மாடக்குளம்

மதுரை ஆலவாய் என்ற பெயராலும் அழைக்கப்படுகிறது. ஆலம் என்றால் நீர்நிலை. ஆலவாய் என்றால் ‘நீர்நிலைகளுக்கு நடுவே அமைந்த ஊர்’ என்று மயிலை சீனி.வேங்கடசாமி கூறுகிறார். அந்தக்காலத்தில் வைகையும், கிருதுமால்நதியும் மாலை போல சூடியருந்தது மதுரை. மதுரையைச் சுற்றி ஏராளமான கண்மாய்களும், குளங்களும் இருந்துள்ளன. அவைகளில் தற்போது பாதிக்கும் மேல் ஆக்கிரமிப்பில் உள்ளது தனிக்கதை.

மதுரையில் உள்ள மாடக்குளம் கண்மாய் முக்கியமான நீர் ஆதாரமாக திகழ்கிறது. மாடக்குளம் அழிந்தால் மதுரையில் பாதி அழியும் என ஒரு சொலவடை உண்டு. உதாரணமாக சொல்ல வேண்டுமென்றால் சென்னையின் செம்பரம்பாக்கம் ஏரிபோல. சமீபத்திய சென்னை வெள்ளத்திற்கு பிறகான பசுமைநடை என்பதால் இம்முறை நீர்நிலைகளை அத்தியாவசியத்தை உணரும் பொருட்டு மாடக்குளம் கண்மாய்க்கு அருகிலுள்ள கபாலிமலைக்கு பசுமைநடையாக 10.01.2016 அன்று சென்றோம்.

பழங்காநத்தம் வழியாக மாடக்குளம் சென்றோம். மாடக்குளம் கண்மாய் கடல்போல நிரம்பியிருந்தது. வாகனங்களை மலையடிவாரத்தில் நிறுத்திவிட்டு குழுவாக மலையேறினோம். 500 க்கும் மேற்பட்ட படிகள். 200க்கும் அதிகமானோர் வந்திருந்தனர். மேலும், பசுமைநடைக்கு இம்முறை வெளிநாட்டிலிருந்து மதுரை லேடிடோக் கல்லூரிக்கு வந்திருந்த மாணவியர் 50 பேர் கிட்ட வந்திருந்தனர். எல்லோருக்கும் அந்த மலையும், கண்மாயும் உற்சாகத்தை தந்தது.

DSC_0894

DSC_0896

மலைமீது ஏறியதும் எல்லோருக்கும் ஏறிய களைப்பை போக்கும் விதமாக மதுரை 3600 கோணத்தில் காட்சி தந்தது. ஒருபுறம் தென்கால் கண்மாயும் திருப்பரங்குன்ற மலையும், திருக்கூடல்மலையும், பசு மலையும் மிக அருகில் தெரிந்தது. மறுபுறம் சமணமலை, நாகமலையும் தொலைவில் சிறுமலைத்தொடரும் தெரிந்தது. வயக்காடுகளை விட கான்கிரீட் காடுகள் நிறைய தெரிந்தன. எட்டாம்பிறைபோல மாடக்குளம் நிரம்பியிருந்ததைப் பார்த்ததும் சங்கப்புலவர் கபிலரின் பாடல்வரி நினைவுக்கு வந்தது. சங்கப்புலவர் கபிலர் நம்ம மதுரை திருவாதவூரில் பிறந்தவர்தான்.

மாடக்குளம்

அறையும் பொறையும் மணந்த தாய
எண்நாள் திங்கள் அணைய கொடுங்கரைத்
தென்நீர்ச் சிறுகுளம் கீழ்வது மாதோ
தேர்வன் பாரி தன் பறம்பு நாடே.
– கபிலர்

கபாலிமலை

எல்லோரும் கபாலீஸ்வரி கோயிலுக்கு அருகில் கூடினோம். பசுமைநடை அமைப்பாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் எல்லோரையும் வரவேற்றார். சென்னை வெள்ளத்திற்கு அரவிந்த் கண் மருத்துவமனையுடன் இணைந்து செய்த நிவாரணப் பணிகள் குறித்து கூறினார். மேலும், அகரம், தி இந்து, புதியதலைமுறை இணைந்து நடத்திய யாதும் ஊரே கருத்தரங்கிற்கு சென்று வந்ததை பற்றியும் குறிப்பிட்டார். முதல்முறையாக எத்தனைபேர் வந்திருக்கிறீர்கள் என்று கேட்டபோது பெரும்பாலானோர் கைகளை உயர்த்தினர். பசுமலை மீதுள்ள நட்சத்திர உணவகத்தை விட அதிக நட்சத்திர அந்தஸ்து கொண்டது இம்மலை. ஆனால், நாம்தான் இலவசமாக கிடைப்பதால் இதை வந்து பார்த்து பயன்படுத்துவதில்லை. உங்கள் வீட்டிற்கு வரும் உறவினர்களை ஷாப்பிங் மால்களுக்கு அழைத்துச் சென்று காட்டுவதைவிட இதுபோன்ற மலைகளுக்கு அழைத்து வந்து காட்டுங்கள். உணவு எடுத்து வந்து குடும்பமாக அமர்ந்து உண்டு செல்லுங்கள் என்றார். மாடக்குளம் குறித்த கைப்பிரதி எல்லோருக்கும் வழங்கப்பட்டது. வெளிநாட்டிலிருந்து வந்த மாணவியருக்கு ஆங்கிலத்திலும் வழங்கப்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது. அதிலிருந்து ஒரு துளி.

DSC_0925

மதுரை நகரைக் குறிக்கும் பிற்காலப் பாண்டியர் கல்வெட்டுக்களில் மதுரோதய வளநாட்டில் மாடக்குளக்கீழ் மதுரை என வழங்கப்படுகிறது. மாடக்குளக்கீழ் மதுரை, மாடக்குளக்கீழ் திருப்பரங்குன்றம், மாடக்குளக்கீழ் அரியூர், மாடக்குளக்கீழ் குலசேகரபுரம், மாடக்குளக்கீழ் கொடிமங்கலம் என்று பல கிராமங்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றன. இதன் மூலம் ‘குளக்கீழ்’ என்பது ஒரு நாட்டுப்பிரிவு வகையைச் சேர்ந்தது எனக் கருதலாம்.
மாடக்குளத்தை அடுத்து கிழக்கில் பழங்காநத்தம் என்னும் ஒரு பகுதி உள்ளது. இதன் பெயரே இது பழங்காலத்திலேயே மக்களின் குடியிருப்புப் பகுதியாகத் திகழ்ந்தது என்பதைக் குறிக்கும். பழங்கால நத்தம் என்பதே பழங்காநத்தம் என மருவியுள்ளது எனலாம்.

திருப்பரங்குன்றம்
எல்லோரும் மலையிலிருந்து மதுரை மாநகரை கண்டு களித்தனர். பனிமூட்டம் லேசாக விலகி மீனாட்சியம்மன் கோயில் கோபுரம் அழகாய் மிளிர்ந்தது. நிழற்படங்களை எடுத்து அங்கிருந்து கீழே இறங்கினோம். மலையடிவாரத்தில் இருந்த மரத்தடியில் கூடினோம். அந்த ஊரைச் சேர்ந்த பெரியவர் ஒருவரிடம் உரையாடிய போது மாடக்குளம் கண்மாய் நிறையாமல் சில வருடங்களாக விவசாயம் பொய்த்து போனது. சமீப காலமாக போராடி மாடக்குளத்தை நிறைத்திருப்பதாகவும் அதனால் தற்போது 200 ஏக்கருக்கும் அதிகமாக விவசாயம் நடைபெறுவதாகவும் அதன்மூலம் பெண்களுக்கு நிறைய வேலைவாய்ப்பு கிடைத்துள்ளதாகவும் கூறினார்.

வயலும் வாழ்வும்

DSC_0952

DSC_0961
வெள்ள நிவாரணப் பணியில் பசுமைநடையுடன் இணைந்து செயல்பட்டதோடு பொருட்களை வைக்க இடம் கொடுத்த அரவிந்த் கண்மருத்துவமனை நிர்வாகிகளுள் ஒருவரான சித்ரா அம்மாவிற்கு பசுமைநடையின் சார்பாக நன்றி தெரிவிக்கப்பட்டது. பசுமைநடையிலிருந்து 2016 நாட்காட்டி வெளியிடப்பட்டது. 12 மாதங்களுக்கும் 12 படங்கள். ஒவ்வொரு படமும் பசுமைநடையின் சாதனையை பறைசாற்றும். யானைமலை மீது, திருப்பரங்குன்ற மலைமீது, சித்தர்மலை மீது 250க்கும் அதிகமானோர் கலந்து கொண்டது பசுமைநடை பயணங்களில்தான் சாத்தியம் என்பதை அந்தப் படங்கள் உணர்த்தின. ஒரு நாட்காட்டியின் விலை 50 ரூபாய். எல்லோருக்கும் உணவு வழங்கப்பட்டது. திருச்சியில் இருந்து நண்பர் சுரேந்தர் இந்நடைக்கு வந்திருந்தார். எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் நாவல்முகாம் மூலம் பழக்கமான நண்பர். மேலும், என்னுடன் பணிபுரியும் நண்பர் சாலமன் இம்முறை வந்திருந்தார். அவர் எடுத்த படங்களைத்தான் இந்தப் பதிவில் பயன்படுத்தியுள்ளேன்.

DSC_0955

DSC_0966

நாட்காட்டி
மாடக்குளம் கண்மாயில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட கல்லில் காணப்பட்ட கல்வெட்டை காண பசுமைநடையாக முன்பு வந்தபோது மாடக்குளம் கண்மாயும், தென்கால் கண்மாயும் நீரின்றி வறண்டு கிடந்தது. இம்முறை நிறைந்துகிடந்த நீரைப் போல மனம் மகிழ்ச்சியில் திளைத்தது. நீர்நிலைகளை நாம் ஹெலிகாப்டரில் பறந்துபார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைப்பது சாத்தியமில்லாத விசயம். ஆனால், அதைவிட அற்புதமான காட்சியாக அதைக்காண இயற்கை நமக்கு அளித்த கொடைதான் மலைகள். திருப்பரங்குன்ற மலைமீதிருந்து, யானைமலைமீதிருந்து, சமணமலைமீதிருந்து, சித்தர்மலைமீதிருந்து நீர்நிலைகளைப் பார்த்தது அருமையான வாய்ப்பு. எல்லோரும் வாய்ப்பு கிட்டும்போது நம் ஊரை, நம்மைச் சுற்றியுள்ள நீர்நிலைகளை இதுபோன்ற மலைமீதிருந்து பார்க்க வேண்டும்.

உதயகுமாரின் மாடக்குளம் நினைவலைகளோடு கூடிய பசுமைநடைப் பதிவையும் படித்துப் பாருங்கள். சுவையாக சிறுகதை போல பரிமாறியிருக்கிறார்.

ஒரே பக்கத்தில் 2016-இன் அனைத்து மாதங்களுக்குமான நாட்காட்டி. தமிழக அரசு விடுமுறை நாட்கள் கட்டமிட்டுக் காட்டப்பட்டுள்ளன. தேவைப்பட்டால் பிடிஎப் கோப்புகளைத் தரவிறக்கி விரும்பியதை அச்செடுத்து ஒட்டிக்கொள்ளவும்.

