நகர்ந்து ஆகஸ்ட் 25ற்கு வந்துவிட்டது.

image003(2)

11822715_10204837096583414_8553559688952627097_nவிருட்சத்திருவிழா போல பாறைத்திருவிழா சிறப்பாக நிகழ வேண்டியிருந்தது. எதிர்பாராத கணத்தில் வந்த தீர்ப்பால் கொஞ்சம் வண்ணம் குலைந்து போனது. ஆனாலும், அன்றைய தினத்தில் அவ்விழா நடந்ததே பெரும்சிறப்புதான். அதற்கடுத்து வெள்ளப்பாறைப் பட்டியில் கொண்டாடிய பொங்கல்விழாவும், தாண்டிக்குடி வரலாற்றுக் கண்காட்சி திறப்புவிழாவும் பசுமைநடைப் பயணத்தின் முக்கிய நிகழ்வுகளாகும்.

நீர்நிலைகளைக் காக்கும் பொருட்டும், நீர் சார்ந்த விழிப்புணர்வை மக்களிடத்தில் ஏற்படுத்தும் நோக்கிலும் பசுமைநடையின் 50வது நடை ‘இன்னீர் மன்றல்’ ஆக கொண்டாடவிருக்கிறோம். ஆகஸ்ட் 16ஆம் தேதி கீழக்குயில்குடி சமணமலை அடிவாரத்தில் தாமரைக்குளத்திற்கு அருகிலுள்ள பெரிய ஆலமரத்தடியில் விழா நடைபெற உள்ளது. அறிஞர்களின் உரைகள், குழந்தைகளுக்கான விளையாட்டுகள், தொல்லெச்சங்களை நோக்கிய நடை, புத்தக வெளியீடோடு சிறப்பாக நிகழவிருக்கிறது. அனைவரையும் அன்போடு அழைக்கிறோம்.

படங்கள் உதவி – பசுமைநடை நண்பர்கள்

11055308_10204271218076805_8095906488062105178_o

மலைவாழிடங்களை நோக்கி கோடைக்காலங்களில் சுற்றுலா செல்லும் நாம் அங்கு காலங்காலமாக வாழ்ந்து வரும் பழங்குடி மக்களின் வாழ்க்கை குறித்து அதிகம் அறிந்ததில்லை. மலையும், மலை சார்ந்த இடமுமான குறிஞ்சி நிலத்திற்கென்று தனித்தெய்வம் முதல் தனியாக இசைக்கும் பண் வரை உள்ளதாக சங்க இலக்கியம் குறிப்பிடுகிறது. நமக்கு அவையெல்லாம் ஒரு மதிப்பெண் வினா-விடையாகவே தெரிகிறது. மின்னணு மயமான வாழ்க்கையில் தொன்மையின் தொடர்ச்சியை அறிய மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் அமைந்துள்ள தாண்டிக்குடி மலைக்கு பசுமைநடைப் பயணமாக ஏப்ரல் 25, 26 என இருநாட்கள் சென்றோம்.

எம்.வி.வெங்கட்ராமின் வேள்வித்தீ என்னும் நாவல் மழையோடு தொடங்கி மழையோடு முடியும். அதற்கிடையில் சௌராஷ்டிர மக்களின் வாழ்க்கை முறைகள், நெசவுத்தொழிலாளியின் பிரச்சனைகள் என பல விசயங்களைச் சொல்லும் அருமையான நாவல். அதுபோல தாண்டிக்குடிக்கு கிளம்பிய அன்று மதுரையில் நல்ல மழை. திரும்பி மதுரை எல்லைக்குள் நுழைந்தவுடன் மீண்டும் மழை பிடித்துக் கொண்டது. இதற்கிடையில் இரண்டுநாட்கள் தாண்டிக்குடி மலையிலுள்ள தொன்மையான கற்திட்டைகள், கற்பதுக்கைகள், கல்வெட்டுகள் மற்றும் அப்பகுதி மக்களின் பிரச்சனைகளையும் அறிந்து கொண்டு வந்தோம்.

11148673_971643762880731_5516410691778609740_o

தாண்டிக்குடி பழமையான மலைக்கிராமம். மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலான வரலாற்றுச் சின்னங்களைக் கொண்டுள்ளது. அதன் தொன்மையை உலகிற்கு எடுத்துச் சொல்லும் வண்ணம் பசுமைநடைக்குழு தாண்டிக்குடி மக்களுடன் இணைந்து ஒரு வரலாற்றுக் கண்காட்சியை ஏற்படுத்தியுள்ளது. அந்த கண்காட்சியின் திறப்புவிழா ஏப்ரல் 26 அன்று நடைபெற்றது. அரசு அதிகாரிகளும், தாண்டிக்குடி பகுதியைச் சார்ந்த மக்களும், பசுமைநடைக்குழுவும் இணைந்து நடத்திய அந்த கண்காட்சி முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது.

11174987_1056866707660356_996921274018563292_n

சித்திரை மாதத்தில் மழையோடான காலைப்பொழுதில் நனைந்து கொண்டே வீட்டிலிருந்து தாண்டிக்குடி கிளம்பினேன். ஒருவேளை மழை நிற்காமல் தொடர்ந்து வலுத்து விடுமோ என்ற அச்சமும் உள்ளூர இருந்தது. மதுரை பெரியார் பேருந்து நிலையம் அருகிலுள்ள கட்டபொம்மன் சிலைக்கருகில் பசுமைநடை குடும்பத்தோடு இணைந்தோம். என்னுடன் எங்க வீட்டிற்கு அருகிலுள்ள சிறுவன் செந்திலும் வந்திருந்தான். லேசாக சாரல் அடித்துக் கொண்டிருந்தது. மதுரையிலிருந்து கிளம்பி நான்கு வழிச்சாலையை அடைந்தபோது மழை கொஞ்சம் வெறிக்கத் தொடங்கியது. வாடிப்பட்டி பகுதியில் செல்லும் போது அலங்காநல்லூர் வயிற்றுமலை, அதன்பின்னால் சிறுமலையெல்லாம் மிக ரம்மியமாகத் தெரிந்தன. மேகங்கள் தரையிறங்கி தவழ்ந்துகொண்டிருந்தன. உரையாடலும், அரட்டையுமாகச் சென்று கொண்டிருந்தோம். வத்தலக்குண்டில் தேநீர் அருந்திவிட்டு அங்கிருந்து கோடைக்கானல் சாலையைப் பிடித்தோம்.

மழை பெய்திருந்ததால் பாறைகள் கருமையாகவும், மரங்கள் பசுமையாகவும் காட்சியளித்தன. மலையினூடாக அருவி ஆங்காங்கே எட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. சிலுசிலுவென குளிர்காத்தடிக்க வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டே மலையேறினோம். மேலிருந்து பார்த்த போது மஞ்சளாறு அணை அழகாக காட்சியளித்தது. சமீபத்தில் பெய்த மழையால் அணையில் நீர்மட்டம் உயர்ந்திருந்தது. பண்ணைக்காடு வழித்திரும்பிய பிறகு வழிநெடுக அடர்வனப்பகுதி மனதைக் கவர்ந்தது. அரிய வகை மரங்கள் ஆயிரக்கணக்கில் வழிநெடுக வரவேற்று நின்றது. அதன் உயரமும், கம்பீரமும் அவ்வளவு அழகு. பண்ணைக்காட்டைத் தாண்டி அமைதிப்பள்ளத்தாக்கு வழி சென்றபோது கொஞ்சம் அச்சமூட்டியது.

11155165_10204271231437139_1607651878632102591_o

பண்ணைக்காடு தாண்டி சங்கரன்பொத்து என்னுமிடத்தில் காலை உணவாக எல்லோரும் இட்லி, சாம்பார், சட்னியுடன் நிறைவாக உண்டோம். அங்குள்ள கற்திட்டைகளைக் காண குழுவாகச் சென்றோம். மூவாயிரம் ஆண்டுப்பழமையான கற்திட்டைகளின் தொன்மை தெரியாமல் அந்த இடம் கேட்பாரற்று கிடக்கிறது. தஞ்சைப் பல்கலையில் வரலாறு மற்றும் தொல்லியல் துறையில் பணிபுரியும் பேராசிரியர் செல்வக்குமார் அவர்களை பசுமைநடை அமைப்பாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் வரவேற்றார். செல்வக்குமார் அவர்கள் அந்த இடம் குறித்து பேசினார்.

11187785_10204271220716871_5302694132642343351_o

11187181_10204271233717196_4166417828271677784_o

உலகமயமாக்கச் சூழலில் இயற்கையோடான உறவு சிதைந்துவரும் வேளையில் அதை மீட்கும் பணியை பசுமைநடை செய்து வருகிறது. மூவாயிரம் ஆண்டுப் பழமையான இந்த கற்திட்டைகள் அக்கால மனிதர்களின் ஈமச்சின்னங்கள். இதை சிலர் அக்காலமனிதர்களின் வீடு என்று சொல்கின்றனர். அது தவறு. இவை இறந்தவர்களுக்காக எடுக்கப்பட்ட ஈமச்சின்னங்கள்தான். இவை தனியாக அல்லது நாலு அல்லது எட்டு பகுதியாக எடுக்கப்பட்டுள்ளது. பார்க்க பந்தல் போல நாலுபக்கமும் கல்ஊன்றி அதன் மேலே பெரிய கல் போட்டிருக்கிறார்கள். இதை மக்கள் ஒன்றிணைந்து செய்திருக்கிறார்கள். சமூக அடுக்குகளுக்கு ஏற்ப இதன் உயரமும், அளவும் காணப்படுகிறது. இறந்தவர்களை அப்படியே இதனுள் வைக்கவில்லை. அவர்களை புதைத்த இடத்திலிருந்து எடுத்தவைகளைத்தான் வைத்திருக்கிறார்கள். எரிக்கும் இடத்தை சுடுகாடு என்றும், புதைக்கும் இடத்தை இடுகாடு என்றும் சொல்வார்கள். நிலப்பகுதிகளில் முதுமக்கள் தாழிகள் கிடைப்பது போல இதுபோன்ற மலைப்பகுதிகளில் கற்திட்டைகள் மற்றும் கற்பதுக்கைகள் காணப்படுகிறது. ஐரோப்பாவிலும் இதே போல ஒரே காலகட்டத்தை சேர்ந்த கற்திட்டைகள் காணப்படுவது ஆச்சர்யத்தைத் தருகிறது என பேராசிரியர் செல்வக்குமார் அவர்கள் கூறினார். ஐரோப்பாவில் இதுபோன்ற இடங்களைக் காண்பதற்கு நாம் பணம் கட்டிச்செல்ல வேண்டும். ஆனால், இங்கோ இதுபோல் உள்ள இடங்களின் அருமை தெரியாமல் இருப்பதையும் நாம் சிதைத்து வருகிறோமென்ற அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் குறிப்பிட்டார். அருகிலுள்ள மலையில் காட்டெருதுகள் மூன்று நிற்பதைப் பார்த்தோம்.

11154777_10204271223316936_4670881532674342049_o

11202828_697347867042105_6307081310750535925_o

அங்கிருந்து தாண்டிக்குடி சென்றோம். நாங்கள் தங்கிய பெரிய இல்லத்தில் உடமைகளை வைத்து விட்டு மதிய உணவு அருந்தினோம். உணவை முடித்துவிட்டு பசுமைநடை நண்பர்கள் எல்லோரும் தாண்டிக்குடி நாகம்மாள் நடுநிலைப்பள்ளியில் வரலாற்றுக் கண்காட்சி அமைப்பதற்கான பணிகளைச் செய்தோம். இருக்கைகளை ஒழுங்குபடுத்துவது, தட்டிகளில் படங்களை மாட்டுவது போன்ற வேலைகளை குழுவாகச் செய்தோம். விரைவாக வேலையை முடித்துவிட்டு தங்கியிருந்த இடத்திற்கு திரும்பினோம். அங்கிருந்து காபி ஆய்வகத் தோட்டத்திற்கு சென்று அங்குள்ள கற்பதுக்கையைப் பார்த்தோம். தாண்டிக்குடியை சேர்ந்த மோகனசுந்தரம் அய்யா அவர்கள் அந்த இடம் குறித்த வரலாற்றைச் சொன்னார்.

10985224_971644286214012_8576432436391517129_n

தாண்டிக்குடி பகுதி முன்பு ஆயக்குடி ஜமீனில் இருந்தது. ஆயக்குடி வழியாக முன்பு தாண்டிக்குடி பகுதிக்கு வந்திருக்கிறார்கள். இந்த ஊர் பழங்கள் விருப்பாச்சி சந்தையில் விற்பனையாகியுள்ளது. தாண்டிக்குடியில் முன்னர் ஏலம், மிளகு போன்றவற்றை பயிர் செய்துள்ளனர். இப்போது காப்பிச்செடிகள், வாழை மற்றும் காய்கறிகளைப் பயிர் இடுகின்றனர். தாண்டிக்குடி மற்றும் சுற்றியுள்ள மலைப்பகுதிகளில் ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட கற்திட்டைகள் காணப்படுகின்றன. அவைகளை அப்பகுதி விவசாயம் செய்யும் மக்கள் பாதுகாத்து வருகின்றனர். காப்பித்தோட்டத்தில் உள்ள கற்பதுக்கையில் உள்ளே ஒரு ஐந்தடி நீள இரும்பு வாள் இருந்தது. தஞ்சை பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் பேராசிரியர் ராஜன் தலைமையில் ஆய்வு செய்த போது கண்டறிந்துள்ளனர்.

மாலை தாண்டிக்குடிப் பகுதியில் உள்ள தேநீர் கடைப்பக்கம் சென்றோம். பணியாரம் சூடாக சுட்டுக்கொண்டிருந்தனர். வாங்கி தேங்காய் மற்றும் தக்காளிச் சட்னியுடன் பிணைந்து சாப்பிட்ட போது ஏற்பட்ட திருப்தியை எழுத்தில் பதிவது கடினம். அங்குள்ள கடையில் தேநீர் குடித்துவிட்டு வீதியில் உரையாடிக்கொண்டிருந்தோம்.

11041959_697397520370473_1976992642507210253_o

அங்குள்ள விவசாயப் பெருங்குடிமக்களிடம் பேசியபோது வனவிலங்குச் சரணாலயம் அமைக்கப்பட்டால் அதனால் தங்கள் அன்றாட வாழ்க்கைப் பாதிப்புக்கு உள்ளாகிவிடுமோ என்ற அச்சத்தில் பேசினர். ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்காலத்தில் கூட நிலங்களை அவர்களால் விற்க முடிந்ததாம். 1915ல் போடப்பட்ட சட்டம் நிலங்களை விற்க முடியாமல் செய்தது. அதன்பின் கொஞ்சம், கொஞ்சமாக அவர்களின் உரிமைகளைப் பறித்து இப்போது 2013ல் வனவிலங்குச்சரணாலயமாக்க போகிறோம் என்ற பெரும்பீதியை கிளப்பிவிட்டிருக்கிறது அரசுஅமைத்த குழு.

