Archive for the ‘பார்வைகள், பகிர்வுகள்’ Category

எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்

லா.ச.ராமாமிர்தம்

லா.ச.ராவண்ணநிலவன்

பாற்கடல்

Advertisements

novel1

சஞ்சலத்தில் சஞ்சாரம் செய்யும் மனதிற்கு சஞ்சீவியாக நாவல்கள் திகழ்கின்றன. நாவல்கள் நம்மை உலகின் பல பிரதேசங்களுக்கும் பல்வேறு காலகட்டங்களில் அழைத்துச் செல்லும் காலயந்திரம்.

எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் தேர்ந்தெடுத்த நாவல் பட்டியலில் 25ஐ கடந்த போது அதைத்தவிர்த்த நாவல் பட்டியலைப் பார்த்தால் 75ஐ தாண்டியிருந்தது. அப்போதே நூறை நோக்கிய பயணம் தொடங்கிவிட்டது. கடந்து சில மாதங்களாக வாசிப்பை முடுக்கிவிட்டு நிறைய நாவல்கள் வாசித்தேன். எழுத்தாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணனின் நூலகத்திலிருந்து பத்திற்கும் மேற்பட்ட நூல்களை எடுத்து வந்தேன். சமீபத்தில் வாசித்த தோப்பில் முஹம்மது மீரானின் ‘சாய்வு நாற்காலி’யோடு நூறாவது நாவல் ஆசை நிறைவேறியது.

novel2

வாசித்த நாவல்களில் மனதை கவர்ந்த மாந்தர்கள், மனதைத் தொட்ட வரிகள், பார்க்க விரும்பிய இடங்களை தொடர்ந்து எழுத நினைத்துள்ளேன். இந்த நூறு நாவல்களைக் குறித்தும் ஒரு பக்கமாவது எழுத ஆசை. இந்தப் பதிவில் நான் வாசித்த நூறு நாவல்கள் பட்டியலை மட்டும் சேர்த்துள்ளேன். இளங்கலைத் தமிழ் தொலைநிலைக் கல்வி வாயிலாகப் படிக்கையில் அதில் ஜெயகாந்தனின் சுந்தர காண்டம் பாடப்பகுதியாக இருந்தது. அந்நாவல் வாசிக்காமலேயே அதன் சுருக்கத்தை வாசித்தே காலத்தை ஓட்டுவிட்டேன். பாடப்புத்தகமாக ஒரு நாவல் வரும் போது ஏற்படும் சிக்கல் என் வாழ்விலும் வந்துவிட்டது. அதே போல ஆயிரம் பக்க நாவல்களான பூமணியின் அஞ்ஞாடி, பா.வெங்கடேசனின் பாகீரதியின் மதியம் பாதியோடு நின்றுபோனது. மீண்டும் ஒரு வாரம் வாசிப்பின் வெறியேறினால் அவைகளை வாசிக்க முடியுமென நம்புகிறேன்.

novel3

  • பார்த்திபன் கனவு – கல்கி
  • பொன்னியின் செல்வன் – கல்கி
  • கன்னிமாடம் – சாண்டில்யன்
  • சித்தரஞ்சனி – சாண்டில்யன்
  • வேள்வித்தீ – எம்.வி.வெங்கட்ராம்
  • கிருஷ்ண பருந்து – ஆ.மாதவன்
  • குறத்தி முடுக்கு – ஜி.நாகராஜன்
  • நாளை மற்றுமொரு நாளே – ஜி.நாகராஜன்
  • ஆகாயத்தாமரை – அசோகமித்திரன்
  • தண்ணீர் – அசோகமித்திரன்
  • பொய்த்தேவு – க.நா.சுப்ரமணியம்
  • வாடிவாசல் – சி.சு.செல்லப்பா
  • அபிதா – லா.ச.ராமாமிருதம்
  • பசித்த மானுடம் – கரிச்சான் குஞ்சு
  • புயலிலே ஒரு தோணி – பா.சிங்காரம்
  • கடலுக்கு அப்பால் – பா.சிங்காரம்
  • ஒரு புளியமரத்தின் கதை – சுந்தர ராமசாமி
  • ஜே.ஜே. சில குறிப்புகள் – சுந்தர ராமசாமி
  • கோபல்ல கிராமம் – கி.ராஜநாராயணன்
  • புத்தம் வீடு – ஹெப்சிபா ஜேசுதாசன்
  • குறிஞ்சிமலர் – நா.பார்த்தசாரதி
  • பிறகு – பூமணி
  • ஒரு கடலோர கிராமத்தின் கதை – தோப்பில் முகமது மீரான்
  • சாய்வு நாற்காலி – தோப்பில் முகமதுமீரான்
  • எனது மதுரை நினைவுகள் – மனோகர் தேவதாஸ்

novel9

  • கம்பாநதி – வண்ணநிலவன்
  • கடல்புரத்தில் – வண்ணநிலவன்
  • ரெயினீஸ் ஐயர் தெரு – வண்ணநிலவன்
  • அலைவாய்கரையில் – ராஜம் கிருஷ்ணன்
  • குறிஞ்சித்தேன் – ராஜம் கிருஷ்ணன்
  • நளபாகம் – ஜானகிராமன்
  • தூர்வை – சோ.தர்மன்
  • கூகை – சோ.தர்மன்
  • மின்னுலகம் – நீல.பத்மநாபன்
  • பள்ளிகொண்டபுரம் – நீல.பத்மநாபன்
  • எட்டுத்திக்கும் மதயானை – நாஞ்சில்நாடன்
  • கொற்றவை – ஜெயமோகன்
  • விஷ்ணுபுரம் – ஜெயமோகன்
  • காடு – ஜெயமோகன்
  • வெள்ளையானை – ஜெயமோகன்
  • கன்னியாகுமரி – ஜெயமோகன்
  • உப பாண்டவம் – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
  • உறுபசி – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
  • நெடுங்குருதி – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
  • யாமம் – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
  • துயில் – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
  • நிமித்தம் – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
  • சஞ்சாரம் – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
  • இடக்கை – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
  • பதின் – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
  • சிரிக்கும் வகுப்பறை – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
  • அக்கடா – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
  • நிழல்முற்றம் – பெருமாள் முருகன்
  • மாதொரு பாகன் – பெருமாள் முருகன்
  • ஆழிசூழ் உலகு – ஜோ.டி.குருஸ்
  • கொற்கை – ஜோ.டி.குருஸ்

