2015

எனக்கு வழங்கப்பட்ட மீதியில் ஆதியிருந்தது – அந்த

ஆதியிலிருந்து மீதியை எழுதத் தொடங்கிவிட்டேன்

 – சித்திரவீதிக்காரன்

என்னை ஆளும் மதுரையையும், தமிழையும் வணங்குகிறேன். நாட்குறிப்பேட்டின் நீட்சியாக மதுரைவாசகன் வலைப்பூ மலர்ந்தது. இத்தளத்தில் இதுவரை பதிவேற்றிய 200 கட்டுரைகளின் தலைப்புகளோடு 2015 ஆம் ஆண்டின் முதல் பதிவைத் தொடங்குகிறேன்.

1.        சித்திர வீதிகள் 2.        புத்தகங்களோடு நான் 3.        அழகர்கோயில் தேரோட்டம்
4.        பாண்டி முனி 5.        தொ.பரமசிவன் அய்யாவிடம் பெற்ற கையொப்பம் 6.        காலச்சக்கரம் {திரை இசைப் பாடல்கள்}
7.        குன்றிலிருந்து குன்றம் நோக்கி 8.        மாவீரர் உரைகள்… நேர்காணல்கள்… 9.        சதுரகிரி பட்டிமன்றம்
10.     தேசாந்திரி      – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் 11.     தெய்வம் என்பதோர் – தொ.பரமசிவன் 12.     வையைப்புனல்
13.     உயரப்பறத்தல் – வண்ணதாசன் 14.     மதுரையில் நாட்டுப்புறக்கலை விழா 15.     மனங்கவர்ந்த கலெக்டரின் உரை
16.     உள்ளானும் சுள்ளானும் 17.     சிவகாசி ரயில்நிலையமும் கூத்தும் 18.     சாத்தியார் அணையும் கல்லுமலைக் கந்தன் கோயிலும்
19.     துயில் – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்        {வாதைக்கும் மீட்சிக்கும் இடையேயான பயணம்} 20.     மழையோடு பாதயாத்திரை 21.     கானல் நதி – யுவன் சந்திரசேகர்
22.     காதல் கவிதைகள் 23.     தூங்கா நகரில் உற்சவ விழா 24.     தொ.பரமசிவன் உரை- உலகமயமாக்கப் பின்னணியில் பண்பாடும், வாசிப்பும்
25.     டம்மடும்மா டம்மடம்மடும்மா 26.     உலக கோப்பை கிரிக்கெட்டில் இந்தியா தோற்கட்டும் 27.     தலைவன் இருக்கிறான்        {சித்திரம்}
28.     எது கலாச்சாரம்?       – ச.தமிழ்ச்செல்வன் 29.     மதுரையில் சமணம் 30.     மதுரை கொங்கர் புளியங்குளமும் கி.மு இரண்டாம் நூற்றாண்டு தமிழ்பிராமி எழுத்துருவும்
31.     பம்பாயில பல்டியடிக்கிறவன் வேணுமா? டில்லியில டிமிக்கியடிக்கிறவன் வேணுமா? 32.     தொ.பரமசிவன் பார்வையில் தமிழ்ப் புத்தாண்டு 33.     மதுரை கீழ்குயில்குடியில் சமணத்தின் சுவடுகளும் அய்யனார் வழிபாடும்
34.     மதுரை சமணமலை குறித்து மயிலைசீனி.வே & எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் 35.     சமணமும் தமிழும் குறித்து மயிலை சீனி.வேங்கடசாமி 36.     மதுரை சித்திரை திருவிழா நினைவுகளும் பழமரபுக்கதைப்பாடல்களும்
37.     மதுரை வீதிகள் குறித்து எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் 38.     நகுலன் இலக்கியத்தடம் 39.     மதுரை சித்திரைப் பொருட்காட்சியும், சர்க்கஸும்
40.     ஜெயமோகனின் மத்தகம் 41.     நியூ செஞ்சுரி புக் ஹவுஸில் புத்தகத்திருவிழா 42.     நாட்டுப்புறப்பாடல்களும் விடுகதைகளும்
43.     வாசித்தபுத்தகங்களும் வாசிக்கும் வலைத்தளங்களும் 44.     அரிட்டாபட்டி மலை ஏன் பாதுகாக்கப்படவேண்டும் 45.     மதுரை அரிட்டாபட்டியில் பசுமைநடை
46.     மதுரை அரிட்டாபட்டி மலையில் பாண்டியர்கால குடைவரைக்கோயில் 47.     தமிழ்ச்சமணம் – தமிழ்ச்சமணனின் வலைப்பூ 48.     அரிட்டாபட்டிமலை எண்பெருங்குன்றங்களுள் ஒன்று – வெ.வேதாச்சலம்
49.     நம்மாழ்வார் உரை – உழவுக்கும் உண்டு வரலாறு 50.     இதயங்கவர்ந்த இடைக்காட்டூர் இருதயநாதர் 51.     மதுரை புத்தகத்திருவிழாவில் பிரபஞ்சன் சொன்ன கதைகள்
52.     பஞ்ச பாண்டவ மலையில் பசுமைநடைப் பயணக்குறிப்புகள் 53.     அழகனைக்காண அலை அலையாய் கூட்டமும், திருமாலிருஞ்சோலையில் திருத்தேரோட்டமும் 54.     மதுரை புத்தகத்திருவிழாவில் கவிஞர் தமிழச்சி
55.     மறக்க முடியாத ஆளுமை – ஜி.நாகராஜன் 56.     தமிழ்மணத்தில் நட்சத்திரப் பதிவராக சித்திரவீதிக்காரன் 57.     மிதமான காற்றும் இசைவான கடலலையும் ச.தமிழ்ச்செல்வன் கதைகளும்
58.     மறைந்துவரும் விளையாட்டுக்களும் மறக்காத நினைவுகளும் 59.     நாஞ்சில்நாடனின் நதியின் பிழையன்று நறும்புனல் இன்மை 60.     நாட்டுப்புறக்கலைகள் அகமும்புறமும்
61.     மதுரை உலகின் தொன்மையான நகரம் 62.     காணாமல் போனேன் சாமியேய்… சரணம் ஐயப்பா! 63.     மதுரை புத்தகத்திருவிழா நாட்குறிப்புக்கள்
64.     அணிகலன்களின் தேவதை 65.     சில நிகழ்வுகள் சில பகிர்வுகள் 66.     தமிழ்மணத்திற்கும், தமிழ்மனங்களுக்கும் நன்றி
67.     கதவைத்திற காற்றுவரட்டும் 68.     மின்வெட்டில் இருளும் மின்னுலகம் 69.     அன்பின்பாதை சேர்ந்தவனுக்கு
70.     சரக்குன்னா சரக்குதானா? 71.     அபூர்வ சகோதரர் கமல்ஹாசன் 72.     பசுமைநடை நட்சத்திரங்கள்
73.     கோணங்கி எனும் தேசாந்திரியின் பயணக்குறிப்புகள் 74.     மதுரையும் தொ.பரமசிவனும் 75.     மாவீரர்தினத்தில் மகாவீரரைக் காண…
76.     வண்ணநிலவனுடன் கடல்புரத்தில் 77.     திரும்பிப்பார்க்கிறேன் 2011 78.     விகடன் வரவேற்பறையில் சித்திரவீதிக்காரன்
79.     அலங்காநல்லூர் ஜல்லிக்கட்டின் நாயகன் 80.     கலைப்பார்வையா, காமப்பார்வையா 81.     யானைமலையும் பசுமைநடையும்
82.     அருகி வரும் இசைக்குறிப்புகள் 83.     யானைமலையில் சமணம் 84.     தெப்பத்திருவிழா
85.     மதுரை விக்கிரமங்கலத்தில் பசுமைநடை 86.     பெண் என்னும் சுமைதாங்கி 87.     அன்னவாகனத்தில் அழகுமலையான்
88.     என்னைக்காக்கும் காவல்கோட்டம் 89.     காவல்கோட்டத்திலிருந்து 90.     வாழ்வு – வரலாறு – புனைவு
91.     மனதைக் கவர்ந்த காவல்கோட்டக்காரர்கள் 92.     அரவான் – காவல்கோட்டம் – அரிட்டாபட்டி 93.     அழகர்மலையில் சமணத்தின் சுவடுகள்
94.     அழகர்மலையில் ஆதிகாலக் குகை ஓவியங்கள் 95.     அவ்வைநோன்பும் சில நம்பிக்கைகளும் 96.     மகுடேஸ்வரன் கவிதைகள்
97.     வலைச்சரத்தில் சித்திரவீதிக்காரன் 98.     புரவியெடுப்பு 99.     சித்திரவீதி
100.  நன்றி 101.  முனிப்பாட்டு 102.  ஆடித்தேர்நடை ஆடியாடி
103.  பால்பன் அழைக்கிறது… பாலமேடு செல்கிறோம் 104.  மதுரை புத்தகத்திருவிழா 105.  வாசக பர்வம் – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
106.  கும்பமுனி 107.  குடுகுடுப்பைக்காரர்களின் வாழ்வியல் 108.  ஆவணிக்கதைகள்
109.  வாசிப்புத்திருவிழா 110.  மாடக்குளக்கீழ் மதுரை 111.  இப்படியும் ஒரு சுற்றுலா
112.  இங்கும் ஒரு எல்லோரா 113.  அரைமலை ஆழ்வார் 114.  வீரசிகாமணி குடைவரை, குகை, கல்வெட்டு
115.  திருமலாபுரம் பாண்டியன் குடைவரை 116.  எதிர்பாராத தரிசனம் 117.  கமல்ஹாசனின் கானமழை
118.  திருச்செந்தூரின் கடலோரத்தில் 119.  சித்தர்மலையில் பசுமைநடை 120.  நான்மாடக்கூடலில்…
121.  நினைத்தாலே இனிக்கும் 122.  கொடும்பாளூர் மூவர்கோயில் 123.  குடுமியான்மலை குகையும் குடைவரையும்
124.  முந்நீர் விழவு 125.  மாமதுரை போற்றுவோம் 126.  சுங்கடி தினம்
127.  பூம்பூம் மாட்டுக்காரர் 128.  மணியாட்டிக்காரர்கள் 129.  தேரோடும் வீதிகளில் ஊர்கூடும் திருவிழா
130.  புகைப்பதை நிறுத்த சுஜாதா சொல்லும் வழிமுறைகள் 131.  திருப்பரங்குன்றமலையில் பசுமைநடை 132.  திருப்பரங்குன்ற மலையில் பசுமைநடை – பகுதி 2
133.  வைகை ரயிலாக மட்டும் ஓடினால்.. 134.  பக்தியாத்திரையா? ஜாலியாத்திரையா? தீனியாத்திரையா? 135.  கண்டதையெல்லாம் கவிதையென்று சொல்லாதே
136.  குன்றத்திலே குமரனுக்குத் தேரோட்டம் 137.  எனக்கு புத்தகம் பிடிக்கும் – உதயசந்திரன் 138.  அழகர்கோயில் – தொ.பரமசிவன்
139.  எனக்குப் பிடித்த பிரகடனம் 140.  பறவைக்கோணம் – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் 141.  மதுரை வீதிகளில் பசுமைநடை
142.  ஆயிரம் ஆண்டுகளாய் நீடிக்கும் தவம் 143.  பாண்டியனின் சமணப்பள்ளியில் 144.  தொல்குடிகள் வாழ்ந்த கருங்காலக்குடி
145.  மதுரையில் இஸ்லாம் 146.  தோல்பாவைக்கூத்து 147.  நிறைகண்மாய் சிலுசிலுப்பு
148.  பகல்வீடு தன்னில் உயிர்வாழ ஒரு மரம் 149.  விருட்சத் திருவிழா அழைப்பு 150.  எழுத்தாளுமைகளுடன் பசுமைநடை
151.  பகல்வீடு மின்னூலை தரவிறக்க… 152.  மதுரையில் 8-வது புத்தகத்திருவிழா 153.  மதுர வரலாறு
154.  தோட்டத்திற்கு வெளியிலும் சில பூக்கள் 155.  தென்பறம்பு நாட்டுத் திருவாதவூரில் பசுமைநடை 156.  ஐந்து கருட சேவை
157.  நான் நானாக நாலுவிதம் 158.  யாரோ எழுதிய கவிதை 159.  தீபாவளி நாயகனைக் காண..
160.  கமலின்றி அமையாது கலை உலகு 161.  சேரன் பாண்டியன் பெருவழித்தடம் 162.  பகல்வீட்டின் சாளரங்கள் – வயிற்றுக்கும் ஈயப்படும்
163.  பகல்வீட்டின் சாளரங்கள் – சொல்புத்தி 164.  பகல்வீட்டின் சாளரங்கள் – தாய்மொழி வழிக்கல்வி காந்தியடிகள் 165.  நெடுஞ்சாலை – வாழ்க்கைப் பயணம்
166.  நினைவோ ஒரு பறவை 167.  காரி 168.  திருப்பரங்குன்றம் போற்றுவோம்
169.  அனிமல் லவ்வர்ஸ்க்கு அன்பான அழைப்பு 170.  சமணமலை – அகிம்சைமலை – தமிழர்மலை 171.  வேர்தேடும் பயணத்தில் விரல்பற்றி அழைத்துச் செல்பவர்
172.  பயணங்களே கசடுகளைப் போக்கும் – அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் 173.  திருப்பரங்குன்றமும் சிக்கந்தர் தர்ஹாவும் 174.  மாதங்களில் நான் சித்திரை
175.  சொக்கப்பனையும் பூரொட்டியும் 176.  விக்ரமாதித்யன் கவிதைகள் 177.  சங்கத்தமிழுக்கு என்றும் அழிவில்லை – தொ.பரமசிவன்
178.  ஜெயமோகனின் வெள்ளையானை 179.  சித்திரைத் திருவிழா நாயகரின் அரண்மனையில் 180.  ஈரம்பிரியன் மதுரைக்காரன்
181.  எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் நிமித்தம் – நிராகரிப்பின் வலி 182.  தொல்குடிகளின் வாழிடங்களின் மடியில் 183.  பேரையூரில் பாண்டியர்கால மலைக்கோயில்
184.  நெஞ்சில் பதிந்த மிளிர்கல் 185.  மதுரையில் வாழ்ந்த ரோசாப்பூதுரை 186.  வாசிப்பது தியானம்
187.  கமலுக்கு நேரமிருக்கிறது. நமக்கேன் இருக்காது? 188.  பாறைத்திருவிழா கொண்டாட வாருங்கள் 189.  விருட்சத்திருவிழாவிற்கு முன்னிரவுக்காட்சிகள்
190.  பிரகடனம் 191.  தெப்பக்குளத்தில் முகிழ்த்த காற்றின் சிற்பங்கள் 192.  மதுரையில் தமிழ் வலைப்பதிவர்கள் திருவிழா
193.  திருமாலிருஞ்சோலையில் தைலக்காப்புத் திருவிழா 194.  வைகைக்கரையில் தோன்றிய தாமரைச் சிரிப்புடையோன் 195.  சிலம்பாற்றில் தலைமுழுகும் சீடன்?
196.  மீனாட்சிபுரத்தில் ஞாயிற்றுக்கிழமைப் பள்ளி 197.  சேலம் – மேட்டூர், வழி: தாரமங்கலம் 198.  துலாமிலிருந்து விருச்சிகத்திற்கு வரும் சனிபகவானே வருக!
199.  குன்றேறி வையைவளம் காணல் 200. மறக்க மனங்கூடுதில்லையே