சோலைக்காடுகளில் நல்ல மரங்களை அழித்துவிட்டு யூகலிப்டஸ் நட்டிருக்கிறார்கள். யூகலிப்டஸ் மரம் ஒரு நாளைக்கு 120லிட்டர் தண்ணீர் உறிஞ்சும். 7500 ஹெக்டேருக்கு யூகலிப்டஸ் நட்டிருக்கிறார்கள். மேய்ச்சல்நிலம் உள்ள பகுதிகளில் மாடுமேய்க்ககூட தினம் 5ரூபாய் கேட்க சமாளிக்க முடியாமல் கால்நடைகளையெல்லாம் விற்றுவிட்டோம். இப்போது காட்டெருதுகள் வந்து எங்கள் செடிகளை அழித்துக் கொண்டிருக்கிறது. ஆதிவாசிமக்களான பளியர்களையும் காட்டிலிருந்து வெளியேற்றி விட்டார்கள். ஆதிகுடிகளுக்கு காட்டின் அருமை தெரியும். மரங்களை வெட்ட மாட்டார்கள். அன்றைய தேவைக்குப் போக உணவைக் கூட அதிகம் சேமித்து வைக்க மாட்டார்கள். இப்படி 1983க்கான வனச்சட்டம் எங்களை படுத்தியெடுத்துவிட்டது என விவசாயிகள் புலம்புகிறார்கள்.

11076751_971644846213956_4501710961671915525_o

11109147_971645152880592_1637569893603468897_o

அன்றிரவு மலைக்கிராமத்தில் உறங்கியது மறக்கமுடியாத அனுபவம். காலை எழுந்து மலைச்சிகரங்களை வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டே தேநீர் அருந்தச் சென்றது நன்றாகயிருந்தது. தாண்டிக்குடி நடுநிலைப்பள்ளிக்கு சென்று தாண்டிக்குடி வரலாற்றுக் கண்காட்சிக்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்தோம். விழாவை மாவட்டத் துணை கண்காணிப்பாளர் தலைமையேற்று நடத்திக் கொடுத்தார். மாவட்ட வன அதிகாரி வெங்கடேஷ் முன்னிலை வகித்தார். இதில் கோட்டாட்சியர் சுரேஷ் மற்றும் காவல்துறை அதிகாரிகள், தாண்டிக்குடி பகுதியைச் சேர்ந்தவர்கள் மற்றும் பசுமைநடைக்குடும்பத்தினர் பங்கேற்றனர். பசுமைநடை அமைப்பாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் பசுமைநடைப்பயணம், மலைகள், கற்திட்டைகள் பற்றி விரிவாகப் பேசினார். வரலாற்றுக் கண்காட்சி குறித்து தனியொரு பதிவில் காண்போம்.

11157395_971646519547122_867927186693879419_o

விழா இனிதே நிறைவடைந்ததும் தங்கிய இடம் சென்று மதிய உணவருந்தினோம். அங்கிருந்து தாண்டிக்குடி முருகன் கோயில் சென்றோம். அங்கிருந்து பார்த்தால் நெடும் மலைத்தொடர்களும், தாண்டிக்குடி ஊரும் மிக அழகாகத் தெரிந்தது. எல்லோரும் குழுவாகப் படமெடுத்துக் கொண்டோம். முருகன் கோயில் செல்லும் வழியில் பழங்குடிகளான பளியர்களின் எளிமையான குடிசைகளைக் கண்டோம். மேலும், ஆங்காங்கே காணப்பட்ட கற்திட்டைகளைப் பார்த்துக் கொண்டே சென்றோம். பசுமைநடைப் பயணம் குறித்த அனுபவங்களை வந்திருந்த ஒவ்வொருவரும் நெகிழ்ச்சியாக கூறினர். முதல்நாள் மாலை வேளைகளில் நடந்த விளையாட்டுப் போட்டிகளில் பங்கேற்ற சிறுவர் சிறுமிகளுக்கு பரிசுகள் வழங்கப்பட்டது. மாலை ஐந்து மணிப்போல மறக்க முடியாத நினைவுகளைச் சுமந்து கொண்டு தாண்டிக்குடியிலிருந்து மதுரை நோக்கி கிளம்பினோம். தாண்டிக்குடி வரலாற்றுக் கண்காட்சி திறப்புவிழா தொடங்கி பயணம் வரை சிறப்பாக ஒருங்கமைத்த முத்துக்கிருஷ்ணன் அவர்களுக்கு நன்றி. மதுரையை நாங்கள் நெருங்கியது மழை பிடித்துக் கொண்டது. மலை பிடித்தவர்களுக்கு மழை பிடிக்காதா என்ன?

11203675_971644206214020_2136404239326098810_o

படங்கள் உதவி – ராஜன்னா, அருண், வஹாப் ஷாஜகான், ஜெயவேல்

11096641_1240912545919817_5526773557664965535_n

இம்முறை பசுமைநடையாக கிழக்குகோபுரத்திற்கு எதிரேயுள்ள புதுமண்டபத்திற்கு என்னை உயிர்ப்பிக்கும் சித்திரை வீதிகளின் வழியே சென்றோம். அந்த இடத்தின் கலைச்செல்வங்களைக் கண்டும், அதன் வரலாற்றை அறிந்து கொண்டதோடு, பாதியோடு நின்று போன இராயகோபுரத்தின் மீதேறிப் பார்க்கவும் வாய்த்தது.

தொல்லியல் அறிஞர் சாந்தலிங்கம் அய்யா மீனாட்சியம்மன் கோயில் குறித்து சொன்ன தகவல்களை சித்திரை வீதிகளைச் சுற்றிக் கொண்டே பார்க்கலாம்.

கீழஆவணிமூலவீதியிலிருந்து சித்திரை வீதிகளை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினோம். மதுரை மீனாட்சியம்மன் கோயிலின் இராஜகோபுரம் எங்களை வரவேற்றது. இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இங்கு கோயில் இருந்ததையும், தினந்தோறும் சாமி வீதியுலா சென்றதையும் சங்க இலக்கியப் பாடல்கள் வழி அறியலாம். ஆலவாய் அண்ணல், ஆலவாய் நம்பியென்றே சிவனை ஏழாம் நூற்றாண்டளவில் எழுதிய பாக்களில் குறிப்பிடுகிறார்கள். அப்போது மீனாட்சியம்மனுக்கு தனி சன்னதி இல்லையென்பதை ‘அங்கயற்கண்ணியுடன் உறையும் ஆலவாய் அண்ணல்’ என்ற வரியினூடாக அறியலாம். ஜடாவர்மன் குலசேகரன் காலத்தில்தான் மீனாட்சியம்மனுக்கு தனி சன்னதி கட்டப்பட்டது.

11143587_10204127198596408_1489839534159568110_n

எப்போதும் பரபரப்பாக திருவிழாக் கோலம் பூண்டிருக்கும் கிழக்குச் சித்திரை வீதியில் இராஜகோபுரம், புதுமண்டபம், மதுரைவீரன் கோயில், பதினெட்டாம்படிக்கருப்புசாமி கோயில், காந்தி பூங்கா, அம்மன்சன்னதி நுழைவாயில் எல்லாமிருக்கிறது. கிழக்குகோபுரம் பதின்மூன்றாம்நூற்றாண்டு தொடக்கத்தில் மாறவர்மன் சுந்தரபாண்டியனால் கட்டப்பெற்றது. சுந்தரபாண்டியன் கோபுரமென்று அழைக்கப்பட்டது. இக்கோபுரமே கோயிலின் பிரதான நுழைவாயிலாக இருந்திருக்கிறது. கோயிற்பணியாளர்களுக்கான வரிவிதிப்பு ஒரு காலத்தில் ஏற்படுத்தப்பட்டபோது அதை எதிர்த்து ஒருவர் இக்கோபுரமேறி உயிர்துறக்க அதன்பின் பொதுமக்கள் அதிகம் இதைப் பயன்படுத்துவதில்லை. மேலும், திருமலைநாயக்கரின் மனைவியரால் கட்டப்பட்ட அஷ்டசக்தி மண்டபம் வழியாகவே சாமிகளும், சனங்களும் சென்று வருகிறார்கள். அஷ்டசக்தி மண்டபத்திற்கு எதிரேயுள்ள நகரா மண்டபம் மங்கம்மாள் காலத்தில் கட்டப்பெற்றது.

கிழக்கு கோபுரத்திற்கெதிரே அமைந்துள்ள புதுமண்டபம் திருமலைநாயக்கரால் கட்டப்பெற்றது. இம்மண்டபத்தில் புத்தகக்கடைகள், தையற்கடைகள், கிராமதெய்வக்கோயில்திருவிழாக்களுக்குத் தேவையான பொருட்கள் விற்கும் கடைகள், தையற்கடைகள், பாத்திரக்கடைகள் எல்லாம் அமைந்துள்ளது. கிழக்குச் சித்திரை வீதியிலிருந்து தெற்கு சித்திரை வீதியில் நுழையும் போது புதுத்தளிர்களோடு அரசமரம் நம்மை வரவேற்றது. பெரியார் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து வருபவர்கள் பெரும்பாலும் தெற்குக் கோபுரம் வழியாகத்தான் கோயிலுக்குள் வருவார்கள். இக்கோபுரம் சிராமலைச் செவ்வந்திச் செட்டியாரால் பதினாறாம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பெற்றது. ஆயிரத்திற்கும் அதிகமான சிலைகளைக் கொண்ட அழகான கோபுரம். இந்த வீதியில் உள்ள வெள்ளியம்பல மண்டபத்திற்கு பங்குனி மாதம் நடைபெறும் கோடைத்திருவிழாவின் போது தினந்தோறும் மீனாட்சி சுந்தரேஸ்வரர் வந்து செல்வார்கள். வெள்ளியம்பலத்தில் பள்ளியொன்று செயல்படுகிறது. தெற்குச் சித்திரைவீதியில் பன்னீர்சோடா அல்லது ஐஸ்கிரீம் வாங்கித் தின்று செல்வது என் வழக்கம். நிழற்படக்கலைஞர் அருணோடு கோபுரங்களை எந்த இடத்தில் இருந்து பார்த்தால் நன்றாகத் தெரியும் என விசாரித்து வைத்துக் கொண்டேன். உதயகுமாருடன் பேசிக் கொண்டே மேற்குச் சித்திரை வீதியை அடைந்தோம். கிழக்கே சூரியனிருப்பதால் மிக ரம்மியமாக காட்சியளித்தது.

11112580_10204127195436329_7877601344138637299_n

நான் பெரும்பாலும் சித்திரைவீதிகளுக்கு மேற்கு கோபுரம் வழியாகத்தான் சென்றிருப்பேன். டவுன்ஹால் ரோடு வழியாக வந்து சிலநாட்கள் நியூசெஞ்சுரிபுக்ஹவுஸை எட்டிப்பார்த்துவிட்டு சித்திரை வீதி வந்தடைவது வழக்கம். மேலக்கோபுரத்தை பார்த்துக் கொண்டே நடந்து வருவது சுகமான விசயம். கி.பி.1336ல் பராக்கிரம பாண்டியனால் கட்டப்பெற்றது இக்கோபுரம். கல்வெட்டில் பாடலோடு உள்ளது. மேலச் சித்திரைவீதியும், வடக்குச் சித்திரை வீதியும் இணையுமிடத்தில் காப்பி குடித்துவிட்டு, வடை வாங்கித் தின்பதும் நண்பரோடு வரும்போது வழக்கமான விசயம். வடக்குச் சித்திரை வீதி ரொம்ப அமைதியாகயிருக்கும். பெரும்பாலானவர்கள் இவ்வீதி வழியாக வரமாட்டார்கள். வடக்குகோபுரம் முனிஸ்வரரைப் பார்க்க நானும், நண்பனும் பாலிடெக்னிக் படிக்கும் போது அடிக்கடி வருவோம். அங்கு வேண்டி அவன் பிறந்ததால் அவனுக்கு முனியசாமி என்ற பெயரை வைத்துவிட்டார்கள்.

11040889_10204127197396378_5807599748681356850_n

வடக்குகோபுரம் முத்துவீரப்பநாயக்கர் காலத்தில் தொடங்கி வெகுநாட்களாக கட்டப்படாமல் கிடந்ததால் மொட்டைக் கோபுரம் என்று அழைக்கப்பட்டது. பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் வயிநாகரம் செட்டியார் குடும்பத்தாரால் திருப்பணி செய்யப்பட்டு நிறைவு பெற்றது. இக்கோபுரத்திற்கு காவலாக முனிஸ்வரர் இருக்கிறார். மதுரையில் பிறந்த குழந்தையைப் பெரும்பாலும் முப்பதாம்நாள் மொட்டைகோபுரம் முனியிடம் தூக்கிவருவது மக்கள் வழக்கம். என் மகள் மதுராவும் வடக்குச் சித்திரை வீதிக்குத்தான் முதலில் வந்தாள். வடக்கு மற்றும் மேற்கு சித்திரை வீதிகளில் கலைப்பொருள்கள் விற்கும் கூடங்களும், எது எடுத்தாலும் பத்து ரூபாய் என வீட்டு உபயோகப் பொருள்கள் விற்கும் கடைகளும் உள்ளது.

11100160_10204127195876340_1401179473880895842_nவடக்கு கோபுரத்தை கட்டிய வீரப்ப நாயக்கர்தான் கோயிலில் கொடிமரம் இருக்கும் கம்பத்தடி மண்டபத்தை கி.பி.1583ல் கட்டியிருக்கிறார். அதைப் பற்றி தெலுங்கு மற்றும் தமிழில் கல்வெட்டுகள் உள்ளது. அதில் உள்ள சிலைகளை வயிநாகரம் செட்டியார் குடும்பத்தினர் திருப்பணி செய்துள்ளனர். சாமிசன்னதி நோக்கிச் செல்லும் போது உள்ள நந்தி மிகப்பழமையானது. பாண்டியர் காலத்தைச் சேர்ந்தது என சாந்தலிங்கம் அய்யா சொன்னார். அய்யாவிடம் கோபுரத்திலுள்ள சுதைச் சிற்பங்கள் குறித்து கேட்டுக் கொண்டு வந்தேன். நுழைவாயில் வரைதான் கல்கட்டிடம். அதன்பின் மேலே கோபுரம் முழுக்க செங்கல்கற்களால் கட்டப்பட்டு மேலே சாந்துபூசி சிலைகள் வடிக்கப்பட்டதைச் சொன்னார். ஆச்சர்யமாகயிருந்தது. பேசிக்கொண்டே புதுமண்டபம் வந்தோம்.