novel10

  • ஏழரைப்பங்காளி வகையறா – எஸ்.அர்ஷியா
  • பொய்கைகரைப்பட்டி – எஸ்.அர்ஷியா
  • அப்பாஸ்பாய்தோப்பு – எஸ்.அர்ஷியா
  • கரும்பலகை – எஸ்.அர்ஷியா
  • சொட்டாங்கல் – எஸ்.அர்ஷியா
  • கல்மரம் – திலகவதி
  • நெடுஞ்சாலை – கண்மணி குணசேகரன்
  • எங்கதெ – இமையம்
  • தரையில் இறங்கும் விமானங்கள் – இந்துமதி
  • கன்னி – பிரான்சிஸ் கிருபா
  • காவல்கோட்டம் – சு.வெங்கடேசன்
  • மிளிர்கல் – இரா.முருகவேள்
  • ஆட்டம் – சு.வேணுகோபால்
  • நிலமென்னும் நல்லாள் – சு.வேணுகோபால்
  • கூந்தப்பனை – சு.வேணுகோபால்
  • திசையெல்லாம் நெருஞ்சி – சு.வேணுகோபால்
  • பால்கனிகள் – சு.வேணுகோபால்
  • மணற்கேணி – யுவன்சந்திரசேகர்
  • கானல்நதி – யுவன்சந்திரசேகர்
  • ஊர்சுற்றி – யுவன்சந்திரசேகர்
  • நட்டுமை – ஆர்.எம்.நௌசத்
  • குன்னிமுத்து – குமாரசெல்வா
  • துருக்கித் தொப்பி – கீரனூர் ஜாகிர்ராஜா
  • கருத்த லெப்பை – கீரனூர் ஜாகிர்ராஜா
  • மீன்காரத்தெரு – கீரனூர் ஜாகிர்ராஜா
  • கருப்பாயி என்ற நூர்ஜகான் – அன்வர் பாலசிங்கம்
  • கானகன் – லஷ்மிசரவணக்குமார்
  • பருக்கை – வீரபாண்டியன்
  • சேவல்கட்டு – ம.தவசி
  • கள்ளிக்காட்டு இதிகாசம் – வைரமுத்து
  • கே.பி.டி. சிரிப்புராஜசோழன் – கிரேஸிமோகன்
  • சித்திரப்பாவை – அகிலன்

novel4

மொழிபெயர்ப்பு நாவல்கள்

  • அந்நியன் – ஆல்பெர் காம்யூ
  • ஜமீலா – சிங்கிஸ் ஜத்மதேவ்
  • ஃபேர்வெல் குல்சாரி (நினைவின்நிழல்) – சிங்கிஸ் ஜத்மதேவ்
  • அன்னைவயல் – சிங்கிஸ் ஜத்மதேவ்
  • எங்க உப்பப்பாவிற்கு ஒரு ஆனையிருந்தது – வைக்கம் முகமது பஷீர்
  • பால்யகால சகி – வைக்கம் முகமது பஷீர்
  • பாத்துமாவின் ஆடு – வைக்கம் முகமது பஷீர்
  • மதில்கள் – வைக்கம் முகமது பஷீர்
  • தோட்டியின் மகன் – தகழி சிவசங்கரன் பிள்ளை
  • இனி நான் உறங்கட்டும் – பி.கே.பாலகிருஷ்ணன்
  • சிப்பியின் வயிற்றில் முத்து – போதி சத்வ மைத்ரேயா
  • கிழவனும் கடலும் – எர்னெஸ்ட் ஹெமிங்வே

novel5

வாசித்த எல்லா நாவல்களும் எனக்கு நெருக்கமான நாவல்கள் என்பதே உண்மை. வாசித்த நாட்களில் அந்த கடற்கரைகளில், மலைகளில், வீதிகளில் அந்த மனிதர்களோடு அலைந்து திரிந்தேன். அவர்களது கஷ்டம் என்னையும் உலுக்கியது. பல கதாமாந்தர்களை எனக்கு நெருக்கமான மனிதர்களைப் போல இன்னும் நினைவில் வைத்திருக்கிறேன். 2018ல் 25 நாவல்களும், 1000 சிறுகதைகளும் வாசிக்க வேண்டுமென்ற இலக்கோடு பயணிக்கிறேன். படித்து பதிவிடுகிறேன். நன்றி.

novel7

பட்டியலில் உள்ள ஒவ்வொரு நாவலையும் யார் யாரிடம் வாங்கினேன், எந்தெந்த நூலகங்களில் எடுத்தேன், எந்தெந்த நாவல்கள் பரிசாக வந்தது, எந்தெந்த நாவல்களை நான் வாங்கி வாசித்தேன் என நினைவில் உள்ளது. அனைவருக்கும் என் நெஞ்சார்ந்த நன்றி. நாவலாற்றின் கரையில் நான் என்ற பதிவில் நான் நாவல் வாசிக்க வந்த கதையை விரிவாக எழுதியுள்ளேன்.

novel6

நாவல்களின் அட்டைப் படங்கள் எல்லாம் கூகுளில் இருந்து எடுத்துள்ளேன். அட்டைப்படங்களை வடிவமைத்த கலைஞர்களுக்கு நன்றி. மேலும், மின்னுலகம் நாவலின் அட்டைப்படம் மட்டும் கிடைக்காததால் அதை நான் வடிவமைத்துள்ளேன்.

novel8

puthumandabam  (7).jpg

மதுரையில் நானூறு ஆண்டுகளைக் கடந்தும் இன்றும் புது மண்டபமாய் திருமலை நாயக்கர் கட்டிய வசந்த மண்டபம் திகழ்கிறது. நோட்டு, புத்தகம், வெள்ளி, பித்தளை, வெண்கலப் பாத்திரங்கள், நாட்டார் தெய்வ விழாக்களுக்குத் தேவையான பொருட்கள், பெண்களுக்குத் தேவையான அணிகலன்கள், குழந்தைகளுக்கான விளையாட்டுச்சாமான்கள் வாங்க வேண்டுமென்றால் புதுமண்டபம்தான் செல்ல வேண்டும்.

சுந்தர்காளி

மதுரை மேலவாசலிலுள்ள கொத்தளத்தில் அதன் வரலாறு குறித்து தொல்லியல் அறிஞர் சொ.சாந்தலிங்கம் அய்யா பேசினார். அவரைத் தொடர்ந்து பேராசிரியர் சுந்தர்காளி மரபுச்சின்னங்களுக்கும் நமக்குமான உறவு குறித்து பேசினார்.

