kathirarupu mandabam

மதுரை மீனாட்சியம்மன் கோயிலில் சித்திரைத் திருவிழாவிற்குப் பிறகு பெருவிழாவாகத் தெப்பத்திருவிழா கொண்டாடப்படுகிறது. எல்லாத் திருவிழாக்களும் தீர்த்தவாரியுடன் நிறைவுறுமாறு கொண்டாடுவது வழக்கம். ஆனால், மதுரைத் தெப்பத்திருவிழாவில் தீர்த்தவாரிக்கு மறுநாள் புனர்பூச நட்சத்திரத்தன்று சிந்தாமணியில் கதிரறுப்புத் திருவிழாவும், திருமலைநாயக்கர் பிறந்த பூச நட்சத்திரத்தன்று தெப்பத்திருவிழாவும் நடைபெறுகிறது. இவ்விரு விழாக்களையும் ‘இராஜ உற்சவம்’ என கோயில் தலவரலாறு சொல்கிறது.

meenakshi

sivan

சிந்தாமணியில் கதிரறுப்புத் திருவிழாவிற்கு மீனாட்சி சுந்தரேஸ்வரர் செல்கின்றனர். மதுரையை ஆளும் பேரரசி தங்கள் கிராமத்திற்கு எழுந்தருளுவதால் அந்த ஊரில் அதைப் பெருவிழாவாக கொண்டாடுகின்றனர். தங்கப்பல்லக்கில் பிரியாவிடையுடன் சுந்தரரும், மற்றொரு தங்கப்பல்லக்கில் மீனாட்சியம்மனும் வருகின்றனர். கோயிலிலிருந்து சிந்தாமணி வரை மக்கள் ஆங்காங்கே நின்று இறைவனை வழிபடுகின்றனர்.

sinthamani

nathasvaram

அரிசி ஆலைகளும், அப்பளம் தயாரிப்பு நிறுவனங்களும் இந்த ஊரில் அதிகம். மீனாட்சி சுந்தரரை மேளதாளத்தோடு அழைத்துச் செல்கிறார்கள். மக்கள் எல்லோரும் திரளாக வந்து வரவேற்பு கொடுப்பதுபோல ஊர் ஆரம்பத்திலேயே கூட்டம் கூடிவிடுகிறது. கரும்பு, ஈச்சமரத்தின் ஓலை, பாக்குக்காய், கூந்தற்பனை இவைகளை கொண்டு திருக்கண்களை அழகுபடுத்தி வைத்திருந்தனர். ஒவ்வொரு திருக்கண்களிலும் சாமி எழுந்தருளியதும் பொங்கல், புளியோதரை, சுண்டல் வழங்குகிறார்கள்.

mandabam

thirukan

பலூன்காரர்களும், ஐஸ்வண்டிக்காரர்களும் நிறையப் பேர் வந்திருந்தனர். கதிரறுப்பு விழா நடக்கும் மண்டபத்தைச் சுற்றி ஏராளமான கூட்டம். கதிரறுப்பு நடக்கும் மண்டபத்திற்கு எதிரேயுள்ள திடலின் தென்கிழக்கு மூலையில் ஒரு சிறுவயல் போல நிலத்தை தோண்டி அதில் விளைந்த கதிர்களை ஊன்றி வைத்துள்ளனர். அதற்கு மேலே சுவரில் சொக்கர் படியளந்த சொர்க்க பூமி என்று போட்டிருக்கிறார்கள்.

kathir

கதிரறுப்பு மண்டபத்தில் தங்கப்பல்லக்கில் இருந்து சாமியை இறக்கி அங்குள்ள மண்டபத்திற்கு கொண்டு செல்கிறார்கள். அங்கு வைத்து ஆராதனைகள் ஆரம்பமாகிறது. ஊர்மக்கள் வரிசையாக வந்து சாமி கும்பிட்டுச் செல்கிறார்கள். கோயிலிலிருந்து கொண்டு வரும் ஈட்டி போன்ற கருவியை கோயில் பட்டர் கொண்டு செல்ல கதிர் அறுக்கிறார்கள். அவர் அறுத்து முடித்தவுடன் கூட்டம் அடித்து பிடித்து மீதமுள்ள கதிர்களை பறிக்கத் தொடங்கிவிடுகிறார்கள். அதன்பிறகு வெயில்தாழ மீண்டும் கோயிலுக்கு கிளம்புவார்கள்.

baloon

karubuசைவம் நிலவுடமை சார்ந்த மதம். மீனாட்சியம்மன் கோயிலுக்கு ஆயிரம் ஏக்கர் நிலம் உள்ளதாக திருக்கோயில் மலரில் போட்டிருக்கிறார்கள். பண்பாட்டு அசைவுகள் நூலில் உள்ள தாலாட்டுப் பாடல் நினைவுக்கு வந்தது. அதில் மீனாட்சி நெல் விதைப்பது, சொக்கர் காத்திருப்பது, அழகர் சீர்கொடுப்பது பற்றியெல்லாம் வருகிறது. அதிலிருந்து சில வரிகள்.

மதுரைக்குத் தெற்கே

மழை பெய்யாக் கானலிலே

தரிசாக் கிடக்குதுன்னு – மீனாள்

சம்பாவ விட்டெறிஞ்சா

அள்ளி விதை பாவி – மீனாள்

அழகு மலைத் தீர்த்தம் வந்து

வாரி விதை பாவி – மீனாள்

வைகை நதித் தீர்த்தம் வந்து

சம்பா கதிரடித்து – சொக்கர்

தவித்துநிற்கும் வேளையிலே

சொர்ணக்கிளிபோல – மீனாள்

சோறுகொண்டு போனாளாம்

நேரங்கள் ஆச்சுதென்று – சொக்கர்

நெல்லெடுத்து எறிந்தாராம்

அள்ளி எறிந்தாராம்

அளவற்ற கூந்தலிலே

மயங்கி விழுந்தாளாம் – மீனாள்

மல்லிகைப்பூ மெத்தையிலே

சோர்ந்து விழுந்தாளாம்

சொக்கட்டான் மெத்தையிலே…

undangal

மலைகளுக்கு சிறகுகள் இருந்ததாக ஒரு கதை உள்ளது. மலைகள் எல்லாம் பெரும் சிறகுகளோடு கூட்டங்கூட்டமாக பறவைகளைப் போல வலம் வந்து கொண்டிருந்தன. அதுவும் மதுரையைச் சுற்றி ஏராளமான மலைகள் பறந்து கொண்டிருந்தன. ஒரு மலை யானை போல ஆடியாடிப் பறந்தது. இன்னொரு மலை பாம்பு போல வளைந்து நெளிந்து பறந்தது. இன்னொரு மலை பசுப்போல அமைதியாக பறந்தது. இன்னொரு மலை கரடிப் போல சுற்றித் திரிந்தது. பெரிய உண்டாங்கட்டிப் போல ஒரு மலையும், சின்ன உண்டாங்கட்டிப் போல ஒரு மலையும் மேலே பறந்து திரிந்தது. அப்படி மலைகள் சுதந்திரமாகப் பறந்து திரிந்த வேளையில் இயற்கை தெரியாமல் மனிதனைப் படைத்துவிட்டது. கெட்ட சகுனம்போல மலைகள் தங்கள் சிறகுகளை இழந்து தரையில் விழுந்துவிட்டன. இப்போது அப்படிக் கிடப்பவைதான் நாம் பார்க்கும் மலைகள். நாயகன் கமல்ஹாசனிடம் கேட்பது போல மனிதன் நல்லவனா? கெட்டவனா? எனக் குழம்பி நிற்கிறது இயற்கை.

நம்பிக்கையின் கீற்று மூன்றாம்பிறைபோல ஆங்காங்கே ஒளிவிடத்தானே செய்கிறது. மலைகளை எல்லாம் வெட்டி வீசி வியாபாரம் செய்து கொண்டிருக்கையிலே ஒரு குழு அதைக் காக்க மலைகளை நோக்கி மாதந்தோறும் பயணிக்கிறது. இந்த முரண்தான் இந்த உலகத்தை காத்து நிற்கிறது.

mudhalaikulam

ஏற்கனவே சென்ற நடுமுதலைக்குளம் விக்கிரமங்கலம் உண்டாங்கல்லு மலையைக் காண பசுமைநடைக்குழு இம்முறை பிப்ரவரி 14 அன்று சென்றது. மலைகளின் காதலர்கள் மலைக்குத்தானே செல்ல வேண்டும். இத்தனைக்கும் அன்று நல்ல முகூர்த்ததினம் வேறு. அப்படியிருந்தும் 200பேர் கிட்ட வந்திருந்ததைக் கண்டு உண்டாங்கல்லே அசந்துபோனது. அதிகாலை மதுரைக்காமராசர் பல்கலைக்கழகம் முன்பாக பசுமைநடை அமைப்பாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் எங்களுக்கு முன்னாலேயே வந்து நின்று கொண்டிருந்தார். அவரைப் போல சீடு மாணவமணிகளும் ஆறுமணிக்கு முன்னரே வந்திருந்தனர். அந்தப் பள்ளிப்பிள்ளைகளின் உற்சாகம்தான் மகிழ்ச்சி கொள்ள வைக்கிறது.