தொடர்ந்து அன்பும், ஆதரவும் அளித்துவரும் அனைத்து நல் உள்ளங்களுக்கும் நன்றி. பதிவுகளைத் தொடர்ந்து எழுத ஊக்கமளித்து வரும் சகோதரர் தமிழ்செல்வத்திற்கும், பசுமைநடை மற்றும் வலைப்பதிவுலக நண்பர்களுக்கும் என் நெஞ்சார்ந்த நன்றிகள் பல.

11055308_10204271218076805_8095906488062105178_o

மலைவாழிடங்களை நோக்கி கோடைக்காலங்களில் சுற்றுலா செல்லும் நாம் அங்கு காலங்காலமாக வாழ்ந்து வரும் பழங்குடி மக்களின் வாழ்க்கை குறித்து அதிகம் அறிந்ததில்லை. மலையும், மலை சார்ந்த இடமுமான குறிஞ்சி நிலத்திற்கென்று தனித்தெய்வம் முதல் தனியாக இசைக்கும் பண் வரை உள்ளதாக சங்க இலக்கியம் குறிப்பிடுகிறது. நமக்கு அவையெல்லாம் ஒரு மதிப்பெண் வினா-விடையாகவே தெரிகிறது. மின்னணு மயமான வாழ்க்கையில் தொன்மையின் தொடர்ச்சியை அறிய மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் அமைந்துள்ள தாண்டிக்குடி மலைக்கு பசுமைநடைப் பயணமாக ஏப்ரல் 25, 26 என இருநாட்கள் சென்றோம்.

எம்.வி.வெங்கட்ராமின் வேள்வித்தீ என்னும் நாவல் மழையோடு தொடங்கி மழையோடு முடியும். அதற்கிடையில் சௌராஷ்டிர மக்களின் வாழ்க்கை முறைகள், நெசவுத்தொழிலாளியின் பிரச்சனைகள் என பல விசயங்களைச் சொல்லும் அருமையான நாவல். அதுபோல தாண்டிக்குடிக்கு கிளம்பிய அன்று மதுரையில் நல்ல மழை. திரும்பி மதுரை எல்லைக்குள் நுழைந்தவுடன் மீண்டும் மழை பிடித்துக் கொண்டது. இதற்கிடையில் இரண்டுநாட்கள் தாண்டிக்குடி மலையிலுள்ள தொன்மையான கற்திட்டைகள், கற்பதுக்கைகள், கல்வெட்டுகள் மற்றும் அப்பகுதி மக்களின் பிரச்சனைகளையும் அறிந்து கொண்டு வந்தோம்.

11148673_971643762880731_5516410691778609740_o

தாண்டிக்குடி பழமையான மலைக்கிராமம். மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலான வரலாற்றுச் சின்னங்களைக் கொண்டுள்ளது. அதன் தொன்மையை உலகிற்கு எடுத்துச் சொல்லும் வண்ணம் பசுமைநடைக்குழு தாண்டிக்குடி மக்களுடன் இணைந்து ஒரு வரலாற்றுக் கண்காட்சியை ஏற்படுத்தியுள்ளது. அந்த கண்காட்சியின் திறப்புவிழா ஏப்ரல் 26 அன்று நடைபெற்றது. அரசு அதிகாரிகளும், தாண்டிக்குடி பகுதியைச் சார்ந்த மக்களும், பசுமைநடைக்குழுவும் இணைந்து நடத்திய அந்த கண்காட்சி முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது.

11174987_1056866707660356_996921274018563292_n

சித்திரை மாதத்தில் மழையோடான காலைப்பொழுதில் நனைந்து கொண்டே வீட்டிலிருந்து தாண்டிக்குடி கிளம்பினேன். ஒருவேளை மழை நிற்காமல் தொடர்ந்து வலுத்து விடுமோ என்ற அச்சமும் உள்ளூர இருந்தது. மதுரை பெரியார் பேருந்து நிலையம் அருகிலுள்ள கட்டபொம்மன் சிலைக்கருகில் பசுமைநடை குடும்பத்தோடு இணைந்தோம். என்னுடன் எங்க வீட்டிற்கு அருகிலுள்ள சிறுவன் செந்திலும் வந்திருந்தான். லேசாக சாரல் அடித்துக் கொண்டிருந்தது. மதுரையிலிருந்து கிளம்பி நான்கு வழிச்சாலையை அடைந்தபோது மழை கொஞ்சம் வெறிக்கத் தொடங்கியது. வாடிப்பட்டி பகுதியில் செல்லும் போது அலங்காநல்லூர் வயிற்றுமலை, அதன்பின்னால் சிறுமலையெல்லாம் மிக ரம்மியமாகத் தெரிந்தன. மேகங்கள் தரையிறங்கி தவழ்ந்துகொண்டிருந்தன. உரையாடலும், அரட்டையுமாகச் சென்று கொண்டிருந்தோம். வத்தலக்குண்டில் தேநீர் அருந்திவிட்டு அங்கிருந்து கோடைக்கானல் சாலையைப் பிடித்தோம்.

மழை பெய்திருந்ததால் பாறைகள் கருமையாகவும், மரங்கள் பசுமையாகவும் காட்சியளித்தன. மலையினூடாக அருவி ஆங்காங்கே எட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. சிலுசிலுவென குளிர்காத்தடிக்க வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டே மலையேறினோம். மேலிருந்து பார்த்த போது மஞ்சளாறு அணை அழகாக காட்சியளித்தது. சமீபத்தில் பெய்த மழையால் அணையில் நீர்மட்டம் உயர்ந்திருந்தது. பண்ணைக்காடு வழித்திரும்பிய பிறகு வழிநெடுக அடர்வனப்பகுதி மனதைக் கவர்ந்தது. அரிய வகை மரங்கள் ஆயிரக்கணக்கில் வழிநெடுக வரவேற்று நின்றது. அதன் உயரமும், கம்பீரமும் அவ்வளவு அழகு. பண்ணைக்காட்டைத் தாண்டி அமைதிப்பள்ளத்தாக்கு வழி சென்றபோது கொஞ்சம் அச்சமூட்டியது.

11155165_10204271231437139_1607651878632102591_o

பண்ணைக்காடு தாண்டி சங்கரன்பொத்து என்னுமிடத்தில் காலை உணவாக எல்லோரும் இட்லி, சாம்பார், சட்னியுடன் நிறைவாக உண்டோம். அங்குள்ள கற்திட்டைகளைக் காண குழுவாகச் சென்றோம். மூவாயிரம் ஆண்டுப்பழமையான கற்திட்டைகளின் தொன்மை தெரியாமல் அந்த இடம் கேட்பாரற்று கிடக்கிறது. தஞ்சைப் பல்கலையில் வரலாறு மற்றும் தொல்லியல் துறையில் பணிபுரியும் பேராசிரியர் செல்வக்குமார் அவர்களை பசுமைநடை அமைப்பாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் வரவேற்றார். செல்வக்குமார் அவர்கள் அந்த இடம் குறித்து பேசினார்.

11187785_10204271220716871_5302694132642343351_o

11187181_10204271233717196_4166417828271677784_o

உலகமயமாக்கச் சூழலில் இயற்கையோடான உறவு சிதைந்துவரும் வேளையில் அதை மீட்கும் பணியை பசுமைநடை செய்து வருகிறது. மூவாயிரம் ஆண்டுப் பழமையான இந்த கற்திட்டைகள் அக்கால மனிதர்களின் ஈமச்சின்னங்கள். இதை சிலர் அக்காலமனிதர்களின் வீடு என்று சொல்கின்றனர். அது தவறு. இவை இறந்தவர்களுக்காக எடுக்கப்பட்ட ஈமச்சின்னங்கள்தான். இவை தனியாக அல்லது நாலு அல்லது எட்டு பகுதியாக எடுக்கப்பட்டுள்ளது. பார்க்க பந்தல் போல நாலுபக்கமும் கல்ஊன்றி அதன் மேலே பெரிய கல் போட்டிருக்கிறார்கள். இதை மக்கள் ஒன்றிணைந்து செய்திருக்கிறார்கள். சமூக அடுக்குகளுக்கு ஏற்ப இதன் உயரமும், அளவும் காணப்படுகிறது. இறந்தவர்களை அப்படியே இதனுள் வைக்கவில்லை. அவர்களை புதைத்த இடத்திலிருந்து எடுத்தவைகளைத்தான் வைத்திருக்கிறார்கள். எரிக்கும் இடத்தை சுடுகாடு என்றும், புதைக்கும் இடத்தை இடுகாடு என்றும் சொல்வார்கள். நிலப்பகுதிகளில் முதுமக்கள் தாழிகள் கிடைப்பது போல இதுபோன்ற மலைப்பகுதிகளில் கற்திட்டைகள் மற்றும் கற்பதுக்கைகள் காணப்படுகிறது. ஐரோப்பாவிலும் இதே போல ஒரே காலகட்டத்தை சேர்ந்த கற்திட்டைகள் காணப்படுவது ஆச்சர்யத்தைத் தருகிறது என பேராசிரியர் செல்வக்குமார் அவர்கள் கூறினார். ஐரோப்பாவில் இதுபோன்ற இடங்களைக் காண்பதற்கு நாம் பணம் கட்டிச்செல்ல வேண்டும். ஆனால், இங்கோ இதுபோல் உள்ள இடங்களின் அருமை தெரியாமல் இருப்பதையும் நாம் சிதைத்து வருகிறோமென்ற அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் குறிப்பிட்டார். அருகிலுள்ள மலையில் காட்டெருதுகள் மூன்று நிற்பதைப் பார்த்தோம்.

11154777_10204271223316936_4670881532674342049_o

11202828_697347867042105_6307081310750535925_o

அங்கிருந்து தாண்டிக்குடி சென்றோம். நாங்கள் தங்கிய பெரிய இல்லத்தில் உடமைகளை வைத்து விட்டு மதிய உணவு அருந்தினோம். உணவை முடித்துவிட்டு பசுமைநடை நண்பர்கள் எல்லோரும் தாண்டிக்குடி நாகம்மாள் நடுநிலைப்பள்ளியில் வரலாற்றுக் கண்காட்சி அமைப்பதற்கான பணிகளைச் செய்தோம். இருக்கைகளை ஒழுங்குபடுத்துவது, தட்டிகளில் படங்களை மாட்டுவது போன்ற வேலைகளை குழுவாகச் செய்தோம். விரைவாக வேலையை முடித்துவிட்டு தங்கியிருந்த இடத்திற்கு திரும்பினோம். அங்கிருந்து காபி ஆய்வகத் தோட்டத்திற்கு சென்று அங்குள்ள கற்பதுக்கையைப் பார்த்தோம். தாண்டிக்குடியை சேர்ந்த மோகனசுந்தரம் அய்யா அவர்கள் அந்த இடம் குறித்த வரலாற்றைச் சொன்னார்.