மதுரை கொத்தளத்திற்கும் தனக்குமான உறவு குறித்து சாந்தலிங்கம் அய்யா சொன்னதைக் கேட்டதும் எனக்கும் அதற்குமான உறவு நினைவிற்கு வந்தது. கோட்டைக்கு வடக்குப் பகுதியில் துளசிராம் இட்லிக்கடை இருந்தது. இரவு 12 மணிக்கு கூட சுடச்சுட இட்லிகள் கிடைக்கும். மதுரையில் இதுபோல பல இடங்களில் இரவு முழுவதும் விடிய, விடிய இட்லிக்கடைகளை அக்காமார்கள் வைத்திருந்தனர். 2005 வரை மதுரை தூங்காநகரமாக இருந்தது. அதன்பிறகு காவல்துறையின் கெடுபிடியால் நகரத்தில் இரவு நேரங்களில் நடமாடக்கூட முடியவில்லை. அதன்பிறகு இப்போது ஒருசில இடங்களில் மட்டும் இரவு உணவு கிடைக்கிறது.  மேலப்பெருமாள் மேஸ்திரிவீதியில் பலமுறை பணிகளை முடித்து இரவு நேரங்களில் நண்பர்களோடு இட்லி சாப்பிட்டு இருக்கிறேன். பெருமாள் மேஸ்திரி எதையோ பெரிதாக கட்டியிருக்கிறார். அதனால்தான் அவர் பெயர் நாலாபக்கத் தெருக்களிலும் வைத்திருக்கிறார்கள் என முன்பு நினைத்தேன். அப்புறம்தான் தெரிந்தது, அவர் இருந்த விசயத்தை இடிப்பதற்காக வேலை செய்திருக்கிறார் என்று.

kottai

தற்போது அரசன் இல்லை, மன்னராட்சி இல்லை. இந்தக் கோட்டை அதன் பயன்பாட்டை இழந்துவிட்டது. இன்றைக்கு வெறும் வரலாற்றுச் சின்னமாகப் பார்க்கிறோம். பழைய காலத்தில் பயன்பாட்டில் இருந்த விசயம் பிற்காலத்தில் பயன்ற்றுப் போகும் போது அதை என்ன செய்வது என்ற கேள்வியை உங்கள் முன்னால் வைக்கிறேன். அதைக் குறித்து இரண்டு விதமான பார்வைகள் உண்டு. ஒன்று என்னவென்றால் அப்படியே அந்த இடத்தை பாதுகாக்க வேண்டும். மரபியல் சின்னமாக கருதி அதை அப்படியே ஒரு அருங்காட்சியம் போல பாதுகாக்க வேண்டும். இரண்டாவது அதை அன்றாடப் பயன்பாட்டுக்கு கொண்டு வரலாம். அதை சேதப்படுத்தாமல், அழித்துவிடாமல் புதிய பயன்பாடுகளுக்குக் கொண்டு வரலாம்.

நாம் இப்பொழுது மதுரைல பார்க்குறோம். திருமலைநாயக்கர் மகாலுக்கு பக்கத்துல பத்துதூண் சந்துனு ஒண்ணு இருக்கு. அது இருக்குற இடத்தைப் போய் பாத்தீங்கன்னா அதைச்சுற்றி கடைகள் இருக்கு. அது ஒரு காலத்தில் நாயக்கர் மகாலின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. இன்றைக்கு அது மக்கள் புழங்குகிற ஒரு வெளியாக மாறிவிட்டது. அதை பயன்பாட்டில் இருக்கும் வரலாற்றுச் சின்னம் அப்படினு கூட சொல்லலாம்.

புதுமண்டபம் பற்றியும் இந்த இரண்டு பார்வைகள் இருக்கின்றன. ஒன்று அந்தக் கடைகளை மரபுச் சின்னமாக பாதுகாக்க வேண்டும். இன்னொன்று கடைகள் இருக்கட்டும். அந்தச் சிற்பங்களை சேதப்படுத்தாமல் கடைகள் இருக்கலாம் என்றொரு விசயம்.

புதுமண்டபத்துல மட்டுமே கிடைக்கக்கூடிய விசயம் மதுரைல இருக்கு. ஒரு காலத்துல புத்தகக்கடைகள் எல்லாம் புதுமண்டபத்துலதான் இருந்தது. 19ம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் தொடங்கி 1940கள் வரைக்கும் மிக அரிய நூல்களை வெளியிட்ட பதிப்பகங்கள் எல்லாம் அங்கே கடைகளை வைத்திருந்தார்கள். புதுமண்டபத்துல இன்றைக்கும் ஒரு பக்கம் புத்தகக்கடைகள் இருக்கின்றன. அவங்க இன்றைக்கு பாடப்புத்தகங்களைத்தான் விற்குறாங்க. அன்றைக்கு இலக்கியம், இலக்கணம், தத்துவ நூல்களை வெளியிட்டவர்கள் கடைகளை வைத்திருந்தார்கள்.

இன்னொரு பக்கத்துல கோயிலுக்கு பயன்படுற பொருட்கள், பெண்களுக்குத் தேவையான அணிகலன்கள், மஞ்சள்-குங்குமம் போன்ற விசயங்கள் அங்க கிடைக்கும். அது மட்டுமல்லாமல் வெளிநாட்டிலிருந்து வருகிற பயணிகள் மதுரையில் கிடைக்கக்கூடிய பருத்தி துணிகளை வாங்கி உடனே தைத்து போட்டுக் கொள்வதற்கான வசதி, அங்கே நிறைய தையற்காரர்கள் இருக்காங்க. அதுனால, சுற்றுலாப்பயணிகளை ஈர்க்கக்கூடிய இடமாவும் அது இருக்கு.

தையல்கடைகள்

இப்ப புதுமண்டபத்தோட வரலாறு பாத்தீங்கன்னா அது வசந்தமண்டபம். திருமலைநாயக்கர் கட்டியது. அதைச்சுற்றி நீரை நிரப்பி வசந்த உற்சவம் கொண்டாடினர். நடுவில் இருக்கக்கூடிய மண்டபத்தில் 20ம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி வரை பல நிகழ்வுகள் நடந்து இருக்கின்றன. அங்கே வாதங்கள் நடந்திருக்கின்றன. யாராவது ஒருத்தர் தன்னுடைய கொள்கையை நிரூபிக்க வேண்டுமென்று சொன்னால், அதற்கு எதிராய் இருக்கக்கூடியவரோடு வாதம் புரிவர். யார் வெல்கிறார்கள் என்பதைப் பொறுத்து அந்தக் கொள்கை ஏற்றுக் கொள்வது, அதை விட்டுவிடுவது நிகழும். பல நேரங்களில் வாதத்தில் தோற்றவர் ஜெயித்தவருக்கு அடிமையாகிவிடுவர். இப்ப அதெல்லாம் இல்ல. ஆனால், மக்கள் அதிகம் போய் வாங்கக்கூடிய அங்கு மட்டுமே கிடைக்கக்கூடிய பொருட்களை விற்பனை செய்யக்கூடிய கடைகள் இருக்கின்றன.