2012 பிப்ரவரி 26ந்தேதி பசுமைநடையாக விக்கிரமங்கலம் சென்றிருந்தோம். நாலு வருடங்களுக்கு பிறகு மீண்டும் உண்டாங்கல்லு நோக்கிச் சென்றபோது கொஞ்சம்தான் அப்பகுதி மாறியிருக்கிறது. அதுவே மனதிற்கு நிறைவாயிருக்கிறது. செக்காணூரணி தாண்டிய பிறகு வழிநெடுக வயல்கள் வரவேற்கத்தொடங்கின. முன்பு சென்றபோது அறுவடையாகி இருந்த வயல்வெளிகளைக் கண்டது ஞாபகம் வந்தது. படுகையை முன்னரே சென்று கொஞ்சம் சுத்தம் செய்து வைக்கலாம் என்று நானும் நண்பன் கந்தவேலும் முன்னரே உண்டாங்கல்லு நோக்கிச் சென்றோம்.

vayal

அழகான சிறுகுளத்திற்கருகே உண்டாங்கல்லு மலை அமைந்துள்ளது. அந்த மலையின் நிழல் நீரில் விழுவது காட்சிக்கவிதை. நீரில் மிதக்கும் மலையை பார்த்துக்கொண்டேயிருக்கலாம். மலையடிவாரத்தில் வயல்களில் நெல் விளைந்து நின்றது. தென்னமரங்களிடையே உள்ள வரப்புகளில் ஏறி மலையின் மீது ஏறினோம். ஆளரவற்றிருந்த அந்தப் பகுதியில் பல அரிய பறவைகளைப் பார்த்தேன். பெயர்தான் தெரியவில்லை. மலையின் மீது கொஞ்சம் ஏறியதும் நண்பன் கந்தவேலை வருபவர்களுக்கு உதவியாக விட்டுவிட்டு மலையின்மீது தனியே ஏறிச்சென்றேன். ட்ட்ரி… ட்ட்ரி… என்ற சத்தத்தோடு நீண்ட கால்களைக் கொண்ட வெள்ளை நிறப்பறவையொன்று பறந்தது. அது ஆள்காட்டிப்பறவையென்று அறிந்துகொண்டேன். சரி, நாம் வருவதை மற்றவர்களுக்கு அறிவிக்கிறது எனப் புரிந்துகொண்டேன். உண்டாங்கல்லின் ஓரிடத்தில் மட்டும் ஏறிச் செல்வது கொஞ்சம் சிரமம். எப்படியோ தொத்தி ஏறிப் போய்விட்டேன். படுகையைக் கண்டபோது குடிமகன்களின் கைங்கர்யம் கண்டு நொந்துபோனேன். அப்புறம் அந்தக் கண்ணாடி பாட்டில்களை அப்புறப்படுத்திவிட்டு படுகையில் இருந்த குப்பைகளை சுத்தம் செய்தேன். வவ்வாலின் எச்சங்கள்தான் அதை அகற்றிவிட்டு மலையிலிருந்து தொலைவில் தெரிந்த வயல்களையும் மலைகளையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். கீழே பசுமைநடை நண்பர்கள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மலையேறி வந்து கொண்டிருந்தனர். சிறுவர்கள் ஆளுக்குமுதலாய் வந்து அவ்வளவுதானா இன்னும் ஏறணுமா எனக் கேட்டு அசத்தினர். எல்லோரும் வந்து படுகைகளை அங்குள்ள கல்வெட்டுக்களை பார்த்தும் படம்எடுத்தும் கொண்டனர். இத்தனை பேர்களை உண்டாங்கல் மலை இன்றுதான் பார்த்திருக்கும்.

பசுமைநடை அமைப்பாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் உற்சாகமாக வரவேற்புரையைத் தொடங்கினார். மேலும், பசுமைநடையின் ஒருங்கிணைப்பாளர்களில் ஒருவரான கந்தவேலின் பிறந்தநாளை எல்லோருக்கும் அறிவிக்க எல்லோரும் ஆரவாரத்துடன் கரவொலி எழுப்பினர். கந்தவேலை பசுமைநடைப் பயணிகள் எல்லோருக்கும் தெரியும். அனைவரையும் வழிநடத்தி மேலே ஏற்றிவிடுவதிலும் அதைப்போல முடிந்தவுடன் எல்லோரையும் மலையைவிட்டு இறக்கிவிடுவதிலும் இவருடைய குரல் ஓங்கி ஒலிக்கும்.

தொல்லியல் அறிஞர் சாந்தலிங்கம் அய்யா நடுமுதலைக்குளம் விக்கிரமங்கலம் உண்டாங்கல்லு மலையின் தொல்வரலாற்றை வழக்கம்போல எளிமையாக எடுத்துரைத்தார்.

santhalingam.JPG

விக்கிரமங்கலம் சின்ன உண்டாங்கல்லு மலையிலுள்ள சிறுபொடவில் காணப்படும் தமிழ்பிராமிக் கல்வெட்டு வேம் பிற் ஊர் பேர்அய்அம் சேதவர். வேம்பத்தூர், மானாமதுரை செல்லும் வழியிலுள்ள சிறிய ஊர். அந்த ஊரில் பல கவிஞர்கள் வாழ்ந்துள்ளனர். வேம்பத்தூர் நாராயணன் என்பவர் திருச்சி மலைக்கோட்டையிலுள்ள குடைவரைக்கோயிலில் 100 பாடல்களை அந்தாதி வடிவில் பாடியிருக்கிறார்.  சிராப்பள்ளி அந்தாதி என்று பெயர். அவர் குடைவரைக் கோயிலை கல்பந்தல் என்கிறார். பல்லவ மன்னன் மகேந்திரன் கட்டிய குடைவரையிது. அதேபோல வேம்பத்தூரைச் சேர்ந்த மாம்பலக்கவிச்சிங்கராயர் சேதுபதிசபையில் பரிசுகளைப் பெற்றிருக்கிறார். இம்மலையிலுள்ள கல்வெட்டில் காணப்படும் வேம்பத்தூர் அந்த ஊரைத்தான் குறிக்கிறதா அல்லது இந்தப் பக்கம் இருந்து இப்போது பேச்சில்லா கிராமமான வேறு எந்த ஊரையும் குறிக்கிறதா எனத் தெரியவில்லை. ரெவின்யூ ரெக்கார்டில் மட்டும் பேர் இருக்கும், ஊரில் மக்கள் யாரும் வசிக்க மாட்டார்கள் அது போன்ற ஊர்களை பேச்சில்லா ஊர்கள் என்பார்கள்.

vikramangalam

நடுமுதலைக்குளம் உண்டாங்கல்லு மலையில் காணப்படும் கல்வெட்டில் இந்த ஊரைச் சேர்ந்தவர் ஒரு படுகை வெட்டிக்கொடுத்ததை அறியமுடிகிறது.

சமீபத்தில் இலங்கைக்கு மாணவர்களுக்கு வகுப்பெடுக்க சென்றிருந்தேன். இலங்கையில் தமிழ்பிராமிக் கல்வெட்டுக்கள் இரண்டாயிரம்கிட்ட உள்ளது. ஆனால், அவையெல்லாம் பவுத்தக்கல்வெட்டுக்கள். ஒரு சில கல்வெட்டுக்களில் சமணம் சார்ந்த சொற்கள் வருகின்றன. சிங்களம் அங்கு பத்தாம் நூற்றாண்டிற்கு பிறகுதான் வருகிறது. சிங்கள எழுத்துக்கள் படம்படமாக இருக்கும். அங்குள்ள தமிழ்பிராமிக்கல்வெட்டுக்களை காணும் போது ஒருகாலத்தில் தமிழகமும் ஈழமும் நெருங்கிய தொடர்பில் இருந்திருக்கலாம்.

மேலும், அய்யா சொன்ன கல்வெட்டுத்தகவல்களையும், சேரன் பாண்டியன் வழித்தடங்களைப் பற்றியும் படங்களிலும், முந்தைய பசுமைநடைப் பதிவிலும் காண்க.

vikram

எல்லோரும் மலையிலிருந்து மெல்ல இறங்கினோம். மலையின் மறுபுறம் உள்ள குன்றின் அடிவாரத்தில் அனைவரும் உணவருந்தினோம். பசுமைநடை வெளியீடான மதுர வரலாறு, நீரின்றி அமையாது விற்பனைக்கு வைத்திருந்தோம். புதிய பயணிகள் அவைகளை வாங்கி வைத்துக் கொண்டனர்.

