சித்திரவீதிக்காரன் 1

இவ்வுலகம் இனியது. இதிலுள்ள வான் இனிமை யுடைத்து

காற்றும் இனிது. தீ இனிது. நீர் இனிது. நிலம் இனிது.

ஞாயிறும் நன்று; திங்களும் நன்று.

வானத்துச் சுடர்களெல்லாம் மிக இனியன.

மழை இனிது. மின்னல் இனிது. இடி இனிது.

கடல் இனிது. மலை இனிது. காடு நன்று.

ஆறுகள் இனியன.

உலோகமும், மரமும், செடியும், கொடியும்,

மலரும், காயும், கனியும் இனியன.

பறவைகள் இனிய.

ஊர்வனவும் நல்லன.

விலங்குகளெல்லாம் இனியவை.

நீர் வாழ்வனவும் நல்லன.

மனிதர் மிகவும் இனியர்.

ஆண் நன்று. பெண் இனிது.

குழந்தை இன்பம்.

இளமை இனிது. முதுமை நன்று.

உயிர் நன்று. சாதல் இனிது.

– மகாகவி பாரதியார்
இந்த இடுகையின் மீதமுள்ள பகுதியை படிக்கவும் »

Advertisements

IMG_20171210_085959 (1)

சகோதரர் ஒருவரின் பசுமை நடை பயணக்குறிப்பு…

மீனாட்சிபுரம் / மாங்குளம் தமிழிக் கல்வெட்டுகளைக் காண பசுமைநடைக் குழுவினருடன் (குழுவாக?) 10.12.17 அன்று செல்லும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. மதுரை மேலூர் நான்கு வழிச் சாலையில் சிட்டம்பட்டி தாண்டி கத்தப்பட்டி முன்பாக மேற்கே செல்லும் சாலையில் சென்றால் முத்துப்பட்டி, பூசாரிப்பட்டி, கலிங்குப்பட்டி தாண்டி 74 மீனாட்சிபுரம் வருகிறது. (66 மேட்டுப்பட்டி, 74 மீனாட்சிபுரம் என்று ஊர்ப்பெயர்களுக்கு முன் எண்கள் ஏன் வருகின்றன?) 74 ‘நிர்’ மீனாட்சிபுரம் என்று வழங்கியதை ஒரு குட்டி யானை வண்டியின் பின்புறம் 74 ‘நீர்’ மீனாட்சிபுரம் என்று எழுதியிருந்தார்கள். நல்வினைப் பயனாக இவ்வாண்டு வைகை-பெரியாற்று நீர் இந்தப் பகுதிகளையும் எட்டியிருக்கிறது. மழையில்லாத கார்த்திகை நாளின் இளங்குளிரோடு நீர்கண்ட ஊர்ப்புறத்தின் சிலுசிலுப்பு உண்மையிலேயே பசுமைப் பயணமாக்கியது. வழியெங்கும் தாய்க்குலங்களும், அக்காமார்களுமே இத்தனை இரு/ நான்கு சக்கர வாகனங்களில் எங்கே செல்கிறீர்கள் என்று கேட்டார்கள். சமணப்படுக்கை என்று நாம் சொன்னதை ‘வாத்தியார் படுக்கை’ என்று அவர்கள் சொன்னதாக ஞாபகம். ஓடுகிற வண்டியில் சரியாகக் காதில் விழவில்லை.

அந்த காலை நேரத்திலேயே நான்கைந்து இளவட்டங்கள் ஒரு மரத்தடியில் உட்கார்ந்திருந்தார்கள். அதில் குறும்புகூடிய ஒருவர் சத்தமாகக் காற்றுபிரிய விட்டார். இரயிலில் செல்பவர்களுக்கு கைகாட்டுவதுபோலச் சிறுவர்கள் நடுவிரலைக் காட்டுவதில்லையா?

முதியவர்களும், பெண்டிரும், குழந்தைகளும் உடன்வரக் கூட்டமாக ஏறும்போது மலை மலைப்பு தருவதில்லை. ஒரு வரையாட்டைப் போல குன்றேறி நின்று பசுமைநடையர்களைக் கூவி வரவேற்ற கந்தவேல்  ‘என்னப்பா கந்தவேலு, இங்கேயே இட்லிப் பொட்டலத்தை அவிழ்க்கணும்போலயே?’ என்ற கேள்விக்குக்கூட சீரியசாகப் பதில்சொன்னார். முகநூலில் தர்க்கரீதியாகப் பதில் அளிக்கத் துப்பில்லாத யாரையோ ராஜன்னா சாடிக்கொண்டிருந்தார். ஒவ்வொரு நடையிலும் உடன்வருபவருக்கு  யாராவது லெமன் கிராஸ் என்று கசக்கி நுகரக்கொடுப்பதுவும், அதன் பெயர் நரந்தம்புல் என்று வேறொருவர் சொல்லிக் கொடுப்பதுவும் வழக்கமாகிவிட்டன.

‘முகில்’ என்ற பெயர்கொண்ட சிறுவன் தாவி ஓடிக்கொண்டிருந்தான். ‘வெயில்’ இல்லையென்று சொல்லும் சுதந்திரம் வேண்டுமென்றால் இது கவிதையாக இருக்கவேண்டும். ‘மஞ்சு’வும் ‘அருவி’யும் கூட இருந்திருக்கக்கூடும். ‘அருவி’ என்றவுடன் நினைவுக்கு வருகிறது, எய்ட்ஸ் கட்டுப்பாட்டு அமைப்பிலிருந்தும் விழிப்புணர்வு உறுதிமொழியேற்க வைக்க வந்திருந்தார்கள்.

IMG_20171210_081116

இன்று நாம் ‘வெள்ளரி’ ஆக்கிவிட்டாலும் அந்தப் பட்டி ‘வெள்ளறை’யாய் 2300 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அங்கிருந்திருக்கிறது. முத்தின் தரத்தைச் சோதிக்கும் வணிகனைக் கொண்ட நிகமம் இருந்திருக்கிறது. ஆரியப்படை கடந்தவனுக்கும், தலையாலங்கானத்துச் செரு வென்றவனுக்கும் முந்தையவனான நெடுஞ்செழியன் இருந்திருக்கிறான். சகலை என்ற சொல்லின் வேர் கல்லின் எழுத்தாய் துலங்கி நிற்கிறது. இன்னும் இன்னும் பற்பலவாய் ஆனந்தராஜ், சுந்தர்காளி, கண்ணன் ஆகியோர் நமக்குச் சொல்லித் தந்த கருத்துக்களைப் பதிவுசெய்து தருவதற்கு ஆவணக்காரனும், செயல்வீரனுமாகிய சித்திரவீதிக்காரன் இருக்கும்போது ஆணவக்காரனும், முழுச்சோம்பேறியுமான எனது சவடால் தேவையில்லை.