வசந்தவிழா.jpg

இப்ப ஒரு சாரார் இந்தக் கடைகளை அகற்ற வேண்டுமென சொல்கிறார்கள். இன்னொரு சாரார் சேதம் விளைவிக்காமல் இருக்கட்டும். இதில் எந்தப் பார்வை உங்களுக்கு உடன்பாடானதோ அதை எடுத்துக் கொள்ளலாம். என்னைப் பொறுத்தவரை இந்த இரண்டாவது பார்வையைத்தான் வலியுறுத்த விரும்புகிறேன். வெறும் மரபுச் சின்னமாக பாதுகாக்காமல் தற்கால பயன்பாட்டுக்கு உபயோகப்படுத்துவதில் தவறில்லை என நினைக்கிறேன். 1994ல நான் நியுயார்க் நகரத்துக்கு மாநாடுக்காக போயிருந்த போது மிக மையமான பகுதியில மான்ஹாட்டன்ல நடந்தது. மான்ஹாட்டன்ல பெரிய கிறிஸ்துவ தேவாலயத்துலதான் நடந்தது. மிகப்பெரிய அந்த தேவாலயத்தில் இரண்டு மூணு மாடிகள் இருந்தன. பெரிய, பெரிய கருத்தரங்க அறைகள் இருந்தன. அங்க தான் அந்த மாநாடு நடந்தது. கீழ்தளத்துல பெரிய ஹோட்டல் இருக்கு. 20ம் நூற்றாண்டு தொடக்கத்துலயே பல கோயில்ல வழிபாடு இல்லாமல் போய்விட்டார்கள். மூடிப் போட்டுட்டாங்க. பல கோயில்கள் அருங்காட்சியகங்களாக மாற்றப்பட்டிருக்கின்றன.

ஒரு மரபுச்சின்னத்தை அப்படியே அருங்காட்சியகம் போல் பாதுகாப்பதா? இல்லை தற்காலப் பயன்பாட்டுக்கு உகந்ததாகக் கொள்வதா என்ற பார்வைகளை நீங்கள் யோசித்துப் பார்க்கலாம், விவாதிக்கலாம்.

பேராசிரியர் சுந்தர்காளி அவர்களது கருத்தோடு நானும் உடன்படுகிறேன். நான் ஆறாம் வகுப்பிலிருந்து எட்டாம் வகுப்பு படிக்கும் வரை ஒவ்வொரு ஆண்டும் புதுபுத்தகம் போட்டார்கள். பழைய புத்தகங்கள் காலாவதியாகிவிட்டன. எனவே, ஒவ்வொரு ஆண்டும் நோட்டு, புத்தகம் வாங்க புதுமண்டபம் சென்ற நினைவிருக்கிறது. அதேபோல எங்க வீட்டு முன்புள்ள தென்னை மரம் பாளை போட்ட போது பொங்கல் வைக்க காதோலை கருகமணி வாங்கிக் கட்டணும் என்றதும் அதை வாங்க புதுமண்டபம்தான் சென்றேன். பெயர் புதுமண்டபமாக இருந்தாலும் பழமையான பொருட்கள் வாங்க ஏற்ற இடம் அது. புதுமண்டபத்திலுள்ள தையல்கடைகள், பாத்திரக்கடைகள் குறித்து நியூஸ்18 யாதும் ஊரே நிகழ்வில் சிறப்பாக பதிவு செய்திருக்கிறார்கள்.

கச்சை

திரிசித்திரைத் திருவிழாவில் அழகருக்குத் திரியெடுப்பவர்கள், துருத்தி நீர்பீச்சுபவர்கள், சாமியாடுபவர்களுக்குத் தேவையான திரி, உடை, நாங்குலி கம்பு எல்லாம் புதுமண்டபத்தில்தான் கிடைக்கும். அதை அருங்காட்சியகம் போல் மாற்றக் கோருவது நாட்டார் மக்களின் நம்பிக்கையை குலைத்துப் போடும் செயல். மீனாட்சியம்மன் கோயில் தொடங்கி மதுரையிலுள்ள பழமையான பல கோயில்களில் உள்ள சிற்பங்களையே நாம் நின்று ரசிப்பதில்லை. அப்படியிருக்கும்போது புதுமண்டபத்தை அருங்காட்சியகம் போல மாற்றுவதால் நம் மக்களின் கலை ரசனை உயர்ந்து விடுமா?

புதுமண்டபத்திற்கு தொன்மை அங்குள்ள கடைகள் வாயிலாகத் தொடர்ந்து வருகிறது. எனவே, புதுமண்டபக் கடைகளை மாற்றக் கூடாது. அந்த இடம் மக்களின் புழங்கு பொருள் பண்பாட்டின் கூடமாகத் தொடர்ந்து திகழட்டும்.

படங்கள் உதவி – து.ச.சதீஸ்வரன்

கொத்தளம்

மதில்கள் நிறைந்த மாட மதுரையில் பாண்டியர் காலத்திலும், நாயக்கர் காலத்திலும் கட்டிய கோட்டைகள் இடிக்கப்பட்டுவிட்டன. ஆனாலும், மதுரையைச் சுற்றி கண்ணுக்குத் தெரியாத கோட்டை ஒன்றுள்ளது. அந்தக் கோட்டை தமிழர்களின் பண்பாடு, தொன்மை இவைகளை காத்து நிற்கும் கோட்டை. அகழாய்வாகட்டும், அலங்காநல்லூர் சல்லிக்கட்டாகட்டும் தமிழர்களை ஒருங்கிணைக்கும் கோட்டையாக மதுரை திகழ்கிறது.

இடிந்து போன கோட்டைகளின் எச்சமாக அம்மன் சன்னதிக்கு நேரெதிரில் அமைந்துள்ள பாண்டியர் கால விட்டவாசலும், மதுரை பெரியார் பேருந்து நிலையம் எதிரில் வணிகவளாகப் பேருந்து நிலைய வாசலில் நாயக்கர் கால கொத்தளமும் உள்ளன. இம்முறை பசுமைநடையாக கொத்தளத்திற்கு செல்லலாம் என்று முடிவெடுக்கப்பட்டது.