10985224_971644286214012_8576432436391517129_n

தாண்டிக்குடி பகுதி முன்பு ஆயக்குடி ஜமீனில் இருந்தது. ஆயக்குடி வழியாக முன்பு தாண்டிக்குடி பகுதிக்கு வந்திருக்கிறார்கள். இந்த ஊர் பழங்கள் விருப்பாச்சி சந்தையில் விற்பனையாகியுள்ளது. தாண்டிக்குடியில் முன்னர் ஏலம், மிளகு போன்றவற்றை பயிர் செய்துள்ளனர். இப்போது காப்பிச்செடிகள், வாழை மற்றும் காய்கறிகளைப் பயிர் இடுகின்றனர். தாண்டிக்குடி மற்றும் சுற்றியுள்ள மலைப்பகுதிகளில் ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட கற்திட்டைகள் காணப்படுகின்றன. அவைகளை அப்பகுதி விவசாயம் செய்யும் மக்கள் பாதுகாத்து வருகின்றனர். காப்பித்தோட்டத்தில் உள்ள கற்பதுக்கையில் உள்ளே ஒரு ஐந்தடி நீள இரும்பு வாள் இருந்தது. தஞ்சை பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் பேராசிரியர் ராஜன் தலைமையில் ஆய்வு செய்த போது கண்டறிந்துள்ளனர்.

மாலை தாண்டிக்குடிப் பகுதியில் உள்ள தேநீர் கடைப்பக்கம் சென்றோம். பணியாரம் சூடாக சுட்டுக்கொண்டிருந்தனர். வாங்கி தேங்காய் மற்றும் தக்காளிச் சட்னியுடன் பிணைந்து சாப்பிட்ட போது ஏற்பட்ட திருப்தியை எழுத்தில் பதிவது கடினம். அங்குள்ள கடையில் தேநீர் குடித்துவிட்டு வீதியில் உரையாடிக்கொண்டிருந்தோம்.

11041959_697397520370473_1976992642507210253_o

அங்குள்ள விவசாயப் பெருங்குடிமக்களிடம் பேசியபோது வனவிலங்குச் சரணாலயம் அமைக்கப்பட்டால் அதனால் தங்கள் அன்றாட வாழ்க்கைப் பாதிப்புக்கு உள்ளாகிவிடுமோ என்ற அச்சத்தில் பேசினர். ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்காலத்தில் கூட நிலங்களை அவர்களால் விற்க முடிந்ததாம். 1915ல் போடப்பட்ட சட்டம் நிலங்களை விற்க முடியாமல் செய்தது. அதன்பின் கொஞ்சம், கொஞ்சமாக அவர்களின் உரிமைகளைப் பறித்து இப்போது 2013ல் வனவிலங்குச்சரணாலயமாக்க போகிறோம் என்ற பெரும்பீதியை கிளப்பிவிட்டிருக்கிறது அரசுஅமைத்த குழு.

சோலைக்காடுகளில் நல்ல மரங்களை அழித்துவிட்டு யூகலிப்டஸ் நட்டிருக்கிறார்கள். யூகலிப்டஸ் மரம் ஒரு நாளைக்கு 120லிட்டர் தண்ணீர் உறிஞ்சும். 7500 ஹெக்டேருக்கு யூகலிப்டஸ் நட்டிருக்கிறார்கள். மேய்ச்சல்நிலம் உள்ள பகுதிகளில் மாடுமேய்க்ககூட தினம் 5ரூபாய் கேட்க சமாளிக்க முடியாமல் கால்நடைகளையெல்லாம் விற்றுவிட்டோம். இப்போது காட்டெருதுகள் வந்து எங்கள் செடிகளை அழித்துக் கொண்டிருக்கிறது. ஆதிவாசிமக்களான பளியர்களையும் காட்டிலிருந்து வெளியேற்றி விட்டார்கள். ஆதிகுடிகளுக்கு காட்டின் அருமை தெரியும். மரங்களை வெட்ட மாட்டார்கள். அன்றைய தேவைக்குப் போக உணவைக் கூட அதிகம் சேமித்து வைக்க மாட்டார்கள். இப்படி 1983க்கான வனச்சட்டம் எங்களை படுத்தியெடுத்துவிட்டது என விவசாயிகள் புலம்புகிறார்கள்.

11076751_971644846213956_4501710961671915525_o

11109147_971645152880592_1637569893603468897_o

அன்றிரவு மலைக்கிராமத்தில் உறங்கியது மறக்கமுடியாத அனுபவம். காலை எழுந்து மலைச்சிகரங்களை வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டே தேநீர் அருந்தச் சென்றது நன்றாகயிருந்தது. தாண்டிக்குடி நடுநிலைப்பள்ளிக்கு சென்று தாண்டிக்குடி வரலாற்றுக் கண்காட்சிக்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்தோம். விழாவை மாவட்டத் துணை கண்காணிப்பாளர் தலைமையேற்று நடத்திக் கொடுத்தார். மாவட்ட வன அதிகாரி வெங்கடேஷ் முன்னிலை வகித்தார். இதில் கோட்டாட்சியர் சுரேஷ் மற்றும் காவல்துறை அதிகாரிகள், தாண்டிக்குடி பகுதியைச் சேர்ந்தவர்கள் மற்றும் பசுமைநடைக்குடும்பத்தினர் பங்கேற்றனர். பசுமைநடை அமைப்பாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் பசுமைநடைப்பயணம், மலைகள், கற்திட்டைகள் பற்றி விரிவாகப் பேசினார். வரலாற்றுக் கண்காட்சி குறித்து தனியொரு பதிவில் காண்போம்.

11157395_971646519547122_867927186693879419_o

விழா இனிதே நிறைவடைந்ததும் தங்கிய இடம் சென்று மதிய உணவருந்தினோம். அங்கிருந்து தாண்டிக்குடி முருகன் கோயில் சென்றோம். அங்கிருந்து பார்த்தால் நெடும் மலைத்தொடர்களும், தாண்டிக்குடி ஊரும் மிக அழகாகத் தெரிந்தது. எல்லோரும் குழுவாகப் படமெடுத்துக் கொண்டோம். முருகன் கோயில் செல்லும் வழியில் பழங்குடிகளான பளியர்களின் எளிமையான குடிசைகளைக் கண்டோம். மேலும், ஆங்காங்கே காணப்பட்ட கற்திட்டைகளைப் பார்த்துக் கொண்டே சென்றோம். பசுமைநடைப் பயணம் குறித்த அனுபவங்களை வந்திருந்த ஒவ்வொருவரும் நெகிழ்ச்சியாக கூறினர். முதல்நாள் மாலை வேளைகளில் நடந்த விளையாட்டுப் போட்டிகளில் பங்கேற்ற சிறுவர் சிறுமிகளுக்கு பரிசுகள் வழங்கப்பட்டது. மாலை ஐந்து மணிப்போல மறக்க முடியாத நினைவுகளைச் சுமந்து கொண்டு தாண்டிக்குடியிலிருந்து மதுரை நோக்கி கிளம்பினோம். தாண்டிக்குடி வரலாற்றுக் கண்காட்சி திறப்புவிழா தொடங்கி பயணம் வரை சிறப்பாக ஒருங்கமைத்த முத்துக்கிருஷ்ணன் அவர்களுக்கு நன்றி. மதுரையை நாங்கள் நெருங்கியது மழை பிடித்துக் கொண்டது. மலை பிடித்தவர்களுக்கு மழை பிடிக்காதா என்ன?

11203675_971644206214020_2136404239326098810_o

படங்கள் உதவி – ராஜன்னா, அருண், வஹாப் ஷாஜகான், ஜெயவேல்

11096641_1240912545919817_5526773557664965535_n

இம்முறை பசுமைநடையாக கிழக்குகோபுரத்திற்கு எதிரேயுள்ள புதுமண்டபத்திற்கு என்னை உயிர்ப்பிக்கும் சித்திரை வீதிகளின் வழியே சென்றோம். அந்த இடத்தின் கலைச்செல்வங்களைக் கண்டும், அதன் வரலாற்றை அறிந்து கொண்டதோடு, பாதியோடு நின்று போன இராயகோபுரத்தின் மீதேறிப் பார்க்கவும் வாய்த்தது.

தொல்லியல் அறிஞர் சாந்தலிங்கம் அய்யா மீனாட்சியம்மன் கோயில் குறித்து சொன்ன தகவல்களை சித்திரை வீதிகளைச் சுற்றிக் கொண்டே பார்க்கலாம்.

கீழஆவணிமூலவீதியிலிருந்து சித்திரை வீதிகளை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினோம். மதுரை மீனாட்சியம்மன் கோயிலின் இராஜகோபுரம் எங்களை வரவேற்றது. இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இங்கு கோயில் இருந்ததையும், தினந்தோறும் சாமி வீதியுலா சென்றதையும் சங்க இலக்கியப் பாடல்கள் வழி அறியலாம். ஆலவாய் அண்ணல், ஆலவாய் நம்பியென்றே சிவனை ஏழாம் நூற்றாண்டளவில் எழுதிய பாக்களில் குறிப்பிடுகிறார்கள். அப்போது மீனாட்சியம்மனுக்கு தனி சன்னதி இல்லையென்பதை ‘அங்கயற்கண்ணியுடன் உறையும் ஆலவாய் அண்ணல்’ என்ற வரியினூடாக அறியலாம். ஜடாவர்மன் குலசேகரன் காலத்தில்தான் மீனாட்சியம்மனுக்கு தனி சன்னதி கட்டப்பட்டது.

11143587_10204127198596408_1489839534159568110_n

எப்போதும் பரபரப்பாக திருவிழாக் கோலம் பூண்டிருக்கும் கிழக்குச் சித்திரை வீதியில் இராஜகோபுரம், புதுமண்டபம், மதுரைவீரன் கோயில், பதினெட்டாம்படிக்கருப்புசாமி கோயில், காந்தி பூங்கா, அம்மன்சன்னதி நுழைவாயில் எல்லாமிருக்கிறது. கிழக்குகோபுரம் பதின்மூன்றாம்நூற்றாண்டு தொடக்கத்தில் மாறவர்மன் சுந்தரபாண்டியனால் கட்டப்பெற்றது. சுந்தரபாண்டியன் கோபுரமென்று அழைக்கப்பட்டது. இக்கோபுரமே கோயிலின் பிரதான நுழைவாயிலாக இருந்திருக்கிறது. கோயிற்பணியாளர்களுக்கான வரிவிதிப்பு ஒரு காலத்தில் ஏற்படுத்தப்பட்டபோது அதை எதிர்த்து ஒருவர் இக்கோபுரமேறி உயிர்துறக்க அதன்பின் பொதுமக்கள் அதிகம் இதைப் பயன்படுத்துவதில்லை. மேலும், திருமலைநாயக்கரின் மனைவியரால் கட்டப்பட்ட அஷ்டசக்தி மண்டபம் வழியாகவே சாமிகளும், சனங்களும் சென்று வருகிறார்கள். அஷ்டசக்தி மண்டபத்திற்கு எதிரேயுள்ள நகரா மண்டபம் மங்கம்மாள் காலத்தில் கட்டப்பெற்றது.

கிழக்கு கோபுரத்திற்கெதிரே அமைந்துள்ள புதுமண்டபம் திருமலைநாயக்கரால் கட்டப்பெற்றது. இம்மண்டபத்தில் புத்தகக்கடைகள், தையற்கடைகள், கிராமதெய்வக்கோயில்திருவிழாக்களுக்குத் தேவையான பொருட்கள் விற்கும் கடைகள், தையற்கடைகள், பாத்திரக்கடைகள் எல்லாம் அமைந்துள்ளது. கிழக்குச் சித்திரை வீதியிலிருந்து தெற்கு சித்திரை வீதியில் நுழையும் போது புதுத்தளிர்களோடு அரசமரம் நம்மை வரவேற்றது. பெரியார் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து வருபவர்கள் பெரும்பாலும் தெற்குக் கோபுரம் வழியாகத்தான் கோயிலுக்குள் வருவார்கள். இக்கோபுரம் சிராமலைச் செவ்வந்திச் செட்டியாரால் பதினாறாம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பெற்றது. ஆயிரத்திற்கும் அதிகமான சிலைகளைக் கொண்ட அழகான கோபுரம். இந்த வீதியில் உள்ள வெள்ளியம்பல மண்டபத்திற்கு பங்குனி மாதம் நடைபெறும் கோடைத்திருவிழாவின் போது தினந்தோறும் மீனாட்சி சுந்தரேஸ்வரர் வந்து செல்வார்கள். வெள்ளியம்பலத்தில் பள்ளியொன்று செயல்படுகிறது. தெற்குச் சித்திரைவீதியில் பன்னீர்சோடா அல்லது ஐஸ்கிரீம் வாங்கித் தின்று செல்வது என் வழக்கம். நிழற்படக்கலைஞர் அருணோடு கோபுரங்களை எந்த இடத்தில் இருந்து பார்த்தால் நன்றாகத் தெரியும் என விசாரித்து வைத்துக் கொண்டேன். உதயகுமாருடன் பேசிக் கொண்டே மேற்குச் சித்திரை வீதியை அடைந்தோம். கிழக்கே சூரியனிருப்பதால் மிக ரம்மியமாக காட்சியளித்தது.