10418498_10204127247437629_3679850314738946411_n

உலகின் எல்லா வீதிகளும் மதுரையை நோக்கியே வருகின்றன. மதுரை வீதிகளில் சுற்றியலைபவர்கள் பாக்கியவான்கள். ஆலவாய் அழகனான சிவனே சித்திரவீதிகளில் சுற்றித்திரிபவர்களின் முன்னோடியாகத் திகழ்கிறார். சித்திரை வீதிகளில் நடக்கும்போது இனம்புரியாத மகிழ்ச்சி ஏற்படும். தாயின் கர்ப்பத்தில் உறைந்திருந்த போதிருந்த பாதுகாப்பு உணர்வுதான் சித்திரவீதிகளில் சுற்றும்போதும் கிட்டுகிறது. இந்தியாவின் தேசியமலரான தாமரை போலமைந்த வீதிகளைக் கொண்ட மதுரை உலகத்தமிழர்களின் பண்பாட்டுத் தலைநகரமாகத் திகழ்ந்து வருகிறது. எத்தனை ஊர்களுக்கு மதுரை போல் அழகான வீதிகள் வாய்த்திருக்கிறது எனத் தெரியவில்லை. நான்கு பக்கமும் கோபுரத்தை நோக்கி செல்லும் வீதிகளில் நடக்க நடக்க மனது இலகுவாகிறது.

காலை நேரத்தில் மதுரை வீதிகளில் நடப்பது சுகமான விசயம். அதிலும் சித்திரைவீதிகளில் பசுமைநடை நண்பர்களோடு நடப்பது கொண்டாட்டமான விசயம். என்னை சித்திரவீதிக்காரனாக்கிய வீதிகளில் நண்பர்களுடன் உரையாடிக்கொண்டே வலம் வந்தது மகிழ்வான விசயம். மதுரையைப் பற்றி எவ்வளவோ எழுதியிருக்கிறார்கள், பேசியிருக்கிறார்கள். ஆனாலும், மதுரை ஆழிபோல அள்ள அள்ள வற்றாத செல்வங்களைக் கொண்டிருக்கிறது. நாம் பார்த்தது அதிலொரு துளிதான்.

10432085_10204127244597558_6346468006210018350_n

பசுமைநடைப் பயணங்களினூடாக மதுரையைச் சுற்றியுள்ள மலைகள், தொன்மையான இடங்கள் எனப் பல இடங்களுக்கு இதுவரை தொடர்ந்து பயணித்திருந்தாலும் இம்முறை சென்ற நடை மனதை விட்டு நீங்காத நடையாக அமைந்தது. எழுத்தாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணனின் சீரிய முயற்சியால் இந்நடை சாத்தியமானது.

 படங்கள் உதவி – அருண், பாலசந்திரன்

CIMG1234

CIMG1868விழாக்களின் போது வீதிகளுக்கு அழகு கூடி விடுகிறது. விதவிதமான கடைகள், வண்ணமயமான பதாகைகள், அழகழகான தோரணங்கள், கூட்டங்கூட்டமாக மக்கள் என எல்லா விழாக்களும் பெரும்பாலும் ஒன்று போலவே இருக்கின்றன. கோரிப்பாளையம் தர்ஹாவில் சந்தனக்கூடு விழாவன்று மாலை சுற்றித்திரிந்த நினைவலைகளைப் பதிவு செய்கிறேன்.

பள்ளிவாசல் தெருவில் நுழைந்ததுமே விழாவின் நறுமணம் வீசியது. தள்ளுவண்டியில் சூடாகப்போட்டுக்கொண்டிருந்த வடைகளைப் பார்த்ததும் நாவூறியது. ஒரு மிளகாய் பஜ்ஜியும், கீரைவடையும் வாங்கித்தின்றேன். கொஞ்சம் தெம்பாகயிருந்தது. தர்ஹாவை நோக்கி நடந்தேன். சந்தனக்கூடு விழாவிற்கு சுவரொட்டிகளும், பதாகைகளும் வரவேற்றன.

விளையாட்டுச்சாமான் விற்பவர்கள், இஸ்லாமியப்பாடல்கள் – மார்க்க விளக்கங்கள் அடங்கிய குறுந்தகடு விற்பவர்கள், அரேபிய உருது எழுத்துகளில் குரான் வசனங்களை கொண்ட ஸ்டிக்கர்கள், மெக்கா மெதினா படங்களை விற்பவர்கள், பர்தா விற்பவர்கள், மதுரைப் புகழ் ஜிகர்தண்டா விற்பவர்கள், அதிரசம் சூடாகப்போட்டு விற்பவர்கள், மந்திரிக்க போகிறவர்கள் வாங்கிச்செல்லும் ஊதுபத்தி சர்க்கரை போன்ற பொருட்களை விற்பவர்கள் என அனைவரையும் வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டே சென்றேன்.

யானை

தர்ஹாவின் வாசலில் நின்றுகொண்டிருந்த யானையின் நெற்றியில் பிறைச்சந்திரன் மிக அழகாக வரையப்பட்டிருந்தது. அதன்பின்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சந்தனக்கூடு அடியில் சிறுவர்கள் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார்கள். தர்ஹா வாசலில் செண்டைமேளம் இசைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அந்த இசையும், ஆட்டமும் உள்ளுக்குள் ஒத்திசைவான அதிர்வை ஏற்படுத்தியது. சந்தனக்கூடு இரவு பதினொரு மணிக்கு ஊர்வலமாக வருமென பதாகைகளில் போட்டிருந்தது. நடனமாடும் குதிரை வாசலருகே குதித்துக் கொண்டிருந்ததைப் பார்த்தேன். அழகான வெண்புரவி.

CIMG1236

ஹஜ்ரத் காஜா சையத் சுல்தான் அலாவுதீன் சுல்தான் சம்சுதீன் அவுலியாக்களின் உரூஸ் என பதாகைகளில் போட்டிருந்தது. கோரிப்பாளையம் தர்ஹாவில் அடக்கமானவர்களின் நினைவாக சந்தனக்கூடு விழா நடக்கிறது என அறிந்தேன். (உரூஸ் என்றால் சந்தனக்கூடு) மேலும் போட்டாபோட்டி கவ்வாலி போன்ற கலைநிகழ்ச்சிகள் எல்லாம் தினசரி இரவுகளில் நடைபெறுகிறது.

தர்ஹாவினுள் நுழைந்தேன். பலவருடங்களுக்குப் பிறகு கோரிப்பாளையம் தர்ஹாவிற்குள் வருகிறேன். தர்ஹாவில் ஏராளமான பேர் தங்கியிருந்தார்கள். குரான் மற்றும் இஸ்லாம் தொடர்பான புத்தகங்கள் விற்கும் கடை வாசலுக்கருகில் உள்ளது. மந்திரிப்பவர்கள், மந்திரிக்க வந்தவர்கள் என தர்ஹாவிற்குள் ஒரே கூட்டம். உள்ளே ஒரு சுற்று சுற்றி வந்தேன். அங்கு அடக்கமான இறையடியார்களை வணங்கினேன். ஏராளமான பேர் பிணி தீர்ப்பதற்காக வந்து காத்திருக்கிறார்கள். சுண்டல் வாங்கி தின்றுகொண்டே தர்ஹாவின் கட்டடக் கலையை ரசித்துப்பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். மனோகர் தேவதாஸ் வரைந்த சித்திரம் மனதில் நிழலாடியது.

தர்ஹாவிலிருந்து வெளியே வரும்போது சற்று இருட்டியிருந்தது. சாம்பிராணி போட்டு வர ஒரு வாகனம் தயாராக நின்று கொண்டிருந்தது. டேப் இசைப்பவர்கள் எல்லாம் தர்ஹா வாசலில் நின்று இசைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். இவர்கள் மந்திரிப்பதற்காக கிராமங்களுக்கு வரும்போது பார்த்திருக்கிறேன்.

CIMG6575

கோரிப்பாளையம் சந்தனக்கூடு குறித்து அறிந்து கொள்வதற்காக எழுத்தாளர் அர்ஷியா அவர்களை சந்தித்தேன். தர்ஹா, பள்ளிவாசல், சந்தனக்கூடு, வழிபாடு, நம்பிக்கை குறித்தெல்லாம் பேசினார். நாங்கள் நின்று பேசிக்கொண்டிருந்த நரிமேடு சோனையார் கோயில் தெரு பகுதி கூட முன்பு சுல்தான் நகர் என்று அழைக்கப்பட்டது என்றார்.

பள்ளிவாசலுக்கும், தர்ஹாவுக்கும் சற்றே வித்தியாசம் உள்ளது. பள்ளிவாசல் என்பது பிராத்தனை செய்யும் கூடம். தர்ஹாயென்பது மதத்திற்காக, சமயத்திற்காக சேவை செய்தவர்கள், மரணித்தவர்களின் நினைவிடமாகும். மரணமடைந்தவர்களின் நினைவாக எல்லா தர்ஹாக்களிலும் ஒருநாளைத் தேர்ந்தெடுத்து சந்தனக்கூடு விழா நடத்துகிறார்கள். கோரிப்பாளையம் தர்ஹா பாண்டியர்காலத்தைச் சேர்ந்தது. அந்தக்காலத்திலேயே நிறைய விலை கொடுத்து இந்த இடத்தை வாங்கியிருக்கிறார்கள். நாயக்கர்காலத்தைச் சேர்ந்த கல்வெட்டு ஒன்று தர்ஹாவில் உள்ளது. நோய் தீரும் வரை தர்ஹாவில் வந்து தங்கியிருப்பவர்கள் நிறையப்பேர் இருக்கிறார்கள். தெற்குவாசல் சின்னக்கடைத்தெரு முகைதீன் ஆண்டவர் தர்ஹாவில் நடைபெற்ற சந்தனக்கூடை மையமாக வைத்து அம்பாரி என்னும் சிறுகதை எழுதியிருப்பதாக எழுத்தாளர் அர்ஷியா சொன்னார். மேலும், அவர் கோரிப்பாளையம் குறித்து நாவல் ஒன்றை எழுதி வருகிறார். சந்தனக்கூடு விழாவிற்கு இந்துக்களும் திரளாக வருகிறார்கள். மதங்கடந்து மனிதம் போற்றும் இதுபோன்ற விழாக்களைப் போற்றுவோம்.

எதிர்பாராத கணங்களில் ஒளிந்திருக்கும் அழகை தரிசிக்கத் தொடங்கும்போது வாழ்க்கை இன்னும் அழகாகிவிடுகிறது. சென்னை புத்தகக்காட்சிக்கு செல்ல வேண்டுமென்பது வெகுநாள் அவா. ஆனால், பொருளாதாரச் சூழல் தடுத்துவிடும். புத்தகக்காட்சிக்கு சென்று வந்த சகோதரர்களிடமும், நண்பர்களிடமும் புத்தகவெளியீடு, விற்பனை, கூட்டம் குறித்தெல்லாம் கேட்டுத் தெரிந்து கொள்வேன். இம்முறை புத்தாண்டன்று வாழ்த்துச் சொல்லி உரையாடிக் கொண்டிருந்த சகோதரருடன் சென்னை புத்தகக்காட்சி குறித்து பேசிக்கொண்டிருந்தேன். வழக்கம்போல இந்தாண்டும் வரவாய்ப்பில்லை என்று சொன்னேன். சகோதரர் எதிர்பாராதவிதமாக மறுநாள் சிறுவிபத்தில் சிக்க அறுவைசிகிச்சை வரை கொண்டுபோய்விட்டது. அவரைப் பார்ப்பதற்காக சென்னைக்கு மாட்டுப்பொங்கலன்று சென்றிருந்தோம்.

மதுரையிலிருந்து சென்னை செல்லும்போது வழியில் பார்த்த நாட்டுப்புறத்தெய்வங்கள் மனதைக் கவர்ந்தது. மதுரையில் சேமங்குதிரைகளில் அமர்ந்திருக்கும் காவல் தெய்வம் கொஞ்சம் தள்ளிப் போகப்போக குதிரைக்கருகில் நின்றுகொண்டிருந்தது. அதைத்தாண்டி இன்னும் கொஞ்சதூரம் போக காவல்தெய்வங்களின் உருவமே மிகப்பெரியதாகயிருந்தது. மதுரையில் குதிரையில் அமர்ந்துள்ள காவல்தெய்வங்களையெல்லாம் தனியே ஆவணப்படுத்த வேண்டுமென்ற ஆசையிருக்கிறது. பார்க்கலாம்.

சென்னை முகப்பேரில் உள்ள சகோதரரைப் போய் பார்த்து அங்கு ஒருநாள் தங்கியிருந்தோம். எல்லோரையும் பார்த்ததில் கொஞ்சம் மகிழ்ச்சியாகயிருந்தார். அன்று மாலை வீட்டிற்கு அருகிலுள்ள சிவன் கோயிலுக்கு போகலாம் என்றார்கள். போகலாமா? வேண்டாமா? என்ற யோசனையில் நானிருந்த போது பெரியப்பா பழமையான சிவன் கோயில், குரு ஸ்தலம் என்றார். உடனே கிளம்பிவிட்டேன். பாடி என்ற இடத்தில் அந்த கோயில் அமைந்திருக்கிறது. அக்காலத்தில் அரசின் போர் ஆயுதங்களை வைத்திருக்குமிடம் பாடி என்றழைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

சிவன்கோயில்

பழமையான சிறிய சிவன் கோயில். திருவல்லீஸ்வரர் தான் மூலவர். இக்கோயிலை திருஞானசம்பந்தர் பாடியிருக்கிறார். அவர் காலத்தில் இக்கோயில் திருவலிதாயம் என்றழைக்கப்பட்டிருக்கிறது. கோயிலை அழகாக புதுப்பித்திருக்கிறார்கள். அது என்ன அழகாக புதுப்பிப்பது என்கிறீர்களா?. கோயிலில் உள்ள கற்களை மாற்றி டைல்ஸ், கிரானைட்னு போடாமல் அப்படியே பட்டியக்கல்லைப் போட்டு இருக்கிறார்கள். சுற்றி வருவதற்கு சுகமாகயிருக்கிறது. மேலும், கோயிலுக்கு நூற்றுக்கணக்கான புறாக்கள் வருமாம். வெளிப்பிரகாரத்தில் நவக்கிரக சன்னதி, குரு சன்னதி மற்றும் ஆன்மிக நூலகம் ஒன்றுள்ளது.