தொகுப்பு படங்கள் உதவி – செல்வம் ராமசாமி

மதுரையில் உள்ள தர்காக்களில் தெற்குவாசல் சின்னக்கடைத்தெரு முஹைதீன் ஆண்டவர் தர்கா புகழ்பெற்றது. தினந்தோறும் இங்கு வந்து மந்திரித்து முஹைதீன் ஆண்டவரை வழிபட்டுச் செல்வோர் ஏராளம். இஸ்லாமியர்களோடு இந்துக்களும் ஏராளமானோர் வருகிறார்கள் என்பது குறிப்பிடத்தகுந்த விசயம். முஹைதீன் ஆண்டவரை சிறப்பிக்கும் பொருட்டு ஆண்டிற்கு ஒருமுறை சந்தனக்கூடு மற்றும் கந்தூரி விழா நடைபெறுகிறது. சந்தனக்கூட்டிற்கு கொடியேற்றத்துடன் விழா தொடங்குகிறது.

CIMG5337

சந்தனக்கூடு அன்று தெற்குமாரட் வீதியும், சின்னக்கடைத்தெருவும் விழாக்கோலம் பூண்டு காணப்படுகிறது. சாலையோரங்களில் திருவிழாக்கடைகள் நிறைந்து காணப்படுகிறது. ஜிகர்தண்டா தொடங்கி பிரியாணி வரையிலும், பெண்களுக்கு அலங்காரப் பொருட்கள், சிறுவர்களுக்கு விளையாட்டுப் பொருட்கள், நேர்ச்சைக்கு கொண்டு செல்லும் பொருட்கள் என அந்த வீதியே நம்மை கவர்ந்து இழுத்துச் சென்றுவிடுகிறது.

CIMG5319

தர்ஹாவை நெருங்கும் முன்பே சாம்பிராணிப் புகை நம் நாசியைத் தொட்டு வரவேற்கிறது. தர்காவும், பள்ளிவாசலும் வண்ண, வண்ண மின்விளக்குகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு இருக்கிறது. சந்தனக்கூடு, சாம்பிராணி போடும் வண்டி, பெரிய மரக்கப்பல் ஊர்வலத்திற்கு தயாராய் நிற்கிறது. மரக்கப்பலை கீழவெளிவீதி வெற்றிலை மண்டி வியாபாரிகள் 1942ல் செய்துகொடுத்திருக்கிறார்கள். வீதியெங்கும் மக்கள் வெள்ளம். தெற்குவாசல் பகுதியில் இஸ்லாமியர்கள் அதிகம் என்பதால் இன்னும் கூட்டம் அதிகமாகியது.

CIMG5331.JPG

சுடச்சுட சித்தரத்தை, பனங்கற்கண்டு போட்ட தேங்காய் பாலை வாங்கி ஒரு சிலர் குடித்து கொண்டிருந்தனர். அதற்கு அருகிலேயே ஆவி பறக்க கரைந்து கொண்டிருக்கும் பெரிய ஐஸ்கட்டி, நன்னாரி சர்பத், ரோஸ்மில்க் புட்டிகளோடு இருந்த வண்டியில் ஜிகர்தண்டா வாங்கிக்குடித்துக் கொண்டிருந்தனர் சிலர். தள்ளுவண்டியில் கீரைபோண்டா, உருளைக்கிழங்குபோண்டா, மிளகாய் பஜ்ஜி, பருப்பு வடை, உளுந்தவடை என சூடாகப் போட்டு தட்டுக்களில் தட்டிக்கொண்டிருந்ததை சின்னச்சின்ன தட்டுக்களில் வாங்கி சட்டி, சால்னாவோடு வயிற்றுக்குள் தள்ளிக்கொண்டிருந்தனர் சிலர்.

பூ விற்கும் அக்காமார்கள் ‘அக்கா! மல்லிப்பூ முழம் பத்துரூபாக்கா வாங்கிக’கா’ எனக் கூவிக்கொண்டிருந்தனர். அவர்களிடம் தங்களுக்கும் ஊர்வலம் வரக்காத்திருக்கும் சந்தனக்கூட்டிற்கும் பூக்களை வாங்கிகொண்டிருந்தனர் பெண்கள். பூக்கடைக்களுக்கு அருகிலேயே சர்க்கரை, பத்தி, சாம்பிராணியோடு நேர்ச்சை பொருட்களை வைத்து சர்க்கர பாத்தியா வாங்கிட்டு போகச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தனர்.

பெரிய மூங்கில் கழியின் உச்சியில் வட்ட வட்டமாய் அழகாய் புல்லாங்குழல்களை அடுக்கி அதை ஊதிப்பாடியபடி விற்றுக்கொண்டிருந்தனர் வடநாட்டு இளைஞர்கள். கையில் வைத்து வானை நோக்கி சின்னச் சின்ன பாராசூட்டுகளை விட்டு சிறுவர்களை கட்டி ஈர்த்துக்கொண்டிருந்தனர் சிலர். விளக்கொளியில் தங்கத்தை விட மின்னிக்கொண்டிருந்தன தோடுகளும், சிமிக்கிகளும். அதை விசாரித்துக்கொண்டிருந்தனர் பெண்பிள்ளைகள். நாகூர் ஹனிபாவின் பாடல்கள், இஸ்லாம் இனிய மார்க்கம் போன்ற சி.டி.கள் ஒருபுறம், வளைந்து நெளிந்து அழகாய் அரபு எழுத்துகளில் மின்னும் குரான் வரிகள் அடங்கிய ஸ்டிக்கர்கள் ஒருபுறம் விற்றுக்கொண்டிருந்தார்கள். எல்லாக்கடையிலும் கூட்டம்.

CIMG5334

ஆங்காங்கே தென்னம்பாளையில் செய்த கப்பல்களை நேர்த்திக்கடன் செலுத்துபவர்களுக்காக விற்றுக்கொண்டிருந்தனர். தென்னம்பாளையின் நடுவில் ஒரு கம்பை வைத்து அதன் இருபுறமும் சரிகை நூல்களை கட்டி அடியில் வண்ண காதிதமொட்டியிருந்த அந்தக் கப்பல்கள் ஒவ்வொன்றும் அழகாய் இருந்தன. சந்தனக்கூடு மின்விளக்கொளியில் வண்ணமயமாய் நின்றது. அதற்கு எதிரில் தர்காவுக்கு சற்றுத்தள்ளி நின்றுகொண்டிருந்த சாம்பிராணி போடும் வண்டியில் சாம்பிராணி வாங்கிக் கொடுத்தேன். யானையில் குழந்தைகளை ஏற்றிக்காட்டுவதுபோல குழந்தைகளை அந்த சாம்பிராணிப் புகையில் காட்டி வாங்கிக்கொண்டிருந்தனர் பெற்றோர்கள். டேப் இசைத்துக் கொண்டு அல்லாவின் நாமத்தை பாடிக்கொண்டிருந்தனர் இறையடியார்கள்.

தர்காவினுள் நல்ல கூட்டம். வாசல் பந்தல்கால்களில் வாழைமரம் கட்டி பனையோலை கட்டி அலங்காரம் செய்திருந்தனர். திருவிழா மண்டகப்படி ஞாபகம் வந்தது. தர்காவினுல் நுழைந்தால் கோயில் முன்மண்டபங்களைப் போல திராவிடக் கட்டடக்கலையோடு இருந்தது. அன்றும் மந்திருக்க வந்தவர்கள் மந்திரித்து தாயித்துக் கட்டிக்கொண்டிருந்தனர். உள்ளே ரோசாப்பூ மாலையால் அலங்கரித்திருந்தனர். எல்லோரும் தங்கள் வேண்டுதல்களை முஹைதீன் ஆண்டவரிடம் சொல்லிக் கொண்டிருந்தனர். தர்காவுக்கு வலதுபுறம் தொழுகைப் பள்ளிவாசல் உள்ளது.

CIMG5330

சின்னகடைத்தெரு அலுமினிய சாமான்கள் விற்பனைக்கு பெயர் பெற்ற இடம். இங்கு தேனீர்கடைகளுக்கு தேவைப்படும் பாய்லர்கள், இரும்பு அடுப்புகள் கிடைக்கும். வீட்டின் முன்னால் மாட்டப்படும் தபால் பெட்டிகள், அலுமினிய உண்டியல்கள், மின்மோட்டார்களுக்கேற்ற அலுமினிய மூடிகள், அரிவாள்மனைகள், இரும்பு அடுப்புகள் ஒவ்வொரு கடையிலும் வரிசையாக அணிவகுத்து நிற்கின்றன. சின்னக்கடைத்தெரு பெரியகடைத்தெருவானது போல மாறிவிட்டது. இந்த சந்தனக்கூடும், கந்தூரியும் மக்கள் மனதில் ஒரு மகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. தெற்குவாசல் சந்தனக்கூடு திருவிழாவை எஸ்.அர்ஷியா ஏழரைப்பங்காளி வகையறா நாவலில் மிக அருமையாக பதிவு செய்திருக்கிறார். வாசித்துப்பாருங்கள். வாய்ப்பிருந்தால் வந்து பாருங்கள்.