திரும்பி இறங்கும்போதும் அந்த இளவட்டங்கள் அங்குதான் உட்கார்ந்திருந்தார்கள். பசுமை நடையின் திங்கள்காட்டி வெளியிடப்பட்டது. ஐம்பது ரூபாய் விலையுள்ள அதை கிட்டத்தட்ட இரந்துபெற்ற உள்ளூர்ப் பாட்டி தான் வைத்துக்கொள்ளவில்லை. அருகிலிருந்த ஒருவரிடம் ‘இதை நம்ம கோயில் வீட்டில கொண்டுபோய்ப் போடுறா’ என்று பொதுவிடத்துக்கே கொடுத்தது. அருகிலிருந்த சமுதாயக் கூடத்தில் இருந்து பெறப்பட்ட ஒரு மேசை மீது வைத்துத்தான் சிற்றுண்டி வழங்கப்பட்டது. அந்த மேசையில்  ‘PRESENTED BY Mr. HIDEKATSU OKAMOTO, JAPAN’ என்று எழுதப்பட்டிருந்தது. பாறைமேல் பொறித்திருந்ததுவும்கூட இத்தகைய கொடையைத்தானே!

IMG_20171210_093939

இன்றைய நடையில் தமிழி போன்ற எழுத்தில் இப்படி எழுதிப்பார்க்கலாம்:

New Doc 2017-12-17

அறியப்படாத தமிழகம்நம் வீட்டு நூலகத்தில் கட்டாயம் இருக்க வேண்டிய புத்தகம், நாம் தினசரி வாசிக்க வேண்டிய புத்தகம், நாம் சந்திக்கும் நபர்களுக்கு பரிசளிக்கக் கூடிய புத்தகம் எனப் பல வகைகளிலும் முக்கியமானதாக ஒரு நூலைச் சொல்ல முடிந்தால் அது தொ.ப.வின் “அறியப்படாத தமிழகம்”தான். தொ.பரமசிவன் அய்யாவிடம் பெரியார் குறித்தும் பேசலாம் – பெரியாழ்வார் குறித்தும் பேசலாம், சங்க இலக்கியம் குறித்தும் பேசலாம் – சங்கர மடம் குறித்தும் பேசலாம் என்பதுதான் அவரது தனிச்சிறப்பு. தொ.ப.வின் நூல்களைத் தேடித் தேடி வாங்கி வாசிப்பதும், அதை நாலுபேரிடம் கொண்டு சேர்ப்பதும் நமது கடமை.

நம்முடைய அடிப்படைத் தேவைகள் குடிநீர், உணவு, உடை, இருப்பிடம் ஆகும். இவைகளை நாம் பயன்படுத்துகிறோமே தவிர அவற்றைப் பற்றிய தெளிவு நம்மிடம் இல்லை. அவைகளைக் குறித்த தெளிவை இந்நூல் உங்களுக்கு ஏற்படுத்தும். உதாரணமாக தண்ணீர் என்பது பொதுவான சொல்லாக இருந்தாலும் அது பயன்படும் இடத்தைப் பொறுத்து பெயர் மாறுபடுவதை ஒரு பத்தியில் அழகாகச் சொல்கிறார்.

“நீர் என்பது வானத்திலிருந்து வருவது என்பதனால் அதனை ‘அமிழ்தம்’ என்றே வள்ளுவர் குறிப்பிடுவார். நீர் நிலைகளுக்குத் தமிழர்கள் வழங்கி வந்த பெயர்கள் பல. சுனை, கயம், பொய்கை, ஊற்று என்பன தானே நீர் கசிந்த நிலப்பகுதிகளாகும். குட்டை, மழை நீரின் சிறிய தேக்கமாகும். குளி(ர்)ப்பதற்குப் பயன்படும் நீர்நிலை ‘குளம்’ என்பதாகவும், உண்பதற்கு பயன்படும் நீர்நிலை ‘ஊருணி’ எனவும், ஏர்த்தொழிலுக்கு பயன்படும் நீர்நிலை ‘ஏரி’ என்றும் வேறு வகையாலன்றி மழை நீரை மட்டும் ஏந்தி நிற்கும் நிலையினை ‘ஏந்தல்’ என்றும், கண்ணாறுகளை உடையது ‘கண்மாய்’ என்றும் தமிழர்கள் பெயரிட்டு அழைத்தனர்”

தொ.பரமசிவன்‘இனிமையும் நீர்மையும் தமிழெனல் ஆகும்’ என தமிழ் குறித்த முதல் கட்டுரையிலேயே நம்மை அசத்தி விடுகிறார். அதைத்தொடர்ந்து இந்நூலில் தமிழர் உணவு, உணர்வும் உப்பும், உணவும் நம்பிக்கையும், எண்ணெய், சோறுவிற்றல், பிச்சை, தெங்கும் தேங்காயும், உரலும் உலக்கையும், சிறுதெய்வங்களின் உணவு, வீடும் வாழ்வும், தமிழர் உடை, உறவுப்பெயர்கள், தாலியும் மஞ்சளும், சங்கும் சாமியும், தைப்பூசம், தீபாவளி, துலுக்கநாச்சியார், பழையகுருமார்கள், மதமும் சாதியும், பல்லாங்குழி, தவிடும் தத்தும், தமிழக பௌத்தம், சமணம், அஞ்சுவண்ணம், பேச்சு வழக்கும் இலக்கண வழக்கும் என இதுபோன்ற பல தலைப்புகளில் உள்ள கட்டுரைகள் நாம் அறியாத பல தகவல்களைக் கொண்டுள்ளது.

“உரையாடும் போது அவரிடமிருந்து தெறிக்கும் கருத்துக்களும் சான்று மேற்கோள்களும் வாழ்ந்து பெற்ற பட்டறிவும் உடனுரையாடுபவரை மலைப்பில் ஆழ்த்துபவை” என நூல் முன்னுரையில் ஆ.இரா.வேங்கடாசலபதி கூறுகிறார். அதை நானும் ஒருமுறை அனுபவிக்க நேர்ந்தது. தொ.ப.வின் வீட்டில் இன்றைய கல்வி முறை குறித்து பேசிக் கொண்டிருந்த போது “இப்ப எங்க Teaching இருக்கு. எல்லாமே Coachingதான்” என்றார். தன் கருத்தை எளிமையாய், வலிமையாய் சொல்லும் ஆற்றல் தொ.ப.விடம் உண்டு.

நிறைய விசயங்களைப் பார்த்திருப்போம் அல்லது கவனிக்காதபடி கடந்திருப்போம். தொ.ப. அது போன்ற விசயங்களை எடுத்துரைக்கும் போது நாம் அசந்து போகிறோம். கொஞ்சம் குண்டான பெண்களை குந்தாணி என கேலி பேசுவார்கள். அந்த சொல் எங்கிருந்து வந்ததென பார்த்தால் உரல் மேல் உலக்கை கொண்டு குத்தும் போது தானியங்கள் சிதறாமல் இருக்க வைக்கும் வட்டப் பலகைகைக் குறிக்கிறது. தலையும், காலும் இல்லாமல் இருக்கும் அந்தப் பலகைதான் குந்தாணி. அதுபோல தலையும் காலும் தெரியாதளவு குண்டான பெண்களைத் தான் குந்தாணி எனச் சொல்கிறார்கள் என “உரலும் உலக்கையும்” கட்டுரையில் சொல்கிறார்.