கோலங்கள்

வீட்டிற்கு வரும்போது அந்த வீதியில் பொங்கல்விழாவையொட்டி கோலப்போட்டி நடந்து கொண்டிருந்தது. ஒவ்வொருவரும் அழகழகாக கோலம் போட்டிருந்தனர். ஒவ்வொன்றையும் போய் பார்த்துக் கொண்டே அலைபேசியில் படமெடுத்தேன். முதல்பரிசு மயில் கோலத்திற்கு கொடுத்தார்கள். நாங்களும் அதைத்தான் கணித்தோம். எந்த வீட்டு வாசலில் அழகான கோலங்களைப் பார்த்தாலும் நின்று கவனிப்பேன். சிக்கலான கம்பி கோலங்களை எப்படி இவ்வளவு எளிதாகப் போடுகிறார்கள் என வியந்துபார்ப்பேன். சில நேரங்களில் எங்கள் வீட்டு வாசலில் நான் கோலமிடுவேன் என்பதை விட கோலப்பொடியில் வரைவேன் எனலாம்.

மறுநாள் வேளச்சேரியிலுள்ள சகோதரன் வீட்டிற்குபோய் அங்கிருந்து மதுரை கிளம்பத் திட்டம். சென்னை மெரீனா கடற்கரைக்குப் போய் கடலை கொஞ்சநேரம் வேடிக்கை பார்த்தோம். நல்ல வெயில். அன்று காணும்பொங்கல் என்றதால் சீக்கிரம் கிளம்பினோம். சென்னையில் காணும் பொங்கல் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. குடும்பமாக கடற்கரை மற்றும் பூங்காங்களுக்கு வருகிறார்கள். மதுரையில் காணும்பொங்கலன்றுதான் உலகப்புகழ்பெற்ற அலங்காநல்லூர் சல்லிக்கட்டு.

வேளச்சேரி செல்லும் வழியில் இறங்கி கிண்டி போய் அலைந்து திரிந்து ஒருவழியாக நந்தனத்தில் சென்னை புத்தகக்காட்சிக்கு சென்றேன். சகோதரர் அறிவுறுத்தியபடி புத்தகக்காட்சி மைதானத்திற்குள் செல்லும்முன் அந்தக்கல்லூரி சிற்றுண்டியகத்தில் மதிய உணவாக தேனீரும், பன்னும் சாப்பிட்டு உள்ளே சென்றேன். உள்நுழைந்ததும் சாப்பாட்டுக்கடைகள் வரவேற்றன. இயல்வாகையிலிருந்து வைத்திருந்த பதாகைகள் ரசிக்கும்படியிருந்தன.

புத்தகத்திருவிழா

சென்னை புத்தகக்காட்சி அரங்கினுள் நுழைந்தேன். திக்கெட்டும் புத்தகங்கள், நூற்றுக்கணக்கான கடைகள், ஆயிரக்கணக்கில் புத்தகம் வாங்க வேண்டுமென்ற ஆசையெழுந்தது. எல்லாவற்றையும் மெல்ல வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டே மெல்ல நடந்தேன். வாங்க வேண்டிய புத்தகப்பட்டியல் மனதிலிருந்தாலும் பையில் என்னயிருக்கிறது என்று தெரியுமல்லவா? எனவே ஒவ்வொரு வீதியாகப் போய் புத்தகங்களைப் பார்த்துக் கொண்டே நடந்தேன். வேதாந்தமகரிஷியின் மணிமொழிகள் புத்தகங்களும், வாழ்க வளமுடன் – அருட்காப்பு ஸ்டிக்கர்ஸூம் வாங்கினேன்.

பாரதி புத்தகாலயத்தில் தபாலிபையும், கீரனூர் ஜாகிர்ராஜாவின் குளத்தங்கரை அரசமரம் முதல் கோணங்கிவரை என்ற புத்தகமும் வாங்கினேன். இவையிரண்டும் வாங்குவேன உள்நுழையும் வரை நினைக்கவில்லை. பை லேசானதும் காலாற நடந்தேன். காசில்லாதவன் காலாற நடக்கலாம். அதற்குப்பிறகுதான் நிறைய புத்தகங்கள் ஈர்த்தது. அன்று மாலை எழுத்தாளர் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் பேசுவதாக அறிவித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். பார்க்கமுடியவில்லையே என்ற வருத்தத்தோடு  அம்புட்டு வீதியும் சுற்றிவிட்டு கிளம்பினேன். தமிழ்இந்து நாளிதழ் வாசகர் திருவிழா என்ற தலைப்பிலிட்ட கட்டுரைகள் சென்னை புத்தகக்காட்சி குறித்து தொடர்ந்து அறிந்து கொள்ள உதவியாகயிருந்தது. மற்ற ஊடகங்களும் இதைப் பின்பற்றலாம். மேலும், மற்ற ஊர்களில் புத்தகத்திருவிழாக்கள் நடக்கும் போது அந்த செய்திகளை முன்னிலைப் படுத்தினால் நன்றாகயிருக்கும். அங்கிருந்து வேளச்சேரி சென்றேன். பிறகு குரோம்பேட்டையிலுள்ள சகோதரியைப் பார்த்துவிட்டு இரவு நான்மாடக்கூடலை நோக்கி கிளம்பினோம். அதிகாலை நாலுமணிக்கு மதுரையம்பதி வந்தடைந்தோம். காணும் பொங்கல் இம்முறை சென்னையைக் காணும் பொங்கலானது.

குன்று

எழுதிப் படிக்க அறியாதவன்தான்

உழுது ஒழச்சு சோறு போடுறான்…

எல்லாம் படிச்சவன் ஏதேதோ பேசி

நல்லா நாட்டைக் கூறு போடுகிறான் – இவன் 

சோறு போடுறான் – அவன்

கூறு போடுறான்.

 – பட்டுக்கோட்டை கல்யாண சுந்தரம்

அதிசயம், ஆச்சர்யம். ஆனால், முற்றிலும் உண்மை. விசயம் என்ன என்கிறீர்களா? அரசு தரிசு நிலமெனச் சொல்லும் நிலத்தில் துவரை, பருத்தி, வரகு, சோளம், குதிரைவாலி போன்ற உணவுதானியங்களும் நித்ய கல்யாணி, அவுரி போன்ற மருந்துச்செடிகளும் வளர்வதைக் கண்டபோது ஆச்சர்யமாகத்தானே இருக்கும்? எங்கே இந்த இடம் உள்ளதென கேட்கிறீர்களா?

மதுரை திருமங்கலத்திற்கு அருகில் உள்ள சிவரக்கோட்டை எனும் கிராமம்தான் அந்த அதிசயபூமி. புதிய கற்காலக்கருவிகள் கிடைத்த ஊர், பாண்டிய மன்னன் கோட்டை கட்டி தங்கிய ஊர், கமண்டல ஆறு – குண்டாறு பாயும் ஊர், இயற்கை விவசாயம் செழித்த ஊர் எனப் பல பெருமைகளைக் கொண்ட சிவரக்கோட்டை இன்று சிப்காட் தொழிற்பேட்டைக்காக அழியும் விளிம்பில் மூச்சுத்திணறி நிற்கிறது.

விடைபெறுதல்

பசுமைநடையாக இம்மாதம் பிப்ரவரி முதல் தேதியன்று சிவரக்கோட்டை சென்றிருந்தோம். நான்குவழிச்சாலையிலிருந்து வயக்காடுகளை நோக்கி அழைத்துச் செல்ல டிராக்டர் ஏற்பாடு செய்து தந்தனர் அந்த ஊர் மக்கள். வாழ்க்கையில் நிறைய மேடு பள்ளங்களைக் கடந்துதான் வாழ வேண்டுமென்ற பாடத்தை டிராக்டரில் ஏறிச் சென்ற போது கற்றேன். கொஞ்சம் வீடுகளைத் தாண்டி வண்டி வயக்காடுகளுக்குள் நுழைந்ததும் நித்ய கல்யாணி பூக்கள் நம்மை வரவேற்றன. கண்ணுக்கு குளிர்ச்சியாக நித்ய கல்யாணியின் வண்ணம் ஈர்த்தது.

துவரங்காடு

துவரைக்காடுகளுக்கு முன் டிராக்டரில் இருந்து இறங்கி மெல்ல நடந்தோம். முதன்முதலாக துவரை மற்றும் பருத்திக் காடுகளுக்குள் நடக்கும் வாய்ப்பு கிட்டியது. எனக்கு மிகவும் பிடித்த சாம்பார் செய்ய பயன்படும் இந்த துவரைக் காடுகளை அழித்து அந்த சிப்காட் வந்து என்ன புடுங்கப் போகிறது என்ற கோபம் முளைத்தது? சோளத்தட்டைகளை எடுத்து விளையாடிக்கொண்டே நடந்தோம். பசுமைக்காடுகளுக்குள்ளான அந்தப் பயணம் அருமையாகயிருந்தது.

ஊரணி

தொலைவில் சிறுகற்குன்று தெரிந்தது. வழியில் இருந்த ஊரணியில் நிறைய பறவைகள் உலாவின. தூக்கணாங்குருவிக்கூடு நிறையப் பார்த்தோம். ஊரணி தாண்டி சிறுகுன்றின் மீது சென்றாயப் பெருமாள் கோயில் அமைந்துள்ளது. கோயில் சுவற்றின் நிழலடியில் அமர்ந்தோம். இந்தப் பசுமைநடைப் பயணத்தில் நாணல் நண்பர்கள் மற்றும் இறகுகள் அமைப்பைச் சேர்ந்த நண்பர்களும் கலந்து கொண்டனர்.

முத்துக்கிருஷ்ணன்

பசுமைநடை அமைப்பாளர் எழுத்தாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் அனைவரையும் வரவேற்று  அந்த இடத்தைக் குறித்துப் பேசினார். சிவரக்கோட்டையில் புதிய கற்காலத்தைச் சேர்ந்த கற்கருவிகள், மண்பாண்டங்கள் தொல்லியல் அகழாய்வில் கிடைத்துள்ளன. அவையெல்லாம் தஞ்சாவூர் மற்றும் மதுரை அருங்காட்சியகங்களில் உள்ளன. பத்தாயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பிருந்தே இங்கு மனிதர்கள் வாழ்ந்ததற்கான சுவடுகள் கிட்டியுள்ளது இதன் தொன்மையை நமக்குச் சொல்கிறது. இந்த ஊரைச்சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் நாயக்கர்கால பட்டயங்கள் செப்பேடுகள் கிடைக்கப்பெற்று தனியே ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. பாண்டிய மன்னன் தங்கியிருந்த மண்ணால் கட்டப்பட்ட கோட்டையொன்று இந்த ஊரிலிருந்தை அகழாய்வில் கண்டறிந்திருக்கிறார்கள். சுவரால் அமைந்த கோட்டை என்ற பெயர் மருவி சிவரக்கோட்டையானது. சிவரக்கோட்டை என்றால் தெலுங்கில் கடைசிக் கோட்டை என்றும் சொல்கிறார்கள். மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையிலிருந்து வரும் கமண்டல ஆறு, குண்டாறு எல்லாம் இந்த பூமியை வளமாக்கின.  கோட்டை இருந்த பகுதியில் உள்ள பிள்ளையார் கோயிலுக்கு அருகில் உள்ள கிணற்றில் கல்வெட்டுகள் காணப்படுகிறது என்கிறார்கள். அந்த கல்வெட்டுகள் இன்னும் வாசிக்கப் படவில்லை. இந்த ஊர் குறித்து ஆய்வு செய்து எம்.பிஃல் மற்றும் பி.எச்.டி பட்டங்கள் இருவர் பெற்றுள்ளனர்.

ஆனந்தவிகடன்

ஆனந்தவிகடன் இந்தாண்டு நம்பிக்கை நட்சத்திரமாக தேர்ந்தெடுத்த டாப்10 நாயகர்களில் ஒருவரான சிவரக்கோட்டை ராமலிங்கம் அய்யாவிடமிருந்து நாம் கற்றுக் கொள்ள ஏராளமான விசயங்கள் உள்ளது. பள்ளிப் படிப்பை பூர்த்தி செய்யாத அவர் தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் மூலம் நிறைய தகவல்களைப் பெற்று அரசு சொல்லும் பொய்யான வாதங்களை அரசு ஆதாரங்களைக் கொண்டே முறியடித்து வருகிறார். எல்லாம் முன்ன மாதிரி இல்ல என அங்கலாய்க்கும் நகர்ப்புறவாசிகள் இருப்பதை காக்க போராடும் சிவரக்கோட்டை ராமலிங்கம் அய்யா போன்றவர்களைப் போல போராட கற்க வேண்டும்.

சிவரக்கோட்டை ராமலிங்கம்

எழுத்தாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணனின் உரையைத் தொடர்ந்து சிவரக்கோட்டை ராமலிங்கம் அய்யா எங்களோடு சிவரக்கோட்டை குறித்தும் தனது போராட்ட அனுபவங்களையும் பகிர்ந்து கொண்டார். பாண்டிய மன்னன் தோல்நோயினால் அவதிப்பட்டு வந்தபோது இரண்டு ஆறுகள் சேருமிடத்தில் ஒரு மண்டலம் தங்கியிருந்து சிகிச்சைப் பெற்று வந்தால் குணமாகுமென்று கேள்விப்பட்டு இங்கே வந்து கோட்டை கட்டி இருந்திருக்கிறார். பாண்டியனின் படைகள் தங்கிய இடம்தான் செங்கப்படை. வடக்குப்பகுதியில் உள்ள பிள்ளையார் கோயிலைக் கட்டி அதற்கு மானியமாக நிலங்களை எழுதி வைத்திருக்கிறார். சிவரக்கோட்டை, செங்கப்படை, கரிசல்காளம் பட்டி, சுவாமிமல்லம்பட்டி பகுதியிலிருந்து 2500 ஏக்கரில் சிப்காட் தொழிற்பேட்டை அமைக்க முன்னாள் அரசு திட்டமிட்டது. சிங்கம் தன்னை எதிர்க்கும் நாலு மாடுகளைப் பிரிக்கும் கதைப்போல செங்கப்படையை மட்டும் விட்டுவிட்டார்கள். இப்போது மற்ற மூன்று ஊர்களிலுள்ள 1500 ஏக்கர் நிலம் சிப்காட்டிற்கு எடுக்கப் போகிறார்களாம். பல்லாண்டுகளாக விவசாயம் நடந்த பூமி, அரசே பலருக்கு விவசாயம் செய்ய மானியம் வழங்கிய பூமியை இன்று தரிசு என்கிறார்கள்.