பள்ளிவாசல் (1)

அதிகாலை கிளம்பி வணிகவளாகப் பேருந்துநிலையம் எதிரேயுள்ள பள்ளிவாசல் முன்னே எல்லோரும் கூடினோம். நண்பர்கள் எல்லோரும் ஆங்காங்கே கூடிக் கதைத்துக் கொண்டிருந்தனர். எல்லோரும் வந்ததும் கொத்தளத்தை நோக்கி நடந்தோம். கொத்தளத்தின் கீழே நூலகம் ஒன்று செயல்பட்டு வருகிறது. கொத்தளத்தின் மீதேறினால் உள்ளே மரங்கள் நிறைந்த சிறு பூங்கா. மார்பிள் கல்களால் அமைக்கப்பட்ட இருக்கைகள் அரைவட்ட வடிவில் அனைவரும் அமர்ந்து பேசுவதற்கு ஏற்ற வடிவில் அமைந்துள்ளது. கொத்தளத்திலிருந்து பேருந்து நிலையம், யுனியன் கிறிஸ்டியன் பள்ளி, தேவாலயம் இவைகளை மேலிருந்து வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். வந்திருந்தவர்களில் 95% பேர் முதன்முறையாக வந்தவர்கள் என்னைப்போல.

முத்துக்கிருஷ்ணன் (1)

பசுமைநடை அமைப்பாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் அனைவரையும் வரவேற்றார். அவரைத் தொடர்ந்து தொல்லியல் அறிஞர் சொ.சாந்தலிங்கம் மதுரையின் வரலாற்றில் இந்தக் கோட்டை கொத்தளம் குறித்து விரிவாகப் பேசினார். அவரது உரையின் சாரம் கீழே காணலாம்:

சங்க காலத்தில் கூடல் அழகர் பெருமாள் கோயில் இருந்த பகுதி இருந்தையூர் என்று அழைக்கப்பட்டிருக்கிறது. கூடலழகர் பெருமாள் கோயில் அருகில் கிருதுமாலா நதி ஓடியிருக்கிறது. அந்நதி வைகையின் கிளைநதி. அதேபோல இன்மையில் நன்மைதருவார் கோயில் அமைந்த பகுதிக்கு நடுவூர் என்று பெயர். (அங்குள்ள அம்மனை இன்று மத்தியபுரி அம்மன் என்று அழைக்கிறார்கள்). அந்த சிவன் கோயிலை நடுவூர் சிவன் கோயில் என்றே அழைத்திருக்கிறார்கள். இப்போது தல்லாகுளம், சொக்கிகுளம் என்று ஒவ்வொரு பகுதிக்கும் பெயர்கள் இருப்பது போல அக்காலத்தில் இருந்தையூர், நடுவூர், ஆலவாய் என்று இப்பகுதிகள் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்த ஊர்களின் தொகுப்பாக மதுரை இருந்துள்ளது.

சங்க காலத்தில் பாண்டியர்கள் கோட்டை இருந்த இடம் தெரியவில்லை. ஆனால், பிற்காலப் பாண்டியர்கள் இருந்த கோட்டை தற்போது மீனாட்சியம்மன் கோயில் தெற்கு சித்திரைவீதிக்கருகில் உள்ள போலிஸ் கமிஷனர் அலுவலகமாக இருந்திருக்கலாம். அதன் உள்ளே போய் பார்த்தால் மாடங்கள், அதன் அழகிய விதானங்களைப் பார்த்தால் தெரியும்.  நேதாஜி ரோட்டிலுள்ள ராஜா பார்லி எதிரேயுள்ள தெருவிற்கு பாண்டியன் மேற்கு அகழித் தெரு என்று பெயர். திருமலைநாயக்கர் அரண்மனைகிட்ட தெற்கு அகழித் தெரு இருக்கிறது. பாண்டியர் காலத்தில் கோட்டையும் இருந்ததற்கு சான்றாக விட்டவாசல் இருக்கிறது. பாண்டியர் காலக் கோட்டையில் இடிக்காமல் விட்ட வாசலே இன்று விட்டவாசல் என்ற பெயரோடு திகழ்கிறது. பாண்டியர்களுக்குப் பிறகு சுல்தான்கள், விஜயநகர ஆட்சிக்குப் பின் நாயக்கர்கள் ஆட்சி 15ஆம் நூற்றாண்டில் தொடங்குகிறது.

நாயக்கர் ஆட்சி காலத்தில் நிர்வாக அமைப்பு நிறைய மாற்றி அமைக்கப்பட்டது. விசுவநாத நாயக்கர் காலத்தில் மதுரை, திருச்சி, இராமநாதபுரம், திருநெல்வேலி, சேலம், கோயம்புத்தூர் மாவட்டங்களும், திருவாங்கூரின் ஒரு பகுதியும் நாயக்கர் ஆட்சியின் கீழ் இருந்தது. இந்த பரந்துபட்ட பகுதியை 72 பாளையங்களாகப் பிரித்து ஒவ்வொரு பாளையத்திற்கும் ஒரு பாளையக்காரர்களை நியமித்தார். அவர்கள் அமர நாயகர் என்று அழைக்கப்பட்டனர். அவர்கள் அப்பகுதியில் ஆட்சிசெய்து வரிவசூல் செய்து கொள்ளலாம். அதில் மூன்றில் ஒரு பகுதியை அவர்கள் செலவுகளுக்கும், மற்றொரு பகுதியை படைகளை பராமரிப்பதற்கும், மீதமுள்ள மூன்றாவது பகுதியை அரசுக்கும் செலுத்த வேண்டும். விசுவநாத நாயக்கரின் செயல்களுக்கு மூளையாக இருந்தவர் தளவாய் அரியநாத முதலி. இவர் காஞ்சிபுரம் பகுதியில் பிறந்தவர். இவர் மூன்று நாயக்க மன்னர்களிடம் பணியாற்றியிருக்கிறார். ஆயிரங்கால் மண்டபத்தை கட்டியவர் இவரே. அம்மண்டபத்தின் வாயிலில் உள்ள குதிரை வீரன் சிலையை அரியநாதமுதலி என்றும் சொக்கநாதராவுத்தர் என்றும் சொல்லுவர். இவர் தொண்டை மண்டல வேளாளர்.

மதுரையில் பாண்டியர் கோட்டையைச் சுற்றி வெளியே நாயக்கர் காலத்தில் கட்டப்பட்ட கோட்டை மிக வலிமையாக கட்டப்பட்டது. 72 கொத்தளங்களின் கீழும் வீரர்கள் 50 – 100 பேர் தங்குவதற்கு இடவசதி இருந்தது. தற்போது கீழ்தளத்தில் நூலகம் ஒன்று செயல்பட்டு வருகிறது.