மாடக்குளம்

மதுரை ஆலவாய் என்ற பெயராலும் அழைக்கப்படுகிறது. ஆலம் என்றால் நீர்நிலை. ஆலவாய் என்றால் ‘நீர்நிலைகளுக்கு நடுவே அமைந்த ஊர்’ என்று மயிலை சீனி.வேங்கடசாமி கூறுகிறார். அந்தக்காலத்தில் வைகையும், கிருதுமால்நதியும் மாலை போல சூடியருந்தது மதுரை. மதுரையைச் சுற்றி ஏராளமான கண்மாய்களும், குளங்களும் இருந்துள்ளன. அவைகளில் தற்போது பாதிக்கும் மேல் ஆக்கிரமிப்பில் உள்ளது தனிக்கதை.

மதுரையில் உள்ள மாடக்குளம் கண்மாய் முக்கியமான நீர் ஆதாரமாக திகழ்கிறது. மாடக்குளம் அழிந்தால் மதுரையில் பாதி அழியும் என ஒரு சொலவடை உண்டு. உதாரணமாக சொல்ல வேண்டுமென்றால் சென்னையின் செம்பரம்பாக்கம் ஏரிபோல. சமீபத்திய சென்னை வெள்ளத்திற்கு பிறகான பசுமைநடை என்பதால் இம்முறை நீர்நிலைகளை அத்தியாவசியத்தை உணரும் பொருட்டு மாடக்குளம் கண்மாய்க்கு அருகிலுள்ள கபாலிமலைக்கு பசுமைநடையாக 10.01.2016 அன்று சென்றோம்.

பழங்காநத்தம் வழியாக மாடக்குளம் சென்றோம். மாடக்குளம் கண்மாய் கடல்போல நிரம்பியிருந்தது. வாகனங்களை மலையடிவாரத்தில் நிறுத்திவிட்டு குழுவாக மலையேறினோம். 500 க்கும் மேற்பட்ட படிகள். 200க்கும் அதிகமானோர் வந்திருந்தனர். மேலும், பசுமைநடைக்கு இம்முறை வெளிநாட்டிலிருந்து மதுரை லேடிடோக் கல்லூரிக்கு வந்திருந்த மாணவியர் 50 பேர் கிட்ட வந்திருந்தனர். எல்லோருக்கும் அந்த மலையும், கண்மாயும் உற்சாகத்தை தந்தது.

DSC_0894

DSC_0896

மலைமீது ஏறியதும் எல்லோருக்கும் ஏறிய களைப்பை போக்கும் விதமாக மதுரை 3600 கோணத்தில் காட்சி தந்தது. ஒருபுறம் தென்கால் கண்மாயும் திருப்பரங்குன்ற மலையும், திருக்கூடல்மலையும், பசு மலையும் மிக அருகில் தெரிந்தது. மறுபுறம் சமணமலை, நாகமலையும் தொலைவில் சிறுமலைத்தொடரும் தெரிந்தது. வயக்காடுகளை விட கான்கிரீட் காடுகள் நிறைய தெரிந்தன. எட்டாம்பிறைபோல மாடக்குளம் நிரம்பியிருந்ததைப் பார்த்ததும் சங்கப்புலவர் கபிலரின் பாடல்வரி நினைவுக்கு வந்தது. சங்கப்புலவர் கபிலர் நம்ம மதுரை திருவாதவூரில் பிறந்தவர்தான்.

மாடக்குளம்

அறையும் பொறையும் மணந்த தாய
எண்நாள் திங்கள் அணைய கொடுங்கரைத்
தென்நீர்ச் சிறுகுளம் கீழ்வது மாதோ
தேர்வன் பாரி தன் பறம்பு நாடே.
– கபிலர்

கபாலிமலை

எல்லோரும் கபாலீஸ்வரி கோயிலுக்கு அருகில் கூடினோம். பசுமைநடை அமைப்பாளர் அ.முத்துக்கிருஷ்ணன் எல்லோரையும் வரவேற்றார். சென்னை வெள்ளத்திற்கு அரவிந்த் கண் மருத்துவமனையுடன் இணைந்து செய்த நிவாரணப் பணிகள் குறித்து கூறினார். மேலும், அகரம், தி இந்து, புதியதலைமுறை இணைந்து நடத்திய யாதும் ஊரே கருத்தரங்கிற்கு சென்று வந்ததை பற்றியும் குறிப்பிட்டார். முதல்முறையாக எத்தனைபேர் வந்திருக்கிறீர்கள் என்று கேட்டபோது பெரும்பாலானோர் கைகளை உயர்த்தினர். பசுமலை மீதுள்ள நட்சத்திர உணவகத்தை விட அதிக நட்சத்திர அந்தஸ்து கொண்டது இம்மலை. ஆனால், நாம்தான் இலவசமாக கிடைப்பதால் இதை வந்து பார்த்து பயன்படுத்துவதில்லை. உங்கள் வீட்டிற்கு வரும் உறவினர்களை ஷாப்பிங் மால்களுக்கு அழைத்துச் சென்று காட்டுவதைவிட இதுபோன்ற மலைகளுக்கு அழைத்து வந்து காட்டுங்கள். உணவு எடுத்து வந்து குடும்பமாக அமர்ந்து உண்டு செல்லுங்கள் என்றார். மாடக்குளம் குறித்த கைப்பிரதி எல்லோருக்கும் வழங்கப்பட்டது. வெளிநாட்டிலிருந்து வந்த மாணவியருக்கு ஆங்கிலத்திலும் வழங்கப்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது. அதிலிருந்து ஒரு துளி.

DSC_0925

மதுரை நகரைக் குறிக்கும் பிற்காலப் பாண்டியர் கல்வெட்டுக்களில் மதுரோதய வளநாட்டில் மாடக்குளக்கீழ் மதுரை என வழங்கப்படுகிறது. மாடக்குளக்கீழ் மதுரை, மாடக்குளக்கீழ் திருப்பரங்குன்றம், மாடக்குளக்கீழ் அரியூர், மாடக்குளக்கீழ் குலசேகரபுரம், மாடக்குளக்கீழ் கொடிமங்கலம் என்று பல கிராமங்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றன. இதன் மூலம் ‘குளக்கீழ்’ என்பது ஒரு நாட்டுப்பிரிவு வகையைச் சேர்ந்தது எனக் கருதலாம்.
மாடக்குளத்தை அடுத்து கிழக்கில் பழங்காநத்தம் என்னும் ஒரு பகுதி உள்ளது. இதன் பெயரே இது பழங்காலத்திலேயே மக்களின் குடியிருப்புப் பகுதியாகத் திகழ்ந்தது என்பதைக் குறிக்கும். பழங்கால நத்தம் என்பதே பழங்காநத்தம் என மருவியுள்ளது எனலாம்.

திருப்பரங்குன்றம்
எல்லோரும் மலையிலிருந்து மதுரை மாநகரை கண்டு களித்தனர். பனிமூட்டம் லேசாக விலகி மீனாட்சியம்மன் கோயில் கோபுரம் அழகாய் மிளிர்ந்தது. நிழற்படங்களை எடுத்து அங்கிருந்து கீழே இறங்கினோம். மலையடிவாரத்தில் இருந்த மரத்தடியில் கூடினோம். அந்த ஊரைச் சேர்ந்த பெரியவர் ஒருவரிடம் உரையாடிய போது மாடக்குளம் கண்மாய் நிறையாமல் சில வருடங்களாக விவசாயம் பொய்த்து போனது. சமீப காலமாக போராடி மாடக்குளத்தை நிறைத்திருப்பதாகவும் அதனால் தற்போது 200 ஏக்கருக்கும் அதிகமாக விவசாயம் நடைபெறுவதாகவும் அதன்மூலம் பெண்களுக்கு நிறைய வேலைவாய்ப்பு கிடைத்துள்ளதாகவும் கூறினார்.

வயலும் வாழ்வும்

DSC_0952

DSC_0961
வெள்ள நிவாரணப் பணியில் பசுமைநடையுடன் இணைந்து செயல்பட்டதோடு பொருட்களை வைக்க இடம் கொடுத்த அரவிந்த் கண்மருத்துவமனை நிர்வாகிகளுள் ஒருவரான சித்ரா அம்மாவிற்கு பசுமைநடையின் சார்பாக நன்றி தெரிவிக்கப்பட்டது. பசுமைநடையிலிருந்து 2016 நாட்காட்டி வெளியிடப்பட்டது. 12 மாதங்களுக்கும் 12 படங்கள். ஒவ்வொரு படமும் பசுமைநடையின் சாதனையை பறைசாற்றும். யானைமலை மீது, திருப்பரங்குன்ற மலைமீது, சித்தர்மலை மீது 250க்கும் அதிகமானோர் கலந்து கொண்டது பசுமைநடை பயணங்களில்தான் சாத்தியம் என்பதை அந்தப் படங்கள் உணர்த்தின. ஒரு நாட்காட்டியின் விலை 50 ரூபாய். எல்லோருக்கும் உணவு வழங்கப்பட்டது. திருச்சியில் இருந்து நண்பர் சுரேந்தர் இந்நடைக்கு வந்திருந்தார். எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் நாவல்முகாம் மூலம் பழக்கமான நண்பர். மேலும், என்னுடன் பணிபுரியும் நண்பர் சாலமன் இம்முறை வந்திருந்தார். அவர் எடுத்த படங்களைத்தான் இந்தப் பதிவில் பயன்படுத்தியுள்ளேன்.