தொ. பரமசிவன் அய்யாவின் கருத்து ஒன்றுடன்.

2016 Calendar Tho.pa

தொ. ப நாட்காட்டியின் பிடிஎப் வடிவம்

அசோகமித்திரன் அவர்களின் கருத்து ஒன்றுடன்:

2016 Calendar A.Mi

அ.மி நாட்காட்டியின் பிடிஎப் வடிவம்

என் போன்ற கமல் ரசிகர்களுக்கென்றே:

2016 Calendar Kamalகமல் நாட்காட்டியின் பிடிஎப் வடிவம்

இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்

ஒவ்வொரு மனிதனும் என்றோ வாழ்ந்த

ஓர் அரசன் அல்லது அடிமையின் சந்ததி…!

 – கலீல் ஜிப்ரான்

எல்லாருக்கும் சின்ன வயசுக்கு திரும்பிறனும்னு ஆசை. ஆனா, நாம நினைச்சது நடக்காதுன்றதுதான உலகத்துலயே நல்ல விசயம். அப்படியிருக்கும் போது புத்தகங்களால நம்மள பழைய நினைவுக்குள்ள இழுத்துட்டு போக முடியும். அப்படி நான் படிச்ச எஸ்.அர்ஷியாவோட ஏழரைப்பங்காளி வகையறா என்னைய நான் பொறந்த இஸ்மாயில்புரத்துள்ள கூட்டிட்டு போச்சு. சின்ன வயசுல என்னை தூக்கி வளர்த்த முஸ்லீம் மக்களோட கதை. இந்த கதை எனக்குப் புடிக்க ஏராளமான காரணம் இருக்கு. அதுல முக்கியமான ஒண்ணு நான் பொறந்த மதுரை இஸ்மாயில்பொரத்தோட கதை. இன்னொன்னு இதுவரைக்கும் படிச்சதுலயே இந்த கதைய சொல்ற மொற ரொம்ப புடிச்சுப் போச்சு. அர்ஷியா வந்து நம்மட்ட இஸ்மாயில்புரத்து ஏழரைப்பங்காளிக கதைய சொல்றமாரி இருந்துச்சு. அது எப்படின்னா இந்தப் பதிவுமாரி முழுக்க பேச்சுநடைல. ஒரு முழுக்கதையையும் இப்படி பேச்சு நடைல, அலுப்புத்தட்டாம எழுதுறது எம்புட்டு கஷ்டம். ஆனா, அர்ஷியா அத அசால்ட்டா செஞ்சுருக்காரு. இதுல வர்ற மனுசங்க செவப்பா, கக்கரா புக்கரான்னு பேசுறவங்களா இருந்தாலும் அவங்க நமக்கு சொந்தக்காரங்கமாரி ஆயிடுறாங்க கதைய முடிக்கையில.

pangali

வெள்ளைக்காரன் காலத்துலயே தாசில்தாரா இருந்த இஸ்மாயிலுக்கு எல்லாச் சமூகத்து மக்கள்ட்டயும் நல்ல பேரு. அவர் கட்டுனதுதான் இன்னைக்கு நாம பார்க்கும் தாசில்தார் பள்ளிவாசல். இஸ்மாயில் தாசில்தாரு அந்தக்காலத்துலயே பெரிய புதுமையெல்லாம் பண்ணிருக்காரு. அவரோட சொத்த ரெண்டா பகுந்து அதுல ஒரு பாதில ஏழு மகனுக்கும், மறுபாதிய மகளுக்கும் கொடுத்தவரு. அவரு வகையறாதான் இந்தக்கத நாயகன் தாவூத். சித்திரைவீதியில இருந்து நேரா புதுமண்டபம் தாண்டி வந்தா கீழமாசிவீதி, கீழவெளிவீதி வரும், அதத்தாண்டி நேராப் போனா இஸ்மாயில்புரம்தான்.

இந்த கதைல முக்கியமான கதாபாத்திரம்னு பார்த்தா நாலுபேருதான். தாவூத், ஆபில்பீ, உசேன் மற்றும் குத்தூஸ். தாவூத்ன உடனே நம்மாளுகளுக்கு தோன்றமாரி எதுவுமில்லாத சாதாரண மனுசன். கர்ணன போல கேட்டவுகளுக்கு அள்ளிக் கொடுப்பாரு. சூதுவாது தெரியாத மனுசன் மட்டுமல்ல நல்ல கஸிதே(கவித) பாடுற ஆளு. தண்ணி, பொம்பளன்னு எந்த கெட்ட சாவகாசமும் கிடையாட்டியும் பரம்பரைச் சொத்த தொலைச்ச பொழைக்கத் தெரியாத ஏமாளி.

தாவூத்

தாவூத்தோட மனைவி ஆபில்பீ. பாக்தாத்ராணி போல வாழ வேண்டிய ஆளு பாய்மொடஞ்சு பொழைக்க வேண்டிய நிலை வரும்போது தடுமாறாம குடும்பத்த தாங்கிக்கிர்ற வைராக்கியமான மனுஷி. அவங்க கஷ்டப்படுறத படிக்கும்போது அழாம வாசிச்சதில்ல. இந்தக் கதைல கடும் இருட்டுக்கு பெறகு வர்ற விடிவெள்ளி மாதிரி தாவூத்தோட மகன் உசேன். நல்ல பைய. பசியோட பள்ளிக்கூடம் போனாலும் நல்லாப் படிக்கணும்ன்ற ஆர்வம் உள்ள ஆளு. ஒரு வகைல என்னோட சின்ன வயசுக் காலத்த ஞாபகப்படுத்துற நண்பனுங்கூட.

குத்தூஸ் இருக்காறே அவரு சகுனி மாதிரின்னு அர்ஷியாவே கதைல ஓரிடத்துல சொல்றாரு. ஆனாலும், அவரு இந்தக் கதைல முக்கியமான ஆளு. தாவூத்தோட அப்பா செத்துப்போனப் பெறகு அவனப் பாத்துக்க யாருமில்ல. அவங்கம்மா ஜொகரா சொந்தக்காரவுக வீடே கதின்னு சுத்திட்டு இருக்குற ஆளு. அந்த நிலைல தாவூத்துக்கு ஆபில்பீ மாதிரி நல்ல பொண்ணாப் பாத்து கல்யாணம் பண்ணிவச்சு அதுவும் ஊரே வியக்குற மாதிரி பண்ணிவச்சு பாத்த மனுசன் குத்தூஸ். சொத்த நேரங்கிட்டும் போதெல்லாம் ஆட்டையப்போட்டாலும் கடைசில தாவூத் கடங்காரனா மயங்கி கிடக்குறப்ப அத அடச்சு குடும்பத்த தேட பணம் கொடுத்த அனுப்புறதும் குத்தூஸ்தான். எல்லா மனுசனும் கடவுள்பாதி மிருகம்பாதிதானே!

தர்ஹா

நெறயா விசயங்கள படிக்கும் போது குறிச்சு வச்சு அம்புட்டயும் சொல்லிரனும்னு தோணுச்சு. ஆனா, அதுவே நீண்டுரும்னு சிலத மட்டும் சொல்றேன். தாவூத் ஆபில்பீ கல்யாணத்தப்ப அங்க பிரியாணி ஆக்குறதப்பத்தி வாசிக்கிறப்ப உங்களுக்கு எச்சி ஊறும். அதேமாரி யானைல மாப்பிள்ள அழைப்புக்கு ஏற்பாடு பண்ணி ஒரு கேமரா வாங்கி ஒரு போட்டாவும் எடுப்பாரு குத்தூஸ். அந்தக் கல்யாணத்த பாத்து ஊரே வியக்குற மாரி மெறட்டிருப்பாரு. அதே மாதிரி குத்தூஸ் சாகக் கெடக்குறதுல இருந்து செத்த பெறகு நடக்குற சடங்க படிக்கும்போது அம்புட்டு நம்ம கண்ணு முன்னாடி நடக்குற மாரி எழுதிருப்பாரு அர்ஷியா.

தென்னமரம் படம் போட்ட டால்டா டப்பா, சோழவந்தான் வெத்தல, வெடிதேங்கா தயாரிக்கிறது, பிரைஸ் அட்டை, காசு மிட்டாய், மீன் பிடிச்சது பத்தியெல்லாம் படிக்கும்போது ரொம்ப சந்தோஷமா இருந்துச்சு. சந்தோஷமா இருந்தமாரி சில இடங்கள்ல அழவும் விட்டுருச்சு இந்தக்கத. தாவூத்து வீட்ட வித்துட்டு ஊர விட்டு ஓடிப்போன பெறவு ஆபில்பீ அஞ்சுபிள்ளைகளையும் கூட்டிட்டு போயி ஏர்வாடி தர்ஹால அநாதையா கெடக்குறத படிக்கும்போது கண்ல தண்ணியா வரும்.

இந்தக் கதைல ஊடால அங்கனயும், இங்கனயும் வர்ற சில கிளைக்கதைகள் கூட தனிச் சிறுகதையாக, குறுநாவலாக எழுதுமளவு சிறப்பாக உள்ளன. குறிப்பா சொல்லனும்னா பண்டிதர் பிச்சை, கோதைநாச்சியார், குல்சும், கமலா மற்றும் பேய்புடிச்ச பெண்களோட கதை. இதுல குத்தூஸோட மகனா வர்ற மாபாஷா பத்தி ‘நிழலற்ற பெருவெளி’ எனத் தனிக்கதையாகவே அர்ஷியா எழுதிருக்காரு. (அதப்பத்தி கபரஸ்தான் கதவு பதிவுல படிச்சுப்பாருங்க) உருது வார்த்தைகள நாவல்ல அப்படியே சில எடத்துல எழுதுனாலும் நமக்கு புரியுது. உதாரணத்துக்கு அடுத்து வர்ற வார்த்தைகளைப் பாருங்க. ஃபரி(தேவதை), சிச்சானியம்மா(சின்னம்மா), மும்மானி(அத்தை), ரஹாம்(கருணை), ஜின்(முனி).

சந்தனக்கூடு

முஸ்லீம்களோட கல்யாணச்சடங்கு, இறப்புச்சடங்கு, சாப்பாட்டு பழக்கவழக்கம் பத்தியெல்லாம் இதுல விரிவா பேசுறாரு. மேலும், ஏர்வாடி தர்ஹா, தெற்குவாசல் சந்தனக்கூடு திருவிழாலாம் பத்தி படிக்கைல நாமும் அங்க போகனும் போல இருக்கும். அதுலயும் மட்டைச்சோறு பத்தி எழுதியிருப்பாரு. அத வாங்கிச் சாப்புடவாச்சும் அந்த ஏர்வாடி தர்ஹாக்கு போணும்னு தோணும். ஒருமொற தொ.ப.அய்யா பேசும்போது இனவரைவியல் நாவல்களப் பத்தி பேசுனாரு. அதுல நீலபத்மனாபனோட தலைமுறைகள், எம்.வி.வெங்கட்ராமோட வேள்வித்தீ, அர்ஷியாவோட ஏழரைப்பங்காளி வகையறாலாம் இனவரைவியல் நாவல்னு குறிப்பிட்டாரு. அதுவும் இத எழுதும்போது ஞாபகத்துக்கு வந்துருச்சு.