11112580_10204127195436329_7877601344138637299_n

நான் பெரும்பாலும் சித்திரைவீதிகளுக்கு மேற்கு கோபுரம் வழியாகத்தான் சென்றிருப்பேன். டவுன்ஹால் ரோடு வழியாக வந்து சிலநாட்கள் நியூசெஞ்சுரிபுக்ஹவுஸை எட்டிப்பார்த்துவிட்டு சித்திரை வீதி வந்தடைவது வழக்கம். மேலக்கோபுரத்தை பார்த்துக் கொண்டே நடந்து வருவது சுகமான விசயம். கி.பி.1336ல் பராக்கிரம பாண்டியனால் கட்டப்பெற்றது இக்கோபுரம். கல்வெட்டில் பாடலோடு உள்ளது. மேலச் சித்திரைவீதியும், வடக்குச் சித்திரை வீதியும் இணையுமிடத்தில் காப்பி குடித்துவிட்டு, வடை வாங்கித் தின்பதும் நண்பரோடு வரும்போது வழக்கமான விசயம். வடக்குச் சித்திரை வீதி ரொம்ப அமைதியாகயிருக்கும். பெரும்பாலானவர்கள் இவ்வீதி வழியாக வரமாட்டார்கள். வடக்குகோபுரம் முனிஸ்வரரைப் பார்க்க நானும், நண்பனும் பாலிடெக்னிக் படிக்கும் போது அடிக்கடி வருவோம். அங்கு வேண்டி அவன் பிறந்ததால் அவனுக்கு முனியசாமி என்ற பெயரை வைத்துவிட்டார்கள்.

11040889_10204127197396378_5807599748681356850_n

வடக்குகோபுரம் முத்துவீரப்பநாயக்கர் காலத்தில் தொடங்கி வெகுநாட்களாக கட்டப்படாமல் கிடந்ததால் மொட்டைக் கோபுரம் என்று அழைக்கப்பட்டது. பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் வயிநாகரம் செட்டியார் குடும்பத்தாரால் திருப்பணி செய்யப்பட்டு நிறைவு பெற்றது. இக்கோபுரத்திற்கு காவலாக முனிஸ்வரர் இருக்கிறார். மதுரையில் பிறந்த குழந்தையைப் பெரும்பாலும் முப்பதாம்நாள் மொட்டைகோபுரம் முனியிடம் தூக்கிவருவது மக்கள் வழக்கம். என் மகள் மதுராவும் வடக்குச் சித்திரை வீதிக்குத்தான் முதலில் வந்தாள். வடக்கு மற்றும் மேற்கு சித்திரை வீதிகளில் கலைப்பொருள்கள் விற்கும் கூடங்களும், எது எடுத்தாலும் பத்து ரூபாய் என வீட்டு உபயோகப் பொருள்கள் விற்கும் கடைகளும் உள்ளது.

11100160_10204127195876340_1401179473880895842_nவடக்கு கோபுரத்தை கட்டிய வீரப்ப நாயக்கர்தான் கோயிலில் கொடிமரம் இருக்கும் கம்பத்தடி மண்டபத்தை கி.பி.1583ல் கட்டியிருக்கிறார். அதைப் பற்றி தெலுங்கு மற்றும் தமிழில் கல்வெட்டுகள் உள்ளது. அதில் உள்ள சிலைகளை வயிநாகரம் செட்டியார் குடும்பத்தினர் திருப்பணி செய்துள்ளனர். சாமிசன்னதி நோக்கிச் செல்லும் போது உள்ள நந்தி மிகப்பழமையானது. பாண்டியர் காலத்தைச் சேர்ந்தது என சாந்தலிங்கம் அய்யா சொன்னார். அய்யாவிடம் கோபுரத்திலுள்ள சுதைச் சிற்பங்கள் குறித்து கேட்டுக் கொண்டு வந்தேன். நுழைவாயில் வரைதான் கல்கட்டிடம். அதன்பின் மேலே கோபுரம் முழுக்க செங்கல்கற்களால் கட்டப்பட்டு மேலே சாந்துபூசி சிலைகள் வடிக்கப்பட்டதைச் சொன்னார். ஆச்சர்யமாகயிருந்தது. பேசிக்கொண்டே புதுமண்டபம் வந்தோம்.

10418498_10204127247437629_3679850314738946411_n

உலகின் எல்லா வீதிகளும் மதுரையை நோக்கியே வருகின்றன. மதுரை வீதிகளில் சுற்றியலைபவர்கள் பாக்கியவான்கள். ஆலவாய் அழகனான சிவனே சித்திரவீதிகளில் சுற்றித்திரிபவர்களின் முன்னோடியாகத் திகழ்கிறார். சித்திரை வீதிகளில் நடக்கும்போது இனம்புரியாத மகிழ்ச்சி ஏற்படும். தாயின் கர்ப்பத்தில் உறைந்திருந்த போதிருந்த பாதுகாப்பு உணர்வுதான் சித்திரவீதிகளில் சுற்றும்போதும் கிட்டுகிறது. இந்தியாவின் தேசியமலரான தாமரை போலமைந்த வீதிகளைக் கொண்ட மதுரை உலகத்தமிழர்களின் பண்பாட்டுத் தலைநகரமாகத் திகழ்ந்து வருகிறது. எத்தனை ஊர்களுக்கு மதுரை போல் அழகான வீதிகள் வாய்த்திருக்கிறது எனத் தெரியவில்லை. நான்கு பக்கமும் கோபுரத்தை நோக்கி செல்லும் வீதிகளில் நடக்க நடக்க மனது இலகுவாகிறது.

காலை நேரத்தில் மதுரை வீதிகளில் நடப்பது சுகமான விசயம். அதிலும் சித்திரைவீதிகளில் பசுமைநடை நண்பர்களோடு நடப்பது கொண்டாட்டமான விசயம். என்னை சித்திரவீதிக்காரனாக்கிய வீதிகளில் நண்பர்களுடன் உரையாடிக்கொண்டே வலம் வந்தது மகிழ்வான விசயம். மதுரையைப் பற்றி எவ்வளவோ எழுதியிருக்கிறார்கள், பேசியிருக்கிறார்கள். ஆனாலும், மதுரை ஆழிபோல அள்ள அள்ள வற்றாத செல்வங்களைக் கொண்டிருக்கிறது. நாம் பார்த்தது அதிலொரு துளிதான்.

10432085_10204127244597558_6346468006210018350_n

பசுமைநடைப் பயணங்களினூடாக மதுரையைச் சுற்றியுள்ள மலைகள், தொன்மையான இடங்கள் எனப் பல இடங்களுக்கு இதுவரை தொடர்ந்து பயணித்திருந்தாலும் இம்முறை சென்ற நடை மனதை விட்டு நீங்காத நடையாக அமைந்தது. எழுத்தாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணனின் சீரிய முயற்சியால் இந்நடை சாத்தியமானது.

 படங்கள் உதவி – அருண், பாலசந்திரன்

CIMG1876

இயற்கை எழிலும், வனப்பும் சூழ்ந்த மலைத்தொடர்கள் மலைகளின் அரசி, மலைகளின் இளவரசி என்றழைக்கப்படும்போது மலைகளின் அரசன் யாரென்று தெரியுமா? பார்க்கப் பார்க்கச் சலிக்காத அழகும், கம்பீரமும் ஒருங்கே கொண்ட மதுரை யானைமலைதான் மலைகளின் அரசன். உலகிலேயே நீண்ட ஒற்றைமலைகளில் யானைமலையும் ஒன்று.

திருமால் முல்லைநிலத் தெய்வம். அழகர்மலைக் காட்டில் வாழும் தெய்வம். காடு, மலைகளைக் காக்க காளமேகமாய் திருமோகூரில் வீற்றிருக்கும் தெய்வம். கூப்பிட்ட குரலுக்கு தம் அடிவரை நோக்கி ஓடிவரும் தெய்வம். யானையைக் காக்க சடுதியில் பறந்து வந்த தெய்வம்.

மாசி மகத்தை ஒட்டி பெருமாள் கோயில்களில் திருவிழாக்கள் கொண்டாடப்படுகிறது. மதுரை கூடலழகர் பெருமாள் கோயில், அழகர்கோயில், திருமோகூர் காளமேகப்பெருமாள் கோயில்களில் மாசித்திருவிழா வெகுவிமரிசையாக நடைபெறுகிறது. யானைக்கு முக்தியளித்த கஜேந்திரமோட்சலீலையை மாசித்திருவிழாவையொட்டி நிகழ்த்துகின்றனர்.

அழகர்கோயிலில் பார்க்கலாமென்றாலும் யானைக்கு முக்தியளித்த லீலையைக் காண யானைமலை நரசிங்கம் போகலாமென்று முடிவெடுத்தேன். அதுவும் திருமோகூரிலிருந்து காளமேகப்பெருமாள் யானைமலைக்கு வருகிறாரெனும்போது நாம் போக வேண்டாமா?. யானைமலையை மேகமாய் தழுவி மழை பெய்யச் செய்யும் காளமேகப்பெருமாள் திருவிழாவுக்கு வரும் போது காண வேண்டாமா?

நரசிங்கம் சாலையில் பலமுறை பயணித்திருக்கிறேன். விழாநாளில் அலைவது கொண்டாட்டமான அனுபவமல்லவா. அதுவும் திருமோகூர் காளமேகப்பெருமாளை வரவேற்று யானைமலை பின்னணியில் நரசிங்கப்பெருமாள் படத்துடன் நிறைய பதாகைகள் வைத்திருந்தார்கள்.

 CIMG1871

நரசிங்கம் தோரணவாயிலுக்குள் திருமோகூர் காளமேகப்பெருமாள் நுழையும்போது பார்த்தேன். பெருமாளைத் தொழுது பல்லக்கு வந்த வாகனத்துடன் சென்றேன். நள்ளிரவில்தான் கஜேந்திரமோட்ச லீலை நடக்குமென்றும், அதன்பின் கருட வாகனத்தில் கோயிலுக்கு செல்வாரென்று கோயில்பணியாளரிடம் கேட்டறிந்தேன். சிறுவர்கள் வெகுஉற்சாகமாக டயர்வண்டியில் வைத்து காளமேகப்பெருமாளை ஊருக்குள் அழைத்துச் சென்றனர்.

CIMG1880

நரசிங்கம் சாலை முழுக்க உற்சாக வெள்ளமாகயிருந்தது. ஆங்காங்கே தாகம் தணிக்க தண்ணீர் பந்தல்கள். பெரும்பாலான இடங்களில் ஆரஞ்சு, திராட்சை சுவை மற்றும் வண்ணங்களில் செயற்கை குளிர்பானங்களையே வழங்கினர். இது உடல்நலத்திற்கு ஏற்றதல்ல. நம் முன்னோர்கள் வெயிலுக்கு இதமாய் வழங்கிய அற்புதக் கொடைகளான நீர்மோரையும், பானகத்தையும் விட்டு நாவின் சுவைக்கு பழகி தண்ணிரைக் கூட குடிக்க மறுக்கிறோம்.

CIMG1889

நரசிங்கத்தில் ஆங்காங்கே திருக்கண்களை எல்லாம் அழகாய் அலங்கரித்து அலங்காரனுக்காக காத்திருந்தார்கள். வாசல் தெளித்து வண்ணக் கோலமிட்டு காளமேகப்பெருமாள் வருகைக்காக காத்திருந்தார்கள். தீபங்களை ஏற்றி திருமோகூரானுக்காக காத்திருந்தார்கள். காத்திருந்த அடியவர்கள் மனங்குளிரும் வண்ணம் மாலழகன் வந்து கொண்டிருந்தார். திருமாலிருஞ்சோலைமலையழகன் மதுரை நோக்கி வருவது போல கள்ளர் வேடமிட்டு கரியமாலழகன் வந்து கொண்டிருந்தார்.