மதுரை கோட்டையை முற்றுகையிட பல மன்னர்கள் முயன்றனர். 1790களில் திண்டுக்கல்லை வென்று சோழவந்தானில் வந்து காத்திருந்தார் திப்பு சுல்தான். ஆனால், அவரால் மதுரையை வெல்ல இயலவில்லை. இந்தக் கோட்டையை பாதுகாத்த மற்றொருவர் மருதநாயகம் என்ற கான்சாகிப். ஆங்கிலேயர் ஆட்சிகாலத்தில் இக்கோட்டை ஜோகன் பிளாக்பர்ன் என்ற கலெக்டரால் நகரவிரிவாக்கத்திற்காக இடிக்கப்பட்டது. இக்கோட்டையை இடிக்கும் பகுதியில் அதை இடித்த மக்களே குடியேறிக் கொள்ளலாம் என்ற அறிவிப்போடு இக்கோட்டையை இடித்து அகழிகளை மேவினார். அவருக்கு இப்பணியில் உதவியாக இருந்த நில அளவையாளர் மாரட் மற்றும் பெருமாள் மேஸ்திரியின் பெயர்களின் மதுரையில் மாசி வீதிகளுக்கு வெளியே அவர்கள் பெயர்களில் தெருக்கள் அமைந்தன.

சாந்தலிங்கம் (1)

பெரியார் பேருந்துநிலையத்திற்கு பின்னே வலைவீசித் தெப்பக்குளம் ஒன்று இருந்தது. அப்பகுதியில் இருந்த கோயில்களில் உள்ள கல்வெட்டுகளை நான் படியெடுத்திருக்கிறேன். ஆவணித்திருவிழாவின்போது வலைவீசிய திருவிளையாடலை நிகழ்த்திக்காட்ட கோயிலிலிருந்து சாமி வரும். தற்போது வருவதில்லை. அங்கு வலைவீசித்தெப்பமும் தற்போது இல்லை. அதேபோல டவுன்ஹால்ரோட்டில் உள்ள கூடலழகர் கோயில் தெப்பத்திற்கு மாசிமகத்திற்கு பெருமாள் வருகிறார். அங்கு தண்ணியில்லை.

இந்த கோட்டைக்கு நான் 1974 – 75 ல் முதன்முறையாக வந்திருக்கிறேன். அப்போது தியாகராசர் கல்லூரியில் தமிழ் முதுகலை படித்துக்கொண்டிருந்த மாணவன் நான். பாரதியார் விழாவில் கல்லூரி மாணவர்களுக்கான பேச்சுப்போட்டியில் பங்கேற்று மூன்றாம் பரிசு பெற்றேன். பரிசு வழங்கிய நாளில் நான் ஊரில் இல்லாததால் அதை இங்குள்ள டி.ஓ.அலுவலகத்தில் வந்து பெற்றபோது முதல்முறையா வந்தது. அதன் பிறகு பலமுறை வந்திருக்கிறேன். மதுரையின் கோட்டையின் எச்சமாகத் திகழும் இந்தக் கொத்தளம் நன்றாகப் பராமரிக்கப்பட்டு வருகிறது.

சாந்தலிங்கம் அய்யாவைத் தொடர்ந்து பேராசிரியர் சுந்தர்காளி மரபுச் சின்னங்களை பாதுகாப்பதன் அவசியம் குறித்தும், அவைகளை அருங்காட்சியம் போல பாதுகாப்பதா? அல்லது அன்றாட மக்கள் புழக்கத்தோடு அதைப் பாதுகாக்கலாமா என்று இரண்டு பார்வைகளை சுட்டிக் காட்டினார். அவரைத் தொடர்ந்து எழுத்தாளர் ந.முருகேச பாண்டியன் மதுரை குறித்து பேசினார். அந்த உரைகளை அடுத்த பதிவில் காணலாம். அற்புதமான நிகழ்வான அன்றைய நடை இன்றும் நினைவில் நிற்கிறது.

படங்கள் உதவி – அருண்

குமுக்காய்த் தளிர்த்து மஞ்சளாய்ப் பூத்துக் குலுங்கிக் குடையாய் நிற்கும் பெரிய கருவ மரத்தின் அடியில் அவர்கள் வட்டமாய் உட்கார்ந்திருந்தார்கள்.

‘தூர்வை’ நாவலிலிருந்து

Thoorvai Coverநாவலை வாசிக்கும்போதே நாம் நம்மை மறந்து வட்டமாய் அமர்ந்திருக்கும் அந்தக் கூட்டத்தில் ஒருவராகி விடுகிறோம். கரிசல் காட்டின் வெம்மையும், நீர்மையும் நம் மேல் அப்பிக் கொள்ளும் அளவிற்கு சோ.தர்மன் என்ற கதைசொல்லியின் கதையில் மயங்கிக் கிடக்கிறோம்.

கரிசல் மண் கந்தக பூமியான கதை. விவசாயத்தை விட்டு சம்சாரி தீப்பெட்டித் தொழிற்சாலையின் காவலாளியாய் போனதை சொல்லும் கதை. ஆனால், கதை அதை நோக்கி வலிந்து செல்லாமல் இயல்பாய், அழகாய் காட்டோடை போல சிலுசிலுத்து நம்மை ஈர்த்தபடி ஓடுகிறது.

நாவல் வாசித்து நெடுநாள் ஆனபின்னும் மினுத்தான் – மாடத்தி தம்பதிகள் நம் மனதில் நிற்பார்கள். மாடத்தி போல ஒரு பெண் எல்லா கிராமங்களிலும் இருக்கிறாள். எல்லா பெரிய மனிதர்களும், எளிய மனிதர்களும் அவள் ஆலோசனை கேட்டு நடக்கிறார்கள். அவளை மனதார வாழ்த்துகிறார்கள், வணங்குகிறார்கள். இந்நாவலில் மாடத்தி இறக்கும் வரிகளை வாசிக்கையில் கண்கள் துளிர்ப்பதை நாம் தடுக்க இயலாது.

மாடத்தி

கிராமம் சாதியம் சார்ந்ததுதான். ஆனால், மக்களுக்கிடையே அதைத் தாண்டியுள்ள இணக்கத்தை இந்நாவல் பதிவு செய்கிறது. அதற்கு அத்தாட்சியாய் ஒரு சம்பவம். தன் வீட்டில் வேலைக்கு வந்தவனுக்கும் சொத்தை எழுதி வைக்கச் சொல்லும் மாடத்திமினுத்தான், அதை மகனுக்கும் தெரியாமல் பதிந்து வேலுத்தேவரிடம் கொடுத்து வைக்கும் மினுத்தான், மினுத்தான் இறந்த அன்று அதைக் கொண்டு வந்து சேர்க்கும் வேலுத்தேவர் மகன், அதை வாங்கிய மினுத்தானின் மகன் (பெரியசோலை) குருசாமியிடம் கொடுக்கும் காட்சி மானுடத்தின் உயிர்ப்பிற்கான காட்சியாய் திகழ்கிறது.