ஏழரைப்பங்காளி

இஸ்லாமியர்களோட வாழ்க்கைமுறை என்பதைத் தாண்டி எங்க வீட்லயும், உங்க வீட்லயும் நடக்குற கதைதான் இது. இன்னொரு வகைல வாழ்ந்து கெட்ட குடும்பத்தோட கதைன்னு சொல்லலாம். கஷ்டப்படுறப்ப வேடிக்கை பாக்குற சொந்தக்காரங்க, நம்மள அந்தக் கஷ்டத்துல இருந்து தூக்கிவிட்ட பழக்கமானவங்க(நண்பர்கள்), கஷ்டப்படுறவங்கள கண்டபடி வேலை வாங்குறவங்கன்னு நாம அன்றாடம் பாக்குற மனுசங்கதான் இந்த இஸ்மாயில்புரத்துக்குள்ளயும் இருக்காங்க.

இந்தக்கதையப் படிக்கிறப்ப எங்கப்பாதான் ஞாபகத்துக்கு வந்தாரு. அவரும் தாவூத்தும் கிட்டத்தட்ட அண்ணந்தம்பி மாதிரித்தான். இந்தக் கதைல வர்ற கஷ்டம்லாம் பாதியாச்சும் நான் அனுபவிச்சுருக்கேன். அதையுந்தாண்டி எங்கப்பா இந்த ஏரியாலதான்(சந்தைப்பேட்டை) முப்பதுவருசத்துக்கிட்ட இருந்துருக்காரு. அவர்ட்ட ஒராட்ட இந்த நாவல கொடுத்து படிக்கச் சொல்லி பழைய கதையெல்லாம் கேட்கணும். நேரங்கிட்டும்போது பார்ப்போம்.

ஏழரைப்பங்காளி வகையறா மதுரைக்காரங்க, முஸ்லீம்ங்க மட்டும் வாசிக்க வேண்டிய நாவல் இல்ல. எல்லோரும் வாசிக்கணும். மனுசங்களல புரிஞ்சுக்க, வாழ்க்கையை பல்வேறு கோணங்கள்ல தரிசிக்க இந்த நாவலும் உதவும். அதுவும் இந்நாவலோட நடைக்காகவே ஒராட்ட எல்லோரும் கட்டாயம் படிக்கணும். அதுக்காகத்தான் அங்கன இங்கன கட்டத்துல நாவல்ல வர்ற வரிகள அப்படியே எடுத்துப் போட்டுருக்கேன். படிச்சுப்பாருங்க. புடிச்சா ‘ஏழரைப்பங்காளி வகையறா’ வாங்கிருங்க. உங்க புத்தக அலமாரி பெருமைப்படும்.

நன்றி – தினேஷ் குமார், மதுமலரன், குணா அமுதன், அருண், மதுரக்காரன் கார்த்திகேயன்

அர்ஷியா நாவல்

1014680_718252694886507_922398142_o

ஒரு சிறுகதைத் தொகுப்பைத் திறந்தபோது உள்ளேயிருந்து கொஞ்சம் சிறகுகள் எட்டிப்பார்த்தன. அதைத் தைத்து அக்கதைகளினூடாகப் பறந்த அனுபவத்தை இப்பதிவினூடாகப் பகிர்ந்து கொள்கிறேன். அப்படிப் பறக்க வைத்த சிறுகதைத் தொகுப்பு அர்ஷியாவின் கபரஸ்தான் கதவு.

12196263_1250405198318351_2072100658548786082_nகபரஸ்தான் கதவு என்ற சிறுகதைதான் இத்தொகுப்பிலேயே மிகவும் நெருக்கமான கதை. அக்கதை சார்ந்த நினைவுகளும் கொஞ்சம் அதிகம். ஆறேழு ஆண்டுகளுக்கு முன் மதுரை வடக்குமாசிவீதி மணியம்மை மழலையர் பள்ளியில் நடந்த ஒரு இலக்கிய கூட்டத்தில் அர்ஷியா அவர்கள் இக்கதையை வாசிக்க கேட்டிருக்கிறேன்.

எல்லாச்சமூகங்களிலும் சில நம்பிக்கைகள் உண்டு. மதுரை இஸ்மாயில்புரத்தில் உள்ள கபரஸ்தான் (சுடுகாடு) கதவை ஒருமுறைத் திறந்தால் அடுத்தடுத்து இரண்டு மய்யத்துளை பார்த்துவிடுகிறது என்பது அங்குள்ள இஸ்லாமியர்களின் நம்பிக்கை. எங்க பகுதியிலும் இதுபோன்ற ஒரு நம்பிக்கை உண்டு. சனிப்பொணம் தனிப்போகாது என்பார்கள். அதாவது சனிக்கிழமை ஒருத்தன் செத்தா தனியாச் சாகமாட்டான் அடுத்த சனிக்கிழமைக்குள்ள இன்னொருத்தன கூட்டிட்டுப் போயிருவான்னு. அதுனால கோழிக்குஞ்ச பாடையோடக் கட்டி அனுப்புவாங்க. ஆனாலும், சிலநேரங்களில் அடுத்த சனிக்கிழமை இன்னொருத்தர் கிளம்பிருவாரு.

இக்கதையில் காதல் திருமணம் ஒரு இஸ்லாமியப் பெண் விபத்தில் மரணமடைந்து விடுகிறாள். அவளது தகப்பன்போய் கேட்ட போது அவளது காதல் கணவனும் உடலைத்தர சம்மதித்து விடுகிறான். இங்கு குழி தோண்டி விடுகிறார்கள். ஆனால், அந்தப் பையனது வீட்டில் நம்ம சடங்குகளின் படி தான் அந்தப் பெண்ணை எரிக்க வேண்டுமென்று சொல்ல இப்போது கபரஸ்தானில் தோண்டிய குழியை என்ன செய்வது எனத் தெரியவில்லை. பெருங்குழப்பமாகிவிடுகிறது. கடைசியில் பெரியவர் ஒருவர் ‘உப்பு ரஹ்மத்தானது’ அதைப்போட்டு மூடலாம் என்கிறார். கடைசியில் ஒரு மூடை உப்பைக் கொட்டி குழியை மூடுகிறார்கள்.

பண்பாட்டு அசைவுகளில் தொ.பரமசிவன் அய்யா உப்பு குறித்து எழுதியவை ஞாபகத்திற்கு வருகிறது. உப்பு உறவின் தொடர்ச்சி. அதனால்தான் அதை புதுவீடுகட்டிய போது அதைக் கொண்டு போகிறார்கள். இறப்புச் சடங்கின் போது எட்டு அல்லது பத்தாம் நாள் காரியத்தின்போது உப்பில்லாமல் படையல் வைக்கிறார்கள். உறவை அறுத்துக் கொள்வதற்காக என்று சொல்கிறார். இந்தக் கதை படித்த போது உப்பு குறித்த நம்பிக்கைகள் பொதுவாக எல்லா சமூகங்களிலும் உண்டு என அறிய முடிந்தது.

கபரஸ்தான் கதவு திறந்தால்தானே இரண்டு மய்யத்துளை கேட்கிறது. கதவையே எடுத்துட்டா என இளைஞர்கள் புதுசா யோசிக்கிறாங்க. கதவை தனியே தூக்கி வைத்ததும் சில தவறுகள் வழக்கம்போல நடக்க கதவை மீண்டும் மாட்டிவிடுகிறார்கள். பிறகு குழி வெட்ட ஆள் கிடைக்க மாட்டேங்குதுன்ற பிரச்சனை எழும்போது ஆறேழு குழிகளை புல்டோசர் வச்சு தோண்டி வச்சுட்டா என்ன என்று ஒருவர் புத்திசாலித்தனமாக கேட்கிறார். பிறகு அப்படி ரெடிமேடா குழியெல்லாம் தோண்டி வைக்க கூடாது. இஸ்லாமியர் அல்லாதவர்களை அழைத்துக் கூட குழி தோண்டலாம் என முடிவெடுக்கிறார்கள். பொதுவாக சுடுகாட்டுக்கு செல்கிறவர்களுக்குத் தெரியும். அங்கு ஒரு சிலர்தான் வருத்தத்தில் இருப்பார்கள். மற்றவர்கள் எல்லாம் அங்கும் போய் தங்கள் லீலைகளை காண்பித்துக் கொண்டிருப்பார்கள்.

இக்கதை படிக்கும்போது ஒரு சம்பவம் நினைவுக்கு வந்தது. எங்க ஊர் சுடுகாட்டிற்கு சுற்றுச்சுவர் கட்டி நடுவில் வண்டி வரும்படி அகலமான சிமெண்ட் ரோடு போட்டாங்க. அதைப்பார்த்து நானும் ‘உள்ள இருப்பவன் வெளிய வரமுடியாது, வெளிய இருக்கவன் உள்ள போக விரும்பமாட்டான்’ என கேலி பேசியிருக்கிறேன். கொஞ்ச நாளில் என்னுடைய தாய்மாமா மற்றும் அவரது நண்பர்கள் ஒரு வாகன விபத்தில் மரணமடைய அவர்களது பிணங்களை சுமந்து கொண்டு வந்த வண்டி அந்தச் சிமெண்ட் சாலையில் வந்தது. ஒரே ஊரைச் சேர்ந்த நாலு பேர் இறந்துவிட்டதால் அன்று விதிகளைத்தாண்டி ஊரே சுடுகாட்டில்தான் நின்றது பெண்கள் உட்பட. இப்படி கபரஸ்தான் கதவு ஒரு கதையே பல நினைவுகளை கிளறிவிட்டது. இன்னொரு முக்கியமான விசயத்த சொல்ல மறந்துட்டனே இந்தக் கதையில் வரும் கபரஸ்தான் உள்ள இஸ்மாயில்புரம் பகுதியில்தான் நான் பிறந்தேன்.

நிழலற்ற பெருவெளி என்ற கதையை சற்று வித்தியாசமான முறையில் சொல்லியிருக்கிறார். இறந்து கிடக்கும் சடலத்தின் நினைவுகளாக இக்கதை நகர்கிறது. அர்ஷியா எழுதிய ஏழரைப் பங்காளி வகையறா நாவலின் கிளைக்கதையாகக் கூட இதைச் சொல்லலாம். நம்மால் வீட்டிற்கு எந்த பிரயோஜனமுமில்லை எனும்போது நம்மை தண்டச்சோறு என தண்ணி தெளித்துவிடுவார்கள். அப்படியிருக்கும்போது இக்கதையில் வரும் மாபாஷா குரங்கின் சாயலோடு முகம் கொண்டவனாகயிருக்கிறான். அதனால் மற்றவர்களைப் போல அவனை வளர்க்காமல் தனியாக வீட்டில் வளர்கிறான். தேரோட திருநாளும் தாயோட பிறந்தகமும் போச்சு என்பார்கள் பெண்கள். அதுதான் அவன் கதையும். அவங்கம்மா அடுத்து அவனது அப்பா இறந்த பிறகு அண்ணன் பொறுப்பில் இருக்கிறான்.