மக்கள் கூட்டங்கூட்டமாக சாலைகளில் அலைந்து கொண்டிருந்தனர். இரவை பகலாக்கும் விளக்குகளும், விதவிதமான தின்பண்டங்களும், குழந்தைகளுக்கான விளையாட்டுச் சாமான்களும், இராட்டினங்களும் என வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டே நடந்தோம். ஜாலியாக கம்ப்யூட்டர் ஜோதிடம் பார்த்துக் கொண்டிருந்த சிறுவர்களைப் பார்த்தோம். மிளகாய் பஜ்ஜி வாங்கித் தின்றோம். உடன்வந்த தம்பி கனசதுரம் ஒன்றை வாங்கினான்.

CIMG1891

CIMG1894

யானைமலை கருமையாய் மறைந்திருக்க மேலே வானம் அடர்நீலமாகயிருந்தது. நம்பிக்கை ஒளியாய் நிலவொளி மெல்ல யானைமலை முகட்டில் பரவத்தொடங்கியது. அடர்நீலவானம் வெண்நீலவானமாகத் தொடங்கியது.

CIMG1911

திருமோகூரான் யானைமலை நரசிங்கப்பெருமாள் கோயில் முன்வர அவரைக் காண சந்திரன் ஓடோடி வந்தான். அற்புதமான தரிசனம். முழுநிலவு யானைமலைக்கு மேலே ஒளிர ஒருபுறம் திருவிழா என கொண்டாட்டமாகயிருந்தது.

CIMG1898

கோயில் முன்புள்ள ஒரு திருக்கண்ணில் யானை மற்றும் முதலை பொம்மைகளை வைத்திருந்தனர், இறைவனின் அருளை நாடகமாக நிகழ்த்திக் காட்டுவதற்கு. யானை காலை முதலை கவ்வியிருக்க, யானை கூப்பிய தும்பிக்கையோடு திருமாலை நோக்கியிருக்க, அடியவர் துயர் தீர்க்க இன்முகத்தோடு வரும் பெருமாளை பக்தியோடு கருடாழ்வார் சுமந்திருக்கும் திருக்காட்சி சித்திரமாய் வைத்திருந்தனர். எல்லாவற்றையும் பார்த்தோம். அங்கிருந்து தாமரைக்குளம் நோக்கி நடந்தோம். அங்குள்ள ஒரு மண்டபத்தில்தான் இரவு காளமேகப்பெருமாள் வீற்றிருக்க குளக்கரையில் இந்நிகழ்வை நிகழ்த்துவார்களாம்.

CIMG1908

காளமேகப்பெருமாள் ஒவ்வொரு திருக்கண்ணாக நோக்கி வர அவருக்கு முன்பாக கோயில் நாயனகாரும், மேளக்காரரும் வாசித்துக் கொண்டு வந்தனர். பெட்ரோமாக்ஸ் தூக்கி வந்த பெரியவர்கள், திரி பிடித்த வந்த இளைஞர்களைப் பார்த்தேன். திருவிழா நடக்கும் இடங்களுக்கெல்லாம் விளையாட்டுச் சாமான்களையும், பீமபுஸ்டி அல்வாக்கடைகளையும் சரியாகக் கொண்டுவந்து போடுபவர்களுடன் நானும் ஐக்கியமாக விரும்புகிறேன். திருவிழா திருவிழாவிற்கு ஊர் ஊராய் சுற்றித் திரியணும் போலிருக்கிறது.

CIMG1879

CIMG1893

அழகர்கோயில் நூலில் தொ.பரமசிவன் அய்யா கஜேந்திர மோட்சத்திற்கு திருமால் கள்ளர் வேடமிட்டு வருவது குறித்து எழுதியிருக்கிறார். கி.பி.1700களில்  திருமோகூர் கோயிலில் உள்ள விக்கிரகங்களை ஆற்காடுநவாப் படைகளும், ஆங்கிலேயப் படைகளும் சேர்ந்து கொள்ளையடித்துச் செல்ல கள்ளர்கள் அந்த விக்கிரங்களை மீட்டுக் கொண்டு வந்து கொடுத்தனராம். அதற்காக திருமோகூர் கோயிலில் தேரிழுக்கும் உரிமையையும், கஜேந்திர மோட்சத்திற்கு கள்ளர் வேடமிட்டு பெருமாள் வருவதையும் செய்தார்களாம்.                    (நன்றி – தொ.பரமசிவன்)

கஜேந்திர மோட்சம் திருவிழா பார்த்தாச்சு. கள்ளர் வேடமிட்டு வருவது குறித்தும் அறிந்தாச்சு. கஜேந்திரன்னா யானைன்னு நமக்குத் தெரியும். எதற்காக இதைக் கொண்டாடுறாங்கன்னு தெரிஞ்சுக்க வேண்டாமா?. கஜேந்திர மோட்சம் குறித்த கதையை இளம்பிராயத்தில் கேட்டிருக்கிறேன். சமீபத்தில் தமிழ் இந்துவில் ஆனந்தஜோதியில் இதைக் குறித்து கொஞ்சம் வாசித்தேன். கேட்ட கதையையும், வாசித்த கதையையும் சேர்த்துச் சொல்கிறேன்.

மன்னனொருவன் திருமால் மீது ஆழ்ந்த பக்தி கொண்டவன். எந்நேரமும் திருமாலின் திருநாமத்தையே சுவாசித்துக் கொண்டிருப்பவன். ஒருமுறை தன்னை மறந்து பக்தியில் திளைத்திருந்த வேளையில் கோவக்கார முனிவர் துர்வாசர் வந்துவிடுகிறார். மன்னனோ மாலழகனின் நினைப்பில் கண்டுகொள்ளாமலிருக்கிறார். மதங்கொண்ட யானையாகப் போவென சாபமிடுகிறார். பின் மனமிறங்கி திருமாலே வந்து உனக்கு மோட்சமளிப்பார் என்று சாபவிமோசனம் சொல்கிறார். மதங்கொண்ட யானையாய் மன்னன் பிறந்தாலும் திருமால் மீது பக்தி கொண்டிருக்கிறார்.

thirumohoor

ஒரு குளத்தில் வந்து போனவர்களையெல்லாம் இழுத்து வம்பிழுத்த அரக்கன் அகத்திய மாமுனியிடம் தன் விளையாட்டை காட்ட அவர் முதலையாகப் போக சாபமிடுகிறார். பின் திருமாலால் மோட்சம் கிடைக்குமென வரமும் தருகிறார். முதலை குளத்திலிருப்பதால் எந்த விலங்கும் நீரருந்தக்கூட வருவதில்லை. ஒருமுறை மதங்கொண்ட யானை இந்தப்புறம் வந்து குளத்திலிருந்த பூவை பெருமாளுக்கு பறிக்க, முதலை யானை காலைக்கவ்வ, வலியில் ஆதிமூலமே என யானைப் பிளிற, திருமால் ஓடோடி வருகிறார். கருடன் வந்து திருமாலை சுமக்க சக்கரத்தை ஏவி முதலையைக் கொள்கிறார். யானையும், முதலையும் மோட்சம் அடையும் இந்த திருலீலை கஜேந்திர மோட்சம் என்றழைக்கப்படுகிறது. இதை கேட்பவர்கள், படிப்பவர்களுக்கு இறுதிக்காலத்தில் இடர் வராது என்பது நம்பிக்கை. நல்லதுதானே.

sanjaram1

வேறு எந்த வாத்தியத்தைவிடவும் கிராமத்து மக்களுக்கு நாதஸ்வரம் கேட்பதே பிடித்தமானதாக இருக்கிறது. அந்த இசையை, தங்களின் மண்ணின் இசையாகவே விவசாயிகள் நம்பினார்கள். கரிசலின் தொல்நினைவுகளை எல்லாம் நாதஸ்வரம் மீட்டுத் தருவதாகவே கருதினார்கள்.

எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்

எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் சஞ்சாரம் வாசிக்கையில் பழகிய மனிதர்களோடு நமக்குப் பிடித்த ஊரில் அலைவதைப் போலிருந்தது. சஞ்சாரம் நாவலைக் குறித்து பதிவெழுதத் திண்ணையில் அமர்ந்தபோது காற்றலைகளில் ‘அங்க இடி முழங்குது.. கருப்பசாமி தங்க கலசமின்னுது’ பாடல் வரிகளைத் தொடர்ந்து வரும் நையாண்டி இசை காதில் ஒலித்தது நல்ல நிமித்தமாகயிருந்தது.

சஞ்சாரம் (5)மனித மனத்தில் நற்குணங்களைப் போன்றே வன்மம், ஆணவம் போன்ற உணர்ச்சிகளும் புதைந்திருக்கிறது. நேரங்கிட்டும் போது வெளிப்பட்டு நம்மைப் படுத்தியெடுத்துவிடுகிறது. நையாண்டி மேளம் இசைக்கும் போது ‘அத அடி இத அடி’ என ஆணவமாக வந்து சொல்லி அதட்டுபவர்கள் கொஞ்ச நேரத்தில் இசைக்கேற்ப ஆடியாடி இசைக்கு பொட்டிப் பாம்பாகிவிடுகிறார்கள். ‘நான்’ என்ற எண்ணம் அற்றுப் போகும்போது காற்றில் சருகு போலாகிவிடுகிறது மனம். இசை இதுபோன்ற எல்லா மாயங்களையும் செய்யும். வேடிக்கை பார்ப்பவர்கள் கூட ஆட வேண்டுமென்ற உணர்வைத் தருவது நையாண்டிமேள இசை.

சஞ்சாரம் நாவல் வெளியீட்டு விழாவிற்கு சென்றுவந்ததைக் குறித்தும், அந்நாவல் வாசிப்பனுபவம் பற்றியும் அண்ணனிடம் அலைபேசியில் உரையாடும் போது 280வது பக்கத்திலுள்ள ஒரு வரியைக் குறிப்பிட்டுச் சொன்னார். அதை ஏன் கேக்குறே, பாப்பாகுடியில் வாசிக்கப் போயிருந்தோம், வேற ஒரு கீர்த்தனையும் வாசிக்க விடலை, ஆளுக்கு ஒரு சினிமா பாட்டு கேட்கிறான், ஒரே சண்டை உடனே எனக்கும் சஞ்சாரம் வாசிக்கணும் போலிருந்தது. ஏன்னா எங்க ஊரு பேரும் பாப்பாகுடிதான். அது மாதிரி சினிமா பாட்டா கேட்டு ‘அத அடி, இத அடி’ன்னு உயிர எடுப்பாங்ங.

நாதஸ்வரம் வாசிக்கும் இசைக்கலைஞர்களின் வாழ்க்கைப் பாடுகளினூடாக கரிசல்காட்டு ஊர்கள், நாதஸ்வர சக்ரவர்த்திகள், மக்களின் வாழ்க்கை முறைகள், நம்பிக்கைகள், சமூகத்தில் புறையோடிப்போயிருக்கும் சாதியப் பாகுபாடுகள் எனப் பல விசயங்களை சஞ்சாரம் நாவலில் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் எழுதியிருக்கிறார். எஸ்.ரா பிறந்த வளர்ந்த ஊர்ப்பக்கத்துக் கதையென்பதால் நம்மையும் கரிசல்காடுகளுக்குள் அழைத்துச் செல்கிறார்.

சஞ்சாரம் (2)முதல்அடி ரத்தினத்தின் பிடறியில் விழுந்தது

சூலக்கருப்பசாமி வேட்டைக்கு போவதற்கு யார் வில் எடுத்துக் கொடுப்பது என்ற அதிகாரங்களுக்கிடையேயான போட்டியில் சம்மந்தமில்லாமல் நாயனகாரர் ரத்தினத்தின்மீது அடி விழுவதோடு நாவல் தொடங்குகிறது. இதைப் பார்த்த இளம்நாயனகாரனான பக்கிரிக்கு கோவம் வருகிறது. பக்கிரி எதிர்க்க இருவரையும் கட்டி வைத்து அடிக்கிறார்கள். இரவில் பூசாரி அவிழ்த்துவிட தப்பித்துச் செல்லும் போது பந்தலில் தீ வைத்துவிட்டு கொடுமுடியிலுள்ள அக்கா வீட்டுக்கு பக்கிரியும், ரத்தினமும் செல்கிறார்கள். இறுதியில் காவலர்கள் வந்து பக்கிரி கைதாவதோடு கதை நிறைவுறுகிறது.

நாவலினூடாக வரும் மக்களிடம் செவிவழியாய் புழங்கும் கதைகள் நம்மை கட்டிப் போட்டுவிடுகின்றன. கரிசல்காட்டு பக்கம் பிடிபட்ட திருடனுக்கு ஏழுநாள் ஏழுவீட்டுச் சாப்பாடு தண்டனையாக தர அவன் நாலு நாளிலே மனம் மாறி விடுகிறான். பசியோடு இருக்கும் குடும்பத்தை நினைக்கிறான். ஊரில் உள்ள பாட்டி சொல்லும் வரி மனதை நெகிழ்த்தி விடுகிறது. மனுசனுக்குக் கொடுக்கிற தண்டனையிலே எது பெரிசு தெரியுமா, பிடிக்காதவங்க கொடுக்கிற சோற்றைத் திங்குறதுதான். பிறகு அந்த திருடனுக்கு கொஞ்சம் உணவுப் பொருட்களையும் கொடுத்தனுப்புகிறார்கள்.