அதேபோல உறவுப்பெயர்கள் குறித்து எழுதும் போது தம் பின் பிறந்தவன் என்ற சொல்லிலிருந்து தம்பி என்ற சொல் வந்ததாக குறிப்பிடுகிறார். இந்த புத்தகம் வாசிக்கையில் எனக்கு தோன்றிய ஒரு சொல் அத்தாச்சி. அண்ணன் மனைவியை மதினி என்று அழைப்பதைப் போல மதுரைப் பகுதிகளில் அத்தாச்சி என்று சொல்வார்கள். கணவன் மனைவிக்கு தாலி கட்டுகையில் உடன் சாட்சியாய் நின்றவள் என்பதால் அத்தாச்சி என அழைக்கிறார்கள் என எனக்குத் தோன்றியது. இப்படி இந்நூல் நம்மை பண்பாட்டுத் தளத்தை நோக்கி கொண்டு சேர்க்கிறது.

பல்லாங்குழி குறித்த கட்டுரை அந்த விளையாட்டின் பின்னுள்ள பல விசயங்களை தெளிவு படுத்தியது. நாலு காய்கள் ஒரு குழியில் சேரும் போது அதை பசு என எடுத்துக் கொள்வது குறித்து சொல்லும் போது நம் முன்னோர்கள் முன்பு கால்நடைகளையே பண்டமாற்றாக முதலில் கொடுத்திருந்ததை எடுத்துக் காட்டுகிறார். “பேச்சு வழக்கினைத் தன் அடிப்படையாக ஆக்கிக் கொண்ட காரணத்தால்தான் தமிழிலக்கணம் இன்றுவரை கட்டுடைபடாமல் தன்னைக் காத்து உயிர்ப்பாற்றல் மிக்கதாக விளங்குகிறது’ என்ற தொ.ப.வின் கருத்தை நாம் உள்வாங்கி நம் மொழி இலக்கணத்தை அடுத்த தலைமுறைக்கும் கொண்டு சேர்க்க வேண்டும்.

பீட்டர் பாண்டியன் குறித்த கட்டுரை அந்த ஆங்கிலேயர் மீதான மரியாதையை ஏற்படுத்துகிறது. சமணம் குறித்த கட்டுரை மலைகளையும், தொல்தலங்களையும் நோக்கி பயணிக்க வைத்தது. தைப்பொங்கல் போல தீபாவளி தமிழர் பண்டிகையே அல்ல என்பதையும் நாம் கவனிக்க வேண்டும். கறுப்பு என்ற வண்ணத்தின் மீதுள்ள இன்றைய வெறுப்பை “கறுப்பு” கட்டுரை அடித்து வெளுக்கிறது. கருப்பின் கண் மிக்குள்ளது அழகு.

பண்பாட்டு அசைவுகள்பண்பாட்டு அசைவுகள் நூல் ‘அறியப்படாத தமிழகம்’ மற்றும் ‘தெய்வங்களும் சமூக மரபுகளும்’ என்ற தொ.ப.வின் இரண்டு கட்டுரைத் தொகுப்புகளை உள்ளடக்கிய நூலாகவும் வந்துள்ளது. அறியப்படாத தமிழகம் தனிநூலாகவும் காலச்சுவடு வெளியிட்டு உள்ளது. இதில் அறியப்படாத தமிழகம் நூறுபக்கங்கள் இருக்கும். இதில் கிட்டத்தட்ட 50 தலைப்புகளில் இரண்டு – மூன்று பக்க அளவு கொண்ட ஒரு கட்டுரை உள்ளது. அந்த சிறிய கட்டுரைக்கு பின்னால் தொ.பரமசிவன் அய்யாவின் உழைப்பும், கள ஆய்வும் நிறைந்திருப்பதை நாம் வாசிக்கையிலேயே உணர முடியும்.

பண்பாட்டு அசைவுகள் கட்டுரையில் அவர் குறிப்பிடும் விசயம் நம்மை அசைத்துவிடுகிறது. இப்படி ஒவ்வொன்றாய் எல்லாவற்றையும் சொல்லிவிட்டால் வாசிக்கும் ஆர்வத்தை வழியிலேயே தடுத்தது போலாகிவிடும். உங்க டூத்பேஸ்ட்ல உப்பு இருக்கா? என விளம்பரங்கள் கேட்பது போல நான் உங்களிடம் கேட்கிறேன் ‘உங்ககிட்ட அறியப்படாத தமிழகம் இருக்கா?

(நவம்பர் சஞ்சிகை சிற்றிதழில் வந்த கட்டுரை)

நன்றி – முருகராஜ்

எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்

லா.ச.ராமாமிர்தம்

லா.ச.ராவண்ணநிலவன்

பாற்கடல்

novel1

சஞ்சலத்தில் சஞ்சாரம் செய்யும் மனதிற்கு சஞ்சீவியாக நாவல்கள் திகழ்கின்றன. நாவல்கள் நம்மை உலகின் பல பிரதேசங்களுக்கும் பல்வேறு காலகட்டங்களில் அழைத்துச் செல்லும் காலயந்திரம்.

எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் தேர்ந்தெடுத்த நாவல் பட்டியலில் 25ஐ கடந்த போது அதைத்தவிர்த்த நாவல் பட்டியலைப் பார்த்தால் 75ஐ தாண்டியிருந்தது. அப்போதே நூறை நோக்கிய பயணம் தொடங்கிவிட்டது. கடந்து சில மாதங்களாக வாசிப்பை முடுக்கிவிட்டு நிறைய நாவல்கள் வாசித்தேன். எழுத்தாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணனின் நூலகத்திலிருந்து பத்திற்கும் மேற்பட்ட நூல்களை எடுத்து வந்தேன். சமீபத்தில் வாசித்த தோப்பில் முஹம்மது மீரானின் ‘சாய்வு நாற்காலி’யோடு நூறாவது நாவல் ஆசை நிறைவேறியது.