DSC_0955

DSC_0966

நாட்காட்டி
மாடக்குளம் கண்மாயில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட கல்லில் காணப்பட்ட கல்வெட்டை காண பசுமைநடையாக முன்பு வந்தபோது மாடக்குளம் கண்மாயும், தென்கால் கண்மாயும் நீரின்றி வறண்டு கிடந்தது. இம்முறை நிறைந்துகிடந்த நீரைப் போல மனம் மகிழ்ச்சியில் திளைத்தது. நீர்நிலைகளை நாம் ஹெலிகாப்டரில் பறந்துபார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைப்பது சாத்தியமில்லாத விசயம். ஆனால், அதைவிட அற்புதமான காட்சியாக அதைக்காண இயற்கை நமக்கு அளித்த கொடைதான் மலைகள். திருப்பரங்குன்ற மலைமீதிருந்து, யானைமலைமீதிருந்து, சமணமலைமீதிருந்து, சித்தர்மலைமீதிருந்து நீர்நிலைகளைப் பார்த்தது அருமையான வாய்ப்பு. எல்லோரும் வாய்ப்பு கிட்டும்போது நம் ஊரை, நம்மைச் சுற்றியுள்ள நீர்நிலைகளை இதுபோன்ற மலைமீதிருந்து பார்க்க வேண்டும்.

உதயகுமாரின் மாடக்குளம் நினைவலைகளோடு கூடிய பசுமைநடைப் பதிவையும் படித்துப் பாருங்கள். சுவையாக சிறுகதை போல பரிமாறியிருக்கிறார்.

ஒரே பக்கத்தில் 2016-இன் அனைத்து மாதங்களுக்குமான நாட்காட்டி. தமிழக அரசு விடுமுறை நாட்கள் கட்டமிட்டுக் காட்டப்பட்டுள்ளன. தேவைப்பட்டால் பிடிஎப் கோப்புகளைத் தரவிறக்கி விரும்பியதை அச்செடுத்து ஒட்டிக்கொள்ளவும்.

தொ. பரமசிவன் அய்யாவின் கருத்து ஒன்றுடன்.

2016 Calendar Tho.pa

தொ. ப நாட்காட்டியின் பிடிஎப் வடிவம்

அசோகமித்திரன் அவர்களின் கருத்து ஒன்றுடன்:

2016 Calendar A.Mi

அ.மி நாட்காட்டியின் பிடிஎப் வடிவம்

என் போன்ற கமல் ரசிகர்களுக்கென்றே:

2016 Calendar Kamalகமல் நாட்காட்டியின் பிடிஎப் வடிவம்

இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்

ஒவ்வொரு மனிதனும் என்றோ வாழ்ந்த

ஓர் அரசன் அல்லது அடிமையின் சந்ததி…!

 – கலீல் ஜிப்ரான்

எல்லாருக்கும் சின்ன வயசுக்கு திரும்பிறனும்னு ஆசை. ஆனா, நாம நினைச்சது நடக்காதுன்றதுதான உலகத்துலயே நல்ல விசயம். அப்படியிருக்கும் போது புத்தகங்களால நம்மள பழைய நினைவுக்குள்ள இழுத்துட்டு போக முடியும். அப்படி நான் படிச்ச எஸ்.அர்ஷியாவோட ஏழரைப்பங்காளி வகையறா என்னைய நான் பொறந்த இஸ்மாயில்புரத்துள்ள கூட்டிட்டு போச்சு. சின்ன வயசுல என்னை தூக்கி வளர்த்த முஸ்லீம் மக்களோட கதை. இந்த கதை எனக்குப் புடிக்க ஏராளமான காரணம் இருக்கு. அதுல முக்கியமான ஒண்ணு நான் பொறந்த மதுரை இஸ்மாயில்பொரத்தோட கதை. இன்னொன்னு இதுவரைக்கும் படிச்சதுலயே இந்த கதைய சொல்ற மொற ரொம்ப புடிச்சுப் போச்சு. அர்ஷியா வந்து நம்மட்ட இஸ்மாயில்புரத்து ஏழரைப்பங்காளிக கதைய சொல்றமாரி இருந்துச்சு. அது எப்படின்னா இந்தப் பதிவுமாரி முழுக்க பேச்சுநடைல. ஒரு முழுக்கதையையும் இப்படி பேச்சு நடைல, அலுப்புத்தட்டாம எழுதுறது எம்புட்டு கஷ்டம். ஆனா, அர்ஷியா அத அசால்ட்டா செஞ்சுருக்காரு. இதுல வர்ற மனுசங்க செவப்பா, கக்கரா புக்கரான்னு பேசுறவங்களா இருந்தாலும் அவங்க நமக்கு சொந்தக்காரங்கமாரி ஆயிடுறாங்க கதைய முடிக்கையில.

pangali

வெள்ளைக்காரன் காலத்துலயே தாசில்தாரா இருந்த இஸ்மாயிலுக்கு எல்லாச் சமூகத்து மக்கள்ட்டயும் நல்ல பேரு. அவர் கட்டுனதுதான் இன்னைக்கு நாம பார்க்கும் தாசில்தார் பள்ளிவாசல். இஸ்மாயில் தாசில்தாரு அந்தக்காலத்துலயே பெரிய புதுமையெல்லாம் பண்ணிருக்காரு. அவரோட சொத்த ரெண்டா பகுந்து அதுல ஒரு பாதில ஏழு மகனுக்கும், மறுபாதிய மகளுக்கும் கொடுத்தவரு. அவரு வகையறாதான் இந்தக்கத நாயகன் தாவூத். சித்திரைவீதியில இருந்து நேரா புதுமண்டபம் தாண்டி வந்தா கீழமாசிவீதி, கீழவெளிவீதி வரும், அதத்தாண்டி நேராப் போனா இஸ்மாயில்புரம்தான்.

இந்த கதைல முக்கியமான கதாபாத்திரம்னு பார்த்தா நாலுபேருதான். தாவூத், ஆபில்பீ, உசேன் மற்றும் குத்தூஸ். தாவூத்ன உடனே நம்மாளுகளுக்கு தோன்றமாரி எதுவுமில்லாத சாதாரண மனுசன். கர்ணன போல கேட்டவுகளுக்கு அள்ளிக் கொடுப்பாரு. சூதுவாது தெரியாத மனுசன் மட்டுமல்ல நல்ல கஸிதே(கவித) பாடுற ஆளு. தண்ணி, பொம்பளன்னு எந்த கெட்ட சாவகாசமும் கிடையாட்டியும் பரம்பரைச் சொத்த தொலைச்ச பொழைக்கத் தெரியாத ஏமாளி.

தாவூத்

தாவூத்தோட மனைவி ஆபில்பீ. பாக்தாத்ராணி போல வாழ வேண்டிய ஆளு பாய்மொடஞ்சு பொழைக்க வேண்டிய நிலை வரும்போது தடுமாறாம குடும்பத்த தாங்கிக்கிர்ற வைராக்கியமான மனுஷி. அவங்க கஷ்டப்படுறத படிக்கும்போது அழாம வாசிச்சதில்ல. இந்தக் கதைல கடும் இருட்டுக்கு பெறகு வர்ற விடிவெள்ளி மாதிரி தாவூத்தோட மகன் உசேன். நல்ல பைய. பசியோட பள்ளிக்கூடம் போனாலும் நல்லாப் படிக்கணும்ன்ற ஆர்வம் உள்ள ஆளு. ஒரு வகைல என்னோட சின்ன வயசுக் காலத்த ஞாபகப்படுத்துற நண்பனுங்கூட.

குத்தூஸ் இருக்காறே அவரு சகுனி மாதிரின்னு அர்ஷியாவே கதைல ஓரிடத்துல சொல்றாரு. ஆனாலும், அவரு இந்தக் கதைல முக்கியமான ஆளு. தாவூத்தோட அப்பா செத்துப்போனப் பெறகு அவனப் பாத்துக்க யாருமில்ல. அவங்கம்மா ஜொகரா சொந்தக்காரவுக வீடே கதின்னு சுத்திட்டு இருக்குற ஆளு. அந்த நிலைல தாவூத்துக்கு ஆபில்பீ மாதிரி நல்ல பொண்ணாப் பாத்து கல்யாணம் பண்ணிவச்சு அதுவும் ஊரே வியக்குற மாதிரி பண்ணிவச்சு பாத்த மனுசன் குத்தூஸ். சொத்த நேரங்கிட்டும் போதெல்லாம் ஆட்டையப்போட்டாலும் கடைசில தாவூத் கடங்காரனா மயங்கி கிடக்குறப்ப அத அடச்சு குடும்பத்த தேட பணம் கொடுத்த அனுப்புறதும் குத்தூஸ்தான். எல்லா மனுசனும் கடவுள்பாதி மிருகம்பாதிதானே!