கரிசல்கிராமங்களில் வரும் ஊரோடிப்பறவைகள் மக்களிடம் மண்ணு வேணுமா? பொன்னு வேணுமா? எனக்கேட்க மண்ணைக் கேட்டபோது மழை பெய்ய வைத்து ஊரைச் செழிப்பாக்குகின்றன. அடுத்து வரும் ஊரோடிப் பறவைகளிடம் மக்கள் நிறைவில் பொன் வேண்டுமென கேட்க தரையிறங்காமல் தத்தளிக்கின்றன. மழையில்லாமல் ஊரே வறண்டு விடுகிறது. இறுதியில் வரும் ஒரு ஊரோடிப் பறவையிடம் மண் கேட்க அது ஒரு துளி நீரைத் தருகிறது. அந்நீரில் துளிர்க்கும் வேம்பு கரிசலின் மரமாகிறது. அதன்பிறகு ஊரோடிப் பறவைகள் வருவதேயில்லை. மக்களுக்கு நாதஸ்வர இசை, ஊரோடிப் பறவைகளின் றெக்கையடிப்பை நினைவூட்டுகிறது.

மாலிக்காபூர் படையெடுத்து வந்தபோது எல்லோரும் ஓடிவிட அரட்டானம் சிவன் கோயிலில் தனியே நாதஸ்வரம் வாசிக்கும் லட்சய்யாவின் கதை நம்மை வியப்பிலாழ்த்துகிறது. நாதஸ்வர இசைக்கு மயங்கும் மாலிக்காபூர் அவரை அழைத்துக் கொண்டு டெல்கி கில்ஜியிடம் கூட்டிச் செல்ல லட்சய்யாவின் இசையில் வரும் பிரிவின் துயரம் எலுமிச்சை வாசனையாய் பரவுகிறது. மாலிக்காபூர் இறக்க வடக்கே பெரும் குழப்பம் நிலவுகிறது. லட்சய்யா கொலை செய்யப்படுகிறார். அதன்பின் வடக்கே நாதஸ்வரம் செல்லமுடியவில்லை என்ற கதை நம் நாதஸ்வரத்தின் பெருமையை பறைசாற்றுகிறது. இது நடந்த கதையா, புனைவா எனத் தெரியவில்லை என எஸ்.ரா. குறிப்பிடுகிறார்.

சஞ்சாரம் (4)நாதஸ்வர இசைச்சக்கரவர்த்திகளாக வாழ்ந்த மேதைகளை நினைவூட்டுகிறார்கள் கதையினூடாக வரும் ஒதியூர் கண்ணுச்சாமி, சாமிநாதபிள்ளை, தன்னாசி போன்றவர்கள். பெரும் இசை மேதைகள் தங்களுக்கு விருப்பமான நேரங்களில் நாத மழையாய் பொழிகிறார்கள். மற்றவர்களை தங்கள் இசைக்காக காத்திருக்க வைக்கிறார்கள். ஆனால், நையாண்டி மேளக் கலைஞர்கள் தவிலையும், நாயனத்தையும் தூக்கிக் கொண்டு ஓட வேண்டிய நிலையிலிருக்கிறார்கள். அரசியல் பிரச்சாரம், திருமணவீடுகள், கோயில் விழாக்கள் என எங்கு சென்றாலும் அவமதிப்புக்கும், அலைக்கழிப்புக்கும் உள்ளாகிறார்கள். பேசிய தொகையை கொடுப்பதில்லை, பந்தியில் எல்லோருடனும் சமமாய் உணவருந்த விடுவதில்லை, சாதியப்பாகுபாடுகள் என வலியை சுமந்து கொண்டு இசையோடு வாழ்கிறார்கள்.

சஞ்சாரம் (3)மருதூர் மடத்திற்கு வெளிநாட்டிலிருந்து வந்து இசை கற்றுக் கொள்ளும் ஹாக்கின்ஸ் திருவிழாவில் மல்லாரி வாசிக்க விரும்புகிறார். தமிழ்ப்பெண் ஒருவரை காதல்மணம் புரிந்து மடத்திலிருந்து வெளியேற்றப்படுகிறார். இஸ்லாமியராகயிருந்தாலும் கோயிலிலிருந்து ஒலிக்கும் நாதஸ்வர இசைக்கு மயங்கி அதைக்கற்று பின்னாளில் அதேகோயிலேயே கச்சேரி செய்யுமளவு உயரும் அபு இபுராஹிம், போலியோவினால் கால்கள் தளர்ந்தாலும் மனந்தளராத இசைக்கலைஞர். மேலும், இசைக்கு மொழியோ, மதமோ என குறைவில்லையென்பதற்கு இவர்கள் வாழ்க்கை ஒரு சான்றாக அமைகிறது.

ஒருமுறை ரத்தினம் குழுவினரை ஒருவன் நாதஸ்வரம் வாசிக்க வெளிநாடு அழைத்துச் செல்கிறான். அந்த பயணத்தில் அவர்கள் படும் அலைக்கழிப்புகள் ஏராளம். லண்டனில் குளிரில் கார்ஷெட்டில் தங்க வைப்பது, இங்க வாசிச்சா நிறைய தருவாங்கன்னு பார்ட்டி நடக்கிறயிடம், ஷாப்பிங்மால்னு வாசிக்கச் சொல்லி கடைசியில் ஊருக்குப் போய் பணம் தருகிறேன்னு சொல்லி ஏமாற்றி விடுகிறான். கலைக்கு மரியாதையில்லாமல் கண்டவனெல்லாம் ஏய்க்கும் நிலையில் வாழ்க்கிறார்கள்.

தவிலையும், நாதஸ்வரத்தையும் பலமணிநேரம் சுமந்து கொண்டு காற்று, மழை, வெயிலென அலைகிறார்கள். மணிக்கணக்கில் வாசித்து வலிதீர குடிக்கிறார்கள். விழாக்கால நாட்கள் தான் வேலை, மற்ற நாட்களில் ரொம்ப சிரமப்படுகிறார்கள். எப்போதும் கடன்பட்டு கஷ்டப்படும் தவில்கலைஞர் தண்டபாணி நான்கு பெண்பிள்ளைகளை வைத்துக் கொண்டு சிரமப்படுகிறார். இப்படித்தானிருக்கிறது நிலைமை.

சஞ்சாரம் (1)நையாண்டி மேளக்காரர்கள் பாடு இப்படியென்றால் கரகாட்டம் ஆடும் பெண்களின் நிலை இன்னும் மோசம். பார்க்கிறவர்களின் வக்கிரங்களுக்கு பலியாவதுடன், கூப்பிட்டால் வரணும் என நினைப்பவர்களிடையே மானத்தோடு வாழப் போராடுகிறார்கள். இக்கதையில் வரும் ரஞ்சிதம் மற்றும் மல்லிகா என்ற கரகாட்டப்பெண்களுக்கு வாசிக்கப் போகும் ரத்தினமும் பக்கிரியும் அவர்கள் படும் பாட்டைப் பார்த்துவிட்டு காசு வாங்கிக் கொள்ளாமல் வந்துவிடுகிறார்கள்.

சிகரெட் காலி அட்டைகளை சேகரிக்க அருப்புக்கோட்டைக்கு போனது குறித்த பக்கிரியின் பால்யகால நினைவுகள் என்னையும் இளம்பிராயத்திற்கு அழைத்துச்சென்றது. அண்ணாநகரில் சில்லாக்கு விளையாடியதை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தபோது என் நெற்றியில் எதிர்பாராதவிதமாக வந்து தெறித்த சில்லாக்குக்கல் இன்று வரை சுவடாய் இருக்கிறது. அந்த வயதில் தீப்பெட்டி படம், பிலிம், குண்டு இவையெல்லாம் அதிகம் சேர்ப்பதுதான் பெரிய விசயமாகத் தோன்றியது. வயதாக வயதாக இன்று ஏதேதோ பெரியவிசயமாகி நம்மை அச்சுறுத்துகிறது.

நாதஸ்வரக்கலைஞர்களின் வாழ்க்கையை நமக்குப் படம் பிடித்துக் காட்டும் சில திரைப்படங்கள் தில்லானா மோகனாம்பாள், கரகாட்டக்காரன், பருத்திவீரன். அதில் தில்லானா மோகனாம்பாள் சிவாஜிகணேசன் குழுவினர் நாவலில் வரும் இசைச்சக்கரவர்த்திகளைப் போன்றவர். மற்ற இரண்டு படங்களில் வரும் இசைக்கலைஞர்கள் நாவலில் வரும் ரத்தினம், பக்கிரி குழுவை நினைவுபடுத்துகிறார்கள். ஊரோரம் புளியமரம் மற்றும் பொங்கல் வைக்கும் காட்சிகளில் நையாண்டி மேளத்தை மிக அருமையாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார் அமீர். உன்னை நினைத்து படத்தில் வரும் சுந்தர்ராஜன் கதாபாத்திரமாகத்தான் ரத்தினம் வாசிக்கும்போது மனதில் தோன்றினார்.

Sanjaramநாவலை வாசித்ததும் மல்லாரியும், மோகனமும் கேட்க வேண்டுமென்ற ஆவல் வந்தது. பழனி பாதயாத்திரை செல்லும் போது மலையைச் சுற்றி வரும் போதுள்ள இசைப்பள்ளிகளில் தவில் கற்ற வேண்டுமென்று விரும்பியிருக்கிறேன். தொலைநிலைக்கல்வி வழி என்னோடு தமிழ் இளங்கலை படித்த நண்பனொருவன் மதுரை இசைக்கல்லூரியில் நாதஸ்வரம் படித்துக் கொண்டிருந்தான். வகுப்பிற்கு செல்லும் நாட்களில் கோயில் மற்றும் விழாக்களில் வாசிக்கச் சென்ற அனுபவத்தைச் சொல்லுவான். மேலும், அவன் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் பிறந்த மல்லாங்கிணற்றைச் சேர்ந்தவன். இப்போது அவனுடைய அலைபேசி எண்  இருந்தால் சஞ்சாரம் பற்றியும் நாதஸ்வர ராகங்கள் பற்றியும் அவனோடு பேசணும் போலிருக்கிறது. சமீபத்தில் தில்லானா மோகனாம்பாள் திரைப்படம் கொஞ்சம் பார்த்தேன். இப்படி நாவல் வாசித்திலிருந்து மனம் தொடர்ந்து சஞ்சாரம் செய்து கொண்டேயிருக்கிறது. எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் மற்ற நாவல்களைப் போல சஞ்சாரமும் மனதிற்கு மிக நெருக்கமான நாவலாகிவிட்டது.

சஞ்சாரம் – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் – உயிர்மை வெளியீடு – விலை 370 ரூ

CIMG1234

CIMG1868விழாக்களின் போது வீதிகளுக்கு அழகு கூடி விடுகிறது. விதவிதமான கடைகள், வண்ணமயமான பதாகைகள், அழகழகான தோரணங்கள், கூட்டங்கூட்டமாக மக்கள் என எல்லா விழாக்களும் பெரும்பாலும் ஒன்று போலவே இருக்கின்றன. கோரிப்பாளையம் தர்ஹாவில் சந்தனக்கூடு விழாவன்று மாலை சுற்றித்திரிந்த நினைவலைகளைப் பதிவு செய்கிறேன்.

பள்ளிவாசல் தெருவில் நுழைந்ததுமே விழாவின் நறுமணம் வீசியது. தள்ளுவண்டியில் சூடாகப்போட்டுக்கொண்டிருந்த வடைகளைப் பார்த்ததும் நாவூறியது. ஒரு மிளகாய் பஜ்ஜியும், கீரைவடையும் வாங்கித்தின்றேன். கொஞ்சம் தெம்பாகயிருந்தது. தர்ஹாவை நோக்கி நடந்தேன். சந்தனக்கூடு விழாவிற்கு சுவரொட்டிகளும், பதாகைகளும் வரவேற்றன.

விளையாட்டுச்சாமான் விற்பவர்கள், இஸ்லாமியப்பாடல்கள் – மார்க்க விளக்கங்கள் அடங்கிய குறுந்தகடு விற்பவர்கள், அரேபிய உருது எழுத்துகளில் குரான் வசனங்களை கொண்ட ஸ்டிக்கர்கள், மெக்கா மெதினா படங்களை விற்பவர்கள், பர்தா விற்பவர்கள், மதுரைப் புகழ் ஜிகர்தண்டா விற்பவர்கள், அதிரசம் சூடாகப்போட்டு விற்பவர்கள், மந்திரிக்க போகிறவர்கள் வாங்கிச்செல்லும் ஊதுபத்தி சர்க்கரை போன்ற பொருட்களை விற்பவர்கள் என அனைவரையும் வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டே சென்றேன்.