சிப்காட்டிற்கு 40 லட்சம் லிட்டர் வரை தண்ணீர் தேவைப்படும். அதை வைகையில் இருந்து எடுக்கப் போகிறார்களாம். வைகையே வறண்டு கிடக்கும் போது என்ன செய்யப் போகிறார்கள். இங்குள்ள நன்னீர் ஆதாரங்களைத்தான் நாசமாக்கப் போகிறார்கள். கமண்டல ஆறு பாய்ந்த போது கடலாடி வரைப் போகும். இங்குள்ள பத்து ஊரணிகளை நீரைத்தான் உறிஞ்சப் பார்க்கிறார்கள்.

பயணம்

துவரை, வரகு, சோளம், கேப்பை, குதிரைவாலி, பாசிப்பயறு என பல்வகையான தானியங்களும், அதைத் தவிர பல்லுயிரினங்களான மான், மயில், காட்டுப்பன்றி, பலவகையான பூனைகள் மற்றும் ஏராளமான பறவைகளும் இங்கு மக்களோடு மக்களாக வாழ்ந்து வருகிறது. அவை தின்றது போக உள்ளதைத்தான் நாங்கள் எடுத்துக் கொள்கிறோம். நச்சு உரங்களைப் பயன்படுத்தாமல் இயற்கை வேளாண்மை செய்து வருகிறோம். இங்குள்ள மண்ணை ஆய்வு செய்த போது 80% மணிச்சத்து, 60% சாம்பல் சத்து உள்ள மண்ணை மலடென்று சொல்கிறார்கள். தஞ்சை விவசாயிகளே தண்ணீர் இல்லாமல் தத்தளித்த போது மழையால் பயிர் செய்து நிறைவாக வாழ்ந்து வருகிறோம். இந்த போராட்டத்திற்கு நம்மாழ்வார் அய்யா வந்திருக்கிறார். மேதாபட்கர் வந்திருக்கிறார். அவர் மூலமாகத்தான் ஹைக்கோர்ட்டில் முறையீடு செய்தோம். பல்வேறு இயக்கங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் எங்களுடன் போராட வந்தார்கள். ஊடகங்கள் எங்களுக்கு ஆதரவாக பேருதவி செய்து வருகின்றன. பல்லுயிர்கள் வாழும், இயற்கை வளங்கொழிக்கும் எங்கள் ஊரை பழமையோடு காக்க வேண்டுமென்பதே தன் லட்சியமென சொன்னார் ராமலிங்கம் அய்யா.

ரவீந்திரன்

பறவைகளை கண்டறிந்து அவற்றை ஆவணப்படுத்தி வரும் இறகுகள் அமைப்பைச் சேர்ந்த இரவீந்திரன் அவர்கள் எங்களோடு உரையாடியதிலிருந்து: இந்த பூமி மனிதர்களுக்கானது மட்டுமில்லை. பல்லுயிரியத்திற்குமானது. 1970களில் இப்பகுதியில் பயணிக்கும் போது தூங்கிக்கொண்டிருந்தாலும் சிவரக்கோட்டை வரும்போது முழித்துவிடுவோம். ஏனென்றால் இப்பகுதியில் ஏராளமான மயில்களை அப்போது சாலைகளில் காண முடியும். அந்த தொடர்புதானோ என்னவோ இப்போது இந்த பணியில் என்னை கொண்டு வந்து சேர்த்திருக்கிறது. நாணல் நண்பர்கள் மற்றும் இறகுகள் அமைப்பைச் சேர்ந்தவர்கள் ஒருங்கிணைந்து மதுரை இயற்கை சந்திப்பு தொடங்கியிருக்கிறோம். மதுரையிலுள்ள கண்மாய்களைக் காப்பதும், பறவைகளைக் கண்டறிந்து ஆவணப்படுத்தும் பணியைத் தொடர்ந்து செய்து வருகிறோம். இந்த ஊரில் அதிகமான பறவைகள் காணப்படுகின்றன. ஆறாவது முறையாக இங்கு வருகிறோம். ஒவ்வொருமுறை வரும்போதும் ஐம்பதிலிருந்து அறுபது வகையான பறவையினங்களைக் காணமுடியும். இன்று மட்டும் 47 பறவை இனங்களைப் பார்த்துப் பதிவு செய்திருக்கிறோம். இயற்கை சூழல் வாய்ந்த இந்த இடத்தை கான்கீரிட் சமாதியாக நாம் விடக்கூடாது. பிற்கால சந்ததிக்கு இதனால் ஏற்படும் பாதிப்புகளை அன்று காலஇயந்திரத்தில் ஏறி நம்மால் சரி செய்ய முடியாது. பறவைகள் அழியும் போது பூச்சிகள் பெருகி விவசாயம் தடைபடும். இது போன்ற ஏராளமான பிரச்சனைகள் உள்ளது. இந்த ஊரில் நன்னீர் சூழல் நன்றாக உள்ளது. அதை சிப்காட் போன்ற தொழிற்பேட்டைகள் உறிஞ்சி பின் கழிவு நீரை குண்டாற்றில் சாக்கடையாக கலந்து விடுவார்கள். அதுபோன்ற மோசமான சூழலுக்கு இது போன்ற இடங்கள் உள்ளாகாமலிருக்க நாம் எல்லாவற்றையும் ஆவணப்படுத்த வேண்டும் என்றார்.

பசுமைநடை

பசுமைநடை அமைப்பாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் அதற்கடுத்து பேசியபோது இங்குள்ள பறவைகள் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக இப்பகுதியிலேயே வசித்து வருபவை. வலசையாக வெளிநாட்டிலிருந்து வருபவை அல்ல. இதைப்பற்றி திருமங்கலத்தில் வாழும் சூழலியலாளர் இயற்கை விவசாயி பாமயன் அவர்கள் நிறைய பேசியும் எழுதியும் வருகிறார். அவர் சங்க இலக்கியத்தில் இப்போது காணப்படும் பறவைகளின் பெயர்கள் குறித்து உள்ளதை குறிப்பிடுகிறார். சிட்டுக்குருவியினங்களை அழிய  செல்போன் டவர்கள், மாறிவரும் வீடுஅமைப்பு என நாமும் ஒரு காரணமாகிவருகிறோம்.

எனக்கு வலசை சிற்றிதழ் கூட்டம் கீழக்குயில்குடி ஆலமரத்தடியில் நடந்தபோது எழுத்தாளர் முருகேசபாண்டியன் சொன்ன விசயம் ஞாபகத்திற்கு வந்தது. எங்கிருந்தோ பறவைகள் இங்கு வந்து கூடு கட்டி முட்டையிட்டு செல்கிறதென்றால் அதுதானே அதன் சொந்த ஊர். அதை எப்படி வெளிநாட்டுப் பறவையென்று சொல்ல முடியுமென்று. யோசிக்க வேண்டிய விசயம்தானே.

சென்றாயப்பெருமாள்கோயில்

அங்கிருந்த சென்றாயப் பெருமாள் கோயிலைப் போய் பார்த்தோம். பழமையான கோயிலாக உள்ளது. அங்கிருந்த ஊரணிகளில் உள்ள அல்லி பூக்களைப் பார்க்கப் பார்க்க பரவசமாகயிருந்தது. எல்லோருக்கும் இட்லி வழங்கப்பட்டது. நாங்கள் டிராக்டரில் அமர்ந்தே உண்டோம். அருமையாகயிருந்தது. அங்கிருந்து டிராக்டரில் ஊருக்குள் சென்றோம். வழியில் சுண்டலை தொண்ணையில் வைத்து வழங்கினார்கள். சிவரக்கோட்டை மக்களும், ராமலிங்கம் அய்யாவும் விருந்தோம்பலில் எங்களைத் திளைக்க வைத்துவிட்டார்கள். வழிநெடுக வயல்களில் துவரையும், பருத்தியும், நித்யகல்யாணியும் எங்களைப் பார்த்து தலையசைத்து விடைகொடுத்தன. அவற்றின் எதிர்காலம் என்ன என்ற கேள்விக்குறியோடு அங்கிருந்து கிளம்பினோம்.

சிவரக்கோட்டை

ஒவ்வொரு நடையையும் தன் நிழற்படக்கருவியால் அழகாய் அள்ளியெடுக்கும் அருணை எவ்வளவு பாராட்டினாலும் தகும். அருண் எடுத்த பசுமைநடைப் படங்களை பார்க்கும் போது அந்த இடங்களின் அழகு இன்னும் அதிகமாகிறது. இந்தப் படங்கள் பின்னாளில் உங்களை அங்கு அழைத்துச் செல்லும் என நம்புகிறேன். நன்றி அருண்.

உலகின் தலையாய தொழிலாக திருவள்ளுவர் சொல்லும் விவசாயத்தை விடவா தொழிற்பேட்டை அவசியம்? மக்கள் உயிருக்கு உலை வைக்கும் அணுஉலைகள் தேவையா? கேப்பையில் நெய் எடுக்கும் கதையாக விவசாய நிலங்களை அழித்து எடுக்கும் மீத்தேன் யார் வயிற்றை நிரப்பும்? கடவுளின் துகளை கண்டறிவது அல்ல அறிவியல். உலகே கடவுளாக நிறைந்திருக்கிறது என உணர்வதே அறிவியல். அறமற்ற அறிவியல் ஆபத்தானது.

பொங்கல்

விழா என்றாலே கொண்டாட்டமும், கோலாகலமும்தான். அதிலும் சாதி, மதங்கடந்து அனைவராலும் கொண்டாடப்படும் தைப்பொங்கல் பண்டிகை இன்னும் சிறப்பானது. தொன்மையான தலங்களை நோக்கி பயணித்து மக்களிடையே விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்திவரும் பசுமைநடைக்குழுவினர் தமிழர்திருநாளான பொங்கலை சிறுகிராமத்தில் கொண்டாட முடிவுசெய்தனர். மதுரைக்கு அருகேயுள்ள வடபழஞ்சி அருகிலுள்ள வெள்ளப்பாறைப்பட்டியில் பசுமைநடை சார்பாக பொங்கல்விழா சிறப்பாக கொண்டாடிய அனுபவப்பகிர்வு.

மதுரைக்கு அருகிலுள்ள அழகான சிறிய கிராமம் வெள்ளப்பாறைப்பட்டி. சமீபத்தில்தான் அரசுப்பேருந்தே ஊருக்குள் வந்து செல்கிறது. எப்போதாவது எட்டிப்பார்க்கும் சிற்றுந்துகள் தவிர ஊர் சத்தமின்றி அமைதியாக இருக்கிறது. கலையரங்கக் கட்டிடம், அருகே பள்ளிக்கூடம், எதிரே வழிபாட்டுக்குரிய பாறைத்திட்டு என ஊரின் மந்தை மிக அழகாக அமைந்திருக்கிறது.

மந்தை

பொங்கல்விழா கொண்டாடுவதற்கு முந்தைய ஞாயிற்றுக்கிழமை பசுமைநடைக்குழு ஒருங்கிணைப்பாளர்கள் வெள்ளப்பாறைப்பட்டிக்குச் சென்றோம். நான்கு வழிச்சாலையிலிருந்து வேடர்புளியங்குளம் வழி வலதுபக்கமாக சென்றால் சின்னசாக்கிலிபட்டி தாண்டி வெள்ளப்பாறைப்பட்டி வருகிறது. அந்த ஊரைச்சேர்ந்தவர்கள் பொங்கல்விழா கொண்டாட முழுஒத்துழைப்புத் தருவதாகச் சொல்லி எங்களை அன்றே ஊக்கப்படுத்தினார்கள். பசுமைநடைக்குழு ஒருங்கிணைப்பாளர்களுள் ஓரிருவர் அன்றிலிருந்தே வெள்ளப்பாறைப்பட்டிக்குப் போய் விழா ஏற்பாடுகளை தொடங்கிவிட்டனர்.

சனிக்கிழமை மாலை பணிமுடிந்து எங்க வீட்டுக்கருகிலுள்ள சிறுவன் செந்திலோடு வெள்ளப்பாறைப்பட்டிக்கு சென்றேன். நாங்கள் போன சமயம் நண்பர்கள் விறகை இறக்கிக் கொண்டிருந்தார்கள். விறகு இறக்குவதிலிருந்து வேலையை ஏற்கத் தொடங்கிவிட்டேன். மறுநாள் சமையலுக்கு காய்கறிகளை நறுக்கிக் கொண்டிருந்தனர். ஊர் கிராமத்தைச் சேர்ந்த பெண்கள் உதவிக்கு வந்திருந்தனர். பள்ளி வளாகத்தில் மின்விளக்குகள் கட்டுவதற்கு உதவினோம். தோரணங்களுக்காக வண்ணத்தாள்களை ஒட்டிக்கட்டினோம். அந்த ஊர் இளைஞர்கள் அவர்களிடமிருந்த வண்ணத்தோரணங்களை கொண்டுவந்து ஊர் மந்தைக்கு நடுவில் கட்டி சில நிமிடங்களில் எங்களை அசரடித்துவிட்டனர்.

பனியினூடாக மறுநாள் பணிகள் குறித்து பாறையில் திட்டமிடல் தொடங்கியது. பசுமைநடை அமைப்பாளர் எழுத்தாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் விழா ஏற்பாடுகள், ஒருங்கிணைப்பு, உணவு பரிமாறுதல், விளையாட்டுப்போட்டிகள், வாகனநிறுத்துமிடம் என உள்ள பல வேலைகளை குறிப்பிட்டு ஒவ்வொருவருக்குமான பணிகளை பங்கிட்டுக் கொடுத்தார். அதன்பின் ஒருங்கிணைப்பாளர்கள் அனைவரும் பள்ளி வளாகத்தில் வட்டமாக அமர்ந்து இரவு உணவை உண்டோம். இட்லி ஒரு உன்னத உணவு. அடுத்த வேலைகளைத் தொடங்கும்முன் ஊரிலிருந்து காப்பி போட்டுக் கொடுத்தனர். குளிருக்கு இதமாக இருந்தது. சணல் பந்தை மண்டையில் கரகம்போல் வைத்து கரகாட்டக்காரன் பாடலுக்கு ஆடிப்பார்த்தேன். இரவை உறங்கச் செய்துவிட்டு அடுத்தடுத்த வேலைகளுக்கு நாங்கள் கிளம்பினோம்.