தர்ஹா

நெறயா விசயங்கள படிக்கும் போது குறிச்சு வச்சு அம்புட்டயும் சொல்லிரனும்னு தோணுச்சு. ஆனா, அதுவே நீண்டுரும்னு சிலத மட்டும் சொல்றேன். தாவூத் ஆபில்பீ கல்யாணத்தப்ப அங்க பிரியாணி ஆக்குறதப்பத்தி வாசிக்கிறப்ப உங்களுக்கு எச்சி ஊறும். அதேமாரி யானைல மாப்பிள்ள அழைப்புக்கு ஏற்பாடு பண்ணி ஒரு கேமரா வாங்கி ஒரு போட்டாவும் எடுப்பாரு குத்தூஸ். அந்தக் கல்யாணத்த பாத்து ஊரே வியக்குற மாரி மெறட்டிருப்பாரு. அதே மாதிரி குத்தூஸ் சாகக் கெடக்குறதுல இருந்து செத்த பெறகு நடக்குற சடங்க படிக்கும்போது அம்புட்டு நம்ம கண்ணு முன்னாடி நடக்குற மாரி எழுதிருப்பாரு அர்ஷியா.

தென்னமரம் படம் போட்ட டால்டா டப்பா, சோழவந்தான் வெத்தல, வெடிதேங்கா தயாரிக்கிறது, பிரைஸ் அட்டை, காசு மிட்டாய், மீன் பிடிச்சது பத்தியெல்லாம் படிக்கும்போது ரொம்ப சந்தோஷமா இருந்துச்சு. சந்தோஷமா இருந்தமாரி சில இடங்கள்ல அழவும் விட்டுருச்சு இந்தக்கத. தாவூத்து வீட்ட வித்துட்டு ஊர விட்டு ஓடிப்போன பெறவு ஆபில்பீ அஞ்சுபிள்ளைகளையும் கூட்டிட்டு போயி ஏர்வாடி தர்ஹால அநாதையா கெடக்குறத படிக்கும்போது கண்ல தண்ணியா வரும்.

இந்தக் கதைல ஊடால அங்கனயும், இங்கனயும் வர்ற சில கிளைக்கதைகள் கூட தனிச் சிறுகதையாக, குறுநாவலாக எழுதுமளவு சிறப்பாக உள்ளன. குறிப்பா சொல்லனும்னா பண்டிதர் பிச்சை, கோதைநாச்சியார், குல்சும், கமலா மற்றும் பேய்புடிச்ச பெண்களோட கதை. இதுல குத்தூஸோட மகனா வர்ற மாபாஷா பத்தி ‘நிழலற்ற பெருவெளி’ எனத் தனிக்கதையாகவே அர்ஷியா எழுதிருக்காரு. (அதப்பத்தி கபரஸ்தான் கதவு பதிவுல படிச்சுப்பாருங்க) உருது வார்த்தைகள நாவல்ல அப்படியே சில எடத்துல எழுதுனாலும் நமக்கு புரியுது. உதாரணத்துக்கு அடுத்து வர்ற வார்த்தைகளைப் பாருங்க. ஃபரி(தேவதை), சிச்சானியம்மா(சின்னம்மா), மும்மானி(அத்தை), ரஹாம்(கருணை), ஜின்(முனி).

சந்தனக்கூடு

முஸ்லீம்களோட கல்யாணச்சடங்கு, இறப்புச்சடங்கு, சாப்பாட்டு பழக்கவழக்கம் பத்தியெல்லாம் இதுல விரிவா பேசுறாரு. மேலும், ஏர்வாடி தர்ஹா, தெற்குவாசல் சந்தனக்கூடு திருவிழாலாம் பத்தி படிக்கைல நாமும் அங்க போகனும் போல இருக்கும். அதுலயும் மட்டைச்சோறு பத்தி எழுதியிருப்பாரு. அத வாங்கிச் சாப்புடவாச்சும் அந்த ஏர்வாடி தர்ஹாக்கு போணும்னு தோணும். ஒருமொற தொ.ப.அய்யா பேசும்போது இனவரைவியல் நாவல்களப் பத்தி பேசுனாரு. அதுல நீலபத்மனாபனோட தலைமுறைகள், எம்.வி.வெங்கட்ராமோட வேள்வித்தீ, அர்ஷியாவோட ஏழரைப்பங்காளி வகையறாலாம் இனவரைவியல் நாவல்னு குறிப்பிட்டாரு. அதுவும் இத எழுதும்போது ஞாபகத்துக்கு வந்துருச்சு.

ஏழரைப்பங்காளி

இஸ்லாமியர்களோட வாழ்க்கைமுறை என்பதைத் தாண்டி எங்க வீட்லயும், உங்க வீட்லயும் நடக்குற கதைதான் இது. இன்னொரு வகைல வாழ்ந்து கெட்ட குடும்பத்தோட கதைன்னு சொல்லலாம். கஷ்டப்படுறப்ப வேடிக்கை பாக்குற சொந்தக்காரங்க, நம்மள அந்தக் கஷ்டத்துல இருந்து தூக்கிவிட்ட பழக்கமானவங்க(நண்பர்கள்), கஷ்டப்படுறவங்கள கண்டபடி வேலை வாங்குறவங்கன்னு நாம அன்றாடம் பாக்குற மனுசங்கதான் இந்த இஸ்மாயில்புரத்துக்குள்ளயும் இருக்காங்க.

இந்தக்கதையப் படிக்கிறப்ப எங்கப்பாதான் ஞாபகத்துக்கு வந்தாரு. அவரும் தாவூத்தும் கிட்டத்தட்ட அண்ணந்தம்பி மாதிரித்தான். இந்தக் கதைல வர்ற கஷ்டம்லாம் பாதியாச்சும் நான் அனுபவிச்சுருக்கேன். அதையுந்தாண்டி எங்கப்பா இந்த ஏரியாலதான்(சந்தைப்பேட்டை) முப்பதுவருசத்துக்கிட்ட இருந்துருக்காரு. அவர்ட்ட ஒராட்ட இந்த நாவல கொடுத்து படிக்கச் சொல்லி பழைய கதையெல்லாம் கேட்கணும். நேரங்கிட்டும்போது பார்ப்போம்.

ஏழரைப்பங்காளி வகையறா மதுரைக்காரங்க, முஸ்லீம்ங்க மட்டும் வாசிக்க வேண்டிய நாவல் இல்ல. எல்லோரும் வாசிக்கணும். மனுசங்களல புரிஞ்சுக்க, வாழ்க்கையை பல்வேறு கோணங்கள்ல தரிசிக்க இந்த நாவலும் உதவும். அதுவும் இந்நாவலோட நடைக்காகவே ஒராட்ட எல்லோரும் கட்டாயம் படிக்கணும். அதுக்காகத்தான் அங்கன இங்கன கட்டத்துல நாவல்ல வர்ற வரிகள அப்படியே எடுத்துப் போட்டுருக்கேன். படிச்சுப்பாருங்க. புடிச்சா ‘ஏழரைப்பங்காளி வகையறா’ வாங்கிருங்க. உங்க புத்தக அலமாரி பெருமைப்படும்.

நன்றி – தினேஷ் குமார், மதுமலரன், குணா அமுதன், அருண், மதுரக்காரன் கார்த்திகேயன்

அர்ஷியா நாவல்

1014680_718252694886507_922398142_o

ஒரு சிறுகதைத் தொகுப்பைத் திறந்தபோது உள்ளேயிருந்து கொஞ்சம் சிறகுகள் எட்டிப்பார்த்தன. அதைத் தைத்து அக்கதைகளினூடாகப் பறந்த அனுபவத்தை இப்பதிவினூடாகப் பகிர்ந்து கொள்கிறேன். அப்படிப் பறக்க வைத்த சிறுகதைத் தொகுப்பு அர்ஷியாவின் கபரஸ்தான் கதவு.

12196263_1250405198318351_2072100658548786082_nகபரஸ்தான் கதவு என்ற சிறுகதைதான் இத்தொகுப்பிலேயே மிகவும் நெருக்கமான கதை. அக்கதை சார்ந்த நினைவுகளும் கொஞ்சம் அதிகம். ஆறேழு ஆண்டுகளுக்கு முன் மதுரை வடக்குமாசிவீதி மணியம்மை மழலையர் பள்ளியில் நடந்த ஒரு இலக்கிய கூட்டத்தில் அர்ஷியா அவர்கள் இக்கதையை வாசிக்க கேட்டிருக்கிறேன்.

எல்லாச்சமூகங்களிலும் சில நம்பிக்கைகள் உண்டு. மதுரை இஸ்மாயில்புரத்தில் உள்ள கபரஸ்தான் (சுடுகாடு) கதவை ஒருமுறைத் திறந்தால் அடுத்தடுத்து இரண்டு மய்யத்துளை பார்த்துவிடுகிறது என்பது அங்குள்ள இஸ்லாமியர்களின் நம்பிக்கை. எங்க பகுதியிலும் இதுபோன்ற ஒரு நம்பிக்கை உண்டு. சனிப்பொணம் தனிப்போகாது என்பார்கள். அதாவது சனிக்கிழமை ஒருத்தன் செத்தா தனியாச் சாகமாட்டான் அடுத்த சனிக்கிழமைக்குள்ள இன்னொருத்தன கூட்டிட்டுப் போயிருவான்னு. அதுனால கோழிக்குஞ்ச பாடையோடக் கட்டி அனுப்புவாங்க. ஆனாலும், சிலநேரங்களில் அடுத்த சனிக்கிழமை இன்னொருத்தர் கிளம்பிருவாரு.