novel2

வாசித்த நாவல்களில் மனதை கவர்ந்த மாந்தர்கள், மனதைத் தொட்ட வரிகள், பார்க்க விரும்பிய இடங்களை தொடர்ந்து எழுத நினைத்துள்ளேன். இந்த நூறு நாவல்களைக் குறித்தும் ஒரு பக்கமாவது எழுத ஆசை. இந்தப் பதிவில் நான் வாசித்த நூறு நாவல்கள் பட்டியலை மட்டும் சேர்த்துள்ளேன். இளங்கலைத் தமிழ் தொலைநிலைக் கல்வி வாயிலாகப் படிக்கையில் அதில் ஜெயகாந்தனின் சுந்தர காண்டம் பாடப்பகுதியாக இருந்தது. அந்நாவல் வாசிக்காமலேயே அதன் சுருக்கத்தை வாசித்தே காலத்தை ஓட்டுவிட்டேன். பாடப்புத்தகமாக ஒரு நாவல் வரும் போது ஏற்படும் சிக்கல் என் வாழ்விலும் வந்துவிட்டது. அதே போல ஆயிரம் பக்க நாவல்களான பூமணியின் அஞ்ஞாடி, பா.வெங்கடேசனின் பாகீரதியின் மதியம் பாதியோடு நின்றுபோனது. மீண்டும் ஒரு வாரம் வாசிப்பின் வெறியேறினால் அவைகளை வாசிக்க முடியுமென நம்புகிறேன்.

novel3

  • பார்த்திபன் கனவு – கல்கி
  • பொன்னியின் செல்வன் – கல்கி
  • கன்னிமாடம் – சாண்டில்யன்
  • சித்தரஞ்சனி – சாண்டில்யன்
  • வேள்வித்தீ – எம்.வி.வெங்கட்ராம்
  • கிருஷ்ண பருந்து – ஆ.மாதவன்
  • குறத்தி முடுக்கு – ஜி.நாகராஜன்
  • நாளை மற்றுமொரு நாளே – ஜி.நாகராஜன்
  • ஆகாயத்தாமரை – அசோகமித்திரன்
  • தண்ணீர் – அசோகமித்திரன்
  • பொய்த்தேவு – க.நா.சுப்ரமணியம்
  • வாடிவாசல் – சி.சு.செல்லப்பா
  • அபிதா – லா.ச.ராமாமிருதம்
  • பசித்த மானுடம் – கரிச்சான் குஞ்சு
  • புயலிலே ஒரு தோணி – பா.சிங்காரம்
  • கடலுக்கு அப்பால் – பா.சிங்காரம்
  • ஒரு புளியமரத்தின் கதை – சுந்தர ராமசாமி
  • ஜே.ஜே. சில குறிப்புகள் – சுந்தர ராமசாமி
  • கோபல்ல கிராமம் – கி.ராஜநாராயணன்
  • புத்தம் வீடு – ஹெப்சிபா ஜேசுதாசன்
  • குறிஞ்சிமலர் – நா.பார்த்தசாரதி
  • பிறகு – பூமணி
  • ஒரு கடலோர கிராமத்தின் கதை – தோப்பில் முகமது மீரான்
  • சாய்வு நாற்காலி – தோப்பில் முகமதுமீரான்
  • எனது மதுரை நினைவுகள் – மனோகர் தேவதாஸ்

novel9

  • கம்பாநதி – வண்ணநிலவன்
  • கடல்புரத்தில் – வண்ணநிலவன்
  • ரெயினீஸ் ஐயர் தெரு – வண்ணநிலவன்
  • அலைவாய்கரையில் – ராஜம் கிருஷ்ணன்
  • குறிஞ்சித்தேன் – ராஜம் கிருஷ்ணன்
  • நளபாகம் – ஜானகிராமன்
  • தூர்வை – சோ.தர்மன்
  • கூகை – சோ.தர்மன்
  • மின்னுலகம் – நீல.பத்மநாபன்
  • பள்ளிகொண்டபுரம் – நீல.பத்மநாபன்
  • எட்டுத்திக்கும் மதயானை – நாஞ்சில்நாடன்
  • கொற்றவை – ஜெயமோகன்
  • விஷ்ணுபுரம் – ஜெயமோகன்
  • காடு – ஜெயமோகன்
  • வெள்ளையானை – ஜெயமோகன்
  • கன்னியாகுமரி – ஜெயமோகன்
  • உப பாண்டவம் – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
  • உறுபசி – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
  • நெடுங்குருதி – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
  • யாமம் – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
  • துயில் – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
  • நிமித்தம் – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
  • சஞ்சாரம் – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
  • இடக்கை – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
  • பதின் – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
  • சிரிக்கும் வகுப்பறை – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
  • அக்கடா – எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
  • நிழல்முற்றம் – பெருமாள் முருகன்
  • மாதொரு பாகன் – பெருமாள் முருகன்
  • ஆழிசூழ் உலகு – ஜோ.டி.குருஸ்
  • கொற்கை – ஜோ.டி.குருஸ்

novel10

  • ஏழரைப்பங்காளி வகையறா – எஸ்.அர்ஷியா
  • பொய்கைகரைப்பட்டி – எஸ்.அர்ஷியா
  • அப்பாஸ்பாய்தோப்பு – எஸ்.அர்ஷியா
  • கரும்பலகை – எஸ்.அர்ஷியா
  • சொட்டாங்கல் – எஸ்.அர்ஷியா
  • கல்மரம் – திலகவதி
  • நெடுஞ்சாலை – கண்மணி குணசேகரன்
  • எங்கதெ – இமையம்
  • தரையில் இறங்கும் விமானங்கள் – இந்துமதி
  • கன்னி – பிரான்சிஸ் கிருபா
  • காவல்கோட்டம் – சு.வெங்கடேசன்
  • மிளிர்கல் – இரா.முருகவேள்
  • ஆட்டம் – சு.வேணுகோபால்
  • நிலமென்னும் நல்லாள் – சு.வேணுகோபால்
  • கூந்தப்பனை – சு.வேணுகோபால்
  • திசையெல்லாம் நெருஞ்சி – சு.வேணுகோபால்
  • பால்கனிகள் – சு.வேணுகோபால்
  • மணற்கேணி – யுவன்சந்திரசேகர்
  • கானல்நதி – யுவன்சந்திரசேகர்
  • ஊர்சுற்றி – யுவன்சந்திரசேகர்
  • நட்டுமை – ஆர்.எம்.நௌசத்
  • குன்னிமுத்து – குமாரசெல்வா
  • துருக்கித் தொப்பி – கீரனூர் ஜாகிர்ராஜா
  • கருத்த லெப்பை – கீரனூர் ஜாகிர்ராஜா
  • மீன்காரத்தெரு – கீரனூர் ஜாகிர்ராஜா
  • கருப்பாயி என்ற நூர்ஜகான் – அன்வர் பாலசிங்கம்
  • கானகன் – லஷ்மிசரவணக்குமார்
  • பருக்கை – வீரபாண்டியன்
  • சேவல்கட்டு – ம.தவசி
  • கள்ளிக்காட்டு இதிகாசம் – வைரமுத்து
  • கே.பி.டி. சிரிப்புராஜசோழன் – கிரேஸிமோகன்
  • சித்திரப்பாவை – அகிலன்