இவனது அப்பா ஒருமுறை வேட்டைக்குச் சென்றபோது குரங்கைச் சுட்டதால் அடுத்துபிறந்த இவன் இப்படிப் பிறந்ததாகச் சொல்வார்கள். இதைப் படித்தபோது பிரிட்டோ பள்ளியில் ஆசிரியரொருவர் சொன்ன கதை நினைவுக்கு வந்தது. ஒரு ஊரில் தன் வயலில் அடிக்கடி மேயும் மாட்டை உயிரோடு தோலுரித்து விடுகிறான் அந்த வயலின் உரிமையாளன். அவனது சந்ததியில் அடுத்து பிறக்கும் குழந்தைகளுக்கு கால்கள் மாடு போல் சூம்பிப் போய் பிறப்பதாகச் சொன்னார். இது நிகழ்ந்த சம்பவமா, கதையா எனத் தெரியவில்லை. ஆனால், இது போல் நடக்கவும் வாய்ப்புண்டு.

மாபாஷாவின் பாபி(அண்ணி)க்கு இவனைக் கண்டாலே பிடிக்கவில்லை. தன் கணவனிடம் அவனை வீட்டைவிட்டு அனுப்பச்சொல்கிறாள். மாபாஷாவை அனுப்பிவிட்டால் அவனுடைய சொத்துக்களை அனுபவிக்க முடியாது என்பதால்தான் அவனை சோத்தைப் போட்டு வைத்திருப்பதாக அண்ணன் அண்ணியிடம் சொல்லி சமாளிப்பதை மாபாஷா கேட்டு நொந்து போகிறான். இப்படியிருந்த அண்ணி ஊரார் முன் போலியாக பிணத்தைத் தூக்கிச் செல்லும்போது ‘நம்ம’ மாபாஷா போறாங்க என்று அழுவது கேட்டு திடுக்கிடுகிறான். மேலும், இஸ்லாமிய இறப்பு வீடுகளில் நிகழும் சடங்குகளை அறிந்து கொள்ள முடிகிறது. மய்யத்தை தூக்கிய பிறகு சாப்பிட தயாராகும் பகாரியா வாசனை, உடலைக் கொண்டு செல்ல பள்ளிவாசலிலிருந்து வந்திருக்கும் ஜனாஜா பெட்டி, சீகைக்காய் – அத்தரால் கழுவப்பட்டு ஒலு செய்யப்படும் உடல் போன்ற விசயங்களும் பதிவாகிறது. இக்கதையைப் படிக்கும்போது நாமும் அந்த வீட்டில் அமர்ந்திருப்பது போன்ற உணர்வை ஏற்படுத்திவிடுகிறார்.

ஒரு களியாட்டம். இந்தக் கதையில் வரும் கதீஜாபீ நல்ல கதைசொல்லி. அதிலும் ஹவுதுல் ஆலம் முஹைதீன் அப்துல் காதர் ஜிலானி பற்றிய சாகசக் கதைகளை அவள் சொல்லும் போது அந்த இடத்திற்கே நாமும் சென்றதுபோன்ற உணர்வை ஏற்படுத்திவிடக் கூடியவள். தன் மகளிற்கு குழந்தை பிறந்தபோது வருபவர்களிடம் எல்லாம் குழந்தையின் அழகு, சாயல் எனப் பேசுவதோடு கதையும் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறாள். அவள் மகன் தன் தங்கை குழந்தையை காணவந்த போது அவளை கதை சொல்லச் சொல்ல அவனை திருத்தும் நோக்கோடு முகமது நபி பற்றிய கதையைச் சொல்கிறாள்.

எல்லா சமயத்திலும் சொர்க்கம், நரகம் பற்றிய கதைகள் உண்டு. சொர்க்கத்தில் தங்கத்தாம்பாளத்தில் வைத்துத் தாங்குவார்கள். நரகத்திற்கு போனால் அங்கு எண்ணெய் சட்டியில் வருப்பார்கள் என்றெல்லாம் அள்ளி விடுவார்கள். அப்படி நம்பிக்கை இஸ்லாத்திலும் உண்டு. சொர்க்கம் செல்லும் ஆண் மகன்களை ஹூருளிப் பெண்கள் எல்லா விதத்திலும் சந்தோஷப்படுத்துவார்கள் என. அப்போது கதீஜாபீயின் மகள் எல்லாச் சமயங்களும் ஆண்களைக் கொண்டாடி பெண்களைப் புறக்கணிப்பதை ஒற்றைக் கேள்வியில் சாட்டையடியாய் கேட்டு விடுகிறாள். ‘ஏம்மா… பூமியில் நல்லது செய்றப் பொம்பளைங்களைக் கூட்டிட்டுப்போய் சந்தோஷப்படுத்த, சுவனத்துல ஹூருளான்னோ.. இல்லை வேற பெயர்கள்லேயோ ஆம்பளைங்க யாரும் இருக்க மாட்டாங்களா?’. பதில் சொல்ல முடியாமல் திகைப்பது கதீஜாபீ மட்டுமல்ல நாமும்தான்.

kabarasthan kadhvu

இந்தக் கதையை வாசித்தபோது எங்க ஆச்சி ஞாபகம் வந்துவிட்டது. இப்போது 30 வயதைக் கடந்தவர்கள் பெரும்பாலும் பெரியவர்களிடம் கதை கேட்கும் பாக்கியம் பெற்றவர்கள்தான். எங்க ஆச்சி நிறையக் கதைகள் எனக்குச் சொல்வாங்க. அதுகூட இன்றைய வாசிப்பு ஆர்வத்திற்கு காரணமாகயிருக்கலாம். அர்ஷியா முன்னுரையில் சொல்வது போல இப்போது கதை சொல்ல ஆளில்லை. எல்லோரும் மின்சாதனங்களுக்குள் மூழ்கிக் கிடக்கிறோம்.

‘எட்டெழுத்து முஸ்தபாவின் ஹஜ் பயணம்’ எட்டெழுத்து முஸ்தபா என்ற இந்தப் பெயரே இது மதுரைக் கதைதான் என்பதை ஒருவகையில் சொல்லிவிடுகிறது. மற்ற ஊர்களைவிட நீங்கள் மதுரையில் அதிக சுவர் விளம்பரங்களையும், சுவரொட்டிகளையும் பார்க்கலாம். இப்போது ஃப்ளக்ஸ் கலாச்சாரம். அதிலும் அவர்கள் போடுகிற பெயர்களையும், படங்கள் மற்றும் வசனங்களையும் பார்த்தால் இதற்கென தனிப்படையே இருப்பார்களோ என எண்ணத் தோன்றும். அப்படித்தான் இக்கதையிலும் முஸ்தபா தனக்கு முன்னால் என்ன பெயர் போடுவது என ராப்பகலா யோசிக்கிறார். தன்னோட தாத்தா பாட்டன் பேரெல்லாம் யோசிச்சு பார்த்தா ‘ஹைதர்அலி பர்வேஷ் காதர்பாட்ஷா தர்வேஷ் அப்துல் ரஜாக் சையத் தாவூத் ஹூசைன் முஸ்தபா’ ன்னு பெரிசா வருது. அதுனால சுருக்கி எட்டெழுத்து முஸ்தபான்னு பேர வச்சுக்கிறாரு. சரி கதைக்கு வருவோம்.

வராது என நினைத்த பணம் திடீரென மொத்தமாக வருகிறது. என்ன செய்யலாம்னு யோசிச்சா எல்லாத் தேவையும் பூர்த்தியாயிருச்சு. சரி ஹஜ்ஜூக்கு போவோம்னு நினைக்குறார். அதற்கான வேலைகளைத் தொடங்க எல்லாம் நல்ல படியா முடியுது. ஊரையே அழைச்சு துவாசெஞ்சு வழியனுப்புற நிகழ்ச்சிய நடத்துறாரு. எட்டு தேக்‌ஷால மொகல் பலவ் ஆக்கி அதுக்கு தொட்டுக்க கட்டே பைங்கன், சிக்கன் டிக்கா, பியாஜ்கி சட்னின்னு அசத்தியிருந்தாரு. அதுபத்தாதுன்னு ஐஸ்கிரீம், குலாப் ஜாமுன் வேற. பிரமாதமான சாப்பாடுன்றதுனால ஹஜ்க்கு போறதுக்கு முன்னாடியே ஹாஜியாரேன்னு வந்த மக்கள் வாழ்த்துறாங்க.

யார் வரலன்னு பார்த்தா அவங்க அக்கா மக சைதானி மட்டும் வரல. பதறிப்போய் அவ வீட்டுக்கு போறாரு. ஏன்னா, இவரு பழமண்டி வச்சு இவ்வளவு பெரிய ஆளா வந்ததே அவங்க அக்கா சொத்த வச்சுத்தான். சைதானி வீட்ல உட்கார இடங்கூட இல்ல. அவட்ட தான் ஏமாத்துன விசயத்த சொல்றாரு. அவ அலட்டாம ஒண்ணு சொல்றா. கல்யாணம் ஆகாத கொமருக நிறையாப் பேரு ஊருக்குள்ள இருக்குங்க. அதுகளுக்கு கல்யாணம் பண்ணி வச்சாக்கூட புண்ணியந்தான். ஹஜ் போயித்தான் புண்ணியம் சேக்கணும்னு இல்லன்னு. அப்படியே கூனிக்குறுகிப் போய் சொல்லாமக் கொள்ளாம வந்துடுறாரு.

காசு இருக்க எல்லாருமே நல்லது செய்ய நினைக்கிறது இல்ல. திருப்பதில உண்டியல்லயும், காசிக்கும் போயிட்டு வந்துட்டா பாவம் தீர்ந்துரும்னு நினைக்கிறவங்க நிறையப்பேரு. தன் படத்துல வந்த லாபத்துல ஒரு கோடி உதவியா லாரன்ஸ்தான் கொடுத்தாரு. வேற எந்த உச்ச நட்சத்திரமும் கொடுக்கல. எல்லாம் மனசுதான்.

1794726_718253511553092_1700576263_n

வாசிக்கும் நம்மை கதைக்களத்திற்கே தன் சொல்லாடல் மூலமாக அழைத்துச் செல்கிறார் அர்ஷியா. ஒவ்வொரு கதையின் இறுதிப் பகுதியும் நம்மை நெகிழ்வுக்குள்ளாக்கிறது. இஸ்லாமிய மக்களின் பழக்க வழக்கங்களை இக்கதைகளினூடாக அறிந்து கொள்ள முடிகிறது. மேலும், எல்லா மனிதர்களும் சாதி, மதம் என பிளவுபட்டு இருந்தாலும் நல்ல மற்றும் கெட்ட விசயங்களில் ஒன்றுபோலவே செயல்படுகிறார்கள் என்பதையும் அறிந்து கொள்ள முடிகிறது.

நான் படிக்கிறப்ப ஒவ்வொரு புதுப்படப் பாட்டுப்புத்தகத்தையும் வாங்கி அத மனப்பாடப்பாட்டு மாதிரி படிப்போம். அந்தப் பாட்டுப் புத்தகங்களில் படத்தின் கதையை கொஞ்சம் போட்டு மற்றவற்றை வெள்ளித்திரையில் காண்க என்று முடிப்பார்கள். அதைத்தான் நானும் சொல்கிறேன். இதிலுள்ள நாலு கதைகளைப் பற்றி மட்டும் எழுதியிருக்கிறேன். மற்ற கதைகளை புத்தகத்தில் படிங்க.