இக்கதையில் காதல் திருமணம் ஒரு இஸ்லாமியப் பெண் விபத்தில் மரணமடைந்து விடுகிறாள். அவளது தகப்பன்போய் கேட்ட போது அவளது காதல் கணவனும் உடலைத்தர சம்மதித்து விடுகிறான். இங்கு குழி தோண்டி விடுகிறார்கள். ஆனால், அந்தப் பையனது வீட்டில் நம்ம சடங்குகளின் படி தான் அந்தப் பெண்ணை எரிக்க வேண்டுமென்று சொல்ல இப்போது கபரஸ்தானில் தோண்டிய குழியை என்ன செய்வது எனத் தெரியவில்லை. பெருங்குழப்பமாகிவிடுகிறது. கடைசியில் பெரியவர் ஒருவர் ‘உப்பு ரஹ்மத்தானது’ அதைப்போட்டு மூடலாம் என்கிறார். கடைசியில் ஒரு மூடை உப்பைக் கொட்டி குழியை மூடுகிறார்கள்.

பண்பாட்டு அசைவுகளில் தொ.பரமசிவன் அய்யா உப்பு குறித்து எழுதியவை ஞாபகத்திற்கு வருகிறது. உப்பு உறவின் தொடர்ச்சி. அதனால்தான் அதை புதுவீடுகட்டிய போது அதைக் கொண்டு போகிறார்கள். இறப்புச் சடங்கின் போது எட்டு அல்லது பத்தாம் நாள் காரியத்தின்போது உப்பில்லாமல் படையல் வைக்கிறார்கள். உறவை அறுத்துக் கொள்வதற்காக என்று சொல்கிறார். இந்தக் கதை படித்த போது உப்பு குறித்த நம்பிக்கைகள் பொதுவாக எல்லா சமூகங்களிலும் உண்டு என அறிய முடிந்தது.

கபரஸ்தான் கதவு திறந்தால்தானே இரண்டு மய்யத்துளை கேட்கிறது. கதவையே எடுத்துட்டா என இளைஞர்கள் புதுசா யோசிக்கிறாங்க. கதவை தனியே தூக்கி வைத்ததும் சில தவறுகள் வழக்கம்போல நடக்க கதவை மீண்டும் மாட்டிவிடுகிறார்கள். பிறகு குழி வெட்ட ஆள் கிடைக்க மாட்டேங்குதுன்ற பிரச்சனை எழும்போது ஆறேழு குழிகளை புல்டோசர் வச்சு தோண்டி வச்சுட்டா என்ன என்று ஒருவர் புத்திசாலித்தனமாக கேட்கிறார். பிறகு அப்படி ரெடிமேடா குழியெல்லாம் தோண்டி வைக்க கூடாது. இஸ்லாமியர் அல்லாதவர்களை அழைத்துக் கூட குழி தோண்டலாம் என முடிவெடுக்கிறார்கள். பொதுவாக சுடுகாட்டுக்கு செல்கிறவர்களுக்குத் தெரியும். அங்கு ஒரு சிலர்தான் வருத்தத்தில் இருப்பார்கள். மற்றவர்கள் எல்லாம் அங்கும் போய் தங்கள் லீலைகளை காண்பித்துக் கொண்டிருப்பார்கள்.

இக்கதை படிக்கும்போது ஒரு சம்பவம் நினைவுக்கு வந்தது. எங்க ஊர் சுடுகாட்டிற்கு சுற்றுச்சுவர் கட்டி நடுவில் வண்டி வரும்படி அகலமான சிமெண்ட் ரோடு போட்டாங்க. அதைப்பார்த்து நானும் ‘உள்ள இருப்பவன் வெளிய வரமுடியாது, வெளிய இருக்கவன் உள்ள போக விரும்பமாட்டான்’ என கேலி பேசியிருக்கிறேன். கொஞ்ச நாளில் என்னுடைய தாய்மாமா மற்றும் அவரது நண்பர்கள் ஒரு வாகன விபத்தில் மரணமடைய அவர்களது பிணங்களை சுமந்து கொண்டு வந்த வண்டி அந்தச் சிமெண்ட் சாலையில் வந்தது. ஒரே ஊரைச் சேர்ந்த நாலு பேர் இறந்துவிட்டதால் அன்று விதிகளைத்தாண்டி ஊரே சுடுகாட்டில்தான் நின்றது பெண்கள் உட்பட. இப்படி கபரஸ்தான் கதவு ஒரு கதையே பல நினைவுகளை கிளறிவிட்டது. இன்னொரு முக்கியமான விசயத்த சொல்ல மறந்துட்டனே இந்தக் கதையில் வரும் கபரஸ்தான் உள்ள இஸ்மாயில்புரம் பகுதியில்தான் நான் பிறந்தேன்.

நிழலற்ற பெருவெளி என்ற கதையை சற்று வித்தியாசமான முறையில் சொல்லியிருக்கிறார். இறந்து கிடக்கும் சடலத்தின் நினைவுகளாக இக்கதை நகர்கிறது. அர்ஷியா எழுதிய ஏழரைப் பங்காளி வகையறா நாவலின் கிளைக்கதையாகக் கூட இதைச் சொல்லலாம். நம்மால் வீட்டிற்கு எந்த பிரயோஜனமுமில்லை எனும்போது நம்மை தண்டச்சோறு என தண்ணி தெளித்துவிடுவார்கள். அப்படியிருக்கும்போது இக்கதையில் வரும் மாபாஷா குரங்கின் சாயலோடு முகம் கொண்டவனாகயிருக்கிறான். அதனால் மற்றவர்களைப் போல அவனை வளர்க்காமல் தனியாக வீட்டில் வளர்கிறான். தேரோட திருநாளும் தாயோட பிறந்தகமும் போச்சு என்பார்கள் பெண்கள். அதுதான் அவன் கதையும். அவங்கம்மா அடுத்து அவனது அப்பா இறந்த பிறகு அண்ணன் பொறுப்பில் இருக்கிறான்.

இவனது அப்பா ஒருமுறை வேட்டைக்குச் சென்றபோது குரங்கைச் சுட்டதால் அடுத்துபிறந்த இவன் இப்படிப் பிறந்ததாகச் சொல்வார்கள். இதைப் படித்தபோது பிரிட்டோ பள்ளியில் ஆசிரியரொருவர் சொன்ன கதை நினைவுக்கு வந்தது. ஒரு ஊரில் தன் வயலில் அடிக்கடி மேயும் மாட்டை உயிரோடு தோலுரித்து விடுகிறான் அந்த வயலின் உரிமையாளன். அவனது சந்ததியில் அடுத்து பிறக்கும் குழந்தைகளுக்கு கால்கள் மாடு போல் சூம்பிப் போய் பிறப்பதாகச் சொன்னார். இது நிகழ்ந்த சம்பவமா, கதையா எனத் தெரியவில்லை. ஆனால், இது போல் நடக்கவும் வாய்ப்புண்டு.

மாபாஷாவின் பாபி(அண்ணி)க்கு இவனைக் கண்டாலே பிடிக்கவில்லை. தன் கணவனிடம் அவனை வீட்டைவிட்டு அனுப்பச்சொல்கிறாள். மாபாஷாவை அனுப்பிவிட்டால் அவனுடைய சொத்துக்களை அனுபவிக்க முடியாது என்பதால்தான் அவனை சோத்தைப் போட்டு வைத்திருப்பதாக அண்ணன் அண்ணியிடம் சொல்லி சமாளிப்பதை மாபாஷா கேட்டு நொந்து போகிறான். இப்படியிருந்த அண்ணி ஊரார் முன் போலியாக பிணத்தைத் தூக்கிச் செல்லும்போது ‘நம்ம’ மாபாஷா போறாங்க என்று அழுவது கேட்டு திடுக்கிடுகிறான். மேலும், இஸ்லாமிய இறப்பு வீடுகளில் நிகழும் சடங்குகளை அறிந்து கொள்ள முடிகிறது. மய்யத்தை தூக்கிய பிறகு சாப்பிட தயாராகும் பகாரியா வாசனை, உடலைக் கொண்டு செல்ல பள்ளிவாசலிலிருந்து வந்திருக்கும் ஜனாஜா பெட்டி, சீகைக்காய் – அத்தரால் கழுவப்பட்டு ஒலு செய்யப்படும் உடல் போன்ற விசயங்களும் பதிவாகிறது. இக்கதையைப் படிக்கும்போது நாமும் அந்த வீட்டில் அமர்ந்திருப்பது போன்ற உணர்வை ஏற்படுத்திவிடுகிறார்.