novel4

மொழிபெயர்ப்பு நாவல்கள்

  • அந்நியன் – ஆல்பெர் காம்யூ
  • ஜமீலா – சிங்கிஸ் ஜத்மதேவ்
  • ஃபேர்வெல் குல்சாரி (நினைவின்நிழல்) – சிங்கிஸ் ஜத்மதேவ்
  • அன்னைவயல் – சிங்கிஸ் ஜத்மதேவ்
  • எங்க உப்பப்பாவிற்கு ஒரு ஆனையிருந்தது – வைக்கம் முகமது பஷீர்
  • பால்யகால சகி – வைக்கம் முகமது பஷீர்
  • பாத்துமாவின் ஆடு – வைக்கம் முகமது பஷீர்
  • மதில்கள் – வைக்கம் முகமது பஷீர்
  • தோட்டியின் மகன் – தகழி சிவசங்கரன் பிள்ளை
  • இனி நான் உறங்கட்டும் – பி.கே.பாலகிருஷ்ணன்
  • சிப்பியின் வயிற்றில் முத்து – போதி சத்வ மைத்ரேயா
  • கிழவனும் கடலும் – எர்னெஸ்ட் ஹெமிங்வே

novel5

வாசித்த எல்லா நாவல்களும் எனக்கு நெருக்கமான நாவல்கள் என்பதே உண்மை. வாசித்த நாட்களில் அந்த கடற்கரைகளில், மலைகளில், வீதிகளில் அந்த மனிதர்களோடு அலைந்து திரிந்தேன். அவர்களது கஷ்டம் என்னையும் உலுக்கியது. பல கதாமாந்தர்களை எனக்கு நெருக்கமான மனிதர்களைப் போல இன்னும் நினைவில் வைத்திருக்கிறேன். 2018ல் 25 நாவல்களும், 1000 சிறுகதைகளும் வாசிக்க வேண்டுமென்ற இலக்கோடு பயணிக்கிறேன். படித்து பதிவிடுகிறேன். நன்றி.

novel7

பட்டியலில் உள்ள ஒவ்வொரு நாவலையும் யார் யாரிடம் வாங்கினேன், எந்தெந்த நூலகங்களில் எடுத்தேன், எந்தெந்த நாவல்கள் பரிசாக வந்தது, எந்தெந்த நாவல்களை நான் வாங்கி வாசித்தேன் என நினைவில் உள்ளது. அனைவருக்கும் என் நெஞ்சார்ந்த நன்றி. நாவலாற்றின் கரையில் நான் என்ற பதிவில் நான் நாவல் வாசிக்க வந்த கதையை விரிவாக எழுதியுள்ளேன்.

novel6

நாவல்களின் அட்டைப் படங்கள் எல்லாம் கூகுளில் இருந்து எடுத்துள்ளேன். அட்டைப்படங்களை வடிவமைத்த கலைஞர்களுக்கு நன்றி. மேலும், மின்னுலகம் நாவலின் அட்டைப்படம் மட்டும் கிடைக்காததால் அதை நான் வடிவமைத்துள்ளேன்.

novel8

puthumandabam  (7).jpg

மதுரையில் நானூறு ஆண்டுகளைக் கடந்தும் இன்றும் புது மண்டபமாய் திருமலை நாயக்கர் கட்டிய வசந்த மண்டபம் திகழ்கிறது. நோட்டு, புத்தகம், வெள்ளி, பித்தளை, வெண்கலப் பாத்திரங்கள், நாட்டார் தெய்வ விழாக்களுக்குத் தேவையான பொருட்கள், பெண்களுக்குத் தேவையான அணிகலன்கள், குழந்தைகளுக்கான விளையாட்டுச்சாமான்கள் வாங்க வேண்டுமென்றால் புதுமண்டபம்தான் செல்ல வேண்டும்.

சுந்தர்காளி

மதுரை மேலவாசலிலுள்ள கொத்தளத்தில் அதன் வரலாறு குறித்து தொல்லியல் அறிஞர் சொ.சாந்தலிங்கம் அய்யா பேசினார். அவரைத் தொடர்ந்து பேராசிரியர் சுந்தர்காளி மரபுச்சின்னங்களுக்கும் நமக்குமான உறவு குறித்து பேசினார்.

மதுரை கொத்தளத்திற்கும் தனக்குமான உறவு குறித்து சாந்தலிங்கம் அய்யா சொன்னதைக் கேட்டதும் எனக்கும் அதற்குமான உறவு நினைவிற்கு வந்தது. கோட்டைக்கு வடக்குப் பகுதியில் துளசிராம் இட்லிக்கடை இருந்தது. இரவு 12 மணிக்கு கூட சுடச்சுட இட்லிகள் கிடைக்கும். மதுரையில் இதுபோல பல இடங்களில் இரவு முழுவதும் விடிய, விடிய இட்லிக்கடைகளை அக்காமார்கள் வைத்திருந்தனர். 2005 வரை மதுரை தூங்காநகரமாக இருந்தது. அதன்பிறகு காவல்துறையின் கெடுபிடியால் நகரத்தில் இரவு நேரங்களில் நடமாடக்கூட முடியவில்லை. அதன்பிறகு இப்போது ஒருசில இடங்களில் மட்டும் இரவு உணவு கிடைக்கிறது.  மேலப்பெருமாள் மேஸ்திரிவீதியில் பலமுறை பணிகளை முடித்து இரவு நேரங்களில் நண்பர்களோடு இட்லி சாப்பிட்டு இருக்கிறேன். பெருமாள் மேஸ்திரி எதையோ பெரிதாக கட்டியிருக்கிறார். அதனால்தான் அவர் பெயர் நாலாபக்கத் தெருக்களிலும் வைத்திருக்கிறார்கள் என முன்பு நினைத்தேன். அப்புறம்தான் தெரிந்தது, அவர் இருந்த விசயத்தை இடிப்பதற்காக வேலை செய்திருக்கிறார் என்று.

kottai

தற்போது அரசன் இல்லை, மன்னராட்சி இல்லை. இந்தக் கோட்டை அதன் பயன்பாட்டை இழந்துவிட்டது. இன்றைக்கு வெறும் வரலாற்றுச் சின்னமாகப் பார்க்கிறோம். பழைய காலத்தில் பயன்பாட்டில் இருந்த விசயம் பிற்காலத்தில் பயன்ற்றுப் போகும் போது அதை என்ன செய்வது என்ற கேள்வியை உங்கள் முன்னால் வைக்கிறேன். அதைக் குறித்து இரண்டு விதமான பார்வைகள் உண்டு. ஒன்று என்னவென்றால் அப்படியே அந்த இடத்தை பாதுகாக்க வேண்டும். மரபியல் சின்னமாக கருதி அதை அப்படியே ஒரு அருங்காட்சியம் போல பாதுகாக்க வேண்டும். இரண்டாவது அதை அன்றாடப் பயன்பாட்டுக்கு கொண்டு வரலாம். அதை சேதப்படுத்தாமல், அழித்துவிடாமல் புதிய பயன்பாடுகளுக்குக் கொண்டு வரலாம்.