வழிகாட்டும் பதாகைகள், சுண்ணாம்பினால் அடையாளக்குறிகள் இடுவதற்காக நான்கு இருசக்கர வாகனங்களில் ஒருகுழு கிளம்பினோம். இருளினூடாகப் பயணித்து வெள்ளப்பாறைப்பட்டிக்கு வரும் பிரிவை நோக்கிச் சென்றோம். பசுமைநடை பதாகையை வழிகாட்ட முதலில் கட்டினோம். சாலையில் அம்புக்குறியிட்டு பசுமைநடை என சுண்ணாம்பினால் எழுதினோம். அங்கிருந்து கொஞ்சம் விட்டுவிட்டு அம்புக்குறி அட்டைகளை மரத்தில் கட்டிக்கொண்டே சென்றோம். குரூஸ் அண்ணே சென்னை புத்தகக் கண்காட்சி சென்றுவந்த அனுபவங்களை பேசிக்கொண்டே வந்தார். திரும்பி வரும்போது நடுநிசிநாய்கள் உறக்கங்கலைந்து குரைக்கத் தொடங்கின.

வழக்கறிஞர் இராபர்ட் அவர்கள் குடும்பத்துடன் வந்து கொண்டிருந்தார். அவரை வரவேற்க வடபழஞ்சியிலிருந்து வெள்ளப்பாறைப்பட்டி வரும் பிரிவில் காத்திருந்தோம். வான்முழுக்க நட்சத்திரங்கள் இறைந்து கிடந்தன. ஒளிமாசு இல்லாததால் நிறைய நட்சத்திரங்களைக் காண முடிந்தது. குருஸ் மற்றும் ராஜன்னா நட்சத்திரங்களை அதன் பெயர்களோடு அடையாளமிட்டுக் காட்டினர். சிலுவைபோலுள்ள நட்சத்திரம், வேட்டைக்காரன் போன்றவற்றை பார்த்தோம். எழுத்தாளர் முத்துக்கிருஷ்ணன் அவர்களும் எங்களோடு இருந்தார். பிரான்சிஸ் கிருபாவின் கன்னி நாவலைக் குறித்து குருஸ் அண்ணே சிலாகித்துக் கொண்டிருந்தார். மேலும், சு.வேணுகோபாலின் கதைகள் குறித்து உரையாட வேணுவனம் என்ற அமைப்பை உருவாக்கியிருப்பதையும் அதைக்குறித்தும் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். குருஸ் அண்ணனின் நகைச்சுவையான பேச்சுக்கு என்னுடன் வந்த சிறுவன் செந்தில் ரசிகனாகிவிட்டான்.

இராபர்ட் அண்ணன் குடும்பத்துடன் வர பாறைத்திட்டிற்கு சென்றோம். நள்ளிரவு நெடுநேரம் பாறையில் அமர்ந்து கொண்டும், ஒரு சிலர் படுத்துக்கொண்டும் பேசிக்கொண்டிருந்தோம். உற்சாகமாக இருந்தது. பாறையின் சூடு குளிருக்கு இதமாகயிருந்தது. வீட்டுக்குப்போய் குடும்பத்தினரை அழைத்து வருவதற்காக கொஞ்சப்பேர் கிளம்ப ஐந்துபேர் அந்தப் பள்ளியில் பள்ளிகொண்டோம். நாலுமணிக்கெல்லாம் அலாரம் வைத்து எழுந்தோம். பசுமைநடை இலட்சினை பொறித்த அட்டைகளை மரத்தடியில், கலையரங்கத்தில் என ஆங்காங்கே அழகாய்க் கட்டினோம். வீட்டுச் சுவர்களில் கொஞ்சம் ஒட்டினோம். மக்களைப் போல வீடுகளும் மிக எளிமையாகயிருந்தது. காலையிலேயே ஒலிபெருக்கியில் பாடல்களைப் போடத்தொடங்கினர். அதிலும் அப்போது ஒலித்த ராமராஜன் பாட்டு மேலும் உற்சாகங்கொள்ள வைத்தது.

நீரின்றிஅங்கிருந்த தேனீர்கடையில் நானும், பினைகாஸ் அண்ணனும் தேனீர் குடித்துவிட்டு விடியும்முன்பே சூடாக அப்பத்தைத் தின்றோம். செந்திலும், மதுமலரனும் பல்விளக்காமல் எதுவும் தொட மாட்டோமென சொல்லிவிட்டனர். நண்பர்கள் எல்லோரும் வர அங்கு தங்கியிருந்தவர்கள் குளிக்க அங்கிருந்த தொட்டியை நோக்கிச் சென்றோம். ஊரில் தண்ணீர் தட்டுப்பாடு. குளிக்குமிடத்தில் உள்ள தொட்டி தண்ணியைப் பிடிக்க கூட்டம். பெண்கள் வேறு வந்ததால் தயங்கிக்கொண்டே நின்றோம். பிறகு கூட்டம் குறைய குளித்துவிட்டு வந்தோம். வாகனங்களை நிறுத்த கந்தவேலுடன் நின்று வழிகாட்டினேன்.

முறுக்கு

பசுமைநடைக்குழுவினர் எல்லோரும் வந்து ஊருக்குள் மக்களை அழைக்க சென்றனர். விளையாட்டுப் போட்டிகள் நடத்துவதற்கான ஏற்பாடுகளை நண்பர்கள் கொஞ்சப்பேர் ஏற்றுக்கொண்டனர். உணவை கொண்டுவந்து பள்ளியில் சேர்க்கும் பணியை கொஞ்சப்பேர் செய்தோம். எல்லோரும் வர சிறுவர்களுக்கான விளையாட்டுப்போட்டிகள் ஆரம்பமானது. வெளிநாட்டு மாணவிகள் கொஞ்சப்பேர் பொங்கல்விழாவிற்கு சிறப்புவிருந்தினர்களாக வந்திருந்தனர். உதயகுமார் விளையாட்டுப்போட்டிகளை ஒருங்கிணைத்து நல்லதொரு வர்ணனையாளரானார். சிறார்களுக்கான பலூன் உடைத்தல், முறுக்கு கடித்தல் போன்ற போட்டிகள் நடந்தன.

சிறப்புவிருந்தினர்

இளவட்டக்கல்

அதற்கடுத்து இளைஞர்களுக்கான இளவட்டக்கல் தூக்கும் போட்டி தொடங்கியது. கொஞ்சப்பேர் முயற்சித்தார்கள். வெள்ளப்பாறைப்பட்டியைச் சேர்ந்த ஆண்டியண்ணன் சரியாகத் தூக்கி வீசிக்காட்டினார். ஆனால், வேறு யாராலும் அந்தக்கல்லை அவரைப் போல் தூக்கி வீச முடியவில்லை. பெண்களுக்கான பாட்டிலில் நீர் நிரப்பும் போட்டிகள் நடந்தது. உற்சாகமாக பசுமைநடைப்பயணிகளும், அந்த ஊர் மக்களும் கலந்து கொண்டனர். பினைகாஸண்ணன் நாட்டுப்புறப்பாடல்களைப் பாடி மக்களை மகிழ்வித்தார்.

நீர்நிரப்பும்போட்டி

பாறைக்கு மறுபுறம் அழகான கோலமிட்டு பொங்கல் வைத்தனர். கரும்புகளை மூன்றாகச் சேர்த்து ஆங்காங்கே அழகாய் கட்டி வைத்திருந்தோம். பொங்கல் பொங்கியதும் எல்லோரும் ஆலமரத்தடியில் கூடினார்கள். பாறையிலும், கலையரங்கத்திலும் நின்று நிறையப் பேர் நிகழ்வை பார்த்தார்கள்.

வழிபாடு

வெள்ளப்பாறை

பசுமைநடை அமைப்பாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் பொங்கல் விழா கொண்டாட கிராமத்தை நோக்கி வந்ததை குறித்து பேசினார். மேலும், இந்த ஊரில் ஒரு அரசு அலுவலர் கூட இல்லை என்ற அதிர்ச்சித் தகவலையும் கூறினார். இனிவரும் தலைமுறை கற்று மேலே வர வேண்டுமென என நம்பிக்கையை ஊட்டினார். வெள்ளப்பாறைப்பட்டி மக்களுக்காக வடபழஞ்சி ஊராட்சி மன்றத்தலைவர்க்கு பசுமைநடை சார்பாக சில கோரிக்கைகளை வைத்தார். தொல்லியல் அறிஞர் சாந்தலிங்கம் அய்யா பொங்கல் குறித்தும், கிராமங்களில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் குறித்தும் பேசினார். போட்டிகளில் வெற்றி பெற்றவர்களுக்கு மதுர வரலாறு நூல் பரிசாய் வழங்கப்பட்டது. உதவிய இளைஞர் குழாமிற்கு காற்றின் சிற்பங்கள் நூல் பரிசாய் வழங்கப்பட்டது.

உரைநிகழ்வு

காற்றின் சிற்பங்கள்

சர்க்கரைப்பொங்கல்பசுமைநடைப்பயணிகளுக்கும், ஊர்மக்களுக்கும் காலை உணவாகச் சர்க்கரைப் பொங்கல், வெண்பாங்கல் சாம்பார் சட்னியுடன் வழங்கப்பட்டது. விழா முடிந்ததும் முட்டி உடைக்கும் போட்டி தொடங்கியது. பசுமைநடை ஒருங்கிணைப்பாளர் ஹூபர்ட் குருஸ் அண்ணன் முட்டி உடைக்கும் போட்டியை கண்ணைக் கட்டித் தொடங்கினார். ஒவ்வொருவரும் பலதிசை நோக்கி பயணிக்க மந்தைக்களமே மகிழ்ச்சியில் பொங்கியது. ஒவ்வொருவருக்கும் படங்களில் இருந்து நகைச்சுவையான வசனங்களும், உற்சாகமூட்டும் பாடல்களும் போட்டனர். அந்த ஊரைச் சேர்ந்த இளைஞரொருவர் முட்டியை உடைத்தார்.

முட்டிஉடைத்தல்

போட்டிகள் முடிந்ததும் பள்ளியில் பசுமைநடை ஒருங்கிணைப்பாளர்கள் கூடி அன்றைய நிகழ்வை குறித்து உரையாடினோம். ஓவியர் ரவி அவர்கள் வரைய நிறைய குறிப்புகள் கொடுத்தார். கொஞ்சம் வரைந்தும் காட்டினார். என்னோடு வந்த செந்தில் பசுமைநடைக்குழுவோடு ஒன்றிவிட்டான். மதியம் தக்காளிசாதம் சாப்பிட்டு கிளம்பினோம் மறக்க முடியாத நினைவலைகளோடு.

வெள்ளப்பாறைப்பட்டி

படங்கள் உதவி – அருண் போட்டோகிராஃபி, ஓவியன் போட்டோகிராஃபி, ஷாஜி போட்டோகிராஃபி

பொங்கல்

தமிழகத்தில் கொண்டாடப்படும் வேறெந்தப் பண்டிகைகளையும் விடவும் பொங்கலுக்குச் சிறப்பான தனித்துவம் உண்டு. இரண்டு அம்சங்களில் பொங்கல் மற்ற பண்டிகைகளில் இருந்து வேறுபடுகிறது. முதலாவதாக இது ஒரு தேசிய இனத்திருவிழா. சாதி, சமயங்களுக்குள் மற்ற பண்டிகைகள் சிறைப்பட்டுக்கிடக்க, பொங்கல் மட்டும் ஓர் இனத்திருவிழாவாகத் கொண்டாடப்படுகிறது. இரண்டாவதாக, பொங்கல் என்பது தீட்டு அணுகாத திருவிழா. பொங்கலுக்கு பிறப்பு, இறப்பு தீட்டுக்கள் கிடையாது. ஒரு வேளை பொங்கலன்று காலையில் ஏதேனும் அசம்பாவிதங்கள் நிகழ்தாலும், மிக விரைவாகச் சடங்குகளை முடித்துவிட்டு, வீட்டைப் பூசி மெழுகிப் பொங்கல் கொண்டாடும் பழக்கம் இன்றும் நெல்லை மாவட்டத்தில் உள்ளது.

பொங்கல்விழா
சேனை, சேம்பு, கருணை, சிறுகிழங்கு, பனங்கிழங்கு ஆகிய மண்ணுக்கு அடியில் விளையக்கூடிய கிழங்கு வகைகள் உயர் சாதியினர் எனச் சொல்லப்படுபவர்களால் விலக்கப்பட்டவை. இன்றும் பெருங்கோயில்களில் பயன்படுத்தப்படவில்லை என்பதை நாம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும் வேண்டும் இதுவே பொங்கல் எளிய மக்களின் இனிய கொண்டாட்டம் என்பதற்குச் சாட்சி.

– தொ.பரமசிவன் (பண்பாட்டு அசைவுகள்)

முத்துக்கிருஷ்ணன்
தொன்மையான தலங்களையும், இடங்களையும் நோக்கி பயணிக்கும் பசுமைநடைக்குழு இம்முறை மதுரைக்கு அருகிலுள்ள சிறு கிராமமான வடபழஞ்சிக்கு அருகிலுள்ள வெள்ளப்பாறைப்பட்டியில் பொங்கல்விழா கொண்டாட முடிவு செய்தது. அந்தக் கிராம மக்களின் ஒத்துழைப்பினால் பொங்கல் விழா மிகச்சிறப்பாக 11.01.2015 கொண்டாடப்பட்டது. வெள்ளப்பாறைப்பட்டியின் வரலாறு குறித்து பேராசிரியர் முத்தையா அவர்களின் கருத்தை அறியலாம்.

பசுமைநடை
மதுரை மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள வெள்ளப் பாறைப்பட்டி ஒரு அழகான கிராமம். இந்த ஊர் தென்பழஞ்சி-வடபழஞ்சி என்ற இரு கிராமங்களின் நடுவே அமைந்துள்ளது. முழுக்க முழுக்க விவசாயம் தான் இவர்களின் முக்கிய தொழில். இன்றும் கூட இந்த ஊரின் எல்லாத் திசைகளிலும் சம்பங்கிப்பூ, கோழிக்கொண்டை, மல்லிகை, கடலை, துவரை என விதவிதமான வெள்ளாமைகளை காணலாம்.

வழிபாடு
இந்த ஊரின் மையப்பகுதியில் ஒரு பாறை அமைந்துள்ளது. இந்த பாறைதான் வெள்ளப்பாறைப்பட்டி கிராமத்தின் முகவரியே. ஒரு பெரும் வெள்ளம் உலகையே அழித்த போது இந்தப் பாறைதான் வெள்ளம் பெருகப் பெருக மிதந்து கொண்டே இருந்து இந்த ஊரின் மக்களை காத்தது என்பது இந்தக் கிராமத்தின் நம்பிக்கை.
இந்த கிராமத்தின் குழந்தைகளுக்கு சோற்றுடன் இந்த கதைகளையும் சேர்த்தே ஊட்டி வளர்க்கிறார்கள். இந்த ஊர் மந்தையில் உள்ள காற்றுடனும் இந்த கதை கலந்தே இருக்கிறது. அதனால் தான் இந்த கிராமத்தின் கருப்பையாக இந்தப் பாறை கருதப்படுகிறது.