விவசாயக் குடிகளுக்கு பொழுதுபோக்குதான் என்ன? மடத்தில் கதையளப்பது, சிலம்பம் பழகுவது, ஒயில்கும்மி ஆடுவது, ஆடுபுலி ஆட்டம் ஆடுவது, அதையுந்தாண்டி நேர்த்திக்கடன் தீர்க்க வண்டி கட்டி குடும்பம் குடும்பமாய் போவது. இவையெல்லாம் இன்று நாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இழந்து வருகிறோம். முன்னெல்லாம் எங்க கிராமத்திலேயே காலைல ‘வெளிய’ ஆறேழு பேர் சேர்ந்து பேசியபடி போய் காலைக்கடன்களை முடித்துவிட்டு, மோட்டரில் குளித்துவிட்டு வருவார்கள். இன்று எல்லாம் மாறிவிட்டது.

இந்நாவலில் வரும் பேய்க்கதைகளை வாசிக்கையில் பள்ளி நாட்களுக்கு இழுத்துச் சென்றது நினைவு. வகுப்பில் பேய்க்கதைகள் பற்றி பேசத் தொடங்கினால் ஆளுக்கு ஒரு கதை சொல்வார்கள். பக்கத்துல பார்த்தேன், சாமி கயர பார்த்து ஓடிருச்சு’ என. இதுபோல மடத்தில் இருக்கும் பெரிசு சொல்லும் கதைகள் வெகு சுவாரசியம். (அதை அப்படியே வாசித்து பதிந்து வைத்திருக்கிறேன்) பேய்க்கதை சொல்லும் பெருசையே பயங்காட்டி கழியவிடும் குசும்பன்கள் அந்த ஊரில் இருக்கிறார்கள். முன்னெல்லாம் மாலையில் பிரியும் போது காலைல பார்க்கலாம் எனச் சொல்ல மாட்டார்கள். ஏன்னா, விடியும்முன் பேய் அவங்க மாதிரியே போய் எழுப்பி கூட்டிட்டு போய் கொன்றுவிடும் என்ற பயம் இருந்தது.

மினுத்தானின் அண்ணன் மகனாக வரும் முத்தையா சோறு கண்ட இடம் சொர்க்கம் என ஊர்சுற்றிக் கொண்டு எல்லோரையும் கலகலப்பாக பேசி, வேடிக்கைகள் காட்டி சிரிக்க வைப்பவன். எப்போதும் சிரித்துக் கொண்டிருப்பவர்கள் உள்ளுக்குள் கவலைகளை மறைத்து வைத்திருப்பார்கள் என்பதற்கு ஏற்ப ரெண்டு மூணு கல்யாணம் பண்ணியும் தனிக்கட்டையாய் வாழும் முத்தையாதான் இந்நாவலில் எனக்குப் பிடித்த கதாபாத்திரம்.

சண்டைச்சேவல் வளர்க்கும் பழக்கம், நரியோடு பேசி சோறு போடும் கிழவி, பருத்தி திருடுபவன், புதுப்பணக்காரன், போலி சண்டியர், விவசாயம் பொய்ப்பது, இரண்டு கிராமங்களுக்கிடையிலான தண்ணிச் சண்டை, கருவேலமரத்தை தீப்பெட்டித் தொழிற்சாலைகளுக்கு வெட்டிக் கொடுத்து பணம் பார்ப்பவர்கள், பதினி-கள்ளு இயல்பாய் புழங்கியது, கம்மஞ்சோறு கேப்பக்கஞ்சிக்கு ஏங்கிய காலம் / ஏங்கவிட்ட காலம் எல்லாம் நாவலினூடாக பதிவாகியிருக்கு.

நல்ல சிலம்பாட்டக்காரன் புலிவேடமிட்டு இரட்டை வால் கட்டி வருவதைப் பற்றி ‘புலியாட்டம்’ கட்டுரைத் தொகுப்பு முன்பு வாசித்திருக்கிறேன். அதேபோல இந்நாவலில் பக்கத்துஊர்த் திருவிழாவில் ஒருவன் இரட்டைவால் கட்டி வருகிறான். சிலம்பவாத்தியார் ராமு அவனோடு சண்டையிட்டு ஜெயிக்கிறார். கடைசியில் அடிபட்டு தோற்றவன் அவரது சீடனின் சீடன்.

சோ.தர்மன்

வாசிக்க, வாசிக்க கரும்புச்சாறு போல ஈர்க்கும் சொல்நடை. எம்புட்டு நாளாச்சு இப்படி ஒரு கதை வாசித்து என வியக்க வைத்து விடுகிறார் சோ.தர்மன். இந்நாவலுக்கு முன்னுரை எழுதிய கரிசல் இலக்கியத்தின் முன்னத்தி ஏர் – கி.ரா. அத்தனை அழகாய் நாவலைப் பற்றி பேசுகிறார். கதைசொல்லிகளின் நடையில் கட்டுண்டு கிடக்கிறோம் நாம்.

சுழலும் உருளையில் மாறும் ஊர்களின் கதையை சோ.தர்மன் தான் வாழ்ந்த உருளைக்குடியின் கதையின் வாயிலாக சொல்கிறார். மாற்றங்கள் எல்லாம் ஏற்றங்களை நோக்கியல்ல, வீழ்ச்சியை நோக்கி எனும் போது கொஞ்சம் வருத்தமாக இருக்கு. என்ன ஆனாலும் வாழ்வெனும் பெருநதி அடித்துப் போகிற போக்கில் போய்த்தானே தீரணும்.

நன்றி: ஓவியங்கள் மனோகர்

1 Manohar Devadoss2 Madurai Ninaivu3 Madurai Ninaivu4 Madurai Ninaivu5 Madurai Ninaivu6 Madurai Ninaivu

Fullscreen capture 23-07-2017 143159.bmp

கணியன் பூங்குன்றனாரின் புகழ்பெற்ற புறநானூற்றுப் பாடல் வரியான “யாதும் ஊரே” என்ற சொல்லை மெய்பிக்கும் வகையில் NEWS 18 செய்தித் தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பாகும் தொடர் உள்ளது. வெறும் பயண நிகழ்ச்சியாக இல்லாமல் பண்பாடு, கலை, உணவு போன்ற மண்ணின் வேர்களை வருடிச் செல்கிறது.