நாம் இப்பொழுது மதுரைல பார்க்குறோம். திருமலைநாயக்கர் மகாலுக்கு பக்கத்துல பத்துதூண் சந்துனு ஒண்ணு இருக்கு. அது இருக்குற இடத்தைப் போய் பாத்தீங்கன்னா அதைச்சுற்றி கடைகள் இருக்கு. அது ஒரு காலத்தில் நாயக்கர் மகாலின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. இன்றைக்கு அது மக்கள் புழங்குகிற ஒரு வெளியாக மாறிவிட்டது. அதை பயன்பாட்டில் இருக்கும் வரலாற்றுச் சின்னம் அப்படினு கூட சொல்லலாம்.

புதுமண்டபம் பற்றியும் இந்த இரண்டு பார்வைகள் இருக்கின்றன. ஒன்று அந்தக் கடைகளை மரபுச் சின்னமாக பாதுகாக்க வேண்டும். இன்னொன்று கடைகள் இருக்கட்டும். அந்தச் சிற்பங்களை சேதப்படுத்தாமல் கடைகள் இருக்கலாம் என்றொரு விசயம்.

புதுமண்டபத்துல மட்டுமே கிடைக்கக்கூடிய விசயம் மதுரைல இருக்கு. ஒரு காலத்துல புத்தகக்கடைகள் எல்லாம் புதுமண்டபத்துலதான் இருந்தது. 19ம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் தொடங்கி 1940கள் வரைக்கும் மிக அரிய நூல்களை வெளியிட்ட பதிப்பகங்கள் எல்லாம் அங்கே கடைகளை வைத்திருந்தார்கள். புதுமண்டபத்துல இன்றைக்கும் ஒரு பக்கம் புத்தகக்கடைகள் இருக்கின்றன. அவங்க இன்றைக்கு பாடப்புத்தகங்களைத்தான் விற்குறாங்க. அன்றைக்கு இலக்கியம், இலக்கணம், தத்துவ நூல்களை வெளியிட்டவர்கள் கடைகளை வைத்திருந்தார்கள்.

இன்னொரு பக்கத்துல கோயிலுக்கு பயன்படுற பொருட்கள், பெண்களுக்குத் தேவையான அணிகலன்கள், மஞ்சள்-குங்குமம் போன்ற விசயங்கள் அங்க கிடைக்கும். அது மட்டுமல்லாமல் வெளிநாட்டிலிருந்து வருகிற பயணிகள் மதுரையில் கிடைக்கக்கூடிய பருத்தி துணிகளை வாங்கி உடனே தைத்து போட்டுக் கொள்வதற்கான வசதி, அங்கே நிறைய தையற்காரர்கள் இருக்காங்க. அதுனால, சுற்றுலாப்பயணிகளை ஈர்க்கக்கூடிய இடமாவும் அது இருக்கு.

தையல்கடைகள்

இப்ப புதுமண்டபத்தோட வரலாறு பாத்தீங்கன்னா அது வசந்தமண்டபம். திருமலைநாயக்கர் கட்டியது. அதைச்சுற்றி நீரை நிரப்பி வசந்த உற்சவம் கொண்டாடினர். நடுவில் இருக்கக்கூடிய மண்டபத்தில் 20ம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி வரை பல நிகழ்வுகள் நடந்து இருக்கின்றன. அங்கே வாதங்கள் நடந்திருக்கின்றன. யாராவது ஒருத்தர் தன்னுடைய கொள்கையை நிரூபிக்க வேண்டுமென்று சொன்னால், அதற்கு எதிராய் இருக்கக்கூடியவரோடு வாதம் புரிவர். யார் வெல்கிறார்கள் என்பதைப் பொறுத்து அந்தக் கொள்கை ஏற்றுக் கொள்வது, அதை விட்டுவிடுவது நிகழும். பல நேரங்களில் வாதத்தில் தோற்றவர் ஜெயித்தவருக்கு அடிமையாகிவிடுவர். இப்ப அதெல்லாம் இல்ல. ஆனால், மக்கள் அதிகம் போய் வாங்கக்கூடிய அங்கு மட்டுமே கிடைக்கக்கூடிய பொருட்களை விற்பனை செய்யக்கூடிய கடைகள் இருக்கின்றன.

வசந்தவிழா.jpg

இப்ப ஒரு சாரார் இந்தக் கடைகளை அகற்ற வேண்டுமென சொல்கிறார்கள். இன்னொரு சாரார் சேதம் விளைவிக்காமல் இருக்கட்டும். இதில் எந்தப் பார்வை உங்களுக்கு உடன்பாடானதோ அதை எடுத்துக் கொள்ளலாம். என்னைப் பொறுத்தவரை இந்த இரண்டாவது பார்வையைத்தான் வலியுறுத்த விரும்புகிறேன். வெறும் மரபுச் சின்னமாக பாதுகாக்காமல் தற்கால பயன்பாட்டுக்கு உபயோகப்படுத்துவதில் தவறில்லை என நினைக்கிறேன். 1994ல நான் நியுயார்க் நகரத்துக்கு மாநாடுக்காக போயிருந்த போது மிக மையமான பகுதியில மான்ஹாட்டன்ல நடந்தது. மான்ஹாட்டன்ல பெரிய கிறிஸ்துவ தேவாலயத்துலதான் நடந்தது. மிகப்பெரிய அந்த தேவாலயத்தில் இரண்டு மூணு மாடிகள் இருந்தன. பெரிய, பெரிய கருத்தரங்க அறைகள் இருந்தன. அங்க தான் அந்த மாநாடு நடந்தது. கீழ்தளத்துல பெரிய ஹோட்டல் இருக்கு. 20ம் நூற்றாண்டு தொடக்கத்துலயே பல கோயில்ல வழிபாடு இல்லாமல் போய்விட்டார்கள். மூடிப் போட்டுட்டாங்க. பல கோயில்கள் அருங்காட்சியகங்களாக மாற்றப்பட்டிருக்கின்றன.

ஒரு மரபுச்சின்னத்தை அப்படியே அருங்காட்சியகம் போல் பாதுகாப்பதா? இல்லை தற்காலப் பயன்பாட்டுக்கு உகந்ததாகக் கொள்வதா என்ற பார்வைகளை நீங்கள் யோசித்துப் பார்க்கலாம், விவாதிக்கலாம்.

பேராசிரியர் சுந்தர்காளி அவர்களது கருத்தோடு நானும் உடன்படுகிறேன். நான் ஆறாம் வகுப்பிலிருந்து எட்டாம் வகுப்பு படிக்கும் வரை ஒவ்வொரு ஆண்டும் புதுபுத்தகம் போட்டார்கள். பழைய புத்தகங்கள் காலாவதியாகிவிட்டன. எனவே, ஒவ்வொரு ஆண்டும் நோட்டு, புத்தகம் வாங்க புதுமண்டபம் சென்ற நினைவிருக்கிறது. அதேபோல எங்க வீட்டு முன்புள்ள தென்னை மரம் பாளை போட்ட போது பொங்கல் வைக்க காதோலை கருகமணி வாங்கிக் கட்டணும் என்றதும் அதை வாங்க புதுமண்டபம்தான் சென்றேன். பெயர் புதுமண்டபமாக இருந்தாலும் பழமையான பொருட்கள் வாங்க ஏற்ற இடம் அது. புதுமண்டபத்திலுள்ள தையல்கடைகள், பாத்திரக்கடைகள் குறித்து நியூஸ்18 யாதும் ஊரே நிகழ்வில் சிறப்பாக பதிவு செய்திருக்கிறார்கள்.