ஒரு களியாட்டம். இந்தக் கதையில் வரும் கதீஜாபீ நல்ல கதைசொல்லி. அதிலும் ஹவுதுல் ஆலம் முஹைதீன் அப்துல் காதர் ஜிலானி பற்றிய சாகசக் கதைகளை அவள் சொல்லும் போது அந்த இடத்திற்கே நாமும் சென்றதுபோன்ற உணர்வை ஏற்படுத்திவிடக் கூடியவள். தன் மகளிற்கு குழந்தை பிறந்தபோது வருபவர்களிடம் எல்லாம் குழந்தையின் அழகு, சாயல் எனப் பேசுவதோடு கதையும் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறாள். அவள் மகன் தன் தங்கை குழந்தையை காணவந்த போது அவளை கதை சொல்லச் சொல்ல அவனை திருத்தும் நோக்கோடு முகமது நபி பற்றிய கதையைச் சொல்கிறாள்.

எல்லா சமயத்திலும் சொர்க்கம், நரகம் பற்றிய கதைகள் உண்டு. சொர்க்கத்தில் தங்கத்தாம்பாளத்தில் வைத்துத் தாங்குவார்கள். நரகத்திற்கு போனால் அங்கு எண்ணெய் சட்டியில் வருப்பார்கள் என்றெல்லாம் அள்ளி விடுவார்கள். அப்படி நம்பிக்கை இஸ்லாத்திலும் உண்டு. சொர்க்கம் செல்லும் ஆண் மகன்களை ஹூருளிப் பெண்கள் எல்லா விதத்திலும் சந்தோஷப்படுத்துவார்கள் என. அப்போது கதீஜாபீயின் மகள் எல்லாச் சமயங்களும் ஆண்களைக் கொண்டாடி பெண்களைப் புறக்கணிப்பதை ஒற்றைக் கேள்வியில் சாட்டையடியாய் கேட்டு விடுகிறாள். ‘ஏம்மா… பூமியில் நல்லது செய்றப் பொம்பளைங்களைக் கூட்டிட்டுப்போய் சந்தோஷப்படுத்த, சுவனத்துல ஹூருளான்னோ.. இல்லை வேற பெயர்கள்லேயோ ஆம்பளைங்க யாரும் இருக்க மாட்டாங்களா?’. பதில் சொல்ல முடியாமல் திகைப்பது கதீஜாபீ மட்டுமல்ல நாமும்தான்.

kabarasthan kadhvu

இந்தக் கதையை வாசித்தபோது எங்க ஆச்சி ஞாபகம் வந்துவிட்டது. இப்போது 30 வயதைக் கடந்தவர்கள் பெரும்பாலும் பெரியவர்களிடம் கதை கேட்கும் பாக்கியம் பெற்றவர்கள்தான். எங்க ஆச்சி நிறையக் கதைகள் எனக்குச் சொல்வாங்க. அதுகூட இன்றைய வாசிப்பு ஆர்வத்திற்கு காரணமாகயிருக்கலாம். அர்ஷியா முன்னுரையில் சொல்வது போல இப்போது கதை சொல்ல ஆளில்லை. எல்லோரும் மின்சாதனங்களுக்குள் மூழ்கிக் கிடக்கிறோம்.

‘எட்டெழுத்து முஸ்தபாவின் ஹஜ் பயணம்’ எட்டெழுத்து முஸ்தபா என்ற இந்தப் பெயரே இது மதுரைக் கதைதான் என்பதை ஒருவகையில் சொல்லிவிடுகிறது. மற்ற ஊர்களைவிட நீங்கள் மதுரையில் அதிக சுவர் விளம்பரங்களையும், சுவரொட்டிகளையும் பார்க்கலாம். இப்போது ஃப்ளக்ஸ் கலாச்சாரம். அதிலும் அவர்கள் போடுகிற பெயர்களையும், படங்கள் மற்றும் வசனங்களையும் பார்த்தால் இதற்கென தனிப்படையே இருப்பார்களோ என எண்ணத் தோன்றும். அப்படித்தான் இக்கதையிலும் முஸ்தபா தனக்கு முன்னால் என்ன பெயர் போடுவது என ராப்பகலா யோசிக்கிறார். தன்னோட தாத்தா பாட்டன் பேரெல்லாம் யோசிச்சு பார்த்தா ‘ஹைதர்அலி பர்வேஷ் காதர்பாட்ஷா தர்வேஷ் அப்துல் ரஜாக் சையத் தாவூத் ஹூசைன் முஸ்தபா’ ன்னு பெரிசா வருது. அதுனால சுருக்கி எட்டெழுத்து முஸ்தபான்னு பேர வச்சுக்கிறாரு. சரி கதைக்கு வருவோம்.

வராது என நினைத்த பணம் திடீரென மொத்தமாக வருகிறது. என்ன செய்யலாம்னு யோசிச்சா எல்லாத் தேவையும் பூர்த்தியாயிருச்சு. சரி ஹஜ்ஜூக்கு போவோம்னு நினைக்குறார். அதற்கான வேலைகளைத் தொடங்க எல்லாம் நல்ல படியா முடியுது. ஊரையே அழைச்சு துவாசெஞ்சு வழியனுப்புற நிகழ்ச்சிய நடத்துறாரு. எட்டு தேக்‌ஷால மொகல் பலவ் ஆக்கி அதுக்கு தொட்டுக்க கட்டே பைங்கன், சிக்கன் டிக்கா, பியாஜ்கி சட்னின்னு அசத்தியிருந்தாரு. அதுபத்தாதுன்னு ஐஸ்கிரீம், குலாப் ஜாமுன் வேற. பிரமாதமான சாப்பாடுன்றதுனால ஹஜ்க்கு போறதுக்கு முன்னாடியே ஹாஜியாரேன்னு வந்த மக்கள் வாழ்த்துறாங்க.

யார் வரலன்னு பார்த்தா அவங்க அக்கா மக சைதானி மட்டும் வரல. பதறிப்போய் அவ வீட்டுக்கு போறாரு. ஏன்னா, இவரு பழமண்டி வச்சு இவ்வளவு பெரிய ஆளா வந்ததே அவங்க அக்கா சொத்த வச்சுத்தான். சைதானி வீட்ல உட்கார இடங்கூட இல்ல. அவட்ட தான் ஏமாத்துன விசயத்த சொல்றாரு. அவ அலட்டாம ஒண்ணு சொல்றா. கல்யாணம் ஆகாத கொமருக நிறையாப் பேரு ஊருக்குள்ள இருக்குங்க. அதுகளுக்கு கல்யாணம் பண்ணி வச்சாக்கூட புண்ணியந்தான். ஹஜ் போயித்தான் புண்ணியம் சேக்கணும்னு இல்லன்னு. அப்படியே கூனிக்குறுகிப் போய் சொல்லாமக் கொள்ளாம வந்துடுறாரு.

காசு இருக்க எல்லாருமே நல்லது செய்ய நினைக்கிறது இல்ல. திருப்பதில உண்டியல்லயும், காசிக்கும் போயிட்டு வந்துட்டா பாவம் தீர்ந்துரும்னு நினைக்கிறவங்க நிறையப்பேரு. தன் படத்துல வந்த லாபத்துல ஒரு கோடி உதவியா லாரன்ஸ்தான் கொடுத்தாரு. வேற எந்த உச்ச நட்சத்திரமும் கொடுக்கல. எல்லாம் மனசுதான்.

1794726_718253511553092_1700576263_n

வாசிக்கும் நம்மை கதைக்களத்திற்கே தன் சொல்லாடல் மூலமாக அழைத்துச் செல்கிறார் அர்ஷியா. ஒவ்வொரு கதையின் இறுதிப் பகுதியும் நம்மை நெகிழ்வுக்குள்ளாக்கிறது. இஸ்லாமிய மக்களின் பழக்க வழக்கங்களை இக்கதைகளினூடாக அறிந்து கொள்ள முடிகிறது. மேலும், எல்லா மனிதர்களும் சாதி, மதம் என பிளவுபட்டு இருந்தாலும் நல்ல மற்றும் கெட்ட விசயங்களில் ஒன்றுபோலவே செயல்படுகிறார்கள் என்பதையும் அறிந்து கொள்ள முடிகிறது.

நான் படிக்கிறப்ப ஒவ்வொரு புதுப்படப் பாட்டுப்புத்தகத்தையும் வாங்கி அத மனப்பாடப்பாட்டு மாதிரி படிப்போம். அந்தப் பாட்டுப் புத்தகங்களில் படத்தின் கதையை கொஞ்சம் போட்டு மற்றவற்றை வெள்ளித்திரையில் காண்க என்று முடிப்பார்கள். அதைத்தான் நானும் சொல்கிறேன். இதிலுள்ள நாலு கதைகளைப் பற்றி மட்டும் எழுதியிருக்கிறேன். மற்ற கதைகளை புத்தகத்தில் படிங்க.

படங்கள் உதவி – அருண், செல்வம் ராமசாமி மற்றும் தினேஷ்குமார்