படங்கள் உதவி – அருண், செல்வம் ராமசாமி மற்றும் தினேஷ்குமார்

முத்துப்பட்டி முனி 1

முத்துப்பட்டி முனி 2

முத்துப்பட்டி முனி 3

முத்துப்பட்டி முனி 4

முத்துப்பட்டி முனி 5

முத்துப்பட்டி முனி 6

முத்துப்பட்டி முனி 7

முத்துப்பட்டி முனி 8

முத்துப்பட்டி முனி 9

முத்துப்பட்டி முனி 10

முத்துப்பட்டி முனி 11

முத்துப்பட்டி முனி 12

முத்துப்பட்டி முனி 13

முத்துப்பட்டி முனி 14

முத்துப்பட்டி முனி 15

முத்துப்பட்டி முனி 16

தொ.பரமசிவன்

தொ.பரமசிவன் அய்யாவின் உரையைக் கேட்பதும், அவருடன் உரையாடுவதும் வரம். தொல்காப்பியம், சங்க இலக்கியம், திருக்குறள், சிலப்பதிகாரம் குறித்தெல்லாம் அவர் சொல்வதைக் கேட்பது நம் பாக்கியம். அய்யாவிடம் பெரியாழ்வார் குறித்தும் பேசலாம், பெரியார் குறித்தும் பேசலாம் என்பது தனிச்சிறப்பு. சமீபத்தில் பூவுலகு முதுவேனிற்கால இதழில் தொ.பரமசிவன் அய்யாவுடன் எடுத்த நேர்காணல் வந்துள்ளது. அந்தச் செவ்வியை படிக்கலாம். பூவுலகு இதழுக்கும், எழுத்தாக்கம் செய்தனுப்பிய நண்பர்  தயாளனுக்கும் நன்றிகள் பல.

நேர்காணல் – சங்கர்ராம், குட்டிரேவதி, ஆர்.ஆர்.சீனிவாசன்.

தொகுத்து எழுதியவர்கள் – தெய்வு, தயாளன், சங்கர்

தமிழர்கள் பொருளிலக்கணத்தில் காலத்தை ஆறாக வகுக்கிறார்கள்.  அது என்னவிதமான பொருத்தப்பாடு?

தொ.ப:     உலகத்துல ஒவ்வொரு நாட்டுக்கும் ஒவ்வொரு வகையான வானியல் இருக்கு. இந்த வானியல் சோதிடத்தை பேஸ் பண்ணி இருக்கு. இத முதன்முதல்ல சொன்னவன் கிரேக்கர்கள். அப்புறம் சங்க இலக்கியத் தமிழர்களும், சங்க காலத்துல வாழ்ந்த ஆரியர்களும் ஒரு கால்குலேஷன் வச்சிருந்தாங்க. காலத்தை வகுத்த முன்னோடி தமிழனே. நாள் காட்டியை கண்டுபிடிச்சது, ஆடு மாடு மேய்க்கிறவங்கதான். ஆடு மாடுகளைப் பத்தி விட்டு, திறந்த வெளியில படுத்துக்கிட்டு ஆகாயத்தைப் பார்க்கிறபோது, இந்த நட்சத்திரத்த இங்கன கண்டா மழைவரும். இந்த நட்சத்திரத்த இங்கன கண்டா அடுத்த மாசம் பொறந்தாச்சு அப்படின்னு கண்டுபிடிச்சுட்டான்.

தமிழின் ஐவகை நிலங்களில் அதிகம் பாடப்பட்ட நிலம் என்று குறிப்பாக ஏதாவது உள்ளதா?

தொ.ப     :     முல்லைதான். அதுதான் நாகரிகத்தின் தொட்டில். அவன் தான் வீட்டிற்குள் அடைந்து கிடக்காமல் தெருவில் நின்று இயற்கையை வாசித்தவன். இராமநாதபுரம் மாவட்டத்தில் இன்றும் அப்பழக்கம் தொடருகிறது. கறி, மீன் சாப்பிட்ட இலைகளில் மோர் ஊற்றி சோறு சாப்பிடுவதில்லை. காரணம் இறைச்சி சாப்பிட்ட இலையில் புனிதமான பசுவின் மோரை ஊற்றக்கூடாது என்கிற கோட்பாடு. மற்ற உயிர்களை மதிப்பதுதான் இதற்கு அடிப்படை. தலைசீவினால் முடி கழியும், அது மாட்டின் வயிற்றுக்குள் போய்விடக்கூடது என்பதற்காக தூரத்தில் சென்று போடுவார்கள். எதற்கும் ஒரு சார்பு நிலை இருக்குல்ல. இது எல்லாம் ஏங்கல்ஸ் படிச்சு வரல. தானா வந்தது. வரப்புயர நீர் உயரும், நீர் உயர நெல் உயரும், நெல் உயர குடி உயரும், குடி உயரக் கோன் உயர்வான்,  ஒன்னுக்கொண்னு சார்ந்துதான இருந்துது. இத அவன் நல்லா புரிஞ்சுக்கிட்டான். மங்கும் காலம் மாங்காய், பொங்கும் காலம் புளி அப்படின்னு சாதரணமாச் சொன்னான். மழை நல்லா இருந்தா மாங்கா நல்லா காய்க்கும். மழை இல்லேண்ணா புளி நல்லா காய்க்கும். புளி நல்லா காய்ச்சிருந்தாலே மற்ற பயிர்கள் மழை இல்லாம பட்டுப்போகும்ணு அர்த்தம், நம்பிக்கை. நம்பிக்கைங்கறது பலகாலம் பார்த்துப்பார்த்து வர்றதுதானே.

தொல்காப்பியத்துக்கு முன்னால நமக்கு பனுவல் இருக்கா?

தொ.ப     :     திடீர்னு ஒருநாள் ஒரு பனுவல் வர முடியாதில்லயா? என் வீட்டிற்கு வருகிறீர்கள், என் புகைப்படங்களைக் கால வரிசையில் பார்த்துக்கொண்டு வருகிறீர்கள், 18 வயதில் ஒரு புகைப்படம் இருக்கு. 18 வயதுக்கு முந்தின ஃபோட்டோ இல்லை. அப்ப நான் இல்லண்ணு அர்த்தமா? என்னோட 5 வயசு ஃபோட்டோவும் மூணு வயசு ஃபோட்டோவும் இல்ல அப்ப நான் இல்லேண்ணு அர்த்தமா, இருந்திருக்கேன். ஃபோட்டோ எடுக்கலண்ணுதான அர்த்தம். அப்போ இவ்வளவு பெரிய வளர்ச்சி திடீர்னு வந்திருக்க முடியாதில்ல. இருந்திருக்கனும்ல, இதத்தான் தொல்காப்பியர் முந்தியோர் மரபு, மேலை மரபு, ஏனை மரபுண்ணு வேறு சில வர்த்தைகள்ல சொல்றாரு.

அந்த தொல்காப்பியம் இயற்கையை எப்படி விளக்குது? தொல்காப்பியத்தில இயற்கை, சுற்றுச்சூழல் பற்றி என்ன சொல்லப்பட்டிருக்கிறது?

தொ.ப     :     ”செந்தமிழ் இயற்கை சிவணிய நிலத்தொடு முந்துநூல் கண்டு முறைப்பட எண்ணி” தொல்காப்பியம் எழுதப்பட்ட விதம்னு முன்னுரையில் சொல்றான். செந்தமிழ் இயற்கை சிவணிய நிலம் தமிழ்மக்கள் இயற்கையோடு பொருந்திய வரலாறு, அதுதான் தொல்காப்பியப்பாயிரம், பாயிரம் என்றால் முன்னுரை.

தொல்காப்பியமே இயற்கை சார்ந்த விஷயமா?

தொ.ப     :     இயங்குகிற எல்லா உயிர்களும் இயற்கை சார்ந்தவைதான், நானும், நீங்களும் உட்பட. செந்தமிழ் இயற்கை சிவணிய நிலத்தொடு முந்துநூல்கண்டு முறைப்பட எண்ணி புலந் தொகுத்தேனே போக்கறு… வரிசையா ஒன்னொண்ணா சொல்லிட்டு வருவான். தொல்காப்பியம் வேதம் மாதிரி ஒரு பூரணமான டெக்ஸ்ட் இல்ல. தொல்காப்பியத்துல கம்ப்யூட்டர் பத்தி சொல்லப்பட்டிருக்கான்னா இல்ல, ஆனா வேதத்துல இருக்குண்ணு பாப்பான் ஏதாவது ஆதாரத்தைக் கொண்டுவந்து காட்டுவான்.

ஐந்திணைகளை வகுத்தது யார்?

தொ.ப     :     : திணைகளை வகுத்தது இயற்கைதான். திணைகள் என்பது நிலவெளி. பஸ்ல போகும்போது பாத்துக்கிட்டே போவேன். நான் காளையார்கோவில் போகிறவழியில் பார்த்தேன். வெள்ளை வெள்ளையா ஒரு மரம். இது என்ன மரம் நாம பாத்ததேயில்லையேண்ணு ரொம்பநாளா யோசிச்சுக்கிட்டே இருந்தேன். அப்புறம் ஒருமுறை தெரிஞ்ச நண்பரோடு போகும்போது அவர் சொன்னார் அது வெவ்வேலா அப்படிண்ணு. ஏதோ க்ரீக் பெயர் மாதிரி இருக்கேண்ணு யோசிச்சேன். அப்புறம்தான் புரிஞ்சது அது வெள்வேலமரம். அடிமரம் வெள்ளையா இருக்கும். வேல மரம் மாதிரி வெள்வேல மரம். வெட்டி உரத்துக்குப் போடுவாங்க. அதே மாதிரி ஒவ்வொரு வட்டாரமும் ஒரு பொருளாதார மண்டலம். சங்கரன்கோவில்ல விளையுற தினை மானூர்ல விளையாது. மானூர்ல விளையுற மிளகாய் வற்றல் திருநெல்வேலி டவுனுக்குள் விளையாது. சின்னச்சின்ன பொருளாதார மண்டலங்களா வகுத்திருந்தாங்க.

எப்படி பொருளாதார மண்டலம்னு சொல்றீங்க? சூழலியல் மண்டலம்னு சொல்லாமல்?

தொ.ப     : சூழலியலா உள்ளதுதான். அதிகப்படியா ஒண்ணு வரும்போது விக்கறதுக்குப் போறான்ல. அவன் வயல்ல விளைஞ்ச மிளகாய் மிகையாகும்போது விக்கணும்ல. விக்கப்போறப்பொ அவன் அது எப்படி இருந்திச்சுன்னா ஒன்றையொன்று சார்ந்து இருந்திச்சு. நான் ஒரு வட்டம் போட்டுக் காட்டுறேன் (ஒரு தாளில் வட்டம் வரைந்து விளக்குகிறார்) ஒரு மண்டலம் ஒரு மண்டலத்தை தொட்டடுத்து இருக்கும். ஒன்னுக்கொன்னு உறவு இருக்கும். இடையில ஒரு ஆறு ஓடும் அவ்வளவுதான். வணிக வழிகள் எப்படி இருக்கும்னா ஒரு ஊரணி, ஒரு தாவளம் இருக்கும். தாவளம்னா இப்ப நீங்க சொல்ற மோட்டல்தான். விநாயகருக்கு தாவள விநாயகர்ணு பேரு. ஒவ்வொரு தாவளத்திலும் ஒரு விநாயகரை வச்சிருப்பான். வியாபாரிகளுக்குத் தேசிகள்னு பேரு. நாலு திசைகளுக்கும் பயணம்செய்வதால்  நானாதேசிகள் என்றும் பெயர். தேசிக விநாயகம்ணு பிள்ளைகளுக்குப் பெயர் வைப்பான். இந்த தங்க நாற்கரச் சாலையால அழிந்துபோன கல்மண்டபங்கள் எக்கச்சக்கம்.