போட்டிகள்பானைஉடைத்தல்
இந்தப் பாறையை, நோவாவின் புனிதக் கப்பல், அல்லா அனுப்பிய சஃபினா படகு, புனித ஜூட் குன்று, மெசப்படோனிய அஸ்ட்ராசிஸின் மிதவை, வள்ளுவர் தம் மக்களைக் காப்பாற்ற வடிவமைத்த சுரைக்கூடு என்றால் கூட மிகையில்லை.

விடாமுயற்சி
கிராமம் – கிராமத்தின் தற்சார்பு என்பதெல்லாம் கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளில் கேலியாக்கப்பட்டு விட்டது. இன்று பெருவளர்ச்சி என்னும் பெயரில் இப்படியான கிராமங்கள் தொடர்ச்சியாக அழிக்கப்பட்டு வருகின்றன. இந்த நூற்றாண்டின் இறுதிக்குள் இந்த மாதிரியான கிராமங்களை காண்பதே அரிதாகிவிடுமோ என்கிற அச்சம் எல்லோர் மனதிலும் உள்ளது.

இளவட்டக்கல்பொங்கல்பரிசு
இன்றைய தேவை நம் குழந்தைகளுக்கு ஷாப்பிங் மால்களை காட்டுவது மட்டும் அல்ல, மாறாக கிராமங்களை, வரலாற்று சின்னங்களை, நம் வரலாற்றை அறிமுகம் செய்வதே.

மதுரவரலாறு

வெள்ளப்பாறைப் பட்டியில் கொண்டாடிய பொங்கல்விழா அனுபவங்களை விரைவில் தனிப்பதிவாகக் காணலாம்.

நன்றி – அருண் போட்டோகிராஃபி, ஓவியன் போட்டோகிராஃபி

கொண்டாட்டம் 2014

ஏதோ ஒரு வகையில் வாழ்க்கை ஈரமாகத்தான் இருக்கிறது. இன்று ஈரம் அற்றது எனத் தெரிவது எல்லாம் எப்போதோ ஈரத்துடன் இருந்தவை, இடையில் ஈரம் உலர்ந்தவை, இனியொரு நாள் மீண்டும் ஈரமாக இருக்கச் சித்தமானவைதான் இல்லையா? இந்த ஈரம் மழையினுடையதா, நதியினுடையதா, வியர்வையினுடையதா, கண்ணீரினுடையதா, ரத்தத்தினுடையதா? வாழ்வின் எந்தத் திரவ நிலையைத் தொட்டுத் தொட்டு நாம் எழுதிக் கொண்டு போகிறோம்.

 – வண்ணதாசன்

அன்றாட நிகழ்வுகளில் கரைந்துபோகும் வாழ்வை ஒருசில கணங்களே உயிர்ப்பிக்கின்றன. மழலையின் சிரிப்பு, மகிழ்வூட்டும் திருவிழா, பிடித்த புத்தகம், மலைக்க வைக்கும் மலைகள், கலையின் உச்சமான சிலைகள், உற்சாகமூட்டும் வீதிகள் என இப்படிப் பல விசயங்கள் நம் வாழ்வைப் புதுப்பிக்கின்றன. மனம் ஓரிடத்தில் நில்லாமல் கவலைகளில் உழன்று, இன்பங்களில் திளைத்து தொடர்ந்து சஞ்சாரம் செய்து கொண்டேயிருக்கிறது. அதனூடாகத்தான் இந்த எழுத்தும் கொஞ்சம் வாசிப்பும்.

மதுரா

மதுரை வீதிகளிலும், மலைகளிலும் அலைந்து திரியும் என்னைக் காப்பதற்கு மதுராபதித்தெய்வம் என் மகளாய் பிறந்தது இந்தாண்டுதான். சித்திரை வீதியிலுள்ள கோபுரங்களை மதுரா அண்ணாந்து பார்க்க, கோபுரத்திலுள்ள சிலைகளெல்லாம் மதுராவை முண்டியடித்துப் பார்க்கவென ஒரே கொண்டாட்டந்தான்.

புத்தகங்கள்2014

மனதை அலைய வைக்கவும், ஒரு நிலைப்படுத்தவும் புத்தகங்களால்தான் முடியும். 2014ல் நல்ல புத்தகங்கள் வாசிக்கக்கிட்டின. குமாரசெல்வாவின் குன்னிமுத்து, சித்திரநூலான பீமாயணம், கே.என்.செந்திலின் அரூபநெருப்பு, டாக்டர் ஃபஸ்லுர் ரஹ்மானின் நீங்களும் அகுபஞ்சர் டாக்டராகுங்கள், ஜெயமோகனின் வெள்ளையானை, எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் நிமித்தம், மா.செந்தமிழனின் இனிப்பு, சர்க்கரை நோயிலிருந்து விடுதலை, மதுமிதா தொகுத்த இரவு, இரா.முருகவேளின் மிளிர்கல், வைக்கம் முகமது பஷிரின் எங்க உப்பப்பாவிற்கொரு ஆனையிருந்தது, வீரபாண்டியனின் பருக்கை, அ.கா.பெருமாளின் அர்ச்சுனனின் தமிழ்க் காதலிகள், தொ.பரமசிவனின் இந்து தேசியம், சு.வேணுகோபாலின் ஆட்டம், கூந்தப்பனை, திசையெல்லாம் நெருஞ்சி, பால்கனிகள், நிலமென்னும் நல்லாள், கண்மணி குணசேகரனின் பூரணிபொற்கலை, பாடுவாசியின் பயணங்கள் விதைத்தது, டாக்டர் உமர் பாரூக்கின் உங்களுக்கு நீங்களே மருத்துவர், கதிர் பொங்கல் மலர் 2014, வேதாத்ரி மகரிஷியின் வாழ்க வளமுடன், நலம் தரும் மலர் மருத்துவம் உள்ளிட்ட புத்தகங்களை வாசிக்க முடிந்தது.

நாளிதழ் வாசிப்பில் தமிழ் இந்து ஒரு புதிய புரட்சியை ஏற்படுத்திவிட்டது. நடுப்பக்கங்கள், இணைப்புகள் எல்லாம் எடுத்துப் பத்திரப்படுத்தி வைக்குமளவிற்கு மிக நேர்த்தியாக வருகிறது. என்னுடன் பணியாற்றுபவர்களெல்லாம் சேர்ந்து ஒரு சிறிய வாசகமையத்தை எங்கள் அலுவலகத்தில் வைத்திருக்கிறோம். தி இந்து, ஆனந்தவிகடன், கல்கி, அந்திமழை என வாங்கி வாசிக்கிறோம்.

கொண்டாட்டம் 2014

திருவிழாக்களின் தலைநகரான மதுரையில் பிறந்ததே வரம்தான். சித்திரைத்திருவிழாவில் உச்சநிகழ்வான அழகர் ஆற்றிலிறங்குவதை இந்தாண்டுதான் பார்த்தேன். அப்பாடி எம்புட்டு கூட்டம்! மறக்கமுடியாத நாள். அழகர்மலையில் தைலக்காப்புத் திருவிழா பார்த்தேன். மதுரை, அழகர்கோயில், சித்திரைத் திருவிழா, நாட்டுப்புறத்தெய்வங்கள்  குறித்தெல்லாம் தொ.பரமசிவன் அய்யாவுடன் உரையாடும் வாய்ப்பு கிட்டியது இந்தாண்டில் பொன்னான தருணமாக எண்ணுகிறேன்.

எனக்கு வாசிப்பின் மீதும், எழுத்தின் மீதான ஆர்வத்தை அதிகமாக்கிய எழுத்தாளர் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் அவர்கள் நடத்திய நாவல்முகாமில் கலந்துகொண்டது, இரவு நெடுநேரம் வரை அவருடன் உரையாடியது எல்லாம் இந்தாண்டில் கிட்டிய நல்லதொரு வாய்ப்பு. மதுரையில் எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் புத்தகவெளியீட்டின்போது காஃப்காவையும், புதுமைப்பித்தனையும் ஒப்பிட்டு அவர் ஆற்றிய முக்கியமான உரையைக் கேட்கக் கிடைத்தது. மதுரை புத்தகத்திருவிழாவில் சு.வேணுகோபாலை சந்தித்து உரையாடியதும், க்ரூஸ் ஹூபர்ட் அண்ணனிடமிருந்து நானும், மதுமலரனும் சு.வேணுகோபாலின் புத்தகங்களை வாங்கி வாசித்ததும் மறக்க முடியாத அனுபவம்.

பசுமைநடை2014

மலைகளிலும், கோயில் சிலைகளிலும், குளக்கரைகளிலும், தொல்தலங்களிலும் உறைந்திருக்கும் வரலாற்றை பசுமைநடை வாயிலாகத் தொடர்ந்து கற்றுவருகிறேன். இந்தாண்டு மேலக்குயில்குடி சமணப்படுகை, திருப்பரங்குன்றம் சிக்கந்தர்தர்ஹா, விளக்குத்தூண், பத்துத்தூண், திருமலைநாயக்கர் அரண்மனை, கொடைக்கானல் மலையிலுள்ள கற்திட்டைகள், பேரையூரில் பாண்டியர்கால பழமையான சிவன்கோயில், சதுர்வேதிமங்கலம் கூத்தியார்குண்டு, நிலையூர் கண்மாய், கீழக்குயில்குடியில் பாறைத்திருவிழா, மதுரை தெப்பக்குளம், மாங்குளம் மீனாட்சிபுரம் சமணப்படுகை, சித்தர்மலை என பல இடங்களுக்கும் செல்லும் வாய்ப்பு கிட்டியது.

விஜய் தொலைக்காட்சியில் நீயா நானா விருதுகள் 2013 நிகழ்ச்சியில் பசுமைநடைக்கு தொன்மையான இடங்களைக் குறித்து விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தி வருவதற்கான விருது வழங்கப்பட்டது. பசுமைநடை பயணம் குறித்து குங்குமம் நாளிதழில் ஒரு கட்டுரை வந்திருந்தது. திருமலைநாயக்கர் அரண்மனையில் தொல்லியல் அறிஞர் சாந்தலிங்கம் அய்யாவிற்கு பிறந்தநாள் கொண்டாடியது, முதல்வருக்கு எதிரான தீர்ப்பு வந்தநாள் – மழை என பல்வேறு இன்னல்களுக்கிடையில் பாறைத்திருவிழா மிகச்சிறப்பாக கொண்டாடியது, பசுமைநடை குறித்த பதிவுகளைத் தொகுத்து காற்றின் சிற்பங்கள் நூலை தெப்பக்குளத்தில் வெளியிட்டது, சித்தர்மலையிலிருந்து வைகையைப் பார்த்தது போன்ற அற்புதமான தருணங்களை நினைத்தாலே இனிக்கும்.

கமல்ஹாசன்

கமல்ஹாசனின் பிறந்தநாளான நவம்பர் 7 அன்று இத்தளத்தில் பார்வையாளர்கள் எண்ணிக்கை ஒரு லட்சத்தை தொட்டது மிக மகிழ்ச்சியைத் தந்தது. கமல்ஹாசன் பிறந்தநாளையொட்டி தொலைக்காட்சிகளில் போட்ட பெரும்பாலான நிகழ்ச்சிகளைப் பார்த்தேன். கமலின் குரலில் வாய்மொழி கேட்பதும், பார்ப்பதும் சந்தோஷத்தைக் கொடுக்கிறது. கமல்ஹாசன் 60 என குமுதம் வெளியிட்ட சிறப்பிதழை வாங்கினேன். அருமையான நிழற்படங்களுடன் தொகுக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்தாண்டு படங்கள் எதுவும் பார்க்காமல் உத்தமவில்லன், பாபநாசம், விஸ்வரூபம் 2 படங்களுக்காக காத்திருக்கிறேன் இப்பதிவின் தலைப்புகூட இஞ்சி இடுப்பழகி பாடலை கமல்ஹாசன் பாடும்போது வருவதுதான். மறக்க மனங்கூடுதில்லையே…

பயணம்2014

மதுரையில் நடந்த தமிழ் வலைப்பதிவர்கள் திருவிழாவில் இந்தாண்டு மதுரை குறித்து பேசும் வாய்ப்பு கிட்டியதை பெருமையாக எண்ணுகிறேன். மதுரையைத் தாண்டி இந்தாண்டு திண்டுக்கல்லில் உள்ள தாடிக்கொம்பு பெருமாள் கோயில் சிற்பங்களையும், தாரமங்கலம் சிவன் கோயில் சிற்பங்களையும், மேட்டூர் அணைக்கும் செல்ல வாய்ப்பு கிட்டியது. இந்த ஆண்டின் இறுதிப்பதிவான மறக்கமனங்கூடுதில்லையே 2014  உடன் 200-வது பதிவு நிறைவடைகிறது. மதுரையாலும், தமிழாலும் இணைந்த அன்புள்ளங்கள் அனைவருக்கும் என் நெஞ்சார்ந்த நன்றிகள்.