கச்சை

திரிசித்திரைத் திருவிழாவில் அழகருக்குத் திரியெடுப்பவர்கள், துருத்தி நீர்பீச்சுபவர்கள், சாமியாடுபவர்களுக்குத் தேவையான திரி, உடை, நாங்குலி கம்பு எல்லாம் புதுமண்டபத்தில்தான் கிடைக்கும். அதை அருங்காட்சியகம் போல் மாற்றக் கோருவது நாட்டார் மக்களின் நம்பிக்கையை குலைத்துப் போடும் செயல். மீனாட்சியம்மன் கோயில் தொடங்கி மதுரையிலுள்ள பழமையான பல கோயில்களில் உள்ள சிற்பங்களையே நாம் நின்று ரசிப்பதில்லை. அப்படியிருக்கும்போது புதுமண்டபத்தை அருங்காட்சியகம் போல மாற்றுவதால் நம் மக்களின் கலை ரசனை உயர்ந்து விடுமா?

புதுமண்டபத்திற்கு தொன்மை அங்குள்ள கடைகள் வாயிலாகத் தொடர்ந்து வருகிறது. எனவே, புதுமண்டபக் கடைகளை மாற்றக் கூடாது. அந்த இடம் மக்களின் புழங்கு பொருள் பண்பாட்டின் கூடமாகத் தொடர்ந்து திகழட்டும்.

படங்கள் உதவி – து.ச.சதீஸ்வரன்

கொத்தளம்

மதில்கள் நிறைந்த மாட மதுரையில் பாண்டியர் காலத்திலும், நாயக்கர் காலத்திலும் கட்டிய கோட்டைகள் இடிக்கப்பட்டுவிட்டன. ஆனாலும், மதுரையைச் சுற்றி கண்ணுக்குத் தெரியாத கோட்டை ஒன்றுள்ளது. அந்தக் கோட்டை தமிழர்களின் பண்பாடு, தொன்மை இவைகளை காத்து நிற்கும் கோட்டை. அகழாய்வாகட்டும், அலங்காநல்லூர் சல்லிக்கட்டாகட்டும் தமிழர்களை ஒருங்கிணைக்கும் கோட்டையாக மதுரை திகழ்கிறது.

இடிந்து போன கோட்டைகளின் எச்சமாக அம்மன் சன்னதிக்கு நேரெதிரில் அமைந்துள்ள பாண்டியர் கால விட்டவாசலும், மதுரை பெரியார் பேருந்து நிலையம் எதிரில் வணிகவளாகப் பேருந்து நிலைய வாசலில் நாயக்கர் கால கொத்தளமும் உள்ளன. இம்முறை பசுமைநடையாக கொத்தளத்திற்கு செல்லலாம் என்று முடிவெடுக்கப்பட்டது.

பள்ளிவாசல் (1)

அதிகாலை கிளம்பி வணிகவளாகப் பேருந்துநிலையம் எதிரேயுள்ள பள்ளிவாசல் முன்னே எல்லோரும் கூடினோம். நண்பர்கள் எல்லோரும் ஆங்காங்கே கூடிக் கதைத்துக் கொண்டிருந்தனர். எல்லோரும் வந்ததும் கொத்தளத்தை நோக்கி நடந்தோம். கொத்தளத்தின் கீழே நூலகம் ஒன்று செயல்பட்டு வருகிறது. கொத்தளத்தின் மீதேறினால் உள்ளே மரங்கள் நிறைந்த சிறு பூங்கா. மார்பிள் கல்களால் அமைக்கப்பட்ட இருக்கைகள் அரைவட்ட வடிவில் அனைவரும் அமர்ந்து பேசுவதற்கு ஏற்ற வடிவில் அமைந்துள்ளது. கொத்தளத்திலிருந்து பேருந்து நிலையம், யுனியன் கிறிஸ்டியன் பள்ளி, தேவாலயம் இவைகளை மேலிருந்து வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். வந்திருந்தவர்களில் 95% பேர் முதன்முறையாக வந்தவர்கள் என்னைப்போல.

முத்துக்கிருஷ்ணன் (1)

பசுமைநடை அமைப்பாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் அனைவரையும் வரவேற்றார். அவரைத் தொடர்ந்து தொல்லியல் அறிஞர் சொ.சாந்தலிங்கம் மதுரையின் வரலாற்றில் இந்தக் கோட்டை கொத்தளம் குறித்து விரிவாகப் பேசினார். அவரது உரையின் சாரம் கீழே காணலாம்:

சங்க காலத்தில் கூடல் அழகர் பெருமாள் கோயில் இருந்த பகுதி இருந்தையூர் என்று அழைக்கப்பட்டிருக்கிறது. கூடலழகர் பெருமாள் கோயில் அருகில் கிருதுமாலா நதி ஓடியிருக்கிறது. அந்நதி வைகையின் கிளைநதி. அதேபோல இன்மையில் நன்மைதருவார் கோயில் அமைந்த பகுதிக்கு நடுவூர் என்று பெயர். (அங்குள்ள அம்மனை இன்று மத்தியபுரி அம்மன் என்று அழைக்கிறார்கள்). அந்த சிவன் கோயிலை நடுவூர் சிவன் கோயில் என்றே அழைத்திருக்கிறார்கள். இப்போது தல்லாகுளம், சொக்கிகுளம் என்று ஒவ்வொரு பகுதிக்கும் பெயர்கள் இருப்பது போல அக்காலத்தில் இருந்தையூர், நடுவூர், ஆலவாய் என்று இப்பகுதிகள் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்த ஊர்களின் தொகுப்பாக மதுரை இருந்துள்ளது.

சங்க காலத்தில் பாண்டியர்கள் கோட்டை இருந்த இடம் தெரியவில்லை. ஆனால், பிற்காலப் பாண்டியர்கள் இருந்த கோட்டை தற்போது மீனாட்சியம்மன் கோயில் தெற்கு சித்திரைவீதிக்கருகில் உள்ள போலிஸ் கமிஷனர் அலுவலகமாக இருந்திருக்கலாம். அதன் உள்ளே போய் பார்த்தால் மாடங்கள், அதன் அழகிய விதானங்களைப் பார்த்தால் தெரியும்.  நேதாஜி ரோட்டிலுள்ள ராஜா பார்லி எதிரேயுள்ள தெருவிற்கு பாண்டியன் மேற்கு அகழித் தெரு என்று பெயர். திருமலைநாயக்கர் அரண்மனைகிட்ட தெற்கு அகழித் தெரு இருக்கிறது. பாண்டியர் காலத்தில் கோட்டையும் இருந்ததற்கு சான்றாக விட்டவாசல் இருக்கிறது. பாண்டியர் காலக் கோட்டையில் இடிக்காமல் விட்ட வாசலே இன்று விட்டவாசல் என்ற பெயரோடு திகழ்கிறது. பாண்டியர்களுக்குப் பிறகு சுல்தான்கள், விஜயநகர ஆட்சிக்குப் பின் நாயக்கர்கள் ஆட்சி 15ஆம் நூற்றாண்டில் தொடங்குகிறது.