கல்மண்டபம்ணா தங்குற இடம் இல்லையா?

தொ.ப     : ஆமாம். அங்க ஒண்ணும் இருக்காது. பெரிய கல் மண்டபம் பெரிய தங்குற இடம்னா பக்கத்துல ஒரு கிணறு இருக்கும். கிணறு இல்லாம இருக்காது. சங்கரன்கோவில் போகும்போது பாத்திருக்கேன். குற்றலம் போறப்பவும்  நிறைய பாக்கலாம்.

பசுமைப்புரட்சிக்கு அப்புறம் நிறைய பூச்சிகள் எல்லாம் அழிஞ்சு போச்சுல்ல. பி.எல்.சாமி சங்க இலக்கியத்தில் பூச்சிகள்ணு ஒரு புத்தகம் எழுதியிருக்காருல்ல. பசுமைப்புரட்சிக்கு முன்னால இயற்கை சார்ந்த ஒரு சுழற்சி இருந்திருக்குல்ல அந்த சுழற்சி எப்படி பதிவாகியிருக்கு? கண்ணிண்ணு நம்ம எல்லோரும் சொல்றோம். அந்த கண்ணி எப்படி பதிவாகியிருக்கு?

தொ.ப     : மழையச் சொல்றான். மேகத்தை சொல்றான். பெய்கிற மழையச் சொல்றான். பாய்கிற தண்ணிய சொல்றான். வரப்பைச் சொல்றான். வயலைச் சொல்றான். வயல்ல விளைகிற நெல்லச் சொல்றான். மீனைச் சொல்றான். அப்புறம் வயல்ல பாட்டுப்பாடி நெல் வாங்கிட்டுப்போற பாணர்களைச் சொல்றான். பாணர்கள் களம்பாடுறது  நெல்லைப் பக்கத்துல இல்ல. அங்கே விளைச்சல் அதிகம், அதனால களம் பாடுறது இல்ல. மதுரை மாவட்டத்துல நெல் அறுவடைக்காலத்துல களத்துலபோய் பாணர் சமூகத்தை சார்ந்தவங்க களம்பாடுவாங்க. அறுவடைக்காலத்துல நெல்களத்துல போய் ’பட்டிபெருக, பால பானை பொங்க, எட்டு லெச்சுமியும் ஏறிவிளைய’ அப்டீண்ணு பாட்டு பாடுவான். பொலிக பொலிக பொலிகண்ணு நெல் பொலி தூற்றும்போது பாடுவான். பொலிகண்ணா பெருகண்ணு அர்த்தம் – பொலிக பொலிக பொலிக போயிற்று வல்லுயிர்ச் சாபம்ண்ணு நம்மாழ்வார் பாட்டு ஒண்ணு இருக்கு. அதுபோல நெல்லு வாங்கிட்டுப்போவாங்க. விளையுறதுல பாணர்களுக்கு ஒரு பங்கு இருந்தது. ஆனா இந்த மந்திரவாதி வாயைக்கட்டுறவன், அவங்களுக்கு ஏதும் இல்ல.

பூச்சிக்கொல்லி மருந்துன்னு எதையும் பயன்படுத்தல. பூச்சிக்கொல்லி மருந்தாக பூச்சிகளையேதான் பயன்படுத்தியிருக்காங்க. மாற்றுப் பயிர்முறை பயன்படுத்தியிருக்காங்க. உதாரணமா ஒரு வயலை மேடாக்கணும்னா கம்படிகம்பா வச்சா வயல் மேடாயிரும்பாங்க. திரும்பத்திரும்ப கம்பு பயிரிட்டா வயல் மேடாயிரும்னு. இல்லேண்ணா அந்த ஒரு ஏக்கர் நிலத்துக்கும் சமமா மண்ணடிச்சு நிரப்பி மேடாக்க முடியாது. வயல் மேடாக மேடாக என்னாகும். எறும்புக்கு நல்ல இடம் கிடைக்கும். பூச்சிகளுக்கும் நல்ல இடம் கிடைக்கும். மாற்றுப்பயிர வச்சுத்தான் பூச்சிகளக் கட்டுப்படுத்தினாங்க. இல்லேண்ணா சங்க காலத்துல விவசாயம் பண்ணதுக்கு இந்நேரம் பூச்சிகள் எல்லாத்தியும் அழிச்சு முடிச்சிருக்குமே. ஆகலையே எப்படீன்னா மாற்றுப் பயிர்கள் மாற்று உயிர்களை வச்சுத்தான். மாற்று உயிர்களை வச்சு உயிரினப் பன்மைய சமப்படுத்தியிருக்கான். இயற்கையாகவே உயிர்களிடத்துல இருக்குற ஒரு விஷயம் என்னன்னா பல்லுயிர் பெருக்கத்துக்காக செய்து கொள்ற காம்ப்ரமைஸ். திருநெல்வேலி நகரத்து நாய்கள் பத்து,  பாளையங்கோட்டை நாய்கள் பத்து. இரண்டு தரப்புக்கும் சரியான சண்டை பாலத்துல நடக்கும். பாளையங்கோட்டை நாய் தோத்துத்போகுது. தலைமை தாங்கின நாய் திரும்புது. எல்லா நாய்களும் திரும்பிப்போகுதுங்க. ஜெயிச்ச நாய் நகரத்து நாய்கள் பெருமிதத்தோட கொஞ்சநேரம் பாத்துக்கிட்டு நின்னுட்டு அதுகளும் திரும்பிப்போகுதுங்க. இங்க (பத்து நாய்களில்) எட்டு நாய் சாகுறது. அந்தப் பக்கத்தில் எட்டு நாய் சாகுறதுன்னெல்லாம் இல்ல. சமரசம். ஜாதிக்கலவரம்னாலும் அதுதான். ஜாதிக்கலவரம் எங்கேயாவது 200 நாளைக்குமேல நீடிச்சிருக்கா?. 200 நாளைக்குள்ள 2 கொலை விழும் அவ்வளவுதான். ஒரு எல்லைக்குமேல அந்த பண்பாட்டுச் சமரசம் பன்மைத்தன்மைக்கு ஒருவித சமரசவாதத்தைக் கொண்டுவந்துவிடும். அந்த சமரசவாதம் இயற்கையிலேயும் இருக்கு. செயற்கையிலே மனிதன் கிட்டயும் இருக்கு. கலவரத்துல உயிர்களப் பலிகொடுத்த பிறகு சமரசம் பண்ணிக்கிறது தோல்வி இல்ல. அது புத்திசாலித்தனம். திருக்குறளே ஒரு சமரசவாதம்பேசுற நூல்தான்.

வலியார்க்கு மாறேற்றல் ஓம்புக ஓம்பா
மெலியார்மேல் மேக பகை.

பக்கத்துநாடு சின்ன நாடா இருந்தா ஒரு தட்டு தட்டி வைக்கணும். ஒரு பயம் இருக்கணும்ல அதுதான்.

திணை என்பது ஒரு சூழலியல் ஒழுங்கமைவுதான் (ECO SYSTEM) என்று பாமயன் சொல்றாரு. அது ஒரு சுற்றுச்சூழல் பிரிவு என்கிறார் அதுபற்றி உங்க கருத்து என்ன?

தொ.ப     : இருக்கலாம். ஒவ்வொரு 10 மைலுக்கும் இடையில மழைப் பொழிவு வித்தியாசப்படுதில்ல. இளையான்குடியில் இருந்து காளையார்கோவில் போறவழியில மறவமங்கலம்ணு ஒரு ஊர். அந்த ஊர்ல ஒரு தெப்பக்குளம். ராமநாதபுரம் மாவட்டத்தில மற்ற ஊர்கள்ல 200 அடிதோண்டி தண்ணி இல்லாம போகும்போது அந்த ஊர் கிணத்துல சாதாரணமா தண்ணி எடுத்து மக்கள் குளிச்சிகிட்டு இருப்பாங்க. அந்த ஊர்ல மட்டும் மழை பெய்யும். அந்த ஊரின் வான் இயற்பியல் தன்மை (astro physics) இப்படித்தான் இருக்கு. இத அனுபவத்தில கண்டு பிடிச்சான். ஆனிமாசம் 13ந் தேதி நெல்லையப்பர்கோவில் கொடியேத்தணும்னு யாரு முடிவு பண்ணினா? இயற்கைதான் முடிவு பண்ணிச்சு. ஆனி 13 கொடியேத்தற அண்னிக்குதான் சாரல் தொடங்கும். சங்கரன்கோவில்ல திருவிழாத்தொடங்கும். சங்கரன்கோவில்ல சாமி கும்பிட்டுவிட்டு இங்கவந்து மாம்பழம் வாங்கிகிட்டு போனா அது மாம்பழ சீஸன். பாளையங்கோட்டையில் மாம்பழச்சங்கம்ணு ஒரு சங்கம் வைச்சிருந்தான். நூற்றாண்டு மண்டபத்துக்கு வெளியில ஒரு 50 கடை போட்டிருப்பான். மாம்பழச்சங்க விழா நடக்கும். இயற்கையோடு இணைஞ்சு வருதில்ல.

திணைக் கோட்பாடுங்கறது தமிழர்களுடைய தனித்துவமான கோட்பாடா?

தொ.ப     : அப்படித்தான் இன்னைக்கு உலகம் முழுக்க சொல்லுது. ஐரோப்பிய சமூகம் முழுக்க குறிப்பா ஆங்கில இலக்கியம் படிக்கிறவங்க இதைத்தான் ஆய்வு பண்ணிக்கிட்டிருக்காங்க. கனடாவுக்கு நான் போயிருந்தப்ப அவங்க திணைக்கோட்பாடு பற்றித்தான் ஆர்வமாக் கேட்டாங்க. எல்லை மீறினதில்லையா இயற்கை. இயற்கைக்கு நாம கட்டுப்படணுமில்ல. எதிலயும் எப்படியும் இல்ல. கட்டுப்படலேண்ணா நான் நட்டப்படுவேன். பாதிப்பு வரும். மழைவரும்போல இருக்குன்னா ஒரு குடையை எடுத்துக்கிட்டு கிளம்பறேன். குடை இல்லேன்னாலும் இரவல் வாங்கிக்கறேன். அப்ப மனித உயிர் வாழ்வதற்குத்தான் இருக்கு, சாகறதுக்கு இல்ல. வாழும்போது நிறைய சமரசம் பண்ணிக்கிட்டுதான் வாழுது. அந்த சமரசங்களுக்கு சில பகுதிகள்ல திருவிழாச்சாயம் பூசி விட்டுருவாங்க. அவ்வளவுதான். புள்ள குடுக்கலேன்னாலும் சாமி கருணை காட்டலேன்னுடுவான். புள்ள வந்தாலும் சாமி அருளால புள்ள வந்துதுன்னுடுவான். அது ஒரு வகையான சமரசம்தான்.

தொ.ப (2)

தொல்காப்பியர் காலத்துல கடவுள் வழிபாடு இயற்கை வழிபாடு இதுல எது இருந்தது?