மதுரையைக் குறித்த ‘யாதும் ஊரே’ நிகழ்ச்சி குறித்த பதிவு. உலகின் தொன்மையான நகரங்களில் ஒன்றான மதுரை மிகப்பெரிய கிராமமாகவும் விளங்கி வருவதை இந்நிகழ்ச்சி அழகாய் காட்டுகிறது. மதுரை கிராமத் திருவிழாவில் பபூன் அறிமுகத்தோடு தொடங்கும் நிகழ்ச்சி, கீழடி அகழாய்வுப் பகுதி, மதுரை வீதிகள், புதுமண்டபம், நாடக நடகர் சங்கம் என நீள்கிறது.

Fullscreen capture 23-07-2017 143102.bmp

மதுரையை 30 நிமிடங்களில் காட்சிப்படுத்துவது கடினமான காரியம். ஆனாலும், ஒரு பானை சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம் என்ற சொலவம் போல மதுரையின் தொன்மை, நாடகக்கலைக்கு கிராமங்கள் அளிக்கும் முக்கியத்துவம், எளிய மக்களுக்கான சாலையோர கடைகள், நாடகக் கலைஞர்களை காட்டுவதன் வாயிலாக மதுரையைச் சிறப்பாகக் காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறார்கள்.

Fullscreen capture 23-07-2017 143356.bmp

கீழடி அகழாய்வு மதுரையின் தொன்மையை 2500 ஆண்டுகள் என்பதிலிருந்து 4000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை கொண்டு சென்றுள்ளதையும், இங்கு கிடைத்த அரிய பொருட்கள் குறித்தும் பேசும் கஸ்தூரிரங்கன் சிறப்பாய் அகழாய்வை எடுத்துரைக்கிறார். அங்குள்ள செங்கல் கட்டிடங்களையும், உறைகிணறுகளையும், அங்கு கிடைத்த பொருட்களையும் குறித்து நிகழ்ச்சி தொகுப்பாளர் ராணி கார்த்திக் அருமையாய் பதிவுசெய்கிறார்.

புதுமண்டபத்திலும் அதற்கு எதிரேயுள்ள எழுகடல் தெருவிலும் இன்றும் அரிவாள்மனை, தோசைக்கல், இரும்பு அடுப்பு பொருட்கள் விற்பதோடு பித்தளை, வெங்கலம், செப்பு பாத்திரங்கள் விற்பதையும் படமாக்கியிருக்கிறார்கள். அங்குள்ள கடைக்காரர்களோடான உரையாடல், மக்களோடு அந்தக் கடைக்காரர்கள் கொண்டுள்ள உறவு, அவர்களுக்கிடையே நடக்கும் பேரம் எல்லாம் அற்புதமாக வந்திருக்கிறது. நம் முன்னோர்கள் பயன்படுத்திய பானை, குடம் நம் வீட்டில் இன்னமும் இருக்கிறது. நாமோ பயன்படுத்தி தூக்கி எறியும் (USE AND THROW) கலாச்சாரத்திற்கு மாறிக் கொண்டிருக்கிறோம். உலகமயமாக்கலை எதிர்க்க வேண்டுமானால் பிளாஸ்டிக்கை தூக்கி எறிய வேண்டும்.

Fullscreen capture 23-07-2017 143326.bmp

புதுமண்டபத்தில் உள்ள தையல்கலைஞர்கள் கரகாட்டம், சாமியாட்டம், போன்ற கலைகளுக்கு உடை தைப்பதோடு குலசேகரப்பட்டினம் திருவிழாவிற்கும் உடை தைத்து தருகிறார்கள் என்று அறியும்போது பெருமையாக இருக்கிறது. மேலும், கரகாட்டக்காரன் தொடங்கி பல திரைப்படங்களுக்கு இங்கிருந்தே உடை தைத்து தந்திருக்கிறார்கள் என்ற செய்தியையும் பதிவு செய்திருக்கிறார்கள். இன்றும் போனால் உடனே தைத்து வாங்கி வந்துவிடலாம் என புதுமண்டபத்திற்குச் செல்பவர்கள் இருக்கிறார்கள்.

Fullscreen capture 23-07-2017 143227.bmp

மதுரை சுண்ணாம்புக்காரத் தெருவில் நாடக நடிகர் சங்கம் அமைந்துள்ளது. அந்த வீதியில் உள்ள தேனீர்கடையில் தேனீர் அருந்தும் போது கலைஞர்கள் பவளக்கொடி, வள்ளி திருமணம் என உரையாடிக் கொண்டிருப்பதைக் கேட்க முடியும். நாடக நடிகர் சங்கத்தில் நாடக நடிகர்களுடைய பேச்சு, வசனத்தை அவர்கள் கடகடவென சொல்ல நம் நெஞ்சம் தடதடவெனப் பறக்கிறது. அதோடு மீனாம்மாள் என்ற மூத்த நாடக நடிகையுடனான உரையாடலும், அவர் சொல்லும் தகவல்களும் நம்மை ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னிழுத்துச் செல்கிறது.

Fullscreen capture 23-07-2017 143250.bmp

யாதும் ஊரே – நிகழ்ச்சிகளைத் தொகுத்து ஒரு டி.வி.டி.யாக வெளியிட்டால் பயணிப்பவர்களுக்கு, பள்ளி-கல்லூரி மாணவர்களுக்கு, பண்பாட்டை தேடி அலைபவர்களுக்கு உதவியாக இருக்கும். பேருந்துகளில் இதை ஒளிபரப்பும்போது நம் ஊரைப் பற்றியும், அதன் பன்முகத்தன்மை பற்றியும் அறிந்துகொள்ள உதவும். மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது என்ற பொன்மொழிக்கேற்ப மாற்றம் மெல்ல, மெல்ல நிகழ இதுபோன்ற நிகழ்ச்சிகள் அதிகம் வர வேண்டும். மதுரையைப் போல விரும்பி ரசித்த மற்ற ஊர்ப் பதிவுகளையும் தொடர்ந்து எழுதலாமென்று இருக்கிறேன். அதோடு நிறைய இடங்களுக்கு பயணிக்க வேண்டுமென்ற ஆசையையும் ‘யாதும் ஊரே’ தூண்டிவிட்டது. இந்நிகழ்ச்சியை இயக்கும் தோழர் தயாளன் அவர்களுக்கும், அவரது குழுவினருக்கும் வாழ்த்துகள். பயணம் தொடரட்டும்.