நாயக்கர் ஆட்சி காலத்தில் நிர்வாக அமைப்பு நிறைய மாற்றி அமைக்கப்பட்டது. விசுவநாத நாயக்கர் காலத்தில் மதுரை, திருச்சி, இராமநாதபுரம், திருநெல்வேலி, சேலம், கோயம்புத்தூர் மாவட்டங்களும், திருவாங்கூரின் ஒரு பகுதியும் நாயக்கர் ஆட்சியின் கீழ் இருந்தது. இந்த பரந்துபட்ட பகுதியை 72 பாளையங்களாகப் பிரித்து ஒவ்வொரு பாளையத்திற்கும் ஒரு பாளையக்காரர்களை நியமித்தார். அவர்கள் அமர நாயகர் என்று அழைக்கப்பட்டனர். அவர்கள் அப்பகுதியில் ஆட்சிசெய்து வரிவசூல் செய்து கொள்ளலாம். அதில் மூன்றில் ஒரு பகுதியை அவர்கள் செலவுகளுக்கும், மற்றொரு பகுதியை படைகளை பராமரிப்பதற்கும், மீதமுள்ள மூன்றாவது பகுதியை அரசுக்கும் செலுத்த வேண்டும். விசுவநாத நாயக்கரின் செயல்களுக்கு மூளையாக இருந்தவர் தளவாய் அரியநாத முதலி. இவர் காஞ்சிபுரம் பகுதியில் பிறந்தவர். இவர் மூன்று நாயக்க மன்னர்களிடம் பணியாற்றியிருக்கிறார். ஆயிரங்கால் மண்டபத்தை கட்டியவர் இவரே. அம்மண்டபத்தின் வாயிலில் உள்ள குதிரை வீரன் சிலையை அரியநாதமுதலி என்றும் சொக்கநாதராவுத்தர் என்றும் சொல்லுவர். இவர் தொண்டை மண்டல வேளாளர்.

மதுரையில் பாண்டியர் கோட்டையைச் சுற்றி வெளியே நாயக்கர் காலத்தில் கட்டப்பட்ட கோட்டை மிக வலிமையாக கட்டப்பட்டது. 72 கொத்தளங்களின் கீழும் வீரர்கள் 50 – 100 பேர் தங்குவதற்கு இடவசதி இருந்தது. தற்போது கீழ்தளத்தில் நூலகம் ஒன்று செயல்பட்டு வருகிறது.

மதுரை கோட்டையை முற்றுகையிட பல மன்னர்கள் முயன்றனர். 1790களில் திண்டுக்கல்லை வென்று சோழவந்தானில் வந்து காத்திருந்தார் திப்பு சுல்தான். ஆனால், அவரால் மதுரையை வெல்ல இயலவில்லை. இந்தக் கோட்டையை பாதுகாத்த மற்றொருவர் மருதநாயகம் என்ற கான்சாகிப். ஆங்கிலேயர் ஆட்சிகாலத்தில் இக்கோட்டை ஜோகன் பிளாக்பர்ன் என்ற கலெக்டரால் நகரவிரிவாக்கத்திற்காக இடிக்கப்பட்டது. இக்கோட்டையை இடிக்கும் பகுதியில் அதை இடித்த மக்களே குடியேறிக் கொள்ளலாம் என்ற அறிவிப்போடு இக்கோட்டையை இடித்து அகழிகளை மேவினார். அவருக்கு இப்பணியில் உதவியாக இருந்த நில அளவையாளர் மாரட் மற்றும் பெருமாள் மேஸ்திரியின் பெயர்களின் மதுரையில் மாசி வீதிகளுக்கு வெளியே அவர்கள் பெயர்களில் தெருக்கள் அமைந்தன.

சாந்தலிங்கம் (1)

பெரியார் பேருந்துநிலையத்திற்கு பின்னே வலைவீசித் தெப்பக்குளம் ஒன்று இருந்தது. அப்பகுதியில் இருந்த கோயில்களில் உள்ள கல்வெட்டுகளை நான் படியெடுத்திருக்கிறேன். ஆவணித்திருவிழாவின்போது வலைவீசிய திருவிளையாடலை நிகழ்த்திக்காட்ட கோயிலிலிருந்து சாமி வரும். தற்போது வருவதில்லை. அங்கு வலைவீசித்தெப்பமும் தற்போது இல்லை. அதேபோல டவுன்ஹால்ரோட்டில் உள்ள கூடலழகர் கோயில் தெப்பத்திற்கு மாசிமகத்திற்கு பெருமாள் வருகிறார். அங்கு தண்ணியில்லை.

இந்த கோட்டைக்கு நான் 1974 – 75 ல் முதன்முறையாக வந்திருக்கிறேன். அப்போது தியாகராசர் கல்லூரியில் தமிழ் முதுகலை படித்துக்கொண்டிருந்த மாணவன் நான். பாரதியார் விழாவில் கல்லூரி மாணவர்களுக்கான பேச்சுப்போட்டியில் பங்கேற்று மூன்றாம் பரிசு பெற்றேன். பரிசு வழங்கிய நாளில் நான் ஊரில் இல்லாததால் அதை இங்குள்ள டி.ஓ.அலுவலகத்தில் வந்து பெற்றபோது முதல்முறையா வந்தது. அதன் பிறகு பலமுறை வந்திருக்கிறேன். மதுரையின் கோட்டையின் எச்சமாகத் திகழும் இந்தக் கொத்தளம் நன்றாகப் பராமரிக்கப்பட்டு வருகிறது.

சாந்தலிங்கம் அய்யாவைத் தொடர்ந்து பேராசிரியர் சுந்தர்காளி மரபுச் சின்னங்களை பாதுகாப்பதன் அவசியம் குறித்தும், அவைகளை அருங்காட்சியம் போல பாதுகாப்பதா? அல்லது அன்றாட மக்கள் புழக்கத்தோடு அதைப் பாதுகாக்கலாமா என்று இரண்டு பார்வைகளை சுட்டிக் காட்டினார். அவரைத் தொடர்ந்து எழுத்தாளர் ந.முருகேச பாண்டியன் மதுரை குறித்து பேசினார். அந்த உரைகளை அடுத்த பதிவில் காணலாம். அற்புதமான நிகழ்வான அன்றைய நடை இன்றும் நினைவில் நிற்கிறது.

படங்கள் உதவி – அருண்