யானை

தர்ஹாவின் வாசலில் நின்றுகொண்டிருந்த யானையின் நெற்றியில் பிறைச்சந்திரன் மிக அழகாக வரையப்பட்டிருந்தது. அதன்பின்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சந்தனக்கூடு அடியில் சிறுவர்கள் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார்கள். தர்ஹா வாசலில் செண்டைமேளம் இசைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அந்த இசையும், ஆட்டமும் உள்ளுக்குள் ஒத்திசைவான அதிர்வை ஏற்படுத்தியது. சந்தனக்கூடு இரவு பதினொரு மணிக்கு ஊர்வலமாக வருமென பதாகைகளில் போட்டிருந்தது. நடனமாடும் குதிரை வாசலருகே குதித்துக் கொண்டிருந்ததைப் பார்த்தேன். அழகான வெண்புரவி.

CIMG1236

ஹஜ்ரத் காஜா சையத் சுல்தான் அலாவுதீன் சுல்தான் சம்சுதீன் அவுலியாக்களின் உரூஸ் என பதாகைகளில் போட்டிருந்தது. கோரிப்பாளையம் தர்ஹாவில் அடக்கமானவர்களின் நினைவாக சந்தனக்கூடு விழா நடக்கிறது என அறிந்தேன். (உரூஸ் என்றால் சந்தனக்கூடு) மேலும் போட்டாபோட்டி கவ்வாலி போன்ற கலைநிகழ்ச்சிகள் எல்லாம் தினசரி இரவுகளில் நடைபெறுகிறது.

தர்ஹாவினுள் நுழைந்தேன். பலவருடங்களுக்குப் பிறகு கோரிப்பாளையம் தர்ஹாவிற்குள் வருகிறேன். தர்ஹாவில் ஏராளமான பேர் தங்கியிருந்தார்கள். குரான் மற்றும் இஸ்லாம் தொடர்பான புத்தகங்கள் விற்கும் கடை வாசலுக்கருகில் உள்ளது. மந்திரிப்பவர்கள், மந்திரிக்க வந்தவர்கள் என தர்ஹாவிற்குள் ஒரே கூட்டம். உள்ளே ஒரு சுற்று சுற்றி வந்தேன். அங்கு அடக்கமான இறையடியார்களை வணங்கினேன். ஏராளமான பேர் பிணி தீர்ப்பதற்காக வந்து காத்திருக்கிறார்கள். சுண்டல் வாங்கி தின்றுகொண்டே தர்ஹாவின் கட்டடக் கலையை ரசித்துப்பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். மனோகர் தேவதாஸ் வரைந்த சித்திரம் மனதில் நிழலாடியது.

தர்ஹாவிலிருந்து வெளியே வரும்போது சற்று இருட்டியிருந்தது. சாம்பிராணி போட்டு வர ஒரு வாகனம் தயாராக நின்று கொண்டிருந்தது. டேப் இசைப்பவர்கள் எல்லாம் தர்ஹா வாசலில் நின்று இசைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். இவர்கள் மந்திரிப்பதற்காக கிராமங்களுக்கு வரும்போது பார்த்திருக்கிறேன்.

CIMG6575

கோரிப்பாளையம் சந்தனக்கூடு குறித்து அறிந்து கொள்வதற்காக எழுத்தாளர் அர்ஷியா அவர்களை சந்தித்தேன். தர்ஹா, பள்ளிவாசல், சந்தனக்கூடு, வழிபாடு, நம்பிக்கை குறித்தெல்லாம் பேசினார். நாங்கள் நின்று பேசிக்கொண்டிருந்த நரிமேடு சோனையார் கோயில் தெரு பகுதி கூட முன்பு சுல்தான் நகர் என்று அழைக்கப்பட்டது என்றார்.

பள்ளிவாசலுக்கும், தர்ஹாவுக்கும் சற்றே வித்தியாசம் உள்ளது. பள்ளிவாசல் என்பது பிராத்தனை செய்யும் கூடம். தர்ஹாயென்பது மதத்திற்காக, சமயத்திற்காக சேவை செய்தவர்கள், மரணித்தவர்களின் நினைவிடமாகும். மரணமடைந்தவர்களின் நினைவாக எல்லா தர்ஹாக்களிலும் ஒருநாளைத் தேர்ந்தெடுத்து சந்தனக்கூடு விழா நடத்துகிறார்கள். கோரிப்பாளையம் தர்ஹா பாண்டியர்காலத்தைச் சேர்ந்தது. அந்தக்காலத்திலேயே நிறைய விலை கொடுத்து இந்த இடத்தை வாங்கியிருக்கிறார்கள். நாயக்கர்காலத்தைச் சேர்ந்த கல்வெட்டு ஒன்று தர்ஹாவில் உள்ளது. நோய் தீரும் வரை தர்ஹாவில் வந்து தங்கியிருப்பவர்கள் நிறையப்பேர் இருக்கிறார்கள். தெற்குவாசல் சின்னக்கடைத்தெரு முகைதீன் ஆண்டவர் தர்ஹாவில் நடைபெற்ற சந்தனக்கூடை மையமாக வைத்து அம்பாரி என்னும் சிறுகதை எழுதியிருப்பதாக எழுத்தாளர் அர்ஷியா சொன்னார். மேலும், அவர் கோரிப்பாளையம் குறித்து நாவல் ஒன்றை எழுதி வருகிறார். சந்தனக்கூடு விழாவிற்கு இந்துக்களும் திரளாக வருகிறார்கள். மதங்கடந்து மனிதம் போற்றும் இதுபோன்ற விழாக்களைப் போற்றுவோம்.

உன் மொழியை வேதாளத்தின் புதிர் மொழியாக மாற்றாமல் இனிக் கதை சொல்ல முடியாது. நடந்து முடிந்த மனித நாகரீகங்களின் சாம்பலில் கவுளி ஒன்று எச்சரிக்கிறது. நடந்தவற்றை அப்படியே நகல் எடுக்காதே. கவுளியிடம் கேட்டு அதன் உச்சரிப்பை மொழியாக மாற்று.

கோணங்கி

சென்னைப் புத்தகக்கண்காட்சியில் இம்முறை பாரதி புத்தகாலய அரங்கில் கீரனூர் ஜாகிர்ராஜாவின் கட்டுரைத் தொகுப்பை வாங்கியது எதிர்பார்க்காத விசயம். நான் அவரது வலைப்பூவை படித்து நாவல்கள் மற்றும் சிறுகதைகளை வாசிக்க வேண்டுமென கங்கணம் கட்டிக்கொண்டிருந்த நாட்கள் நினைவிற்கு வந்தது. கோணங்கி என்ற பெயரை அட்டையில் பார்த்ததும் ஒரு ஈர்ப்பு. சட்டென்று வாங்கிவிட்டேன். இலக்கியத்திற்கு வளம் சேர்க்கும் இந்நூலை வரவேற்போம் என்ற ச.தமிழ்ச்செல்வனின் முன்னுரை இந்நூலுக்கு வலு சேர்க்கிறது.

keeranoorjahir

தொலைநிலைக்கல்வி வழியாக தமிழ் இளங்கலை படித்த போது அதிலிருந்து சிறுகதைகள் குறித்த பாடப்பகுதி வாசிப்புத்தளத்தினுள் நம்மை இழுத்துச்செல்லும்படி அமையாமல் வெறும் பாடமாகவே இருந்தது. குளத்தங்கரை அரசமரம் முதல் கோணங்கி வரை என்ற தலைப்பே கவிதை போல அமைந்துள்ளது. வ.வே.சு ஐயர் எழுதிய கதையிலிருந்து சமகால சிறுகதைகள் வரை உள்ள நெடிய பயணத்தில் தமிழின் முக்கியமான சிறுகதையாசிரியர்களையும் அவர்களது சிறுகதைகளையும் நல்லதொரு அறிமுகம் செய்கிறார்.

koozh_thumb[3]மிதமான காற்றும் இசைவான கடலலையும் ச.தமிழ்ச்செல்வன் கதைகளும் என முன்பு எழுதிய பதிவு நினைவுக்கு வந்தது. ச.தமிழ்ச்செல்வனின் சிறுகதைகள் குறித்து பல்வேறாக ஆய்ந்து நல்லதொரு சிறுகதையாசிரியரென நிறுவுகிறார். எனக்கும் ச.தமிழ்ச்செல்வனின் சிறுகதைகள் ரொம்ப பிடிக்கும். ஆனால், அவர் இந்த 32 கதைகளுக்குப் பிறகு சிறுகதைகள் எழுதுவதை நிறுத்திக் கொண்டதில் பலரைப் போல எனக்கும் வருத்தம் உண்டு.

தஞ்சைப்ரகாஷ் குறித்து வாசித்திருக்கிறேன். அவரது புத்தகம் எதுவும் வாசிக்கவில்லை. எங்கே அந்தக் கனவுக்காரன்? என்ற கட்டுரை ஏற்படுத்திய ஈர்ப்பில் இணையத்தில் தஞ்சை ப்ரகாஷின் கதைகளைத் தேடி மேமல் மட்டும் வாசித்தேன். வித்தியாசமாகயிருந்தது. அவருடைய நாவல் எதாவது வாசிக்க கிடைத்தால் படித்துவிட்டு பகிர்கிறேன். தஞ்சை ப்ரகாஷ் பற்றி மட்டுமல்ல, தஞ்சை பெரிய கோயிலைப் பற்றியும் எழுதியிருக்கிறார். தஞ்சைப் பெரிய கோயில் குறித்த அந்தக்கட்டுரை பிரம்மாண்டங்களின் அடியில் நசுக்கப்பட்ட எளியவர்களின் வாழ்வை எடுத்துரைக்கிறது. ராசராசனை இன்னும் கொண்டாடுவது ஏன்? என தொ.பரமசிவன் அய்யா எழுதிய கட்டுரை ஞாபகம் வந்தது.

azlogo_new5 (1)

கந்தாடை நாராயணசாமி சுப்ரமணியம் என்ற தலைப்பை பார்த்ததும் சட்டென யாரென புரிபடவில்லை. வாசித்தபிறகுதான் அது க.நா.சு’வின் முழுப்பெயரென அறிந்தேன். க.நா.சு குறித்து இக்கட்டுரை வாயிலாக நிறைய அறிந்து கொண்டேன். தந்தை எதிர்த்தாலும், வறுமை வதைத்தாலும் தமிழுக்காக தினமும் குறைந்தபட்சம் 25 பக்கங்கள் எழுதியும் மொழிபெயர்த்தும் வாழ்ந்த க.நா.சு’வை இன்றைய தலைமுறையினர் அறிந்து கொள்ள இக்கட்டுரை உறுதுணையாகயிருக்கும். முன்பு க.நா.சு’வின் பொய்த்தேவு என்ற நாவல் மட்டும் வாசித்திருக்கிறேன். மற்றபடி அவரது எழுத்தை அதிகம் வாசித்ததில்லை.

பொன்னீலனின் மறுபக்கம் நாவலைக் குறித்த நல்லதொரு அறிமுகமாக ரசனை அடிப்படையில் மறுபக்கம் என்ற கட்டுரை அமைந்துள்ளது. இக்கட்டுரை வாசித்ததும் சென்றாண்டு நான் வாசித்த குன்னிமுத்து நாவல் ஞாபகத்திற்கு வந்தது. அந்நாவலும் குமரிமாவட்டத்தைச் சேர்ந்த கதைதான்.

baseer2_thumb4பஷீரின் மதிலுகள் நாவலோடு இந்தாண்டு (2015) வாசிப்புப் பயணத்தைத் தொடங்கினேன். அவருடைய பாத்துமாவின் ஆடு நல்ல நகைச்சுவையான கதை. பஷீர் குறித்த கீரனூர் ஜாகிர்ராஜாவின் கட்டுரை மூலமாக அவர் ஒரு இசைப்பிரியர் என்றறிந்தேன். மேலும், பஷீர் ஜனவரி மாதம் பிறந்தவர் என்றறிந்தேன். பஷீரின் எங்க உப்பப்பாவிற்கு ஒரு ஆனையிருந்தது நாவல் குறித்து நான் நாட்குறிப்பில் எழுதி வைத்திருந்த சிறுபத்தி கீழேயுள்ளது:

புத்தகங்களை வாசிக்கும் போது நம்மையறியாமல் கதாமாந்தர்கள் நமக்கு நெருக்கமாகிவிடுவார்கள். அவர்களுக்கு ஏற்படும் இன்பமும், துன்பமும் நம்மையும் பாதிக்கும். பஷீரின் பால்யகாலசகி வாசித்தபோது பரீதும் சுகராவும் சேராமல் போனபோது என்னையறியாமல் கண்ணீர் கசியத் தொடங்கியது. அப்படி சமீபத்தில் வாசித்த பஷீரின் எங்க உப்பப்பாவுக்கொரு ஆனையிருந்தது நாவலில் குஞ்ஞுபாத்துமாவும் நிஸார் அகமதுவும் பிரிந்துவிடுவார்களா என்ற அச்சம் எழுந்தது. நல்லவேளை நாவல் சுபமாக முடிய அன்று நிம்மதியாக உறங்கமுடிந்தது.