தொ.ப     : பொதுவா சொன்னா இயற்கை வழிபாடுதான் இருந்திச்சு. கடவுள் வழிபாடு இல்ல. இயற்கையோட விளைபொருட்களில் ஒன்னுதான மனுஷன். மனுஷன் தாயை மட்டும் பாக்கல, தாய் மண்ணையும் பாத்திருக்கான். என் உணவுக்கான ஆதாரம் இந்த நிலம்தான். வீட்டுக்குப்பின்னால ஒரு 3 செண்ட் நிலத்துல காய்கறி போட்டிருக்கீங்க. அந்த இடத்தை பின் வீட்டுக்காரன் கேட்கிறான் கொடுப்பீங்களா? காய்கறி விளைஞ்ச அந்த நிலத்தினுடைய மதிப்பும் மரியாதையும் கூடிரும். அந்த மாதிரிதான். அதுதான் உணவளிக்கும் தாய்ண்ணு புரிஞ்சுகிட்டான்.

தொல்காப்பியத்துல நெல் இருந்துதா? நெல்லோட வரலாறு என்ன?

தொ.ப     : பொருந்தல்னு சங்க இலக்கியத்துல இருந்த ஒரு ஊரைக் கண்டுபிடிச்சிருக்காங்க அங்க நெல் இருந்திருக்கு. ஆதிச்சநல்லூர்ல நெல் இருந்திருக்கு. அது அதிகமா தண்ணீர் சாப்பிடுகிற ஒரு பணக்காரப்பயிர். வீட்டுக்கு சில விருந்தாளிங்க வந்தா நெல்லு சமைச்சுப்போடணும். சிலபேர் வந்தா பழையசோறு போட்டாப்போதும். நெல்லு ரொம்ப காஸ்ட்லியான பயிர். நீர் மேலாண்மை தேவைப்படுகிற பயிர். நாம கெட்டுப்போனதற்கு அதுவும் ஒரு காரணம். புஞ்சை நிலங்கள நஞ்சை நிலங்களா மாத்தறோம்ணு சொல்லி இது நடந்தது.

எப்போது அந்த மாற்றம் நிகழ்ந்தது?

தொ.ப     : விஜயநகரத்துக்காரன் வாரானில்லையா? அப்ப நடந்தது. அதுக்கு முன்னால ரெண்டு நிலத்துக்கும் சம மதிப்புதான் இருந்தது. நெல் விளையலேன்னா புல் விளையும்ண்ணு இருந்தது. கம்பு, கேப்பை போன்ற உணவுகள்தான் புல்லுணவுகள். விஜயநகரப்படைகள் மூலமா புதுக்குடியேற்றங்கள் நடந்தது. அவங்க ஆந்திராவில நல்லா நெல் விளையுற பகுதியிலிருந்து கிருஷ்ணா, கோதவரி பாய்கிற நிலப்பகுதியிலிருந்து வந்தவங்க. நெல்சோறு கேட்டாங்க. அதுக்காக புதிய பயிர் நிலங்களை உண்டாக்கினான். அதுக்கு முன்னால இதே தண்ணிதான இருந்தது. நெல்லு ஒரு 5000 வருஷத்துக்கு முந்தி வியட்நாம்ல சம்பாங்கற இடத்தில இருந்து வந்ததுண்ணு ஒரு தியரி இருக்கு. சம்பாங்கற சொல்லே தென் வியட்நாமைக் குறிக்கும் என்கிற ஒரு வரலாறெல்லாம் இருக்கு. நெல் என்கிற சொல்லே மிகப் பழமையானது. நெல் என்றாலே சம்பாண்ணு ஆகிப்போச்சே. சம்பா தொடர்பான சொற்களையெல்லாம் சேகரிங்க. சம்பா+ அளம்= சம்பளம். நெல்லும் உப்பும் கூலியாகக் கொடுத்தா சம்பளம். சம்பளத்துக்கு ஒரு மாற்றுச் சொல் கண்டுபிடிங்க. வியட்நாம்ல எவ்வளவு மழைவீச்சு இருக்கு எவ்வளவு தாவரம் இருக்கு. வருஷம் முழுக்க நெல்லுக்கு தண்ணீர் நிக்கணும்ல. மற்ற தானியங்களுக்கு அப்படி இல்லியே. ஆதிவாசிகள் சொல்றான்ல கிழங்கும் தேனும் சாப்பிட்டுக்கிட்டிருந்த எங்களுக்கு அரிசியைக் கொடுத்து கெடுத்திட்டீங்களேன்னு. அவனவனுக்குப் பிடிச்ச சாப்பாட்டுக்கு அரசு உத்திரவாதம் அளிக்கணுமே தவிர அரசுக்கு பிடிச்ச சாப்பாட்ட அவன் தலையில கொண்டு கட்டக்கூடாது.

இயற்கை குறித்த விஷயங்கள் சங்க இலக்கியத்தில் தொல்காப்பியத்திலிருந்து எவ்வளவு மேம்பட்டுள்ளது?

தொ.ப     : எல்லாமே தொல்காப்பியத்தில் இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது கூடாது. பார்ப்பனர்களிடம் கேட்டால்  கம்ப்யூட்டரும் வேதத்துல இருக்கு, யூரிக்காரின் பேரும் வேதத்துல இருக்கும்பான்.  ரொம்ப ஆழமான கேள்வி. இரண்டுக்கும் இடையில ஒரு நூறு விஷயங்களுக்கான டாக்குமெண்ட் நம்மகிட்ட இல்ல. அதுபத்தி நாம பேச முடியாது. வணிகம் பற்றியே தொல்காப்பியம் நிறைய பேசவில்லை.

அப்படியென்றால் அந்த அளவுக்கு வணிகம் ஆழமானதாக இல்லயா?

தொ.ப     ; வணிகம் எப்போது பெருகும்ணா  அரசு பேரரசாக உருவாகும்போதுதான் வணிகம் பெருகும். இப்ப இருக்கிற கார்ப்பொரேட் கம்பெனிகள் மாதிரிதான். பெருவணிகர்கள் உள்ளே நுழைகிறபோதுதான் வணிகம் பெருகும். அது தொல்காப்பியத்திற்கு பிறகு. ஆரியர் நிறைய வணிகக் குழுக்களோட வர்றாங்க. அஞ்சு வண்ணம், மணிக்கிராமம், நகரத்தார், பதினெண்விசயத்தார் என்று நிறைய குறிப்புகள் இருக்கு. இந்த அரசாங்கம் கொள்முதல் பண்ணனும்னா வீரவநல்லூர் தாலுகாவிலேயிருந்து (அம்பாசமுத்திரம் சேரன்மகாதேவி தாலுகாவிலேயிருந்து) நெல்லை வெளியே கொண்டுபோகக்கூடாதுண்ணு வைத்திருந்தார்கள் இல்லையா, அந்த மாதிரி.

சங்க இலக்கியத்துல உள்ள நீர்மேலாண்மை, இயற்கை, மரங்கள், பூச்சிகள் இதப்பத்தி சொல்லுங்க.

தொ.ப     : பெரிய பெரிய குளத்துக்கு வாட்டர் கார்டு இருந்திருக்கான். பெருங்குளக்காவலன் போலண்ணு அது போட்டுருக்காங்க. அது எப்படி ஆச்சு பெருங்குளக்காவலன்போல எங்கம்மா தூங்காமலேயே திரியுறா நான் வெளியே ஓடிப்போயிருவேன்னுட்டு’ (அகநானூறு)

தொ.ப


சங்க இலக்கியம்னாலேயே அது மேலோர் இலக்கியம் வளமா வாழ்ந்தவங்களோட இலக்கியம் அப்படீன்னு ஒரு கருத்து நிலவுதே?

தொ.ப     :     இல்ல இல்ல. அதில் பேசப்படுகிற உணவுகளைப்பத்தி பார்க்கிறபோது அது மேலோர் இலக்கியம் மாதிரியா தோணுது?. ஆனா உண்மை அது இல்ல. அது மக்கள் இலக்கியம். மேலோர் இலக்கியமா இருந்தா இதுக்குள்ள காணாமப்போயிருக்கும். ஐங்குறுநூறு பத்தி எழுதும்போது நான் எழுதியிருக்கேன். ‘நெல் பல பொலிக பொன்பெரிது சிறக்க’ண்ணு பாடுவா. நம்ம ஊர்ல ராப்பாடி பாடிக்கிட்டுப்போவான் பட்டி பெருக பால்பானை பொங்க என்று, காலங்காலமா அதுதான நடக்குது. பட்டின்னா மாடு அடைக்கிற பட்டி, பட்டின்னா வேலின்னு ஒரு அர்த்தம், பட்டிய காவல்காக்கிற நாய்க்கு பட்டிநாய்ன்னு பேரு. அப்புறம் மலையாளத்துல பட்டின்னாலே நாயைக் குறிக்கிற சொல்லாயிருச்சு. பட்டிகள் பெருகுகிற இடத்திலிருந்துதான் கிராமங்கள் உருவாகுது. ஏன்னா கால்நடைகளைப் பாதுகாக்கனும். அதைத்தான் வேலிபோட்ட கிராமங்கறான். மதுரையிலிருந்து காரைக்குடி போகிற வழியில பாத்தீங்கன்னா பஸ்ல உக்காந்தே ஒரு 200 பட்டிவரை எண்ணலாம். பட்டியில மக்கள் குடியிருந்து அது ஊராக மாறும்போது அந்த பட்டியின் பெயர்கொண்ட ஊராகுது. அம்மங்கோயில்பட்டின்னு ஒரு ஊரு. அம்மன்கோவில் பக்கத்துல பட்டி போட்டுருக்காங்க அதுதான் பின்னால அம்மங்கோவில்பட்டின்னு மாறிடுச்சு. பட்டிபெருக பால்பானை பொங்கன்னா, நாடு செழிக்கனும்னா பட்டிபெருகன்னுதான் அர்த்தம்.

முல்லை இல்லாத மற்ற திணைகளெல்லாம் எப்படி இருந்தன?

தொ.ப     : நம்மகிட்ட அதைப்பத்தி அதிகமா குறிப்பு இல்ல. மற்ற திணையெல்லாம் ரொம்ப புவர் லிவிங்தான். மருதத்துலதான் நல்ல சோறு உண்டு இருக்காங்க. பெருந்தடி வரால் மீன்கள்ங்கறான். விடியக்காலம் பழையசோறும் வரால்மீனும் சேர்த்து சாப்பிட்டுட்டு வயலுக்குப்போயிருக்கான். மருத நிலத்தத் தவிர மத்தவுங்க எல்லாம் புவர் லிவிங்தான். காய்ந்த இறைச்சிய குறுநில மக்கள் சாப்பிடறாங்க. செந்நாய் அடிச்சுப்போட்டுட்டுப்போன காய்ந்த இறைச்சிய சாப்பிடறாங்க. முல்லைநில மக்கள் விதை தானியங்கள தின்பாங்க. விதைதானியங்கள் தானா வளரக்கூடியவை இல்லிய. எப்பவோ சிந்திவைத்த தினை ஒரு மழைபேஞ்சவுடனே 60 வருஷம் கழிச்சு முளைக்கும். அதற்கு உள்ளே இருக்கிற விதை, உறைநிலையில தன்னைப் பாதுகாத்துக்கொண்டு கிடக்கும். அதன் மேல இருக்கிற உறை உடையாம இருக்கனும். அது ஒரு ஃப்ரோசன் ஸ்டேஜ். இயற்கையிலேயே இருக்கு. இந்த எலுமிச்சம் பழத்தை சர்பத் போடறதுக்குப் புழிஞ்சுட்டு தூர எறியுவாங்க. ஆஃபீஸ் போயிட்டு சாயந்திரம் வந்துபாத்தா அந்த நாலுவிதையும் தன்னைசுத்தி ஒரு உறையை ஃபார்ம் பண்ணிட்டு அங்கேய கிடக்கும்.