படங்கள் உதவி – சாலமன், மாதவன், டார்வின், அருண், இளஞ்செழியன், ராஜன்னா, ரகுநாத், என் மதுரை (மதுரக்காரன் கார்த்திகேயன்), மய்யம், குங்குமம், விஜய், முகநூல், கூகுள் தேடல்

greenwalkers

மலைக்க வைக்குமளவு மழை இந்தாண்டில் மதுரையில் பெய்யாவிட்டாலும் முல்லைப்பெரியாறு பகுதியிலும், மூலவைகைப் பகுதியிலும் மழை பெய்து வைகை அணை ஓரளவு நிரம்பி அவ்வப்போது வைகையாற்றில் நீரோடுவதைப் பார்க்க முடிந்தது. தெப்பக்குளம், மாங்குளம் மீனாட்சிபுரம் பசுமைநடை செல்லும் போது வைகையை ஆற்றங்கரைச்சாலைகளிலும், பாலத்தின் மீதிருந்தும் பார்த்துக் கொண்டே சென்றேன். மீனாட்சிபுரம் பசுமைநடையின் போது அடுத்தடுத்த நடைகள் மருதநிலங்களினூடாக அமைந்த மலைகளை நோக்கியே இருக்குமென பசுமைநடை அமைப்பாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் அறிவித்தார். வைகையை மலைமீதிருந்து பார்க்க சித்தர்மலை சென்றால் நன்றாகயிருக்குமென்று மனதுக்குள் தோன்றிய ஓரிரு நாட்களில் அடுத்தநடை சித்தர்மலையில் என குறுந்தகவல் வந்தது.

sithermalai1

வைகையில் கொஞ்சமாய் நீரோட்டம் இருந்ததை வேடிக்கை பார்த்தபடி அதிகாலைப்பனியினூடாக மதுரை காமராசர் பல்கலைக்கழகத்தை நோக்கி சகோதரர்கள் செல்லப்பா, பிரசன்னாவுடன் சென்றேன். கூதலான மார்கழியில் நீளமான இராத்திரியை வரவேற்க போர்வைகள் விற்பவர்கள் கிராமங்களை நோக்கி பயணித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். பல்கலைக்கழகத்தின் முன்பாக நின்றிருந்த குழுவினருடன் இணைந்து கொங்கர்புளியங்குளம், செக்காணூரணி, விக்கிரமங்கலம், சொக்கன்கோவில்பட்டி, பெருமாள்பட்டி, பானாமூப்பன்பட்டி, போலக்காபட்டி வழியாக கல்யாணிப்பட்டி சென்று சித்தர்மலை அடிவாரத்தை அடைந்தோம். பெரியார்நிலையத்திலிருந்து கல்யாணிப்பட்டி தோராயமாக 40 கிலோமீட்டர்கள் வரும்.

பூஞ்சோலைகளுக்கு நடுவே சாலைகள். மல்லிகை, சம்பங்கி, சாமந்தி, பிச்சிப்பூ, கோழிக்கொண்டை என வழிநெடுகப் பூந்தோட்டங்கள். வெங்காயம், வெண்டைக்காய், நெல் மற்றும் பயறு வகைகளையும் இப்பகுதிகளில் பயிர் செய்கின்றனர். சமணக்கல்வெட்டுகள் உள்ள உண்டாங்கல்லு மலையையொட்டி உள்ள குளத்தில் நீர் நிறைந்திருந்தது. வழியில் கால்வாய்களில் நீர் பாய்ந்தோடிக்கொண்டிருந்தது. காலை நேரங்களில் வயல்வெளிகளில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருப்பவர்களைக் காண முடிந்தது. வழியில் பார்த்த அந்திமந்தாரை வண்ணத்தில் இருந்த சுடுகாடு கட்டிடம் மிகவும் ஈர்த்தது. ஆனாலும், இன்னும் பயணிக்க வேண்டிய தூரம் அதிகமிருக்கிறது.

சுடுகாடு

இருநூறுக்கும் அதிகமானோர் இந்நடைக்கு வந்திருந்தனர். எல்லோரும் உற்சாகமாக மலையேறத்தொடங்கினோம். கொஞ்சம் பெரிய மலை. ஏற்கனவே சென்ற மலையென்பதால் சிரமமாகயில்லை. கொஞ்சதூரம் படிகள்; அதன்பின் பாறைகள். அதைப்பிடித்து ஏற இரும்புக்கம்பியிருக்கிறது. நரந்தம்புற்கள் செழித்து வளர்ந்திருந்தன. பறித்து நுகர்ந்து பார்த்தால் எலுமிச்சை நறுமணம். அதனால்தான் ஆங்கிலத்தில் லெமன்கிராஸ் என்கிறார்கள். மனதிற்கு புத்துணர்வு ஊட்டக்கூடியதாம். தேநீராக இதை அருந்தலாமாம். செதுக்கப்பட்ட சமணப்படுகையில் போய் படுத்தேன். வியர்வை பொங்கி வழிந்தது. எழுத்தாளர் அர்ஷியா அவர்களுடன் பாறைகளில் கிறுக்கியிருந்த பெயர்களைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்தேன். பெயிண்ட் டப்பா சகிதம் மலைகளுக்கு வந்து தங்கள் வருகைப் பதிவு செய்யும் காதல்கிறுக்கர்கள் நம்ம நாட்டில் அதிகம்.

sithermalai

தொல்லியல் அறிஞர் சாந்தலிங்கம் அய்யா சித்தர்மலை குறித்த வரலாற்றுத் தகவல்களைக் கூறினார். மேலும், சேரநாட்டிற்கும் பாண்டியநாட்டிற்குமான பெருவழிப்பாதை குறித்து விரிவாக எடுத்துரைத்தார். சமீபத்தில் தந்தி தொலைக்காட்சியில் யாத்ரீகன் நிகழ்ச்சியில் ‘கண்ணகி சென்ற பாதை’ குறித்து பேசியதைக் குறிப்பிட்டார். அக்கதையில் உள்ளபடி பார்த்தால் கண்ணகி இவ்வழியாகத்தான் சேரநாட்டிற்குள் சென்றிருக்க முடியும். அக்காலத்தில் வணிகர்கள் பயன்படுத்திய பெருவழிப்பாதையில் இம்மலை அமைந்திருக்கிறது என்றார்.

map

பசுமைநடைக்கு சிறப்பு விருந்தினராக சிங்கப்பூரிலிருந்து வருகை தந்த விஜயகுமார் அவர்களை பல்மருத்துவர் ராஜன்னா அறிமுகம் செய்து வைத்தார். POETRY IN STONE எனும் தளத்தில் தொடர்ந்து சிலைகள், கோயில்கள் மற்றும் நம் கலைச்செல்வங்கள் குறித்து தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலும் பதிவு செய்து வருகிறார். மேலும், சிலைத் திருட்டை தடுத்து நம் வரலாற்றுப் பொக்கிஷங்களை காக்கும் பணியையும் செய்து வருகிறார். இத்தளத்தை முன்பு தொடர்ந்து வாசித்திருக்கிறேன். படங்கள் மிகவும் தெளிவாகவும், அந்த இடத்தின் வரலாறு மிக எளிமையாகவும் பதிவு செய்திருப்பார்.

விஜயகுமார் அவர்கள் பசுமைநடை குழுவினருடன் தன் அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளத் தொடங்கினார். “பசுமைநடைக்கு பத்து இருபது பேர் வருவார்களென்று நினைத்தேன். ஆனால், இங்கு கடலே திரண்டிருக்கிறது. மதுரையில் மட்டும்தான் இதெல்லாம் சாத்தியம். நான் சிங்கையிலே ஷிப்பிங் கம்பெனியில் வேலைபார்க்கிறேன். ஒரு நிகழ்வை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன். ஒருமுறை எங்க அலுவலக வாசலில் சாலைப்பணி செய்யும் நம்மாள் ஒருவர் அந்த ஊர்க்கார மேலதிகாரியிடம் உடைந்த ஆங்கிலத்தில் ஏதோ கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். அந்த மேலதிகாரி புரிந்தாலும் புரியாத மாதிரி நடித்துக்கொண்டிருந்தார். நான் அவரிடம் என்ன விசயம் என்று கேட்டேன். அவர் இரண்டு சீருடைகள் கொடுத்திருக்காங்க. ஒன்றை மாற்றி ஒன்றை துவைத்துப் போட்டால் காயமாட்டேங்குது. அதனால் இன்னொரு உடுப்புக்கேட்டேன் என்றார். நான் அந்த மேலதிகாரியிடம் ஆங்கிலத்தில் கூறினேன். உடனே, உனக்கு எப்படி அவன் பேசுவது புரிந்தது என்றார். நானும் அந்த ஊர்க்காரர்தான் என்றேன். அவன் ஏளனமாகப் பார்ப்பது போலத்தெரிந்தது. நான் அந்த மேலதிகாரியிடம் சொன்னேன். எங்க ஊர் 2500 ஆண்டுப் பழமையான ஊர் மட்டுமல்ல, தொடர்ந்து உயிர்ப்புடன் வாழும் தன்மையுடையது என்றேன். அது மேலதிகாரிக்கு தெரியாதது வருத்தமல்ல. நம்மாட்களுக்கே தெரியவில்லையே அதுதான் வருத்தமாக உள்ளது.

திருடுறாங்க. நம்மாட்களே நம்ம ஊர் கலைச்செல்வங்களை திருடி பகிரங்கமா ஏலத்துல விற்கிறாங்க. நாம பார்த்தாலும் இந்தியாக்காரன்தானே அதன் மதிப்புத் தெரியாது என நம்முன்னே விக்குறாங்க. இதையெல்லாம் தடுக்கணும். நம்ம ஆட்கள் முகநூலில் தமிழன் என பல பொய்யான தகவல்கெல்லாம் நெஞ்சை நிமிர்த்துறாங்க. ஆனால், உண்மையான வரலாறு எல்லோருக்கும் தெரியவில்லை. நாம் கோயிலில் உள்ளதை சிலைகள் என ஒதுக்கிவிட முடியாது. அவற்றை திருமேனியென நம் முன்னோர்கள் கொண்டாடியிருக்காங்க. காலையில் எழுப்பி குளிப்பாட்டி உணவு கொடுத்து இரவு பாட்டுப்பாடி தூங்க வைத்திருக்காங்க. நாம் அதன் அருமை தெரியாமல் இருக்கிறோம்.

இந்த மலையில் பாருங்க. பெயிண்ட் கொண்டு வந்து இந்த இடத்தின் அருமை தெரியாமல் கிறுக்கியிருக்காங்க. பின்னாளில் பசுமைநடைக்கு வரும் குழந்தைகள் எல்லாம் வளர்ந்து வந்து இதுபோன்ற விசயங்களைத் தடுப்பார்கள் என்ற நம்பிக்கை எனக்கிருக்கு. பசுமைநடைப் போல எல்லா ஊர்களிலும் உருவாக வேண்டும். நான் வியட்நாம் பகுதிக்கு சென்ற போது இதுபோல அங்குள்ள மலையிலுள்ள கோயிலில் ஒரு கல்வெட்டு உள்ளது. அதில் என்ன சொல்லியிருக்குன்னா ‘இதை நீங்க பார்த்துக் கொள்ளாவிட்டால் நான் செய்த பாவங்கள் எல்லாம் உன்னைச் சூழும்’ என நாலாம் நூற்றாண்டிலேயே நம்மாள் எழுதிவைத்திருக்கான். அந்தக்கோயில் வாசலில் உள்ள அந்த ஊர்க்காரன் நம்மாட்களைப் பார்த்ததும் கந்த சஷ்டி கவசம் போடணும் என்ற அளவிற்காவது பழகியிருக்கான். இன்று மாலை சங்கம் ஹோட்டலில் சோழர்காலச்சிலைகள் குறித்து பாண்டியத்தலைநகரத்தில் பேசுகிறேன். முடிந்தவர்கள் வந்து கலந்து கொள்ளுங்கள்” என்றார்.

sithermalai2

பசுமைநடையின் சார்பாக அவருக்கு நினைவுப்பரிசு வழங்கப்பட்டது. தமிழகத்திலுள்ள மகாவீரர் சிற்பங்களிலே மிகப்பெரியதும், மிக அழகானதுமான கீழக்குயில்குடி மகாவீரர் திருமேனிப் படத்தை விஜயகுமார் அவர்களுக்கு தொல்லியல் அறிஞர் சாந்தலிங்கம் அய்யா வழங்கினார். அவருடைய தளத்தின் பெயரை (POETRY IN STONE) அந்தப் பரிசு நினைவூட்டியது. அவருக்கு மதுர வரலாறு மற்றும் HISTORY OF MADURA நூலை எழுத்தாளர் அஜாதசத்ரு மற்றும் கவிஞர் வழங்கினர்.

சித்தர்மலை

மலைமீது ஏறி வைகையைப் பார்க்க குழுவாகச் சென்றோம். மலைமீது மகாலிங்கங்கோயில் உள்ளது. சிவராத்திரிக்கும், ஆடி அமாவாசைக்கும் இங்கு அன்னதானம் நடப்பதை அங்குள்ள கோயில் பூசாரி சொன்னார். மிக அழகான கோயில். மலைமீதிருக்கும் மகாலிங்கம் மகிழ்வாகியிருக்கிறார். கீழே வைகை நதி கொஞ்சமாக ஓடினாலும், பளிங்கு போல மிகத் தெளிவாகயிருந்தது. கரையோரம் இருந்த தென்னை மரங்கள் சிறு செடிகள் போலவும், வைகை சிறுவாய்க்கால் போலவும் தோன்றியது. ஓவியர் ரவி அவர்களுடன் ஓவிய ஆசிரியராக என்ன செய்ய வேண்டுமென ஆலோசனைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன். சில தகவல்களைக் கூறினார். வைகை பின்புலமாக குழுவாக நிழற்படம் எடுத்துக் கொண்டோம். அடுத்த நடை மலையடிவாரத்தில் பொங்கல் திருவிழாவாகக் கொண்டாடலாமா என பசுமைநடை ஒருங்கிணைப்பாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் எல்லோரிடமும் கருத்து கேட்டார். எல்லோரும் மகிழ்வாக சரியென்றனர்.

மகாலிங்கம்

மலைமீதிருந்து மெல்ல இறங்கினோம். பசுமைநடை வெளியீடான மதுர வரலாறு மற்றும் HISTORY OF MADURA நூல் விற்பனைப் பொறுப்பைப் பார்த்துக் கொண்டே புதிய பசுமைநடைப் பயணிகளிடம் படிவத்தை பூர்த்தி செய்து வாங்கினேன். வரும்போது நானும் கந்தவேலும் வந்தோம். கந்தவேலின் அதீதநிழற்பட ஆர்வத்தால் நின்று நின்று மெல்ல நிழற்படமெடுத்துக் கொண்டே வந்தோம். காலையில் கூட்டமாக வந்ததைக் குறித்து விசாரித்தவர்களிடம் பசுமைநடை மற்றும் சித்தர்மலை குறித்து கூறினோம்.

history of sidhermalai

விக்கிரமங்கலம் அருகே வந்தபோது மழை வந்தது. என்னுடன் வந்த சகோதரர்கள் விக்கிரமங்கலம், காடுபட்டி, தென்கரை வழியாக சோழவந்தான் சென்றுவிட்டனர். கடந்தமுறையைவிட இந்தாண்டு வைகையைப் பார்த்தது மிக மகிழ்வாயிருந்தது. இனியொருமுறை ஆற்றில் நிறைய வெள்ளம் போகும் போது சித்தர்மலைக்குப் போகணும்.

xpress

படங்கள் உதவி – அருண், பிரசன்னா, செல்லப்பா, செல்வம் ராமசாமி, சரவணன், ஹூபர்ட், தமிழ்ச்செல்வம், இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்