விடுமுறைக்கு வந்த அண்ணன் வைத்திருந்த நாயிவாயிச்சீல என்ற புத்தகம் தலைப்பால் என்னை ஈர்த்தது. ஹரிகிருஷ்ணனின் இச்சிறுகதைத்தொகுப்பு சிறுகதைக்கான இலக்கணங்களை உடைத்து மிக வித்தியாசமான மொழி நடையில் அமைந்திருப்பதாக உள்ள கட்டுரை வாசித்ததும் அடுத்தமுறை அண்ணன் வரும்போது நாயிவாயிச்சீல வாங்கி வாசிக்க வேண்டுமென்றிருக்கிறேன்.

வல்லிக்கண்ணன் குறித்த கட்டுரை அவரது எழுத்தையும், அவரது கடித இலக்கியத்தையும் எடுத்துரைக்கிறது. வண்ணநிலவனை உருவாக்கியதில் வல்லிக்கண்ணனின் பங்கு குறித்து ஒரு கட்டுரை முன்பு வாசித்திருக்கிறேன். துணைப்பாடநூலிலிருந்த சிறுகதைகளில் வல்லிக்கண்ணனின் கதையொன்று படித்திருக்கிறேன். இப்போது அவரது கதைகளைத் தேடி வாசிக்க வேண்டும் போலிருக்கிறது.

jahirrajaஎழுத்தாளராகத் தூண்டிய பள்ளி ஆசிரியர்களை குறித்த கட்டுரை நெகிழ்ச்சியாக்கிவிட்டது. இடம் பெயர்வு வாழ்க்கை என்ற கட்டுரை சுப்ரபாரதி மணியனின் நாவலைக் குறித்த பதிவாக மட்டும் அமையாமல் திருப்பூரின் இன்றைய நிலையைப் படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது. விட்டல்ராவ் பழைய புத்தகக்கடைகளில் அலைந்து திரிந்து புத்தங்களை வாங்கியது குறித்து எழுதியுள்ள புத்தகம், மலையாளக் கவிஞர் பவித்ரன் தீக்குண்ணியின் கவிதைகள் மற்றும் அவரது வாழ்க்கை, லட்சுமணனின் ஒடியன் கவிதைத் தொகுப்பும் அதனூடாகப் பதிவாகியுள்ள இருளர்களின் வாழ்க்கையும் குறித்த கட்டுரைகள் நம்மை புத்தகங்களை நோக்கி இழுத்துச் செல்கின்றன.

தன்னை விமர்சகராக எண்ணிக் கொண்டு புத்தகங்களைப் பற்றி எழுதாமல் வாசகராய் மனதில் வரித்துக் கொண்டு எழுதியுள்ளதால் நாமும் அந்தப் புத்தகங்களை வாசிக்க வேண்டுமென்ற ஆர்வத்தை தூண்டுகிறது கீரனூர் ஜாகிர்ராஜாவின் மொழிநடை.

நன்றி – ட்ராஸ்கி மருது, அழியாச்சுடர்கள்

எதிர்பாராத கணங்களில் ஒளிந்திருக்கும் அழகை தரிசிக்கத் தொடங்கும்போது வாழ்க்கை இன்னும் அழகாகிவிடுகிறது. சென்னை புத்தகக்காட்சிக்கு செல்ல வேண்டுமென்பது வெகுநாள் அவா. ஆனால், பொருளாதாரச் சூழல் தடுத்துவிடும். புத்தகக்காட்சிக்கு சென்று வந்த சகோதரர்களிடமும், நண்பர்களிடமும் புத்தகவெளியீடு, விற்பனை, கூட்டம் குறித்தெல்லாம் கேட்டுத் தெரிந்து கொள்வேன். இம்முறை புத்தாண்டன்று வாழ்த்துச் சொல்லி உரையாடிக் கொண்டிருந்த சகோதரருடன் சென்னை புத்தகக்காட்சி குறித்து பேசிக்கொண்டிருந்தேன். வழக்கம்போல இந்தாண்டும் வரவாய்ப்பில்லை என்று சொன்னேன். சகோதரர் எதிர்பாராதவிதமாக மறுநாள் சிறுவிபத்தில் சிக்க அறுவைசிகிச்சை வரை கொண்டுபோய்விட்டது. அவரைப் பார்ப்பதற்காக சென்னைக்கு மாட்டுப்பொங்கலன்று சென்றிருந்தோம்.

மதுரையிலிருந்து சென்னை செல்லும்போது வழியில் பார்த்த நாட்டுப்புறத்தெய்வங்கள் மனதைக் கவர்ந்தது. மதுரையில் சேமங்குதிரைகளில் அமர்ந்திருக்கும் காவல் தெய்வம் கொஞ்சம் தள்ளிப் போகப்போக குதிரைக்கருகில் நின்றுகொண்டிருந்தது. அதைத்தாண்டி இன்னும் கொஞ்சதூரம் போக காவல்தெய்வங்களின் உருவமே மிகப்பெரியதாகயிருந்தது. மதுரையில் குதிரையில் அமர்ந்துள்ள காவல்தெய்வங்களையெல்லாம் தனியே ஆவணப்படுத்த வேண்டுமென்ற ஆசையிருக்கிறது. பார்க்கலாம்.

சென்னை முகப்பேரில் உள்ள சகோதரரைப் போய் பார்த்து அங்கு ஒருநாள் தங்கியிருந்தோம். எல்லோரையும் பார்த்ததில் கொஞ்சம் மகிழ்ச்சியாகயிருந்தார். அன்று மாலை வீட்டிற்கு அருகிலுள்ள சிவன் கோயிலுக்கு போகலாம் என்றார்கள். போகலாமா? வேண்டாமா? என்ற யோசனையில் நானிருந்த போது பெரியப்பா பழமையான சிவன் கோயில், குரு ஸ்தலம் என்றார். உடனே கிளம்பிவிட்டேன். பாடி என்ற இடத்தில் அந்த கோயில் அமைந்திருக்கிறது. அக்காலத்தில் அரசின் போர் ஆயுதங்களை வைத்திருக்குமிடம் பாடி என்றழைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

சிவன்கோயில்

பழமையான சிறிய சிவன் கோயில். திருவல்லீஸ்வரர் தான் மூலவர். இக்கோயிலை திருஞானசம்பந்தர் பாடியிருக்கிறார். அவர் காலத்தில் இக்கோயில் திருவலிதாயம் என்றழைக்கப்பட்டிருக்கிறது. கோயிலை அழகாக புதுப்பித்திருக்கிறார்கள். அது என்ன அழகாக புதுப்பிப்பது என்கிறீர்களா?. கோயிலில் உள்ள கற்களை மாற்றி டைல்ஸ், கிரானைட்னு போடாமல் அப்படியே பட்டியக்கல்லைப் போட்டு இருக்கிறார்கள். சுற்றி வருவதற்கு சுகமாகயிருக்கிறது. மேலும், கோயிலுக்கு நூற்றுக்கணக்கான புறாக்கள் வருமாம். வெளிப்பிரகாரத்தில் நவக்கிரக சன்னதி, குரு சன்னதி மற்றும் ஆன்மிக நூலகம் ஒன்றுள்ளது.

கோலங்கள்

வீட்டிற்கு வரும்போது அந்த வீதியில் பொங்கல்விழாவையொட்டி கோலப்போட்டி நடந்து கொண்டிருந்தது. ஒவ்வொருவரும் அழகழகாக கோலம் போட்டிருந்தனர். ஒவ்வொன்றையும் போய் பார்த்துக் கொண்டே அலைபேசியில் படமெடுத்தேன். முதல்பரிசு மயில் கோலத்திற்கு கொடுத்தார்கள். நாங்களும் அதைத்தான் கணித்தோம். எந்த வீட்டு வாசலில் அழகான கோலங்களைப் பார்த்தாலும் நின்று கவனிப்பேன். சிக்கலான கம்பி கோலங்களை எப்படி இவ்வளவு எளிதாகப் போடுகிறார்கள் என வியந்துபார்ப்பேன். சில நேரங்களில் எங்கள் வீட்டு வாசலில் நான் கோலமிடுவேன் என்பதை விட கோலப்பொடியில் வரைவேன் எனலாம்.

மறுநாள் வேளச்சேரியிலுள்ள சகோதரன் வீட்டிற்குபோய் அங்கிருந்து மதுரை கிளம்பத் திட்டம். சென்னை மெரீனா கடற்கரைக்குப் போய் கடலை கொஞ்சநேரம் வேடிக்கை பார்த்தோம். நல்ல வெயில். அன்று காணும்பொங்கல் என்றதால் சீக்கிரம் கிளம்பினோம். சென்னையில் காணும் பொங்கல் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. குடும்பமாக கடற்கரை மற்றும் பூங்காங்களுக்கு வருகிறார்கள். மதுரையில் காணும்பொங்கலன்றுதான் உலகப்புகழ்பெற்ற அலங்காநல்லூர் சல்லிக்கட்டு.

வேளச்சேரி செல்லும் வழியில் இறங்கி கிண்டி போய் அலைந்து திரிந்து ஒருவழியாக நந்தனத்தில் சென்னை புத்தகக்காட்சிக்கு சென்றேன். சகோதரர் அறிவுறுத்தியபடி புத்தகக்காட்சி மைதானத்திற்குள் செல்லும்முன் அந்தக்கல்லூரி சிற்றுண்டியகத்தில் மதிய உணவாக தேனீரும், பன்னும் சாப்பிட்டு உள்ளே சென்றேன். உள்நுழைந்ததும் சாப்பாட்டுக்கடைகள் வரவேற்றன. இயல்வாகையிலிருந்து வைத்திருந்த பதாகைகள் ரசிக்கும்படியிருந்தன.

புத்தகத்திருவிழா

சென்னை புத்தகக்காட்சி அரங்கினுள் நுழைந்தேன். திக்கெட்டும் புத்தகங்கள், நூற்றுக்கணக்கான கடைகள், ஆயிரக்கணக்கில் புத்தகம் வாங்க வேண்டுமென்ற ஆசையெழுந்தது. எல்லாவற்றையும் மெல்ல வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டே மெல்ல நடந்தேன். வாங்க வேண்டிய புத்தகப்பட்டியல் மனதிலிருந்தாலும் பையில் என்னயிருக்கிறது என்று தெரியுமல்லவா? எனவே ஒவ்வொரு வீதியாகப் போய் புத்தகங்களைப் பார்த்துக் கொண்டே நடந்தேன். வேதாந்தமகரிஷியின் மணிமொழிகள் புத்தகங்களும், வாழ்க வளமுடன் – அருட்காப்பு ஸ்டிக்கர்ஸூம் வாங்கினேன்.

பாரதி புத்தகாலயத்தில் தபாலிபையும், கீரனூர் ஜாகிர்ராஜாவின் குளத்தங்கரை அரசமரம் முதல் கோணங்கிவரை என்ற புத்தகமும் வாங்கினேன். இவையிரண்டும் வாங்குவேன உள்நுழையும் வரை நினைக்கவில்லை. பை லேசானதும் காலாற நடந்தேன். காசில்லாதவன் காலாற நடக்கலாம். அதற்குப்பிறகுதான் நிறைய புத்தகங்கள் ஈர்த்தது. அன்று மாலை எழுத்தாளர் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் பேசுவதாக அறிவித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். பார்க்கமுடியவில்லையே என்ற வருத்தத்தோடு  அம்புட்டு வீதியும் சுற்றிவிட்டு கிளம்பினேன். தமிழ்இந்து நாளிதழ் வாசகர் திருவிழா என்ற தலைப்பிலிட்ட கட்டுரைகள் சென்னை புத்தகக்காட்சி குறித்து தொடர்ந்து அறிந்து கொள்ள உதவியாகயிருந்தது. மற்ற ஊடகங்களும் இதைப் பின்பற்றலாம். மேலும், மற்ற ஊர்களில் புத்தகத்திருவிழாக்கள் நடக்கும் போது அந்த செய்திகளை முன்னிலைப் படுத்தினால் நன்றாகயிருக்கும். அங்கிருந்து வேளச்சேரி சென்றேன். பிறகு குரோம்பேட்டையிலுள்ள சகோதரியைப் பார்த்துவிட்டு இரவு நான்மாடக்கூடலை நோக்கி கிளம்பினோம். அதிகாலை நாலுமணிக்கு மதுரையம்பதி வந்தடைந்தோம். காணும் பொங்கல் இம்முறை சென்னையைக் காணும் பொங்கலானது.