விதைத்தானியங்களுக்கு தோல் ரொம்ப முக்கியம். வரகுக்கு 7 அரண்மனைகளுக்குள் இருக்கிற இந்திராணிண்ணு பேரு. தொலி அதைச்சுத்தி இருக்கும். அவ்வளவு பாதுகாப்போட அது இருக்கும்.

தொ.ப     :     தானே ஒரு உறை உருவாகி விடும். அதை எடுத்துவந்து போட்டீங்கன்னா அந்த உறை கழன்று அந்த விதை முளைக்கும். இப்படி உறைநிலையில எல்லாத் தாவரங்களும் இருக்கும். மாங்கா தேங்கால்லாம்கூட இருக்கும். மூளையிலேயும் அப்படி நிறைய விஷயங்க உள்ள கிடக்குது. அது வெளிப்படுகிறபோது வெளிப்படும். புறச்சூழ்நிலைகள் கூடிவருகிறபோது அதாவது நல்ல மண்ணு, நல்ல மழை, நல்ல வெயில்னு இருக்கிற இடத்துல அந்த விதை கிடைச்சுதுன்னா நல்லா முளைச்சிரும்.

ஜ்யோக்ரஃபிக் சானல்ல பார்த்தேன். மீன் வந்து நீர்வற்றிப்போகும்போது அப்படியான ஒரு உறைநிலைக்குப்போறதும் அப்புறம் ஒரு வருஷம் கழித்து மழை பெய்த பிறகு அதற்கு உயிர் வருவதும். அதை அறிவியல்பூர்வமா விளக்குறாங்க.

தொ.ப     :     ஆமா, நம்ம வயல்லயும் அப்படித்தானே. வயல்ல அறுவடை முடிஞ்சு தாள் அறுத்தப்புறம் வயல் காய்ஞ்ச கருங்கல் பாறை மாதிரி ஆயிடுது. அப்புறம் மழை பெய்தபிறகு மீண்டும் முளைக்குதில்ல, அது மாதிரிதானே.

தொ.ப

அப்போ நெய்தல் பற்றி…

தொ.ப     நெய்தல்ல விவசாயம் பற்றி அதிகமில்லை. இந்த பேக்வாட்டர்ஸ் பத்தி நிறைய பேசியிருக்கான். ’இருங்கழி நெய்தல்’ங்கிறது நன்னீரும் உப்புநீரும் சந்திக்கிற இடம். அந்த இடத்துல எக்கோ சிஸ்டம் வேற. அதுல உள்ள மரம் வேற.

இயற்கைய நெய்தல் நிலத்துல எப்படிப் புரிந்து கொண்டாங்க, இந்தக் காற்றோட அளவு பற்றியெல்லாம்?

தொ.ப     ; காற்று மழை இத வச்சுதான் சொல்லியிருக்கான். இந்த வருஷம் இந்த மீன் செழிப்பா இருக்கும். அவங்க காற்றப் பத்திச் சொல்லுவான். ஒரு காத்தை கச்சா’ம்பான், இன்னொன்னை மச்சா’ம்பான். இந்தக் காத்து இங்க அடிக்குற சீஸன்ல தோணி கொண்டுப் போறவனுக்கு இந்த பாய்மரத்தை வச்சு சொல்லுவான்ல. வலையில படுகிற மீனை வச்சு சொல்லுவான்ல. இந்த வருஷம் மத்தி நிறையப்படும், ஏன் இந்த மீன் நிறைய படலை, ஏன் இந்த மீன் நிறைய பட்டுச்சுன்னு சொல்வான். இதெல்லாம் அவங்களுக்கு அனுபவத்துல வர்றதுதான். நீங்க கடற்கரையில போய் பேசுனீங்கன்னா எந்தக் கடற்கரையில எந்த மீன் கிடைக்கும்ணு சொல்லுவான். நான் பாண்டிச்சேரி போயிருந்தப்போ அங்கயிருந்தவங்க பாண்டிச்சேரியில நீங்க என்ன பாக்கணும்னு கேட்டாங்க. மீன் மார்க்கெட்ன்னு சொன்னேன். இவர் சரியான மீன் சாப்பிடுறவர்ணு நெனைச்சுருப்பாங்க. காலைல போனா மீன் மார்க்கெட் அவ்வளவு சுத்தமா இருக்கு. கறுப்பு மீன் செவப்பு மீன், கறுஞ்சிவப்பு மீன், நீளமீன்னு வகை வகையா மீன்கள். கடல்ல ஒவ்வொரு கலருக்கும் ஒவ்வொரு ஏரியா இருக்கு போல. சுருக்கமா சொன்னா ஒரு சீஸனுக்கு நம்மகிட்ட 20 வகையான மீன் கிடைச்சுதுன்னா, அவன்கிட்ட 40 வகையான மீன் கிடைக்கும். வகை வகையா இருக்கும், அழகழகா இருக்கும். அந்த அழகப்பாத்து ஒருநாள் நான் சாப்பிடனும்ணு நெனைச்சேன். அதே மாதிரி கேரளாவுல ஒரு சீஸனுக்கு போயிருந்தேன். வாழைக்காய் மாதிரி சீவிற்றான். சீவி இந்த முட்டைபஜ்ஜி மாதிரி போடுறான். சின்ன சைஸ்லேருந்து பெரிய சைஸ் வரைக்கும். சின்ன அப்பளத்தில இருந்து பெரிய அப்பளம் வரைக்கும் வகைவகையா. நடுவுல வெட்டுனா பெரிய அப்பளம், நுனியில வெட்டுனா சிறுசு. வகைவகையா வெட்டிப்போட்டான். அதுக்கு மத்தின்னு ஏதோ பேர் சொன்னான்.

குறிஞ்சி நிலம் குறித்து

தொ.ப.     :     அவனுக்குத்தான் உணவு சேகரிப்பு ரொம்ப எளிமையான விஷயம். ஒரு மானை ஒருநாளைக்கு அடிச்சுட்டான்னா ஒரு கிராமத்துக்கே ரெண்டு நாளைக்கு அது போதும். அவன்கிட்ட மீன் பிடித்தலும் உண்டு. அவங்க தூண்டில் வச்சிருப்பாங்க. அப்புறம் கிழங்கு.

சங்கர்ராம்  :இன்னிக்கும் கேரள மக்கள் கிழங்கைத்தானே விரும்பிச் சாப்பிடறாங்க.

தொ.ப     : மீனவ மக்கள்கிட்ட பேசிப்பாக்கனும் நீங்க. சாப்பாட்டப்பத்தி அவ்வளவு சொல்லுவான். பாளையங்கோட்டைக்காரன் போய்த்தான் வட்டிக்கு பணம்கொடுத்து கெடுத்துட்டான். தொழிலோட சீரழிவுக்கு அதுதான் காரணம்.

சங்க இலக்கியத்துல மரங்களோட பெயர்கள், பறவைகள் பெயர்கள் எல்லாமே தொகுக்கப்பட்டிருக்கு. அப்போ இலக்கியம் என்பதே ஒரு அதிகபட்ச உயிர்ச்சூழலை புவியியல் ரீதியா வந்து அடையாளப்படுத்தக்கூடிய விஷயமாத்தனே இருந்திருக்கு. அது பத்தி.

தொ.ப     : சங்க காலத்துப் பெயர் இன்னும் சிலது இருக்கு. பெயரிடு மரபுண்ணு. குமரன் அப்படிங்கிற பெயர் இன்னும் இருக்கு. குறவர்கள்கிட்ட நிறைய இருக்கு தெரியுமா? நாமாதான்  நவீனம் அப்படிங்ற பேர்ல விடமாட்டேன்கிறோம். நீலன். சாத்தன், கபிலன் இது மாதிரி நிறைய பெயர்கள குறவர்கள்கிட்ட நீங்க பார்க்கலாம்.

இப்போ சங்க இலக்கியம் பத்தி பாத்தோம். சிலப்பதிகாரத்துல இயற்கை பத்தி என்ன சொல்லியிருக்கு?

தொ.ப     : அது பெரிய விஷயம். பெருமளவுக்கு சார்ந்திருக்கு. தலைகீழ் மாற்றங்கள் மாதிரி. அத தனியா பேசணும். சிலப்பதிகாரத்துலதான் நிறைய பூ பெயர்கள், தாவரங்கள், பெயர்கள் பதிவாகியிருக்கிறது.

கண்ணகிய மதுரையில இருந்து கூட்டிட்டு வரும்போது, என்னெல்லாம் இருக்கும் என்ன கிழங்குகள் இருக்கும், என்ன பூக்கள் எல்லாம் இருக்கும், முள்சார்ந்த பூக்கள் இருக்கும்கற விவரமெல்லாம் இருக்கு. இன்னின்ன மிருகங்கள்லாம் இருக்கும்,  நீ வரமாட்ட, பயப்படுவாய் அப்படின்னெல்லாம். அது பெருங்கடல், அதற்குள்ள நுழையறதுக்கே நம்மள தயார் படுத்திக்கணும்.

தொ.ப     : மக்கள் வாழ்க்கைய தெளிவா பதிவு பண்ணியிருக்கு, நம்மால கண்டெடுக்கவும், கண்டுபிடிக்கவும் முடியாம இருக்கு. கண்ணகி கதை எல்லோருக்கும் தெரியும். 50 வருஷத்துக்கு முன்னயே அதை தெருக்கூத்தா ஆடியிருக்காங்க. அதே மாதிரி மணிமேகலை முழுக்க முழுக்க பவுத்தம்தான். அது பவுத்தக்கோட்பாட்டை விளக்குறதுதான். எல்லோருக்கும் சோறுகொடு, எல்லோருக்கும் கல்விகொடு எல்லோருக்கும் மருந்து. அதுதான் WHO உலக சுகாதார அமைப்பின் அடிப்படை முழக்கமும் கூட. அனைவருக்கும் சோறு அனைவருக்கும் கல்வி அனைவருக்கும் மருத்துவம்.

பூவுலகு, மார்ச் – ஏப்ரல் 2015

படங்கள் உதவி – பாமரன், அ.பெ.மணி, செல்வபிரகாஷ், இளஞ்செழியன்.

ஆசிரியர் தினத்தையும், மதுரை புத்தகத் திருவிழாவையும் முன்னிட்டு சில ‘வாசகப்’ படங்கள்:

உயரப்பறத்தல்

கள ஆய்வு

காற்றில் யாரோ நடக்கிறார்கள்

கோணங்கி

சந்தோஷப்படுங்கள்1 சந்தோஷப்படுங்கள்2

சந்தோஷப்படுங்கள்3

தெய்வம் என்பதோர்

நாஞ்சில்நாடன்

பண்பாட்டாய்வு

பரண் - தொ.ப

புத்தகம்

மனுஷ்யபுத்திரன் கவிதை

முத்துக்கிருஷ்ணன்

வண்ணதாசன் கதைகள்

வண்ணதாசன்

வண்ணநிலவன் கவிதை

வண்ணநிலவன்

வனப்பேச்சி

வாழ்வின் ஈரம்